Το πειρατικό

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους. Κείμενα που υπογράφονται με παρωνύμιο υποχρεωτικά ανήκουν σε συμπολίτες μας των οποίων η ταυτότητα είναι γνωστή.

Είναι, μερικές φορές, περίεργα τα πράγματα: ενώ αναγνωρίζεις πως χρειάζονται αλλαγές η τροπή τους σε απογοητεύει  ενώ ανυπομονείς να ξεβαλτώσεις με μια καινούργια αρχή αντιλαμβάνεσαι πως λάθος δρόμο πήραμε (και είναι πλέον αργά)   ενώ ξαγρυπνάς για τον Αι Βασίλη συνειδητοποιείς ότι τα δώρα του είναι ακριβά-και όχι μόνο…

Μας ήρθε και εμάς ένα δώρο αλλά καθόμαστε και το κοιτάμε με απορία και προβληματισμό. Μα πως αλλιώς να αντιμετωπίσεις έναν νόμο ο οποίος ακόμη μελετάται, εφαρμόζεται σταδιακά, έχει αρχαίο όνομα και κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τις βαθύτερες επιπτώσεις του στην τοπική αυτοδιοίκηση; Με τόσες συγχωνεύσεις, καταργήσεις, απαλείψεις, μετατάξεις, συνενώσεις, ανατάσεις και υποτάσεις έχουμε μείνει με το στόμα ανοιχτό.

Όταν, για παράδειγμα, επιχειρείται η μετάθεση αρμοδιοτήτων από τις πρώην νομαρχίες στους δήμους (όπως η πρωτοβάθμια υγεία, το πολεοδομικό γραφείο και άλλα πολλά) ενώ ταυτόχρονα επιβάλλεται η απαγόρευση προσλήψεων απηχώντας τις επιταγές του μνημονίου γεννιέται η απορία: πως θα μπορέσουν οι δήμοι να ανταποκριθούν στις νέες μεγαλύτερες ευθύνες χωρίς την δυνατότητα στελέχωσης με νέους επιστήμονες και με ελάχιστη οικονομική στήριξη από το κεντρικό κράτος;

Καταρχήν, το κράτος μεταθέτει τις ευθύνες που ποτέ ουσιαστικά δεν ανέλαβε. Από ιδρύσεως έχει αντιμετωπίσει τους δήμους με σχιζοφρενικό τρόπο: από την μία τους θεωρεί ως έναν εν δυνάμει ανταγωνιστικό πόλο εξουσίας ενώ από την άλλη τους έχει κανακέψει όταν πρόκειται για κομματικά παιχνίδια. (Βέβαια και οι τοπικοί άρχοντες έχουν παίξει τα παιχνίδια τους αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο). Επιπλέον μεταθέτοντας αρμοδιότητες για να μειώσει τα έξοδα του τα φορτώνει στην αυτοδιοίκηση η οποία θα αναγκαστεί να κάνει αλχημείες για να αντιμετωπίσει τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα.

Ειδικός δεν είμαι αλλά αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η πολιτεία πετάει το μπαλάκι της ευθύνης- που η ίδια αρνείται να επωμισθεί εδώ και διακόσια χρόνια- στην τοπική αυτοδιοίκηση αφού πρώτα την έχει κομματικοποιήσει, ρουσφετοποιήσει και χειραγωγήσει κατά το δοκούν. Της παραχωρεί υπηρεσίες με πολλές υποχρεώσεις και ας τα βγάλει πέρα όπως μπορεί. Αλλιώς….

Και ενώ αποποιείται τα μη κερδοφόρα τμήματα (παιδεία -υγεία) οδηγώντας τα σε εγκατάλειψη προσκαλεί τους ιδιώτες στην «αξιοποίηση» του δημόσιου πλούτου που επιχειρείται με όρους φαστ-φουντ. Λιμάνια, δημόσιες επιχειρήσεις, δημόσια κτίρια, παραλιακές εκτάσεις και  άλλα φιλέτα βγαίνουν στο σφυρί στην χειρότερη για το δημόσιο συγκυρία σε ένα κοντόθωρο σχέδιο για άντληση εσόδων με δεδομένο πως όταν τα πιο κερδοφόρα θα έχουν πουληθεί δεν θα υπάρχει τίποτα από το οποίο μπορείς να περιμένεις για έσοδα-ένας δρόμος που οδηγεί αναγκαστικά στην χρεωκοπία. Από την άλλη όμως, το κεντρικό κράτος περιμένει να εισπράτει έσοδα από τους δήμους (ιδίως τους νησιωτικούς μέσω του τουρισμού) όπως η Μύκονος.Με άλλα λόγια, ενώ η πολιτεία δεν πράττει τα δέοντα όπως οφείλει για την ευημερία των πολιτών και τους αφήνει έμπλεους απόγνωσης να βγάλουν οι ίδιοι το φίδι από την τρύπα σε συνθήκες οικονομικής ύφεσης, περιμένει και απαιτεί να λαμβάνει έσοδα μέσω μιας απίστευτης φοροεπιδρομής που κάθε χρόνο εντείνεται.

Θυμίζει έτσι το κράτος των Οθωμανών των οποίων ο στόλος έβγαινε στο Αιγαίο μία φορά τον χρόνο για να εισπράξει το χαράτσι από των Ελλήνων τις κοινότητες και τον υπόλοιπο καιρό εξαφανιζόταν αφήνοντας πεδίον δόξας λαμπρό για τους πειρατές. Εξάλλου, τόσα στοιχεία (συγκεντρωτισμός, διαφθορά, νεποτισμός, αυταρχικότητα ) δεν μας επιτρέπουν να ξεχάσουμε την πραγματική μήτρα που εξέθρεψε αυτό το τερατούργημα το οποίο έχει βαθιές ρίζες σε οθωμανικές πρακτικές και νοοτροπίες και παρόλ’ αυτά επιμένει να αυτό-αποκαλείται (αλίμονο!) σύγχρονο ευρωπαϊκό.Σε τελική ανάλυση, δεν είναι η πρακτική της περαίωσης που το νέο-ελληνικό κράτος ακολουθεί κατά κόρον τα τελευταία χρόνια για άντληση εσόδων ένα δείγμα μιας πολιτικής που επιβάλει το χαράτσι, δηλαδή επιβεβαιώνει τις βαθιές συγγένειες με την τουρκοκρατία και την ανναλλοτρίωτη φυσιογνωμία ενός κράτους-αφέντη;

Από όλη αυτή την κατάσταση αναμένουν όφελος μόνο κάποιοι ιδιώτες- οι γνωστοί ιδιώτες- που θα υποδυθούν τους μοντέρνους πειρατές (χωρίς βέβαια ξύλινα πόδια και μαύρες σημαίες αλλά με ξύλινη γλώσσα και μαύρα χρήματα) λυμαίνοντας κάθε πλουτοπαραγωγική περιοχή της Ελλάδας ή καταδικάζοντας άλλες στην παρακμή και την εξαθλίωση όπως επιχειρείται εσχάτως στην Κερατέα.

Γιατί, άραγε, τι θα απογίνει (για να έρθουμε στα του οίκου μας) με την ΔΕΥΑΜ, με τα τόσα χρέη και την υποστελέχωση εάν δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στις Καλλικράτειες υποχρεώσεις της; Μήπως να εκχωρηθεί σε ιδιώτες επιχειρηματίες με τα γνωστά αποτελέσματα των περικοπών, της ακρίβειας και των εκπτώσεων στην ποιότητα των υπηρεσιών εις βάρος της υγείας μας  όπως το βλέπουμε να επιχειρείται με τα χρυσοφόρα τμήματα (βλέπε Χαλκιδική) εδώ και χρόνια σε αρκετές γωνιές του πλανήτη;

Οι σκέψεις είναι απαισιόδοξες και η πραγματικότητα δυσοίωνη. Πραγματικά ελπίζω αυτοί οι φόβοι να αποδειχθούν ασκήσεις επιστημονικής φαντασίας επί χάρτου και να αδράξουμε τις τεράστιες δυνατότητες που διαθέτουμε τόσο ατομικά όσο και συλλογικά για ένα ελπιδοφόρο μέλλον χωρίς αφέντες και πειρατές.

Καπτάν Μερμελέχας

Συντάκτης: kepom

Η Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου έχει έδρα τη Μύκονο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s