Τρεις σημαντικές αποφάσεις του Δήμου για τους δημόσιους λειτουργούς και τους κατοίκους του νησιού μας

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΥΚΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΣΤΙΣ 31/5/18

  • ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ  ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΓΙΑ ΠΑΡΟΧΗ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ  ΣΙΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗΣ
  • ΕΚΜΙΣΘΩΣΗ ΚΤΙΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΜΟΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
  • ΕΚΜΙΣΘΩΣΗ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ-ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΧΩΡΩΝ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Τα καλά νέα πρέπει να  λέγονται και να μαθαίνονται!

Σημαντικές αποφάσεις πάρθηκαν από το ΔΣ του Δήμου Μυκόνου στην συνεδρίαση της 31ης Μαΐου 2018.

Και στις τρεις αποφάσεις στο επίκεντρο είναι οι κάτοικοι και οι επισκέπτες του νησιού!

Diana Edwards Mykonos
Diana Edwards Mykonos | Boats & Ships – Watercolor

ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ  ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΓΙΑ ΠΑΡΟΧΗ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ  ΣΙΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗΣ .

Είναι γνωστό σε όλους ότι η  κατακόρυφη αύξηση της ζήτησης τόσο για τουριστικά καταλύματα όσο και για στέγαση εποχιακών υπαλλήλων, η έλλειψη χώρων στέγασης, τα υψηλά ενοίκια και η νοοτροπία της τουριστικής αξιοποίησής τους από τις τοπικές κοινωνίες δημιουργούν μια  δύσκολη κατάσταση για όλους τους δημόσιους λειτουργούς , ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές όπως η Μύκονος.

Δίκαιο αίτημα όλων των δημόσιων υπαλλήλων είναι η απαίτηση για την αντιμετώπιση του προβλήματος από τις τοπικές κοινωνίες εάν αυτές θέλουν να έχουν δημόσιους λειτουργούς και υπηρεσίες.

Ο νέος νόμος 4483/2017 για παροχή κινήτρων έδωσε την δυνατότητα σε Δήμους όπως  τον δικό μας να μπορούν να παρέχουν δωρεάν σίτιση και κατάλληλο κατάλυμα διαμονής στους υπαλλήλους τους.

Ο Δήμος της Μυκόνου ανταποκρίθηκε άμεσα μετά τις απαιτήσεις και πιέσεις όλων των δημόσιων λειτουργών και ιδιαίτερα της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Με προϋπολογισμό 350.000 ευρώ καλύπτει για την τρέχουσα χρονιά επίδομα στέγασης-σίτισης για περίπου 200 δημόσιους υπαλλήλους (αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, υπαλλήλους Πυροσβεστικής, ΕΚΑΒ, ΑΤ και ΛΣ) και αναζητεί στέγη για ενοικίαση για την παροχή καταλυμάτων για εκπαιδευτικούς και όχι μόνο για την επόμενη χρονιά. Σε συνάρτηση με τα επιδόματα που δίνονται σε γιατρούς του Κέντρου Υγείας από το 2015 ο Δήμος της Μυκόνου  δίνει το καλό παράδειγμα  όχι μόνο σε άλλους Δήμους αλλά και στους ίδιους τους δημότες του.

Παράδειγμα που μας δίνουν άλλωστε μικρότεροι Δήμοι όπως αυτός της Κάσου που ακόμη πιο έγκαιρα από μας έσπευσαν να συνδράμουν  τους  υπαλλήλους με τον ίδιο τρόπο.

Η επιδοματική αυτή πολιτική του Δήμου σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί πολιτική «αλληλεγγύης» με την έννοια της φιλανθρωπίας. Είναι έμπρακτη αναγνώριση της προσφοράς.

Η ομόφωνη ψήφιση της απόφασης αλλά και η προετοιμασία του θέματος από όλες τις δημοτικές παρατάξεις αποδεικνύει ότι σε τέτοια ζητήματα δεν χωρούν παραταξιακές αντιπαλότητες και διαχωρισμοί.

Έξαλλου, εάν θέλουμε να έχουμε δασκάλους στα σχολειά, γιατρούς στο ΚΥ και δημόσιους υπαλλήλους σε όλες τις υπηρεσίες θα πρέπει όλοι, Δήμος και πολίτες να βοηθήσουμε στην λύση του θέματος .

ΕΚΜΙΣΘΩΣΗ ΚΤΙΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΜΟΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Η Κίνηση Ενεργών πολιτών Μυκόνου δηλώνει πάντα παρούσα σε ενέργειες, λύσεις και προτάσεις  που έχουν ως αποδέκτη τους κατοίκους του νησιού.

Για το ζήτημα της στέγασης -το μεγαλύτερο ίσως κοινωνικό πρόβλημα των τελευταίων χρόνων- έχουμε κινηθεί σε πολλαπλά επίπεδα.

  • Από το 2014 έχουμε έρθει σε επαφή με το Υπουργείο Εσωτερικών για την διερεύνηση του νομοθετικού πλαισίου για την προσφορά στέγης, όταν διεκδικούσαμε μαζί με πολλούς συμπολίτες μας την αξιοποίηση του ξενοδοχείου Άνω Μερά πριν χαθεί αυτή η μεγάλη ευκαιρία για τον Δήμο. Το πλαίσιο αυτό καθορίστηκε επακριβώς με τον νόμο 4483/2017.
  • Φέραμε προ ημερήσιας στο τραπέζι του ΔΣ του Δήμου τον Απρίλιο του 2018 το ζήτημα της αναγκαιότητας μίσθωσης ακινήτων για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των υπαλλήλων στο νησί, θέμα που συζητήθηκε και στην προχθεσινή συνεδρίαση και  ψηφίστηκε ομόφωνα.
  • Έχουμε έρθει σε επαφή με ιδιοκτήτες παλιού ξενοδοχείου οι οποίοι προτίθενται να μισθώσουν το ακίνητό τους στον Δήμο για την κάλυψη μέρους των στεγαστικών αναγκών της εκπαιδευτικής κοινότητας και πραγματοποιήσαμε συνάντηση με τον Δήμαρχο.

Μετά την πρόσφατη ομόφωνη απόφαση στις 31 Μαΐου 2018, όλα τα παραπάνω μαζί με τις ενέργειες της Δημοτικής αρχής αλλά και των ενδιαφερόμενων φορέων (συλλόγων καθηγητών και συλλόγων γονέων) φαίνεται να αποδίδουν καρπούς .

Δεν σταματήσαμε και δεν σταματάμε να επεξεργαζόμαστε λύσεις στα μεγάλα προβλήματα του νησιού.

Υποστηρίζουμε τον μεγάλο και σοβαρό ρόλο της Αυτοδιοίκησης Α’ και Β΄ βαθμού. Ρόλος που όλο και περισσότερο υποκαθιστά το ίδιο το κράτος.

Η διεκδίκηση δεν σταματάει εδώ.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για την αποκατάσταση της αδικίας με την εξαίρεση από τον νόμο όλων των μόνιμων υπαλλήλων σε όλες τις υπηρεσίες αλλά και των δημοτικών υπαλλήλων οι οποίοι αποτελούν την ραχοκοκαλιά των υπηρεσιών στους Δήμους και καλούνται να σηκώσουν τον αυξημένο όγκο εργασιών που επιφέρει ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ  και η μνημονιακή υποστελέχωση.

Συντασσόμαστε στον δίκαιο αγώνα των εργαζόμενων για μόνιμη και σταθερή εργασία και μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών.

ΕΚΜΙΣΘΩΣΗ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ-ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΧΩΡΩΝ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Μια επίσης σημαντική απόφαση στην ίδια συνεδρίαση αποτελεί η ομόφωνη ψήφιση της αναγκαιότητας εκμίσθωσης οικοπέδων-αγροτεμαχίων περιμετρικά του παραδοσιακού οικισμού για την δημιουργία χώρων στάθμευσης.

Η εύρεση τέτοιων χώρων αποτελεί μέρος της πρότασης της ΚΕΠοΜ, κατατεθειμένη από χρόνια σε τραπέζια συνεδριάσεων αλλά και πρόσφατα, για την αντιμετώπιση του συνολικού συγκοινωνιακού ζητήματος στο νησί, σε συνδυασμό με περιφερειακά δημοτικά λεωφορεία, μονοδρομήσεις δρόμων και δημιουργία πεζοδρομίων.

Το θέμα αναδείχθηκε έντονα κατά την συνεδρίαση της 20ης Απριλίου 2018 όταν επιχειρηματίες του νησιού ζήτησαν συζήτηση στον Δήμο για τον μαρασμό των επιχειρήσεών τους και της Χώρας γενικότερα.

Φαίνεται να βρέθηκε κατάλληλος χώρος προς τιμή των ιδιοκτητών του οι οποίοι προτιμούν και αυτοί να το μισθώσουν στον Δήμο και όχι σε ιδιώτη που πιθανόν να προσφέρει και περισσότερα χρήματα.

Για την ΚΕΠΟΜ
ΟΙ ΔΣ

Άννα Καμμή, Απόστολος  Νάζος, Ματίνα Μανδηλαρά, Μάκης Μωράκης

 

 

Σε ιδιώτη το πάρκινγκ στο λιμάνι;

_WIP0438

Yποχρέωση ενός Δήμου και κατά συνέπεια των νομικών του προσώπων είναι να βάζει στο επίκεντρο τον πολίτη και τoν επισκέπτη με αποφάσεις που όχι μόνο θα εξασφαλίζουν τα δημόσια αγαθά, αλλά κυρίως θα προσφέρουν παροχές στους πολίτες αντάξιες των τελών που εισπράττουν από αυτούς.
Ο Δήμος της Μυκόνου διαχρονικά δεν έχει στο επίκεντρο της πολιτικής του τον πολίτη. Η διαχείριση του δημόσιου χώρου εν γένει με τις καταπατήσεις στις παραλίες, στις πλατείες και στα πεζοδρόμια, η τεράστια ανοχή σε κάθε είδους παραβατικότητα, η κάκιστη διαχείριση των απορριμμάτων, η ανεξέλεγκτη απόρριψη αδρανών σε όλο το νησί, η χείριστη κατάσταση του οδοστρώματος, ο ελλιπής έως ανύπαρκτος φωτισμός, η εγκατάλειψη και η παρακμή του παραδοσιακού οικισμού, είναι κάποια από τα προβλήματα της καθημερινότητας του πολίτη και των επισκεπτών του νησιού.
Ένα μικρό αντιστάθμισμα όλων των παραπάνω είναι η δωρεάν λειτουργία του χώρου στάθμευσης στην Χερσαία Ζώνη Λιμένα. Με την παραχώρηση αυτής της χρήσης σε ιδιώτη χάνεται και αυτό.

Παραμένοντας σταθεροί στις θέσεις και απόψεις μας για τέτοιου είδους παραχωρήσεις, και έχοντας ήδη αντιδράσει στην παραχώρηση από το ΔΛΤΜ των δημόσιων τουαλετών στην περιοχή Κάστρο σε ιδιώτη – ο οποίος αποδεδειγμένα καταστρατήγησε κανόνες αισθητικής και σειρά ΠΔ για τον παραδοσιακό οικισμό, καθώς επίσης δεν λειτούργησε τις ‘’δημόσιες’’ τουαλέτες κατά την διάρκεια του χειμώνα- θεωρούμε υποχρέωση του ΔΛΤΜ να λειτουργήσει τον συγκεκριμένο χώρο με ίδιους πόρους και με γνώμονα την εξυπηρέτηση των πολιτών και των επισκεπτών του νησιού και όχι να τον παραχωρήσει σε ιδιώτη.

Ολόκληρο το κείμενο της Διαβούλευσης έχει αναρτηθεί στο site του ΔΛΤΜ www.mykonosports.gr. ______________________________________________________________________________________
Προς: ΔΣ ΔΛΤΜ,  Μύκονος, 15/5/2018

Θέμα: Συμμετοχή στην Δημόσια Διαβούλευση για την παραχώρηση χώρου στη Χερσαία Ζώνη Λιμένα Μυκόνου με σκοπό την εκμετάλλευση αυτού ως υπαίθριου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων (parking).

Σε απάντηση της πρόσκλησης για συμμετοχή στην Δημόσια Διαβούλευση για την παραχώρηση ιδιαίτερου δικαιώματος χρήσης χώρου στη Χερσαία Ζώνη Λιμένα Μυκόνου με σκοπό την εκμετάλλευση αυτού ως υπαίθριου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων (parking), σας παραθέτουμε παρακάτω τις απόψεις μας:

Α. Αρχικά θα θέλαμε αναλυτική τεκμηρίωση για τους λόγους που το ΔΛΤΜ δηλώνει αδυναμία να υλοποιήσει το συγκεκριμένο έργο με ίδιους πόρους και στην συνέχεια να εκμεταλλευτεί την λειτουργία του προς όφελος των δημοτών και των επισκεπτών του νησιού, εισπράττοντας το ίδιο το ΔΛΤΜ αντίτιμο για αυτή την υπηρεσία. Ειδικότερα θα θέλαμε να μας απαντήσετε:

1. Εάν εξετάσατε αυτό το ενδεχόμενο και εάν έχετε πάρει προσφορές για την τοποθέτηση μπάρων, μηχανήματος αυτόματου πωλητή για την είσπραξη των εισιτηρίων, όλου του σχετικού εξοπλισμού που προβλέπεται στην σύμβαση καθώς και των αμαξίδιων τύπου golf.
2. Επίσης θα θέλαμε να μας απαντήσετε για ποιους λόγους το ΔΛΤΜ δεν μπορεί να προσλάβει εποχικούς υπαλλήλους ώστε να μπορέσει να εξυπηρετήσει τις αυξημένες ανάγκες του καλοκαιριού καθώς και την λειτουργία ενός χώρου στάθμευσης όπως περιγράφεται στην διακήρυξη που τίθεται στην διαβούλευση.

Β. Ερωτήσεις , σχόλια, παρατηρήσεις, και προτάσεις επί του κειμένου της διαβούλευσης:

1. Θα θέλαμε να μας ενημερώσετε εάν έχετε προβεί σε κάποια μελέτη ή έχετε συλλέξει στατιστικά στοιχεία από διάφορες υπηρεσίες του Δήμου ή άλλες, που να καταγράφουν την χρήση στον συγκεκριμένο χώρο.

Συγκεκριμένα:
α. Πόσα αυτοκίνητα και για ποιες ώρες σταθμεύουν στον συγκεκριμένο χώρο από τις παρακάτω κατηγορίες:
• Μόνιμοι κάτοικοι της Χώρας.
• Υπάλληλοι του Δήμου Μυκόνου οι οποίοι εργάζονται στις υπηρεσίες που στεγάζονται στο Δημαρχιακό κτήριο και στο κτήριο του Μαύρου.
• Υπάλληλοι των υπηρεσιών της Χώρας (ΟΤΕ- ΕΛΤΑ) και των υποκαταστημάτων των τραπεζών ( ΠΕΙΡΑΙΩΣ- ALPHA- EUROBANK).
• Υπάλληλοι των ιδιωτικών επιχειρήσεων όλων των κατηγοριών στην Χώρα που λειτουργούν τόσο το καλοκαίρι αλλά και τον χειμώνα.

β. Πόσους δημόσιους υπάλληλους (εκπαιδευτικούς, γιατρούς, αστυνομικούς, λιμενικούς, τελωνιακούς, πυροσβέστες κ.αλ. διαθέτουν συνολικά οι υπηρεσίες του νησιού.

γ. Πόσους δημοτικούς υπαλλήλους διαθέτει ο Δήμος στο σύνολό του.

δ. Πόσους ιδιωτικούς υπαλλήλους διαθέτει το νησί στο σύνολό του.

ε. Πόσοι κάτοικοι Μυκόνου κατά μέσο όρο επισκέπτονται την Χώρα καθημερινά.

στ. Πόσοι επισκέπτες της Μυκόνου κατά μέσο όρο επισκέπτονται την Χώρα καθημερινά, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες.

2. Θεωρούμε εξευτελιστικό το ποσό των 5.000 ευρώ ως ποσό εκκίνησης για μηνιαίο μίσθω μα. Με ένα πρόχειρο μετριοπαθή υπολογισμό, το ποσό αυτό θα αποτελεί την ημερήσια είσπραξη μόνο από τον χώρο Α για το διάστημα Μάιο-Σεπτέμβριο (254 θέσεις * 20 ευρώ). Πόσο μάλλον που το ποσό αυτό θα παραμείνει σταθερό για όλη την διάρκεια της μίσθωσης (15 έτη).

3. Θεωρούμε επίσης ότι με το κείμενο της διακήρυξης (σελ 6 και αλλού) δίνεται η δυνατότητα στον ανάδοχο να δημιουργήσει νέες θέσεις, περισσότερες από τις 800 προβλεπόμενες βάσει του master plan για το λιμάνι, χωρίς να διευκρινίζεται εάν θα αυξηθούν οι δωρεάν θέσεις για τους μόνιμους κατοίκους του νησιού (Χωρός Β-546 θέσεις από 10ο-4ο και 273 θέσεις από 5ο-9ο).

resize.php.jpg

4. Θεωρούμε ότι οι 273 θέσεις στον Χώρο Β οι οποίες θα διατίθενται δωρεάν σε μόνιμους κατοίκους- υπαλλήλους της Χώρας από 1/5-30/9 δεν καλύπτουν τις ανάγκες και ότι πολλοί από αυτούς ακόμη και εάν έχουν μια από τις 1.500 κάρτες ελεύθερης πρόσβασης (Κ.Ε.Π.), τελικά δεν θα βρίσκουν θέση στον συγκριμένο χώρο και θα αναγκάζονται να πληρώνουν για να χρησιμοποιούν θέση στον Χώρο Α. Για τους μόνιμους κατοίκους που πιθανόν να μην μετακινούν το αμάξι τους περισσότερο από μια φορά την ημέρα και το αφήσουν για τουλάχιστον 24 ώρες το αντίτιμο είναι 10 ευρώ ημερησίως. Το ίδιο ποσό θα πληρώνουν και οι υπάλληλοι όλων των κατηγοριών οι οποίοι σίγουρα δουλεύουν πάνω από 8 ώρες. Εάν τους μήνες αιχμής δεν βρίσκουν δωρεάν θέση καθημερινά, το μηνιαίο κόστος θα ανέρχεται σε ποσό δυσανάλογο με τους μισθούς τους.

5. Το σχέδιο της παραχώρησης επιτρέπει στον παραχωρησιούχο να νοικιάζει χώρους πάρκινγκ με τον μήνα ή την εβδομάδα (σελ 71)αλλά δεν ορίζεται τιμή όπως προβλέπεται για την στάθμευση με την ώρα (σελ 66-67).

6. Στους μη μόνιμους χρήστες του χώρου υπάγονται πολίτες που ανήκουν στην κατηγορία των υπαλλήλων( δημόσιοι και ιδιωτικοί) καθώς επίσης και συνταξιούχοι. Εάν δεν είναι δικαιούχοι της κάρτας (Κ.Ε.Π.), δεν βρίσκουν θέση στον χώρο Β και αναγκάζονται να σταθμεύουν στον χώρο Α, για όλες αυτές τις κατηγορίες πολιτών το ποσό των 5- 10 ευρώ που θα καλούνται να πληρώσουν ανάλογα την διάρκεια της παραμονής τους στον χώρο στάθμευσης, θα αποτελεί αντικίνητρο για μια επίσκεψη στην Χώρα.

7. Το αντίτιμο για την χρήση του χώρου θα είναι αποτρεπτικό και για τους επισκέπτες της Χώρας. Εάν ο Δήμος θέλει να δώσει κίνητρα για την καλύτερη λειτουργία των καταστημάτων της πόλης, ένα από αυτά είναι ο δωρεάν χώρος στάθμευσης στο λιμάνι με μεταφορά στην Χώρα σε ένα δίκτυο δημοτικής συγκοινωνίας.

8. Αντίθετα δεν θεωρούμε αποτρεπτικά τα ποσά για την χρήση του χώρου από εταιρίες ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων. Όταν ένα αμάξι κατηγορίας Α (OPEL COSRA, FIAT κλπ) νοικιάζεται από 40- 80 ευρώ την ημέρα, το κόστος στάθμευσης 5-10 ευρώ ανάλογα τη διάρκεια παραμονής δεν είναι σίγουρο ότι θα αποτρέψει ικανοποιητικά την κατάληψη του χώρου από εταιρίες που χρησιμοποιούν το πάρκινγκ στο λιμάνι ως επέκταση της επιχείρησής τους.

9. Δίνεται η δυνατότητα στον ανάδοχο να τοποθετήσει διαφημιστικές πινακίδες μέσα στον χώρο που θα μισθώσει (στην σελίδα 72 απαγορεύεται η τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων μόνο στις περιφράξεις του χώρου και όχι στο εσωτερικό του) με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος τοποθέτησης κάθε λογής διαφήμισης σε έναν χώρο 50.000 τμ στην είσοδο της Χώρας, με ότι αυτό συνεπάγεται.

10. Θεωρούμε ότι η 15ετή διάρκεια της μίσθωσης που προβλέπεται είναι πολύ μεγάλο διάστημα. Η παραχώρηση αυτή εφόσον ολοκληρωθεί, θα διαμορφώσει μια νέα πραγματικότητα, τις συνέπειες της οποίας ακόμη δεν γνωρίζετε ώστε να δεσμεύσετε αυτόν τoν δημόσιο χώρο για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

11. Τέλος θεωρούμε ότι υποχρέωση ενός Δήμου και κατά συνέπεια των νομικών του προσώπων είναι να βάζει στο επίκεντρο τoν πολίτη και τoν επισκέπτη με αποφάσεις που όχι μόνο θα εξασφαλίζουν τα δημόσια αγαθά αλλά κυρίως θα προσφέρουν παροχές στους πολίτες αντάξιες των τελών που εισπράττουν από αυτούς. Ο Δήμος της Μυκόνου διαχρονικά δεν έχει στο επίκεντρο της πολιτικής του τον πολίτη. Η διαχείριση του δημόσιου χώρου εν γένει με τις καταπατήσεις στις παραλίες, στις πλατείες και στα πεζοδρόμια, η τεράστια ανοχή σε κάθε είδους παραβατικότητα, η κάκιστη διαχείριση των απορριμμάτων, η ανεξέλεγκτη απόρριψη αδρανών σε όλο το νησί, η χείριστη κατάσταση του οδοστρώματος, ο ελλιπής έως ανύπαρκτος φωτισμός, η εγκατάλειψη και η παρακμή του παραδοσιακού οικισμού, είναι κάποια από τα προβλήματα της καθημερινότητας του πολίτη και των επισκεπτών του νησιού.

Ένα μικρό αντιστάθμισμα όλων των παραπάνω είναι η δωρεάν λειτουργία του χώρου στάθμευσης στην Χερσαία Ζώνη Λιμένα. Με την παραχώρηση αυτής της χρήσης σε ιδιώτη χάνεται και αυτό.

Παραμένοντας σταθεροί στις θέσεις και απόψεις μας για τέτοιου είδους παραχωρήσεις, και έχοντας ήδη αντιδράσει στην παραχώρηση από το ΔΛΤΜ των δημόσιων τουαλετών στην περιοχή Κάστρο σε ιδιώτη ( ο οποίος αποδεδειγμένα καταστρατήγησε κανόνες αισθητικής και σειρά ΠΔ για τον παραδοσιακό οικισμό, καθώς επίσης δεν λειτούργησε τις ‘’δημόσιες’’ τουαλέτες κατά την διάρκεια του προηγούμενου χειμώνα),
θεωρούμε υποχρέωση του ΔΛΤΜ να λειτουργήσει τον συγκεκριμένο χώρο με ίδιους πόρους και με γνώμονα την εξυπηρέτηση των πολιτών και των επισκεπτών του νησιού και όχι να τον παραχωρήσει σε ιδιώτη.

Για την ΚΕΠοΜ Οι ΔΣ
Άννα Καμμή
Απόστολος Νάζος
Μάκης Μωράκης
Ματίνα Μανδηλαρά

Αποκλεισμός της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες. Η περίπτωση της Φραγκιάς.

Ο αποκλεισμός της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες του νησιού ενόψει ή μετά από μια αγοροπωλησία παραθαλάσσιου αγροτεμαχίου, αποτελεί τα τελευταία χρόνια μια πολύ δυσάρεστη εξέλιξη, φαινόμενο σε όλο και μεγαλύτερη συχνότητα.

Μεγάλες διαστάσεις έχει πάρει τον τελευταίο καιρό ο αποκλεισμός της προϋπάρχουσας πρόσβασης για την παραλία της Φραγκιάς με την τοποθέτηση καγκελόπορτας με λουκέτο, τοποθέτησης κάμερας και φύλακα για την αποτροπή όλων όσοι θέλουν να φτάσουν στην συγκεκριμένη παραλία.

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι η υπόθεση της Φραγκιάς έχει απασχολήσει τον Δήμο από το 2015, όταν ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας της Άνω Μεράς ζήτησε από τα μέλη να προεγκρίνουν την άδεια υγειονομικού ενδιαφέροντος σε ημιτελές κτίσμα στην παραλία της Φραγκιάς. Θυμίζουμε επίσης ότι η παραλία της Φραγκιάς συμπεριλαμβάνεται σε αυτές που το ΔΣ του Δήμου κατ’ επανάληψη έχει αποφασίσει να μην διατεθεί προς εκμετάλλευση.

Με αυτό το επιχείρημα προσέφυγε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση ΝΑ κατά της απόφασης η σύμβουλος της ΚΕΠοΜ Ματίνα Μανδηλαρά, προκαλώντας την ανάκληση της απόφασης.
Στην εξέλιξη αυτή σημαντική στάθηκε η συμβολή και η δυναμική κινητοποίηση πολιτών και κατοίκων κυρίως της περιοχής Φραγκιά και της Λιάς οι οποίοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και ίδρυσαν την Μη Κερδοσκοπική Ένωση Προσώπων «Συνεργασία- Μύκονος». Για το συγκεκριμένο ημιτελές ακίνητο εγείρονται ερωτήματα νομιμότητας αφού η απόστασή του από τον αιγιαλό είναι όχι μεγαλύτερη των 30 μέτρων .
Προσωρινά φάνηκε να κερδήθηκε η μάχη για την Φραγκιά.

Η επιτυχία όμως ήταν εφήμερη αφού τον Ιούνιο του 2016 οι προθέσεις του ιδιοκτήτη άλλαξαν και τώρα από κοινόχρηστη παραλία με ομπρέλες για την οποία χρόνια πάσχιζε να πάρει άδεια, αποφάσισε να βάλει μία νέα πόρτα και να περιφράξει την περιοχή που στάθμευαν τα αυτοκίνητα ώστε να μην μπορεί κάποιος να κατέβει με τα πόδια. Λίγους μήνες αργότερα (06/12/2016) ύψωσε απροσπέλαστη είσοδο με λουκέτο.

20617238_10213169440567050_2865574621668343072_o
Οι κινήσεις αυτές ενισχύουν την πεποίθηση ότι η ιδιόκτητη περιοχή διατίθεται προς πώληση με το δέλεαρ της ‘ιδιωτικής’ παραλίας.
Για όσους φέτος κατάφεραν να προσπελάσουν τα ‘τείχη’ και να βρεθούν στην Φραγκιά είδαν πινακίδες που γράφουν ‘απαγορεύεται η πρόσβαση’ ενώ η ταμπέλα που ενημέρωνε για την δημόσια πρόσβαση και κατεύθυνε στην παραλία εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.

Η καταγγελία που έστειλε η «Συνεργασία- Μύκονος» στην Κτηματική Υπηρεσία και στον Δήμο, προκειμένου να ενημερωθούν και να αντιδράσουν στην διακοπή της πρόσβασης και στην εύρεση λύσης, μέχρι σήμερα δεν έχει αποφέρει καρπούς.

Για τον λόγο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης κ. Γιασός Μαράτος και τα μέλη της έφεραν το θέμα στην συνεδρίαση στις 31 Αυγούστου 2017, ζητώντας από το ΔΣ του Δήμου να βρεθεί άμεσα λύση.

Απαντώντας ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς κ. Γιάννης Ζουγανέλης, υπερασπίστηκε το δικαίωμα του κάθε ιδιοκτήτη να περιφράζει την ιδιοκτησία του.

Καμία αντίρρηση. Πώς προστατεύεται όμως η ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες όταν όλοι οι ιδιοκτήτες των αγροτεμαχίων που γειτνιάζουν στις παραλίες περιφράζουν την ιδιοκτησία τους;

Η έρευνα για το νομικό πλαίσιο που διέπει την προστασία της ελεύθερης πρόσβασης μας οδηγεί σε μια σειρά από νόμους με κυριότερο τον νόμο Τρίτση (1337/83) και φυσικά τον νόμο 2971/2001. Για την Μύκονο σημαντικό είναι και το ΠΔ 243/ 2005 (ΖΟΕ).

Όλη η νομολογία προσπαθεί να εξασφαλίσει την ελεύθερη πρόσβαση ορίζοντας περιορισμούς (απαγόρευση της περίφραξης ιδιοκτησιών σε ζώνη 500 μέτρων από την ακτή, απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών για την δημιουργία οδών προσπέλασης προς την παραλία, δημιουργία χώρων στάθμευσης οχημάτων, δημιουργία πεζοδρομίων, δημοτικών και κοινοτικών οδών, κατεδάφιση κτισμάτων εντός αιγιαλού και περιφράξεων που παρεμποδίζουν την πρόσβαση, ορισμός χρήσεων κ.λ.π).

Όλες αυτές οι διατάξεις αν και θεωρήθηκαν σωστές, δεν εφαρμόστηκαν –πλην ελαχίστων περιπτώσεων- λόγω των γνωστών καταστάσεων αδράνειας και διαπλοκής των υπηρεσιών και των πελατειακών σχέσεων και της διαφθοράς των τοπικών και κεντρικών ιθυνόντων. Το γεγονός αυτό όμως, δεν στερεί τη σημασία που έχουν ακόμα και σήμερα αφού είναι όλες σε ισχύ και μπορεί να ενεργοποιηθούν κάθε στιγμή, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά, ότι το θεσμικό οπλοστάσιο του χωρικού σχεδιασμού είναι πλούσιο σε πολλούς τομείς αλλά ανενεργό και αχρησιμοποίητο όταν δεν υπάρχει η ανάλογη πολιτική βούληση!

Ο πρόεδρος της Δημοτικής κοινότητας Άνω Μεράς, κ. Ζουγανέλης, πρότεινε την εναλλακτική λύση πρόσβασης από τον παλιό μοναστηριακό δρόμο στην ΒΑ πλευρά της παραλίας. Επισκεφθήκαμε την περιοχή και διαπιστώσαμε ότι αυτή η λύση απαιτεί μπάζωμα του ρέματος που κατεβαίνει από τον προφήτη-Ηλία, το οποίο επίσης κόβεται από την περίφραξη άλλης ιδιοκτησίας.

Είναι δυνατόν να προτείνεται να δημιουργηθεί πρόσβαση στην συγκεκριμένη παραλία μέσα από ρέμα ή από πεζοπορικό μονοπάτι, αφού ως γνωστόν δεν επιτρέπεται το μπάζωμα ρεμάτων; Αλλά αντιθέτως επιβάλλεται εκ του Νόμου η διατήρηση των ρεμάτων ως φυσικών πτυχώσεων του εδάφους και φυσικών αεραγωγών που συμβάλλουν στη διατήρηση του μικροκλίματος της περιοχής;

Πρέπει να τονισθεί ότι η διαμόρφωση του οδικού δικτύου συνδέεται με κριτήρια χωροταξικού σχεδιασμού με γνώμονα πάντα τη προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα, δεδομένου ότι κάθε πράξη διαχειρίσεως και εκσυγχρονισμού του οδικού δικτύου που περιλαμβάνει την διάνοιξη νέων οδών, όσο περιορισμένη και αν είναι, έχει επιπτώσεις επί των στοιχείων του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και στην οικιστική, τουριστική κ.λπ. ανάπτυξη της περιοχής.

Ρωτάμε την Δημοτική Αρχή:

1. Με ποιά οικοδομική άδεια κτίσθηκαν μαντρότοιχοι ύψους σχεδόν δύο μέτρων στη περιοχή, οι οποίοι κατά τη θερινή περίοδο 2017 απέκλεισαν την πρόσβαση των λουομένων στη παραλία της Φραγκιάς;

2. Έχει ελεγχθεί πολεοδομικώς τόσο ο ιδιοκτήτης της περιοχής, που φέρεται κύριος της μπάρας που αποκλείει την πρόσβαση στη παραλία Φραγκιάς, όσο και ο ιδιοκτήτης παρακείμενης υφιστάμενης πλήρως αποπερατωμένης οικοδομής, οι οποίοι από κοινού συνέδραμαν στη διαμόρφωση των τοιχείων που φράσσουν την πρόσβαση προς την παραλία της Φραγκιάς;

3. Για την έκδοση της οικοδομικής άδειας της τελευταίας αυτής οικοδομής, θεωρήθηκε από την πολεοδομική αρχή ότι το εν λόγω οικόπεδο έχει πρόσωπο σε υφιστάμενο δρόμο ο οποίος έχει τεθεί εν τοις πράγμασι, σε κοινή χρήση; Εάν ναι, τότε η Διοίκηση αναγνωρίζει την κοινοχρησία του δρόμου.

4. Εάν τούτο δεν συνέβη, ο ιδιοκτήτης αυτός έχει προβεί σε συμβολαιογραφική πράξη παραχώρησης σε κοινή χρήση αντίστοιχου χώρου πλάτους 4 μέτρων;

5. Τί προτίθεται να κάνει για την διασφάλιση της δημόσιας πρόσβασης στην παραλία της Φραγκιάς αλλά και στις υπόλοιπες παραλίες του νησιού η δημοτική αρχή;

6. Προτίθεται ο Δήμος να διασφαλίσει το αυτονόητο κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού επί της παραλίας της Φραγκιάς, εάν οι ιδιοκτήτες της περιοχής αρνηθούν για εύλογους λόγους να παραχωρήσουν δουλεία διόδου; Δηλαδή ο Δήμος θα εφαρμόσει το Σύνταγμα και τους νόμους για τη διασφάλιση του κοινόχρηστου χαρακτήρα της παραλίας της Φραγκιάς;

7. Πού θα μπορούν να σταθμεύουν τα αυτοκίνητα οι οδηγοί που επιλέγουν την παραλία της Φραγκιάς για να ακολουθήσουν ένα μονοπάτι μέσα από ρέμα; Το ρέμα αυτό είναι δυνατόν να εξηπηρετήσει τις ανάγκες που ανέκυψαν;

Κανένας ιδιώτης δεν νομιμοποιείται να παρακωλύει την ανεμπόδιστη προσπέλαση προς την ακτή και τούτο σε ήδη υφιστάμενο και διαμορφωμένο δρόμο, ο οποίος σήμερα εξυπηρετεί πλήθος ιδιοκτησιών και έχει ήδη τεθεί σε κοινοχρησία και μάλιστα σε απόσταση μόλις 300 μέτρων από την ακτή.

Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας δεν δικαιολογεί την δημιουργία οιωνδήποτε φραγμών ή εμποδίων που αναιρούν την πρόσβαση κάθε πολίτη στον αιγιαλό, ενώ κάθε ιδιοκτήτης παράκτιας έκτασης υποχρεούται να αφήνει δίοδο για την ακώλυτη προσπέλαση προς αυτόν, και τούτο κατ’ επιταγή του Συντάγματος και του Νόμου.

 

 

Η Φτελιά, η υπουργός Πολιτισμού και η οργή του Ποσειδώνα

 

Tης Αλεξάνδρας Αγγελετάκη
Αρχαιολόγου, Ξεναγού

Με την αφορμή τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών σχετικά με την απόφαση της υπουργού Πολιτισμού να επιτρέψει σε γνωστή επιχείρηση να εκμεταλλευτεί την παραλία της Φτελιάς θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή αρμοδίων και πολιτών στην ανάγκη της προστασίας της συγκεκριμένης περιοχής σαν έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους των Κυκλάδων και της Ελλάδος.

Η θέση Φτελιά επισημάνθηκε από τον Κωνσταντίνο Τσάκο στη δεκαετία του ’80 μετά από υποδείξεις του ερασιτέχνη αρχαιολάτρη +Σταύρου Πολυκανδριώτη. Όπως έδειχναν τα εργαλεία οψιανού και τα «όστρακα» αγγείων που ο παραπάνω αρχαιολόγος συνέλεξε από την επιφάνεια του χαμηλού χωμάτινου λόφου και της γύρω περιοχής, επρόκειτο για προϊστορική κατοίκηση (Τσάκος 1989). O ίδιος υποστήριξε σε άρθρο του ότι ο ορατός λόφος της Φτελιάς θα μπορούσε ίσως να ταυτιστεί με τον ομηρικό μύθο και την άποψη ότι στην αρχαιότητα η θέση ταυτιζόταν με τον τάφο του Αίαντα του Λοκρού, του γνωστού ήρωα του τρωικού πολέμου, ο οποίος ναυάγησε και πνίγηκε κατά την επιστροφή του από την Τροία και το σώμα του ξεβράστηκε στις ακτές της Μυκόνου.

MYKONIATIKH-ARXAIOLOGIKA-ED

Ο μύθος εξηγεί πως ο Ποσειδώνας εκδικήθηκε τον ήρωα γιατί δεν σεβάστηκε την κόρη του Πρίαμου, Κασσάνδρα, όταν ζήτησε καταφύγιο στον ναό της Αθηνάς αφού οι Έλληνες κατέλαβαν την Τροία. Ο Ποσειδώνας πολλές φορές εκδικείται ήρωες και θνητούς όταν έχουν διαπράξει ασέβεια. Ας το κρατήσουμε αυτό στο μυαλό μας.

Η περιοχή ανασκάφηκε αργότερα από την επιστημονική ομάδα του Αδαμάντιου Σάμψων υπό την εποπτεία του Πανεπιστήμιου Αιγαίου και με χρηματική συνεισφορά κατά περιόδους του Δήμου Μυκόνου. Για την Φτελιά υπάρχουν πολλές μελέτες γύρω από τα ευρήματα και την σπουδαιότητα του οικισμού.

Η προϊστορική κατοίκηση της Φτελιάς θεωρείται από τις πρωιμότερες στο Αιγαίο μαζί με αυτή του Σάλιαγκου και χρονολογείται στο 5000 με 4500 π.X. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως έναν οικισμό με ανθηρή οικονομική δραστηριότητα, εμπορικές σχέσεις και ανταλλαγές προϊόντων με αλλά νησιά μιας και συλλέχθηκε οψιανός που προέρχεται από τη Μήλο. Η ύπαρξη ευρημάτων, όπως ειδωλίων και κεραμικής, εργαλείων λίθινων, οστέϊνων, κοσμημάτων και κτιρίων κατοίκησης, υποδεικνύει την ύπαρξη μιας κοινωνίας πολύπλοκης και τεχνικά προηγμένης, που κατείχε τη γνώση για την πρόσκτηση της πρώτης ύλης αλλά και την τεχνογνωσία της κατασκευής.

Οι νησιώτες της προϊστορικής εποχής ενός μακρινού παρελθόντος διάλεξαν να κατοικήσουν κοντά σε μια περιοχή στη Μύκονο όπου υπάρχουν υδάτινοι πόροι απαραίτητοι για τη διαβίωση τους και η μεγαλύτερη έκταση καλλιεργήσιμης γης. Η συλλογή από κέρατα μεγαλύτερων ζώων στην περιοχή υπαινίσσεται ότι η πανίδα και η χλωρίδα ήταν επίσης διαφορετική από σήμερα, αφού τα κερατοειδή δεν επιβιώνουν σε περιοχές χωρίς δάση.

Οι ανασκαφές που έχουν διενεργηθεί σε δυο περιόδους, 1995-96 και 2000-2003 θα μπορούσαν να συνεχιστούν αν υπήρχαν πόροι και ερευνητικά προγράμματα για παραπάνω ανάδειξη της σπουδαίας αυτής προϊστορικής θέσης στο Αιγαίο. Είναι σαφές ότι η περιοχή χρήζει ανάδειξης από το Υπουργείο, μιας και η γειτνίαση του με λατομείο πωρόλιθου και με την περιοχή Παλαιοκάστρου που δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς, θα μπορούσαν να συμπληρώσουν την εικόνα του μακρινού παρελθόντος του Αιγαίου. Ανατολικά δε της νεολιθικής θέσης σε μια βόλτα που κάναμε, εντοπίσαμε κοιλότητες στο έδαφος που δείχνουν ότι υπήρχε δραστηριότητα και σε σχετικά νεότερους χρόνους μιας και υπάρχει έντονη παρουσία κεραμικής και εκεί όπως και σε αλλά σημεία γύρω από τον όρμο της Φτελιάς.

Μάλιστα, αυτό που επισημαίνουν και οι ανασκαφείς είναι ότι η περιοχή αυτή παραμένει ένας πνεύμονας γεωργικών και κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων και με την απόληξη του λαγκαδιού, αποτελεί ίσως ένα από τα σημεία του νησιού που θα έπρεπε να προστατευτούν για να διατηρηθεί το γόνιμο χώμα που χάνεται πια από τις Κυκλάδες. Αυτό, επισημαίνεται και από επιστήμονες που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, για την περιβαλλοντική καταστροφή που φέρνει η άλογη, και χωρίς προγραμματισμό, τουριστική ανάπτυξη στη Ελλάδα.

Πρέπει να σκέφτεται κάποιος ότι το μέλλον ενός τόπου δεν μπορεί να αποφασίζεται μόνο από τις κοντόφθαλμες βλέψεις όσων θέλουν να ανοίξουν επιχειρήσεις στο νησί έχοντας σαν στόχο το γρήγορο κέρδος. Αλλά πολίτες και αρχές οφείλουν να υπερασπιστούν το παρελθόν αλλά και το μέλλον του τόπου, προστατεύοντας το από πρακτικές που μπορεί να το καταστρέψουν χωρίς επιστροφή. Σήμερα δεν έχουμε πλέον την μυθολογία και τον Ποσειδώνα να εκδικείται την «ύβριν» και την ανθρώπινη αλαζονεία, έχουμε όμως σεισμούς, τσουνάμια και τυφώνες. Αν εμείς οι ίδιοι δεν συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να διατηρήσουμε τους φυσικούς πόρους και να προστατέψουμε το περιβάλλον τότε η φύση θα μας εκδικηθεί. Έχει ήδη αρχίσει. Πριν ξυπνήσει λοιπόν η οργή του Ποσειδώνα για μια ακόμη φορά ας καλοσκεφτούμε τί κάνουμε.

Η ενοικίαση της παραλίας σε επιχειρήσεις με σκοτεινό παρελθόν στο νησί, που στηρίζονται σε δημόσιες σχέσεις και δεν υπακούουν στους νομούς, αντλώντας δύναμη από ένα πλέγμα αδιάβλητης διαφθοράς, χωρίς να σέβονται κανέναν και τίποτα, άφησαν ένα δυσβάσταχτο αποτύπωμα και μια πικρή γεύση φέτος σε όλους, παρ’ όλη την πολυπόθητη αύξηση του τουρισμού σε αριθμούς αλλά όχι σε ποιότητα ζωής. Οι αλλαγές τους κλίματος, η έλλειψη παντελούς προγραμματισμού και έλέγχου μπορεί να φέρει πλέον το τέλος του ίδιου του νησιού και της φυσικής του ομορφιάς, που τόσα χρόνια πουλιέται και αγοράζεται.

Ο δήμαρχος Μυκόνου Κωνσταντίνος Κουκάς και το ΔΣ πήρε θέση κατά της ενοικίασης αυτής της παραλίας στηριζόμενος στο γεγονός ότι είναι αρχαιολογική θέση, και μια από τις λίγες παραλίες που πρέπει να προστατευτούν, αντιδρώντας στην απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού. Είναι ευκαιρία λοιπόν να χρηματοδοτήσει ο Δήμος, την περαιτέρω ανάδειξη της περιοχής σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και με επιστήμονες περιβαλλοντολόγους, να προστατέψει την ιστορία του προϊστορικής περιόδου στο Αιγαίο διατηρώντας παράλληλα και ένα φυσικό πνεύμονα για το μέλλον. Με αυτόν τον τρόπο ίσως μπορέσει και η δική μας εποχή, να αφήσει παρακαταθήκη κάτι που να εμπεριέχει το όραμα που χρειάζεται ο τόπος πια από τους πολιτικούς του άρχοντες, για να σωθεί από την πιθανή οργή του Ποσειδώνα.

Όπως φαίνεται λοιπόν η θέση της Φτελιάς στο Αιγαίο δεν συνδέεται μόνο με το μύθο αλλά και με μια σημαντική ανθρώπινη δραστηριότητα του παρελθόντος, του σεβασμού στη φύση και στις δυνατότητες που παρέχει στον άνθρωπο για την επιβίωση του. Άς την προστατέψουμε επομένως για να μείνει στη μνήμη και των επόμενων γενεών.

_____________________________________________________________________________

〉 Σχετική βιβλιογραφία

Η Φτελιά προστατεύεται από τον αρχαιολογικό νομό του 1995 ως αρχαιολογική θέση. Αριθμός Υπουργικής Απόφασης,  Αριθμός ΦΕΚ ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/ Φ43/21736/1223/19-6-1995 – ΦΕΚ 606/Β/10-7-1995

Τσάκος Κ. Αρχαιογνωσία τεύχος 6, 1989.

Σάμψων Α. The prehistoric settlement of Ftelia, Rhodes 2002

Ταμπακοπουλου, Γ., Η θέση της Νεολιθικής Φτελιάς Μυκόνου στο Αιγιακό της πλαίσιο, Πρακτικά Διημερίδας, Μύκονος 2009.

〉 Πηγές φωτογραφιών:
• Figurines, Η κόρη της Φτελιάς: http://www.academia.edu, FIGURINES FROM THE LATE NEOLITHIC SETTLEMENT OF FTELIA, MYKONOS Adamantios Sampson & Vagia Mastrogiannopoulou, 2017

http://mykonensis.blogspot.gr/2011/03/blog-post_14.html

 

Nammos: Aνάκληση σύμβασης παραχώρησης απλής χρήσης παραλίας και αιγιαλού

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ

Mε έγγραφο της η Περιφερειακή Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας Αιγαίου της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας, ανακαλεί την τριετή σύμβαση παραχώρησης του δικαιώματος απλής χρήσης παραλίας και αιγιαλού, που είχε υπογράψει στις αρχές Ιουλίου με την εταιρεία «Nammos Restaurant by the Sea», λόγω παραβάσεων και μη τήρησης των όρων του συμφωνητικού.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Cnn Greece, τόσο η Λιμενική Αρχή Μυκόνου όσο και η Αστυνομία του νησιού γνωστοποίησαν στοιχεία στο υπουργείο Οικονομικών τα οποία καταδείκνυαν πως το Nammos καταστρατήγησε τους όρους της σύμβασης για τη διεξαγωγή συναυλιών. Η Περιφερειακή Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας Αιγαίου κάλεσε τους ιδιοκτήτες του Nammos σε απολογία για το συμβάν και αυτοί απάντησαν με υπόμνημα που κοινοποίησαν στις 21 Σεπτεμβρίου. Οι εξηγήσεις δεν κρίθηκαν επαρκείς και έτσι αποφασίσθηκε η ανάκληση του συμφωνητικού μίσθωσης.

Οι αιχμές της γενικής γραμματέως δημόσιας περιουσίας κ.Πέτης Πέρκα για την λειτουργία της αστυνομίας και του λιμενικού αλλά και της δημοτικής αρχής, προκάλεσαν εντατικούς ελέγχους από τις υπηρεσίες αλλά και την ένοχη αντίδραση του δημάρχου κ. Κουκά ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ αναφερόμενος στο NAMMOS, υπερασπίστηκε την εν λόγω επιχείρηση δηλώνοντας ότι «δεν μπορούν να τιμωρούνται οι πετυχημένοι επιχειρηματίες όταν μάλιστα συμβάλουν στον δημόσιο κορβανά με τεράστια έσοδα από φόρους».

ΕΝΤΟΝΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ

Η επιχείρηση αυτή μας έχει πολλές φορές απασχολήσει στο παρελθόν. Η ανάπτυξη των σετ ομπρελοκαθισμάτων που τοποθετούνταν μέχρι και μέσα στην θάλασσα -χωρίς να είναι η μόνη επιχείρηση που το κάνει αυτό- και τα εξωφρενικά ποσά ενοικίασης τους, έχουν προκαλέσει έντονες διαμαρτυρίες και αναφορές τόσο από την μεριά της Κίνησής μας αλλά και πολλών πολιτών, χωρίς μέχρι σήμερα να ιδρώνει το αυτί κανενός. Κατά ένα περίεργο τρόπο έχαιρε απόλυτης ασυλίας και εύνοιας τόσο από όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς αλλά κυρίως από όλες τις δημοτικές αρχές μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα να έχει σχεδόν ιδιωτικοποιήσει την παραλία στο κομμάτι μπροστά από τις εγκαταστάσεις της, να εμποδίζει την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτήν από την μεριά της επιχείρησης και να αποτελεί άβατο για τους όσους θέλουν να πάνε στην παραλία χωρίς να κάνουν χρήση ομπρέλας.

Αφορμή για το ξέσπασμα της καταιγίδας στάθηκαν οι περιβόητες συναυλίες του NAMMOS με τον τραγουδιστή Αντώνη Ρέμο. Εδώ και χρόνια η επιχείρηση διοργάνωνε μια συναυλία κάθε καλοκαίρι ενώ για το 2017 πραγματοποιήθηκαν δύο διαφορετικές στις 27/7 αλλά και στις 1/9. Για τις ανάγκες της κάθε συναυλίας τοποθετούνταν πλωτές εξέδρες και τεράστιες κατασκευές στην παραλία ενώ η ηχορρύπανση και η ενόχληση από κάθε είδους βεγγαλικά και έντονου φωτισμούς έχουν οδηγήσει συχνά πολίτες και επιχειρηματίες στις αρχές, χωρίς αποτέλεσμα έως σήμερα.


Κάθε είδους καταστρατήγηση της σύμβασης έχει παρατηρηθεί από την επιχείρηση έως σήμερα αφού φαίνεται να αντιλαμβάνονταν με διαφορετικό τρόπο την «εξυπηρέτηση» των λουόμενων. Μέχρι και καμήλες μεταφέρθηκαν στο νησί για την ικανοποίηση των ακριβών γούστων των πελατών οι οποίοι όταν τους γίνονται τα χατίρια ξοδεύουν χωρίς περιορισμούς τεράστια ποσά , ποσά που προκαλούν το κοινό αίσθημα ειδικά σε καιρούς κρίσης.

Με γνώμονα την επιδίωξη όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους κινούνται οι επιχειρηματίες του NAMMOS χωρίς να τους καίγεται καρφί για τη τήρηση της νομιμότητας και την προστασία της δημόσιας περιουσίας. Η έντονη χωρίς όρους και περιορισμούς επεκτατική δράση της επιχείρησης έχει απασχολήσει και τους ελεγκτές περιβάλλοντος και την υπηρεσία δόμησης του Δήμου, οι αυτοψίες των οποίων καταμέτρησαν παράνομα κτίσματα ακόμη και στην περιοχή του αιγιαλού.

Το «επιτυχημένο» επιχειρηματικό παράδειγμα της συγκεκριμένης επιχείρησης μιμούνται τα τελευταία χρόνια πολλές νέες παραθαλάσσιες επιχειρήσεις . Όλοι οι επιχειρηματίες από το Καλό Λιβάδι έως τον Πάνορμο και την Παράγκα θέλουν να γίνουν NAMMOS, εκμεταλλευόμενοι την μέχρι σήμερα ανοχή του αυτοτελούς γραφείου δημόσιας περιουσίας (πρώην Κτηματικής), των ελεγκτικών αρχών αλλά κυρίως του Δήμου.

ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΑΔΕΙΑΝΟ

Η απόφαση αυτή της ανάκλησης είναι η ευκαιρία μας να αποκατασταθεί νομιμότητα και να τηρηθούν οι συμβάσεις παραχώρησης των παραλιών. Δεν πρέπει όμως να μετατραπεί σε άδειο πουκάμισο. Εκδόθηκε τώρα που η καλοκαιρινή σεζόν τελειώνει και οι παραθαλάσσιες επιχειρήσεις κλείνουν.
Τι αξία θα έχει εάν η ίδια επιχείρηση επανέλθει την επόμενη χρονιά με διαφορετική επωνυμία;
Θα διεκδικήσει εκ νέου το δικαίωμα σύναψης νέας σύμβασης;
Δεν είναι μόνο η διοργάνωση συναυλιών που ακυρώνουν την σύμβαση. Τι γίνεται με τις πολεοδομικές παραβάσεις; Θα κατεδαφιστούν τα αυθαίρετα μερί το 2018;
Ποιοι θα είναι οι όροι της σύμβασης στη διαδικασία της πολυαναμενόμενης ηλεκτρονικής διαδικασίας παραχώρησης;
Θα λαμβάνονται υπόψη οι προηγούμενες καταγγελίες και παραβάσεις;
Οι ηλεκρονικοί διαγωνισμοί θα διενεργούνται από τους Δήμους ή από το ένα απομακρυσμένο, υποστελεχωμένο και τελικά ανεπαρκές γραφείο της κεντρικής διοίκησης;

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΜΑΣΤΕ

Σε κάθε επίσημη ιστοσελίδα πολλών παραθαλάσσιων επιχειρήσεων, στο Καλό Λειβάδι, στον Πάνορμο, στην Παράγκα, στις Άγιες Άννες κ.α., υπάρχει πλούτος φωτογραφιών που φαίνεται ξεκάθαρα κάθε υπέρβαση, κάθε παράβαση. Σε κάθε συναυλία ή event, κυκλοφορούν στον παγκόσμιο ιστό -στον παγκόσμιο ιστό!-, τόσες φωτογραφίες που θα έπρεπε αυτεπαγγέλτως η κάθε αρμόδια αρχή να ενεργοποιέιται άμεσα. Για να μην κοροϊδευόμαστε.

Θα πρέπει λοιπόν, να αποδείξει το δημόσιο, ειδικά μετά από αυτήν την πολύ σημαντική απόφαση, ότι ενδιαφέρεται πραγματικά για όλο το πακέτο και όχι μόνο για την είσπραξη φόρων και προστίμων. Και επιτέλους, θα πρέπει και ο Δήμαρχος με την δημοτική αρχή να αποδείξουν ότι μπορούν να διοικήσουν χρηστά με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και μόνο!

 

 

 

Ανεξέλεγκτη απόθεση αδρανών και μεγάλου όγκου σκουπιδιών στην περιοχή Μεταλλεία (+Video)

EΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ

Το σοβαρό φαινόμενο της ανεξέλεγκτης απόθεσης αδρανών, απορριμμάτων και ογκωδών αντικειμένων στην περιοχή των Μεταλλείων απασχόλησε το ΔΣ του Δήμου στις 31 Αυγούστου 2017 στην συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της Αδελφότητας Ανωμεριτών στην Άνω Μερά.
Το θέμα τέθηκε στο ΔΣ από την επικεφαλής της ΚΕΠοΜ Άννα Καμμή, κατόπιν αιτήματος της Δήμητρας Λοΐζου-Βουλγαράκη, ως ένα από τα σοβαρότερα θέματα της Άνω Μεράς αλλά και ολόκληρου του νησιού, καταθέτοντας πρόσφατες φωτογραφίες που δείχνουν το μέγεθος της καταστροφής.

Το φαινόμενο έλαβε τραγικές διαστάσεις τον περασμένο χειμώνα μετά την έντονη οικοδομική δραστηριότητα που διαπιστώθηκε σε όλο το νησί.
Υπαίτιος για την τεράστια αυτή οικολογική καταστροφή και την αλλοίωση της φυσικής ομορφιάς του τοπίου είναι κυρίως ο Δήμος Μυκόνου.
Ηθικός αυτουργός είναι η εγκληματική αμέλεια και η αδιαφορία όλων των προηγούμενων Διοικήσεων αλλά και της σημερινής Δημοτικής Αρχής για ανεύρεση και χωροθέτηση κατάλληλου χώρου απόθεσης-διαχείρισης των αδρανών.
Το φαινόμενο αποτελεί άλλη μια δυσάρεστη συνέπεια της ανεξέλεγκτης και άνευ όρων ανάπτυξης του τόπου, μιας άναρχης ανάπτυξης που δεν υπολογίζει τις δυσάρεστες και επικίνδυνες συνέπειες στο περιβάλλον και την ιστορία του τόπου και των κατοίκων του.

Σύμφωνα με την ενημέρωση που μας έγινε κατά την διάρκεια της συνεδρίασης, 153 φορτία φορτώθηκαν σε τριαξονικά φορτηγά (!) το 2016 από τον Πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς για να καθαρίσουν οι δρόμοι που οδηγούν από το Τηγάνι έως τις παλιές εγκαταστάσεις των Μεταλλείων από το πίσω μέρος του Αϊ-Λιά. Εύλογη η απορία για του πού μεταφέρθηκε αυτός ο τεράστιος όγκος αδρανών και απορριμμάτων αφού δεν υπάρχει η σχετική πρόβλεψη. Η εικόνα που είχαμε εμείς μετά από αυτήν την δράση είναι ότι απαλλάχτηκε μεν το οδόστρωμα, αλλά τα αδρανή υλικά προωθήθηκαν στις παρακείμενες πλαγιές.

 

Στην περιοχή των Μεταλλείων από το 1955 έως το 1983 λειτούργησε η Αμερικανική επιχείρηση εξόρυξης βαρίτη που απασχολούσε περί τους 300 εργαζόμενους και αποτέλεσε μια από τις πιο σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες της εποχή εκείνη.
Το 1984 το ΔΣ της Μεταλλευτικής Εταιρείας ΜΥΚΟΜΠΑΡ διά του Γεν. Διευθυντή Αναστάσιου Π. Παπαδόπουλου, δώρισε 25 στρέμματα στον Δήμο με σκοπό την αξιοποίησή τους για την διαχείριση των απορριμμάτων. Η έντονη αντίδραση των κατοίκων της Άνω Μεράς συντέλεσε στην μη αξιοποίηση της δωρεάς για αυτόν τον σκοπό, και κατ’ επέκταση στην καταστροφή του τοπίου που παρατηρείται σήμερα.
Μετά από ερώτησή μας στο ΔΣ, διαπιστώσαμε ότι το θέμα της διαχείρισης των αδρανών δεν αποτελεί προτεραιότητα της παρούσας Δημοτικής Αρχής, αφού 3 χρόνια μετά την ανάληψη καθηκόντων της δεν έχει ακόμη εκπονήσει σχετική μελέτη ώστε να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ

Προσθέτουμε ότι Δήμητρα Λοΐζου-Βουλγαράκη, αυτοβούλως, λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την περιοχή των Μεταλλείων με αφορμή την έρευνα που διεξάγει τα τελευταία χρόνια σχετικά με την καταγραφή της ιστορίας τους, απευθύνθηκε στην ΚΔΕΠΠΑΜ αιτούμενη την άμεση αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος από τον Δήμο –από κοινού και χωρίς πολιτικές αντιπαραθέσεις με την αντιπολίτευση–, τονίζοντας την ανάγκη εξεύρεσης λύσης. Έλαβε τη διαβεβαίωση άμεσης επίσκεψης μιας επιτροπής –συνοδεία του Δημάρχου– στην περιοχή για αυτοψία.

Ζητάμε την άμεση κινητοποίηση του Δήμου και των υπηρεσιών του ώστε να δοθεί άμεσα λύση σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα και να σταματήσει η υποβάθμιση μιας ακόμη περιοχής φυσικού κάλλους.

Για την ΚΕΠοΜ
Οι δημοτικοί σύμβουλοι
και οι σύμβουλοι των δημοτικών κοινοτήτων

Άννα Καμμή και Απόστολος Νάζος
Μάκης Μωράκης και Ματίνα Μανδηλαρά

 

Ανεμογεννήτριες, ένα έγκλημα στις Κυκλάδες.

του Κώστα Κατσούδα

Τεράστια αναστάτωση έχει φέρει στην γειτονιά των Κυκλάδων η  σχεδιαζόμενη εγκατάσταση ανεμογεννητριών  σε Ανδρο, Νάξο, Πάρο και  Τήνο, αφού σύμφωνα με τις υφιστάμενες αδειοδοτήσεις  έχει ήδη εγκριθεί η τοποθέτηση 95 ανεμογεννητριών (ύψους 100 μ), η διάνοιξη νέων δρόμων σε ορεινά σημεία (μήκους  52 χλμ.), η κατασκευή υποσταθμών και δικτύων μεταφοράς ενέργειας. ( Αποφ. ΥΠΕΚΑ 177360, 18/12/2014).

Πρέπει να υπογραμμιστεί πως η ανάπτυξη αυτών των ΑΠΕ δεν αφορά τα ενεργειακά προβλήματα των ίδιων των νησιών, αφού η  παραγόμενη ενέργεια  (316,7 MW) θα μεταφέρεται μέσω υποβρύχιου καλωδίου στο εθνικό δίκτυο.

Οι φόβοι των νησιωτών (ήδη έχει κατατεθεί προσφυγή στο ΣτΕ από  δήμους και την περιφέρεια Ν. Αιγαίου –   εκδίκαση στις 24 Μαΐου), εστιάζονται βασικά στην αλλοίωση του ιδιαίτερου τοπίου (φυσικό, γεωργικό, οικιστικό) και στην πιθανή απαξίωση της τοπικής τουριστικής βιομηχανίας. Ας σημειωθεί πάντως ότι ,  με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο, η σύμφωνη γνώμη των δήμων ή της περιφέρειας δεν είναι αναγκαία για την έγκριση του έργου(!)

Σε αντίστοιχες  περιπτώσεις (Σούνιο ή  Ν. Εύβοια)  το αισθητικό αποτύπωμα ήταν έντονο και κατά τεκμήριο αρνητικό. Αυτονόητα οι Κυκλαδίτες ανησυχούν, δεν επιθυμούν κάτι ανάλογο να συμβεί σε ένα εμβληματικό τόπο, μοναδικής ομορφιάς, που έχουν επενδυθεί τεράστια ποσά και κόπος για να καταστεί το «Πετράδι του Στέμματος» της Ελλάδας.  Σε ένα τόπο με αναγνωρισιμότητα που ξεπερνά ίσως και αυτή της ίδιας της χώρας.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η δημόσια συζήτηση που έγινε παλιότερα για την εγκατάσταση 1.000 περίπου Α/Γ σε 4 εμβληματικές περιοχές της Σκωτίας, σε μια έκταση περίπου ίση με το 1/6 της Ελλάδας. Επρόκειτο δηλαδή για πολύ πιο ήπια ανάπτυξη σε σχέση με τις 95 ανεμογεννήτριες που πρόκειται να εγκατασταθούν στον χώρο 4 μικρών ελληνικών νησιών.

Στη Σκωτία λοιπόν, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα-σημείο αναφοράς, για λογαριασμό της τοπικής κυβέρνησης (πηγή: Caledonian University  of Glascow – 2008) με στόχο να εξετάσει τις επιπτώσεις στον τουρισμό της περιοχής που είχε προφανείς ομοιότητες με τη νησιωτική Ελλάδα (μικρής κλίμακας γεωγραφικό ανάγλυφο, σημεία ιδιαίτερου κάλλους και προστασίας, μεγάλη αναγνωρισιμότητα  διεθνώς, αραιή κατοίκηση).

Τα συμπεράσματα της μελέτης ήταν εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Η ελκυστικότητα της περιοχής θα μπορούσε να παραμείνει αμετάβλητη μόνο εφόσον οι παρακάτω προδιαγραφές τηρούνταν αυστηρά:

  1. Περιορισμένος αριθμός εγκαταστάσεων (σε αντίθεση με αυτό που σχεδιάζεται για τις Κυκλάδες), καθώς υπάρχει ένα όριο που ο επισκέπτης αποδέχεται και πέρα από το οποίο οι αρνητικές εντυπώσεις κυριαρχούν.
  2. Συγκέντρωση των ανεμογεννητριών (Α/Γ) σε λίγα σημεία (σε αντίθεση με την μεγάλη διασπορά που έχει εγκρίνει η ΡΑΕ), – πρόκειται ίσως για τον κρισιμότερο παράγοντα αποδοχής.
  3. Αποφυγή συνεχούς οπτικής επαφής. Το παράδειγμα μικρών νησιών που πρακτικά θα υπάρχει αδιάκοπη κι έντονη οπτική επαφή είναι ισχυρά αρνητικό.
  4. Μηδενικές παρεμβάσεις σε εμβληματικές περιοχές υψηλής αναγνωρισιμότητας.

Εφόσον οι παραπάνω προδιαγραφές τηρηθούν (κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωση των  Κυκλάδων), οι επιπτώσεις στην αντίληψη των επισκεπτών σχετικά με την ελκυστικότητα του τόπου θα είναι γενικά μικρές, παρότι τα σημεία χωρίς παρόμοιες εγκαταστάσεις πάντα θα διαθέτουν ένα πλεονέκτημα.

ab
Η ΠΑΡΟΣ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ

«Πρόκειται για ένα τεράστιο έργο, που καταστρέφει το τοπίο του νησιού μας και το πλήττει ανεπανόρθωτα ως τουριστικό προορισμό. Η κάθε ανεμογεννήτρια θα φτάνει σε ύψος  τα 100 μέτρα. Εδώ δεν επιτρέπονται τα σπίτια στην κορυφογραμμή, αλλά επιτρέπονται τεράστιες ανεμογεννήτριες. Σύσσωμη η τοπική κοινωνία είναι αντίθετη», υποστηρίζει  κ. Μ. Κωβαίος, δήμαρχος Πάρου.
«Με την απόφαση αυτή μετατρέπεται ένα τουριστικό νησί σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας.  Η κατανάλωση ενέργειας στην Πάρο φτάνει τον Αύγουστο, που είναι το υψηλότερο σημείο, τα 24 MW. Υπολογίζουμε πως τα 9 MW απ’ αυτά παράγονται ήδη από ανανεώσιμες πηγές. Τι χρειάζονται τα 72 MW;», αναρωτήθηκε ο κ. Κωβαίος.

«Σήμερα οι ενεργειακές ανάγκες της Πάρου και της Νάξου, κι άλλων νησιών, καλύπτονται από εργοστάσιο της ΔΕΗ που καίει μαζούτ και βρίσκεται στην ιδιαίτερα τουριστική Νάουσα. «Ακόμα κι αν γίνουν τα δύο Αιολικά Πάρκα, το εργοστάσιο αυτό δεν πρόκειται να φύγει, θα μείνει ως «ψυχρή εφεδρεία»», υποστηρίζει ο δήμαρχος, ανοίγοντας το ζήτημα του «φορτίου βάσης» το οποίο αναλύεται παρακάτω.

 Τα προβλήματα της Αιολικής ενέργειας.

Tα ΜΜΕ και η αιολική βιομηχανία προβάλλουν μόνο την θετική πλευρά των Αιολικών Πάρκων χωρίς να αναφέρουν τις σοβαρές επιπτώσεις που συνεπάγονται. Κατ΄ αρχήν η  παραγωγή ρεύματος από τις  Α/Γ είναι ασταθής και διακοπτόμενη επειδή ο αέρας φυσά με απρόβλεπτη δύναμη κάθε φορά.

Η ταχύτητα του ανέμου για να λειτουργήσει μια Α/Γ κυμαίνεται μεταξύ 3m/s και 25m/s. (10-90 km/h). Κάτω ή πάνω από αυτά τα όρια οι Α/Γ μένουν ακίνητες. Όταν όμως σταματάνε να λειτουργούν, τότε χάνουν το συγχρονισμό τους με το κεντρικό σύστημα και η παραγωγή ενέργειας σταματά. Αυτό είναι ένα βασικό μειονέκτημα της αιολικής ενέργειας ότι δηλ. δεν μπορείς να την έχεις τη στιγμή που τη χρειάζεσαι . Κάθε kWh από Α/Γ είτε χρησιμοποιείται στιγμιαία είτε χάνεται επειδή δεν υπάρχει τρόπος αποθήκευσης της ενέργειας. (Στη Δανία δεν έχουν βρει κάποιο αποτελεσματικό τρόπο αποθήκευσης, γι αυτό εξάγουν την πλεονάζουσα ενέργεια στις γειτονικές χώρες).

H παραγόμενη ενέργεια είναι τόσο ασταθής και χαοτική – κυμαίνεται μεταξύ του μηδενός και του μέγιστου – ώστε τα Αιολικά Πάρκα ποτέ δεν θα μπορέσουν να παράγουν φορτίο βάσης. (The Wind Farm Scam  – 2009).

Το σύστημα λοιπόν δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στα Αιολικά Πάρκα για να μείνει σταθερό, αλλά χρειάζεται πάντα διαθέσιμες εφεδρείες ( φορτίο βάσης) από άλλη πηγή, όπως τα ορυκτά καύσιμα. Οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί συνεπώς (όπως της Πάρου), είναι απαραίτητοι για να κρατούν σταθερή την τάση του συστήματος που σε αντίθετη περίπτωση κινδυνεύει από ξαφνική πτώση.

Τα χιλιάδες ΜW αιολικής ενέργειας που σχεδιάζονται να διεισδύσουν στο σύστημα, πρέπει με άλλα λόγια  να υποστηρίζονται από αντίστοιχα ΜW ενέργειας εργοστασίων άνθρακα , λιγνίτη ή φυσικού αέριου. Σύμφωνα με την  E.ΟΝ Netz, την εταιρεία που λειτουργεί τα περισσότερα Αιολικά Πάρκα στη Γερμανία, «τα Αιολικά Πάρκα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια παρά μόνο σε ένα περιορισμένο βαθμό»

Πράγματι το Der Spiegel  ανακοίνωσε  ότι η Γερμανία, αν και διαθέτει τη μεγαλύτερη αιολική ισχύ με 16.000 MW, ετοιμάζει 26 νέους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς άνθρακα. Και η Δανία που έχει εγκατεστημένη αιολική ισχύ άνω των 6.000 MW δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.

 Η ΜΕΙΩΣΗ ΣΕ ΕΚΠΟΜΠΕΣ  CO2

Eίναι αλήθεια ότι οι Α/Γ δεν παράγουν καθόλου CO2, ωστόσο μοιάζουν περισσότερο με τη χρήση ακριβών φαρμάκων αμφίβολης αποτελεσματικότητας στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Ο ισχυρισμός ότι μία MWh ΑΠΕ αντικαθιστά μία MWh θερμοηλεκτρικής ενέργειας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή η λειτουργία των Α/Γ προϋποθέτει την παράλληλη λειτουργία θερμοηλεκτρικών σταθμών που παρέχουν το φορτίο βάσης και συνεπώς δεν υπάρχει ένα προς ένα αντικατάσταση της ανανεώσιμης με την συμβατική ενέργεια.

Κατά δεύτερο λόγο κάθε MW εγκαταστημένης αιολικής ισχύος έχει μειωμένη απόδοση κατά τουλάχιστον 30%. Παρόλα αυτά η βιομηχανία αιολικής ενέργειας υπολογίζει το όφελος σε εκπομπές CO2 με βάση την ονομαστική ισχύ και όχι την πραγματική.

Φαινομενικά υπάρχει εξοικονόμηση, ωστόσο σε χώρες με εκτεταμένα Αιολικά Πάρκα όπως η Δανία, οι εκπομπές CO2 δεν έχουν μειωθεί (Etherington  2009). Ο λόγος είναι ότι όταν η αιολική ισχύς ανέρχεται σε χιλιάδες ΜW, απαιτούνται νέοι υποστηρικτικοί θερμοηλεκτρικοί σταθμοί που λειτουργούν παράλληλα με χαμηλό ρυθμό παραγωγής και κατά συνέπεια εκπέμπουν CO2.

Οι ανεμογεννήτριες κατά του τουρισμού

Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου προσπαθεί με τη σειρά του να διαφωτίσει και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τις συνέπειες ενός τέτοιου εγχειρήματος στην νησιωτική περιοχή των Κυκλάδων.

Ο τουρισμός στα νησιά της πατρίδας μας, υποστηρίζει,  βασίζεται στο αδιατάραχτο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο όπου η φύση και τα έργα του ανθρώπου συνυπάρχουν σε αρμονική σχέση. Όσο η ποιότητα ζωής στις πόλεις υποβαθμίζεται, η ανάγκη απόδρασης στο φυσικό τοπίο θα γίνεται συνεχώς μεγαλύτερη.

Εξάλλου το τοπίο, φυσικό και πολιτισμικό, είναι ο βασικός πόλος έλξης των Ελλήνων και των ξένων τουριστών στην πατρίδα μας που στηρίζουν τις τοπικές οικονομίες στα νησιά.

Στη Δανία οι περιοχές τουριστικού προορισμού παραμένουν ελεύθερες από οποιαδήποτε εγκατάσταση Α/Γ. Στη χώρα μας που συνεχώς τονίζουμε τη σημασία του τουρισμού για την τοπική ανάπτυξη, δεν φαίνεται να έχουμε σκεφθεί σοβαρά την αρνητική επίδραση που θα έχει η μαζική εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων  σε μια ζωτική οικονομική δραστηριότητα για πολλές περιοχές.
abc

Οι θέσεις εργασίας

Όσον αφορά τις νέες  θέσεις εργασίας, οι περισσότερες  βρίσκονται εκεί όπου κατασκευάζονται οι Α/Γ δηλαδή σε Δανία, Γερμανία, Ισπανία και ΗΠΑ.

Στην χώρα μας που απλά εισάγει Α/Γ, οι θέσεις εργασίας περιορίζονται μόνο στην εγκατάσταση και συντήρηση λειτουργίας, οι οποίες  είναι ελάχιστες, επειδή οι Α/Γ παρακολουθούνται και ελέγχονται εξ αποστάσεως με πλήρως αυτοματοποιημένα συστήματα.

Ένας συμβατικός σταθμός παραγωγής ρεύματος με άνθρακα ή φυσικό αέριο παρέχει εκατοντάδες θέσεις εργασίας σε σχέση με ένα Αιολικό Πάρκο  που μπορεί να λειτουργήσει με 3 – 4 υπαλλήλους μόνιμης απασχόλησης. Σε σύγκριση με τον τουρισμό, τα Αιολικά Πάρκα  όχι μόνο προσφέρουν ελάχιστη απασχόληση, αλλά απειλούν να μειώσουν θέσεις εργασίας εξαιτίας της αρνητικής επίδρασης που έχουν στο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο.

Ο ANTIΛΟΓΟΣ

Υπάρχει όμως και ο αντίλογος.

«Η αντίδραση των κατοίκων είναι δυστυχώς αποτέλεσμα της έλλειψης ενημέρωσης, αλλά και της παραπληροφόρησης που γίνεται από ορισμένους. Κυκλοφορούν φήμες για περίεργα πράγματα, μέχρι πως οι ανεμογεννήτριες θα τρυπήσουν τον υδροφόρο ορίζοντα», δήλωσε σχετικά με το θέμα στην «Κ» ο κ. Γ. Τσιπουρίδης, πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Ενωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), που μιλάει και για «σκοταδισμό».

«Το μόνο ερώτημα που υπάρχει είναι το ζήτημα της αισθητικής, δηλαδή το εάν και πώς εντάσσονται στο τοπίο οι ανεμογεννήτριες. Αλλά αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί με προσωπικά κριτήρια. Δεν έχω ακούσει για καμιά περιοχή που να αναπτύχθηκαν αιολικά πάρκα και να έχασαν σε τουρισμό. Ειδικά οι επισκέπτες από την Ευρώπη είναι ευαισθητοποιημένοι και θα ήθελαν να βρίσκονται σε έναν τόπο που παράγει καθαρή ενέργεια», συμπληρώνει. «Η κλιματική αλλαγή θα πλήξει τα νησιά μας πολύ περισσότερο απ’ ό,τι νομίζουν κάποιοι πως θα τους ενοχλήσουν μερικές ανεμογεννήτριες. Είναι θέμα επιλογής και αυτή δεν μπορεί παρά να είναι μία: τα ορυκτά καύσιμα πρέπει να τελειώσουν. Αρα δεν έχουμε περιθώριο να μην αξιοποιήσουμε το ελληνικό Ελντοράντο των ΑΠΕ που είναι τα νησιά», τονίζει ο πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ.

Με αυτό τον τρόπο απαντά και στο ερώτημα εάν θα έπρεπε στα νησιά να μπουν λιγότερα αιολικά, έτσι ώστε να καλύπτουν μόνο τις δικές τους ανάγκες τους από ανανεώσιμες πηγές, χωρίς να υποχρεούνται να τροφοδοτούν το εθνικό δίκτυο.

Ο κ. Τσιπουρίδης σημειώνει βεβαίως πως έπρεπε να είχε προηγηθεί ουσιαστική ενημέρωση και διάλογος με τους κατοίκους, πράγμα που αποτελεί βασική ευθύνη της πολιτείας, ωστόσο τα επιχειρήματά του βλέπουν τη μία πλευρά του νομίσματος η οποία στην περίπτωση των Κυκλάδων μάλιστα είναι η λιγότερο σημαντική.

 Εναλλακτικές λύσεις στο ενεργειακό πρόβλημα

Η ενεργειακή κρίση δεν έχει απλές και εύκολες λύσεις  εάν συνεχίσει η ενέργεια να θεωρείται ένα φθηνό και άφθονο αγαθό. Το ενεργειακό ζήτημα για να μην φτάσει σε αδιέξοδο, χρειάζεται μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και  σε ένα τέτοιο στόχο, θεμελιώδη  ρόλο θα έχει η εξοικονόμηση της ενέργειας και η στροφή στην ενεργειακή απόδοση (συσκευές, κτίρια κ.α). Πολύ σημαντική βοήθεια προσέφερε τα προηγούμενα χρόνια το επιδοτούμενο πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ΄ οίκον», του οποίου σύντομα  αναμένεται η  Β΄ φάση του.

Κανείς δεν λέει όχι  στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά  δεν μπορεί και να πεί ναι στις βιομηχανικές ΑΠΕ σε τόσο ευαίσθητες περιοχές όπως τα νησιά των Κυκλάδων. (Υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να συζητηθούν για το Αιγαίο τα πλωτά αιολικά σε συνδυασμό με άλλες  μορφές ΑΠΕ όπως η ηλιακή ή η κυματική ενέργεια).

Η παραγωγή της ενέργειας είναι ανάγκη να επιστρέψει στην μικρή κλίμακα που ανοίγει μεγάλες δυνατότητες στους ιδιώτες και τους μικρούς τόπους να παράγουν τουλάχιστον ένα μέρος της ενέργειας που χρειάζονται με χρήση των ΑΠΕ. Η κλίμακα που παράγεται η ενέργεια έχει καθοριστική σημασία για το κόστος, τις απώλειες ενέργειας από τη μεταφορά της σε μακρινές αποστάσεις και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και τους ανθρώπους.

Οι ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας ίσως τελικά αποδειχθεί ότι έχουν παρόμοια αρνητικά αποτελέσματα για το περιβάλλον και τη ζωή των ανθρώπων όσο και η εκμετάλλευση των ορυκτών καυσίμων.

Μια  άλλη πρόταση στο ενεργειακό πρόβλημα είναι η έμφαση στη σημασία της εξοικονόμησης και η προώθηση των ΑΠΕ μικρής κλίμακας (π.χ. net metering) που καθιστούν κάθε κάτοικο και τόπο αυτοδύναμο.

Δεν χρειάζονται άλλες ΑΠΕ μεσαίας και μεγάλης κλίμακας, όπως αποδείχθηκε μετά το άλλο έγκλημα που διαπράχθηκε με  τα φωτοβολταικά πάρκα (των 100 kw) της ΡΑΕ που δόθηκαν σε ιδιώτες (τους οποίους πληρώνουμε μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ), αντί εξ αρχής να έχει νομοθετηθεί το net metering με μικρή αυτοπαραγωγή ανά κατοικία σ΄ολόκληρη την Ελλάδα.

Προς το παρόν οι λογαριασμοί μας περιλαμβάνουν τέλος 0,3% υπέρ των ΑΠΕ που όμως δεν φτάνει να καλύψει το ποσό,  γι αυτό το ΔΕΣΜΗΕ πρότεινε τον επταπλασιασμό (!) του τέλους στα 2,45%. (Η πρόταση  δεν έγινε δεκτή από το ΥΠΑΝ με αποτέλεσμα το ΔΕΣΜΗΕ να έχει αφήσει απλήρωτους τους παραγωγούς αιολικής ενέργειας  και εσχάτως και τους παραγωγούς ηλιακής ενέργειας).

Είναι φανερό ωστόσο ότι η μικρή κλίμακα δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει εξολοκλήρου την ανάγκη της μαζικής παραγωγής ενέργειας στο σημερινό ενεργοβόρο σύστημα. Οι λύσεις δεν είναι απλές όταν μιλάμε για ένα τεράστιο ενεργοβόρο σύστημα όπως αυτό της σημερινής Ελλάδας. Ασφαλώς κανείς δεν επιθυμεί να μείνει η χώρα χωρίς ενέργεια, αλλά εξίσου αληθινό είναι ότι κανείς δεν επιθυμεί να δει τη φυσική ομορφιά και χάρη των νησιών μας να θυσιάζεται στο όνομα μιας υποτιθέμενης ενεργειακής ασφάλειας. Η συζήτηση για το ενεργειακό χρειάζεται να βάλει στο τραπέζι όλες τις παραμέτρους των προτεινόμενων λύσεων και όλους τους εμπλεκόμενους που δεν είναι μόνο οι τεχνοκράτες αλλά και οι απλοί πολίτες.

Το μόνο σίγουρο είναι πως για να λύσει το ενεργειακό της πρόβλημα η υπόλοιπη Ελλάδα θα είναι εγκληματικό να θυσιαστούν ειδικά τα νησιά των Κυκλάδων για όλους τους λόγους που αναλύσαμε πιο πάνω.
IMG_1344

TΕΧΝΗΤΟ ΝΗΣΙ – ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Και για να μη θεωρηθεί πως  οι  ΑΠΕ είναι καταστροφικές,  μεταφέρουμε την είδηση για το γιγαντιαίο νησί – υβριδικό πάρκο που πρόκειται να δημιουργηθεί και μοιάζει με επιστημονική φαντασία.

Συγκεκριμένα, το τεχνητό νησί για την ηλεκτροδότηση έξι ευρωπαϊκών χωρών αναμένεται να κατασκευαστεί στη Βόρεια θάλασσα. Θα έχει έκταση 6,5 τετρ. χλμ. και θα παίζει τον ρόλο μιας γιγαντιαίας «μπαταρίας» που θα συλλέγει την ενέργεια που θα προκύπτει από ένα δίκτυο από ηλιακούς συλλέκτες και ανεμογεννήτριες, το οποίο θα εκτείνεται στη γύρω θαλάσσια περιοχή του Ντότζερ Μπανκ στα ανοιχτά της Μ. Βρετανίας.

Πίσω από το πολλά υποσχόμενο ενεργειακό εγχείρημα, με κόστος που εκτιμάται περί το 1,3 δισ. δολάρια, βρίσκονται  εταιρείες από την Δανία και την Ολλανδία, ενώ το νησί υπολογίζεται ότι θα προσφέρει ενέργεια αρκετή για την ηλεκτροδότηση 80 εκατ. ατόμων (!). Στο κολοσσιαίο πρότζεκτ θα συμμετάσχουν η Βρετανία, η Ολλανδία, η Δανία, η Γερμανία, η Νορβηγία και το Βέλγιο και οι οποίες θα τροφοδοτούνται μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων.

Ειδικότερα, στην περιοχή του Ντότζερ Μπανκ, που βρίσκεται περίπου 100 χλμ. μακριά από τα ανατολικά παράλια της Βρετανίας, τα νερά είναι σχετικά ρηχά με βάθος που κυμαίνεται μεταξύ 15-36 μέτρων και για τον λόγο αυτόν έχει επιλεγεί για την τοποθέτηση των 10.000 ανεμογεννητριών. Το νησί πέρα από τη μονάδα συλλογής ενέργειας, θα διαθέτει τεχνητή λίμνη, λιμάνι και διάδρομο προσγείωσης μικρών αεροσκαφών.

IMG_1345

Η ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

Τι σχέση έχει όμως αυτό το γιγαντιαίο εντυπωσιακό project που θα γίνει στη μέση του πουθενά στα ανοικτά της Μ. Βρεττανίας,  μετά από δημόσια διαβούλευση, σύμφωνη γνώμη και υπερκομματική συνέργεια 6 Ευρωπαικών χωρών ,  με το αντίστοιχο εγχείρημα που ετοιμάζεται στα λιλιπούτεια σμαραγδένια κυκλαδονήσια όπου, η σύμφωνη γνώμη της κοινωνίας (Δήμων, Περιφέρειας, κλπ.) δεν θεωρήθηκε καν αναγκαία για την έγκριση του έργου(…);

Η ευαισθησία των κατοίκων των Κυκλάδων δικαιολογείται απόλυτα, καθώς παρόμοιες εγκαταστάσεις σε άλλα σημεία της χώρας άφησαν έντονα αρνητικό αποτύπωμα, ενώ φαίνεται ότι οι κρίσιμες προδιαγραφές που θα προστάτευαν την ελκυστικότητα του τόπου έχουν αγνοηθεί.

Και βέβαια το ζήτημα αφορά όλες τις Κυκλάδες και όχι μόνο τα 4 συγκεκριμένα νησιά , καθώς αν γίνει η αρχή θα ακολουθήσουν  με τη διαδικασία του «επιτυχημένου μοντέλου» και τα υπόλοιπα, καταστρέφοντας την – κατά γενική ομολογία –  ωραιότερη γειτονιά της Ελλάδας και μετατρέποντάς την σε ενεργειακή αποθήκη της υπόλοιπης χώρας.

Οι επιπτώσεις μπορεί να είναι αρνητικές και μη αναστρέψιμες. Πέρα από την απλή λογική το αποδεικνύει και η διεθνής εμπειρία. Μια επανεξέταση βασικών όρων της επένδυσης ώστε να ελαχιστοποιηθούν το αποτύπωμα και οι επιπτώσεις κρίνεται κάτι παραπάνω από αναγκαία.

 ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ

Υπάρχουν βεβαίως και «κύκλοι» που υιοθετώντας θεωρίες συνωμοσίας πιστεύουν  πως το εγχείρημα δεν έχει να κάνει με το ενεργειακό ζήτημα αλλά με μια απόπειρα  τεχνητής υποτίμησης της υψηλής σήμερα  αξίας των νησιών των Κυκλάδων.

Εκτιμούν πως τα νησιά των Κυκλάδων βρίσκονται εδώ και καιρό στο στόχαστρο  πολυεθνικών «αετονύχηδων»  του real estate, λόγω της ιδιαίτερης ομορφιάς τους που βασίζεται στην μοναδική μικροκλίμακα του φυσικού αλλά και οικιστικού τοπίου τους η οποία  – σε συνδυασμό με το ήπιο κλίμα – δεν συναντάται στον υπόλοιπο κόσμο.

Το ελληνικό τοπίο γενικά διακρίνεται για τη μικρή κλίμακα και τη λιτή ομορφιά του που συνθέτουν οι ξεκάθαρες γραμμές του, η μεσογειακή βλάστηση και η γεωλογία του και μέχρι σήμερα διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την ακεραιότητα του χωρίς όμως να έχει εκτιμηθεί η αξία του ως εθνικός πόρος που συνδέεται άμεσα με την ταυτότητα της χώρας μας.

Οι Κυκλάδες ειδικότερα,  έχουν προστατεύσει και διατηρήσει αυτή τη μικροκλίμακα , δημιουργώντας μικρές  οικογενειακές ξενοδοχειακές μονάδες (των 50-100 κλινών) με διαχειρίσιμα δάνεια και ανεκτά  οικονομικά ανοίγματα, καταφέρνοντας έτσι να μείνουν μακριά από πιέσεις τραπεζών  και  μεγάλων tour operators, που σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μαρασμό ή ξεπούλημα ορισμένες  «θηριώδεις» μονάδες άλλων τουριστικών περιοχών της Ελλάδας (Ρόδος, Κρήτη, Χαλκιδική, Ιόνιο, κλπ.).

Κάποιοι υποστηρίζουν πως τα νησιά των Κυκλάδων και ο τουρισμός τους είναι το τελευταίο προπύργιο πριν την ολοκληρωτική παράδοση της ελληνικής οικονομίας στα χέρια  ξένων συμφερόντων, μια άποψη που ίσως κινείται στα όρια της συνωμοσιολογίας , ίσως όμως δεν στερείται και κάποιας αλήθειας .

Άλλωστε ένας από τους προσφιλείς τρόπους «χαλιναγώγησης» ακριβών προορισμών  από τα μεγάλα συμφέροντα, είναι η μείωση της αξίας τους με εξωγενείς παράγοντες και σαν τέτοιος θεωρείται από ορισμένους(…) η «ενεργειακή» αυτή προσέγγιση.

Σε κάθε περίπτωση πάντως και ανεξάρτητα αν οι παραπάνω απόψεις ενδεχομένως κινούνται στα όρια της υπερβολής, οι Κυκλάδες, ο  τόπος που ταυτίστηκε με την εικόνα της Ελλάδας όσο κανείς άλλος, αξίζει πιο προσεγμένες κινήσεις και η Μύκονος αν και (προς το παρόν) δεν βρίσκεται μέσα στο κάδρο  πρέπει να ενώσει τη φωνή της με αυτές των άλλων νησιών, (Άνδρος, Τήνος και Νάξος έχουν επίσης αντιδράσει), αποτρέποντας το μοιραίο.

Γιατί η Μύκονος έχει μια ιδιαίτερη δυναμική στον Κυκλαδικό χώρο και οι θέσεις της δημοτικής αρχής και της κοινωνίας της ενδεχομένως διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο στην έκβαση της υπόθεσης…

Κ. Δ. Κατσούδας

Kάτοικος Κυκλάδων