Σκέψεις για μια Μύκονο χωρίς σκουπίδια.

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει ο Όμηρος Ευαγγελινός, υποψήφιος Δημ. Σύμβουλος Κ.Ε.Πο.Μ

Το μοναδικό προσόν που θα κάνει τη διαφορά στο μέλλον του νησιού μας είναι η αγάπη μας προς αυτό.

Παρ’ όλες τις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις της δεύτερης χιλιετίας δυστυχώς υπάρχουν μελανά σημεία σε πολλά επίπεδα της σύγχρονης εποχής, τα περισσότερα σε σχέση με το περιβάλλον και άλλα σε σχέση με τον σύγχρονο πολίτη και άνθρωπο. Φυσικά αυτά τα δυο είναι άμεσα συνδεδεμένα.

Μέσα στα εκατομμύρια αυτά μελανά σημεία και σαν κάτοικος Μυκόνου θέλω να θίξω το φλεγόμενο ζήτημα των σκουπιδιών στο νησί μας που σχεδόν σε όλη την πρόσφατη ιστορία της, αντιμετωπίζονταν με παράνομο, απαράδεκτο και επικίνδυνο για την υγεία μας κάψιμο.

Από το 1960 μέχρι και σήμερα η Μύκονος διαμορφώθηκε σε ένα παγκόσμιο τουριστικό κέντρο με εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο και εκατομμύρια τόνους σκουπιδιών που ακολουθούν αυτήν την ανάπτυξη. Αρκεί να αναρωτηθούμε: αν επισήμως η καύση των σκουπιδιών σταμάτησε στο τέλος του περασμένου καλοκαιριού πόσα εκατομμύρια τόνοι σκουπιδιών έχουν συσσωρευτεί και καεί μολύνοντας τον τόπο μας;

Μου φαίνεται ότι όλοι οι υπεύθυνοι φορείς (δημοτικές αρχές) και οι αρχές ελέγχου (Υπουργείο Οικιστικής Ανάπτυξης και Υπουργείο Περιβάλλοντος) μας χρωστάνε μια απάντηση επιστημονική, αποτέλεσμα μιας ολοκληρωμένης έρευνας πάνω στη ζημιά που προκλήθηκε όλα αυτά τα χρόνια από την καθημερινή καύση των σκουπιδιών. Τι τοξικά δηλητήρια (είναι ευρέως γνωστό ότι από την καύση των πλαστικών παράγονται ΔΙΟΞΙΝΕΣ) και σε τι ποσότητες υπάρχουν στο υπέδαφος, στον υδροφόρο ορίζοντα και πόσος καιρός χρειάζεται να περάσει για να καθαρίσει ένας βεβαρημένος με τέτοια χημικά τόπος.

Ακόμα κατά πόσο έχουν αφομοιωθεί όλες αυτές οι δηλητηριώδεις ουσίες από το περιβάλλον στη τροφική αλυσίδα ώστε να φτάνουν μέχρι το πιάτο μας. Επίσης αν η παλιά χωματερή που όλα αυτά τα χρόνια καιγόταν σε καθημερινή βάση και πλέον σε διάσπαρτους ρυθμούς, είναι ασφαλής για τη δημόσια υγεία η εξακολουθεί να είναι μια εστία μόλυνσης και τέλος πάντων αν υπάρχει κάποια μελέτη για το τι θα γίνει με όλα αυτά τα βουνά άμορφης μάζας λιωμένων σκουπιδιών.

Μόνο όταν θα έχουμε στα χέρια μας τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας θα γνωρίζουμε τους πραγματικούς κινδύνους του τόπου μας ώστε να μπορούμε να προφυλαχτούμε εμείς και οι οικογένειες μας από αυτούς.

Με την δημιουργία του ΧΥΤΑ και της ανακύκλωσης όλο αυτό το επικίνδυνο πρόβλημα τείνει να ξεχαστεί και επανέρχεται που και που όταν δούμε φωτιές και καπνούς στο ΧΑΔΑ (η παλιά χωματερή). Παράλληλα ένα άλλο πρόβλημα που παρουσιάστηκε είναι αυτό των φορτηγών με μπάζα που με το ξεκίνημα του ΧΥΤΑ τους απαγορεύτηκε η πρόσβαση εκεί και εξαιτίας του ότι δεν υπάρχει μέριμνα για το που να εναποτίθενται τα μπάζα μέσα σε ένα χειμώνα όλο το βορινό άκρο του νησιού (Μεταλλεία) έγινε μια θλιβερή φωτογραφία με κάθε στροφή και κάθε γκρεμό να έχει μεταμορφωθεί σε χωματερή.

Το ΧΥΤΑ ένα τεράστιο έργο για την ταφή των απορριμμάτων με τον όγκο απορριμμάτων που δέχτηκε το πρώτα δυο καλοκαίρια της λειτουργίας του θα μπορέσει να απορροφήσει απορρίμματα μέχρι περίπου το 2015-17.

Η ανακύκλωση που είναι η μόνη σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος θέλει αρχικά και για μακρόχρονη περίοδο, ενημέρωση του πολίτη, ώστε να του γίνει πράσινη πλύση εγκεφάλου αλλάζοντας τη συμπεριφορά απέναντι στο σκουπιδοτενεκέ του. Καμία τέτοια ενημέρωση δεν έχει γίνει ούτε στον πολίτη , ούτε στους επιχειρηματίες του τόπου, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία υποδομή σε σχέση με τις χιλιάδες τουριστικές επιχειρήσεις οι οποίες έχουν την μεγάλη πλειοψηφία προβλέψιμων ανακυκλώσιμων ρύπων της τουριστικής περιόδου (πλαστικά , αλουμινένια και γυάλινα μπουκάλια), από τις οποίες με στοιχειώδη οργάνωση θα μπορούσαν να συλλέγονταν κατευθείαν από τον αρμόδιο φορέα και να στέλνονται στην ανακύκλωση. Σε αυτό το θέμα θα παρακαλούσα όλα τα σωματεία χώρων μαζικής εστίασης (μπαρ , εστιατόρια , ξενοδοχεία) να πάρουν θέσεις για τη διαχείριση των ρύπων του επαγγελματία.

Σαν ενεργοί πολίτες θέλουμε να μάθουμε με όλες τις λεπτομέρειες πως λειτουργεί η ανακύκλωση στο νησί μας. Τι όγκο ανακυκλώσιμων ρύπων έχουν σταλεί στα κεντρικά μέχρι σήμερα, τι ποσοστό των κατοίκων έχουν βάλει την ανακύκλωση στη ζωή τους και αν αυξάνεται ο αριθμός τους, ώστε και εμείς από μέρους μας να βοηθήσουμε με ότι τρόπο μπορούμε στην καλύτερη λειτουργία της στο νησί μας.

Πάνω από όλα όμως πρέπει όλοι οι πολίτες να μάθουν για το τεράστιο πρόβλημα των σκουπιδιών στην εποχή μας και της ευθύνης μας προς αυτό και να προσπαθήσουμε όλοι μας να μειώσουμε τα σκουπίδια που παράγουμε στα σπίτια μας και στις επιχειρήσεις μας. Αν ο κόσμος είναι ενήμερος των προβλημάτων τότε οι περισσότεροι αν όχι όλοι με τον τρόπο τους θα συνδράμουν για ένα καθαρότερο αύριο.

Μερικές απλές δράσεις που θα μπορούσαν να γίνουν είναι να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε στη καθημερινότητα μας προϊόντα με επιστρεφόμενες συσκευασίες και να πιέσουμε μέσο των δημοτικών και νομαρχιακών αντιπροσώπων μας την εφαρμογή της νομοθεσίας περί «Σύστημα εγγυοδοσίας».

Τι είναι όμως το «Σύστημα εγγυοδοσίας»; Είναι το σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης της συσκευασίας κατά το οποίο ο αγοραστής συσκευασμένου προϊόντος, καταβάλλει στον πωλητή χρηματικό αντίτιμο (εγγυοδοτικό αντίτιμο), το οποίο του αποδίδεται κατά την επιστροφή της συσκευασίας (μίας ή πολλαπλής χρήσεως) με σκοπό την εναλλακτική διαχείρισή της.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτός ο τρόπος δεν είναι μόνο πιο σωστός για το περιβάλλον αλλά και ποιο οικονομικός γιατί με την επιστροφή της συσκευασίας χρεωνόμαστε μόνο το περιεχόμενο.

Τώρα τελευταία σε μια από τις εκπληκτικές αποσπερίδες στη Στέγη Μελέτης του κ. Παναγιώτη Κουσαθανά με θέμα την Μύκονο του 1950-60 εντύπωση σε όλους μας έκαναν οι φωτογραφίες της Βούλας Παπαϊωάννου και τα κείμενα του Christopher Rand που περιγράφουν μια πανέμορφη, πεντακάθαρη και περήφανη Μύκονο όπου οι επισκέπτες της έμεναν άφωνοι με τη μαγεία της με το που τους φέρναμε στο νησί οι παλιές οι λάντζες.

Σκεπτόμενοι αυτές τις εικόνες, πυροδοτήθηκαν ποικίλα καυστικά σχόλια για την σημερινή πραγματικότητα του νησιού που όμως μετά από λίγο ειπώθηκε και η άποψη ότι αν μπορούσαμε να εξαφανίσουμε τις κεραίες των τηλεοράσεων, τα σύρματα της ΔΕΗ και του ΟΤΕ ,τις πέργολες, τους προβολείς, τις χιλιάδες τεράστιες ταμπέλες, τους άθλιους σκουπιδοτενεκέδες, αν ξαναβάφαμε τη χώρα με ασβέστη, ζωντανεύαμε τα παλιά καΐκια που αντί να τα κόβουμε (χάνοντας ένα μέρος της παραδοσιακής κληρονομιάς μας) να τα βάζαμε να μεταφέρουν τους κακόμοιρους τουρίστες που θέλουν να έρθουν από το καινούργιο λιμάνι στη Χώρα και περπατάνε σέρνοντας βαλίτσες σε δρόμο χωρίς πεζοδρόμιο, αυτά και πολλά ακόμη θα βελτίωναν κατά πολύ την εικόνα του νησιού μας.

Και αυτό όπως και όλα τα παραπάνω είναι εφικτά αρκεί να τα πιστέψουμε και να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας σε ότι επίπεδο αυτές μας αναλογούν. Και μην ξεχνάμε ότι το μοναδικό προσόν που θα κάνει τη διαφορά στο μέλλον του νησιού μας είναι η αγάπη μας προς αυτό.

Ας προσπαθήσουμε να ξανακάνουμε την Μύκονο ένα παράδειγμα προς μίμηση όχι μόνο για την ομορφιά της αλλά και για τον ευσυνείδητο τρόπο διαβίωσης σε αυτή.

Συντάκτης: kepom

Η Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου έχει έδρα τη Μύκονο.

One thought on “Σκέψεις για μια Μύκονο χωρίς σκουπίδια.”

  1. Όμηρε παρακολούθησα χθες την κεντρική προεκλογική ομίλια του Ανδρέα Φιορεντίνου .Ένας κλασσικός πολιντικάτικος λόγος ,με κλισέ του τύπου :εδώ χτυπάει η καρδιά της Μυκόνου , είμαστε νικητές , οι αντίπαλοι μας ομολογούν την ήττα τους , αύριο θα είμαστε όλοι ενωμένοι κλπ κλπ . Όλα αυτά στολισμένα με Vangelis , ποδοσφαιρικές κόρνες , βεγγαλικά και μετά φυσικά πολύ φαί και ποτό .Το κεντρικό σημείο ήταν το οικονομικό σκάνδαλο και η σχέση του με την παράταξη του Μέγα .Μία ουδέτερη ηλικιωμένη κυρία έδωσε το στίγμα της συγκέντρωσης λέγοντας «Μου θύμισε Ελληνική ταινία».Μέσα σε όλα αυτά φυσικά δεν ακούσαμε ούτε μία κουβέντα για τα σκουπίδια , την ανακύκλωση , το περιβάλλον .Έφυγα απογοητευμένος και άδειος .Οι διοξίνες που καταπίνουμε δεν πάνε στον εισαγγελέα .Η κοινωνία δεν έχει ευαισθητοποιηθεί αρκετά στον τομέα του περιβάλλοντος και την μέγιστη ευθύνη φέρει το Ελληνικό πολιτικό σύστημα που εκπροσωπούν οι κύριοι Μέγας και Φιορεντίνος .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: