Ο αγαπημένος μας Luis

LUIS OROZCO: Η ΜΥΚΟΝΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ

Από σήμερα έως τις 30 Σεπτεμβρίου o αγαπημένος μας Luis Orozco εκθέτει «την Μύκονο που αγαπά» στην Δημοτική Πινακοθήκη, στην αίθουσα του Ματογιαννιού.

Αύριο Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου στις 20:30, θα πραγματοποιηθεί η πρώτη προβολή της ταινίας του Δημήτρη Καλφάκη «Mi querido Luis» (Ο Αγαπημένος μου Luis) στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της ΚΔΕΠΠΑΜ στο Ματογιάννι.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΦΑΚΗΣ: ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ LUIS

Ο Δημήτρης Καλφάκης, δημιουργός της ταινίας, συγκάτοικος και φίλος του νησιού, λέει:

Με αφορμή την έκθεση ζωγραφικής του Luis Orozco που ξεκινά στις 21 Σεπτεμβρίου στην αίθουσα Καλογερά της Δημοτικής Πινακοθήκης με τίτλο «Η Μύκονος που αγαπώ», θα πραγματοποιηθεί η πρώτη προβολή της ταινίας «Mi querido Luis» (Ο Αγαπημένος μου Luis) στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της ΚΔΕΠΠΑΜ στο Ματογιάννι ( 1ος όροφος) στις 22 Σεπτεμβρίου και ώρα 20:30.
Καθώς γράφω τούτη την ανακοίνωση – πρόσκληση προς όλους εσάς, σκέφτομαι πως αν είχα τελειώσει την ταινία στο καθορισμένο της χρόνο (τα πρώτα γυρίσματα έγιναν το 2013), τώρα θα αράδιαζα βιογραφικά στοιχεία για να τονίσω την σημαντική προσωπικότητα του Luis Orozco και την μεγάλη του προσφορά στην τέχνη της ζωγραφικής και στο νησί μας , του λόγους δηλαδή που με έκαναν να θέλω να γυρίσω μια ταινία για εκείνον.

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fmykonos.filmmakers%2Fvideos%2F1960092217600530%2F&show_text=0&width=560

Φυσικά και ισχύουν όλα τα παραπάνω, μα είναι όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν , η καθημερινή μας παρέα, τα γέλια που κάναμε, τα τραγούδια που τραγουδήσαμε, οι στιγμές που μοιραστήκαμε, οι εξομολογήσεις, που καθόρισαν την σχέση μας άρα και το κινηματογραφικό αποτέλεσμα.
Ευτυχώς η ταινία άργησε να τελειώσει και δεν είναι απλώς μια ταινία για τον Luis Orozco, αλλά μια ταινία για τον αγαπημένο μου Luis. Αισθάνομαι τυχερός ως άνθρωπος και ως κινηματογραφιστής γι’ αυτό.
Θα χαρούμε πολύ, εγώ και ο Luis να έρθετε στην προβολή.

Να είστε καλά,
Δημήτρης Καλφάκης
Χορηγός παραγωγής : Πολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Γυναικών Μυκόνου
Υπό την αιγίδα της ΚΔΕΠΠΑΜ

Η ΜΥΚΟΝΟΣ, Η ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ

Από την ωραία έκδοση που κυκλοφόρησε το 2010 για τα 50 χρόνια του Luis στο νησί, έτσι περιγράφει ο ίδιος το πως έφτασε στο νησί, τί είδε και γιατί αποφάσισε πως θα μείνει.
του Λούις Ορόσκο

«ΔΕΣΠΟΙΝΑ» ήταν το όνομα του καραβιού που μ’ έφερε στη Μύκονο. Ήταν λίγο μεγαλύτερο από μπανιέρα αλλά, κατά κάποιον τρόπο, είχε προσωπικότητα, κάτι που μπορούσα να περιλάβω σε έναν πίνακά μου. Το ταξίδι από τον Πειραιά στη Μύκονο κράτησε κάπου έντεκα ώρες, με δύο ενδιάμεσες στάσεις, μία στη Σύρο, πρωτεύουσα των Κυκλάδων, και μία στην Τήνο.

Η Μύκονος ήταν τότε ένα μαγευτικό νησί, η αρχιτεκτονική της χρηστική και σε διαστάσεις ανθρώπινες. Ακόμα και στο πιο στενό δρομάκι ένιωθες άνετα, καθόλου κλειστοφοβικά. Έμοιαζε σαν ένα σπίτι που εκτεινότανε στο επόμενο και στο επόμενο, μια σειρά από γειτονιές ευχάριστες και οικείες, ειδικά για τα παιδιά που μπορούσαν να παίζουν και να χάνονται, αλλά όλο και κάποιος θα αναγνώριζε το κλάμα τους και θα τα οδηγούσε πίσω στη μητέρα τους.

Οι ανθρώπινες διαστάσεις ισχύουν το ίδιο και για το τοπίο. Καμιά παραλία δεν είναι υπερβολικά μεγάλη, και η θάλασσα είναι φιλική και αναζωογονητική. Σε καλοδέχεται.
Δεν υπάρχουν καρχαρίες, κανένας φόβος από αυτή την άποψη. Επιπλέεις μάλιστα ευκολότερα εδώ απ’ ό,τι σε άλλες θάλασσες κι αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι. Βρήκα ότι η ενδοχώρα προσφέρεται πάρα πολύ για ζωγραφική, διαθέτει μεγάλη
ποικιλία συστατικών: βράχους, καλαμιώνες, θερισμένα σπαρτά, ωραία βαθυπράσινα κυπαρίσσια και ελαιόδεντρα με ασημένιες γκριζοπράσινες φυλλωσιές. Τις ξερολιθιές καμιά φορά τις ζωγραφίζω σ’ ένα βαθύ κόκκινο χρώμα, για να μεταφέρω τη ζέστη των θερμών ημερών. Κι όλα αυτά, λουσμένα στο υπέροχο, διάφανο φως του Αιγαίου. Με τα μελτέμια, προς το τέλος του καλοκαιριού, το Αιγαίο παίρνει ένα βαθύ γαλάζιο χρώμα που σε μαγεύει […]

Η Χώρα της Μυκόνου είναι ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα. Τη δεκαετία του 1960 κατακλύστηκε από φοιτητές αρχιτεκτονικών σχολών από όλον τον κόσμο που έκαναν διάφορες μετρήσεις προκειμένου να προσδιορίσουν τι ακριβώς ήταν εκείνο που έκανε τους δρόμους τόσο οικείους και ευχάριστους. Οι αναλογίες τους, οι σχέσεις ανάμεσα στο
ύψος και το πλάτος των σοκακιών, τα παράθυρα και οι πόρτες, το πάχος των τοίχων κ.λπ.
κ.λπ. Είναι όλα λευκά, κι όμως κατά το σούρουπο οι τοίχοι αντανακλούν τα χρώματα των
πορτών και των μπαλκονιών και παύουν να είναι λευκοί. Θυμάμαι έναν Αθηναίο κριτικό τέχνης που απορούσε πού βρήκα όλα αυτά τα χρώματα, αφού η Μύκονος είναι λευκή σαν
περιστέρι. Και συνεχίζουν να με κατηγορούν πολλοί ότι κουβάλησα μαζί μου τα μεξικάνι-
κα χρώματα. […]

Κάτι που επίσης μου είχε κάνει πολλή εντύπωση όταν πρωτοήλθα στη Μύκονο ήταν με πόση ελευθερία τραγουδούσαν δυνατά στο δρόμο οι ντόπιοι, γυρίζοντας απ’ τη δουλειά τους, οποιαδήποτε ώρα της μέρας ή της νύχτας – χωρίς να είναι πιωμένοι. Και πράγματι, σπάνια έβλεπες πιωμένο στον δρόμο. Συνήθως έπιναν στις ταβέρνες, συντροφιά με φίλους, τρώγοντας παράλληλα, και πάντα επακολουθούσε τραγούδι και χορός, αυθόρμητα, δίχως να νοιάζονται για το ποιος βρισκόταν δίπλα τους, και δίχως πρόθεση αυτοπροβολής ή επίδειξης προς τους τουρίστες. Οι Μυκονιάτες συνεχίζουν και τώρα να το κάνουν αυτό, στα πανηγύρια και στις γιορτές, δεν είναι όμως το ίδιο πράγμα. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που έζησα την εμπειρία εκείνης της Μυκόνου, γιατί είχα έλθει στην Ελλάδα για να ζήσω την Ελλάδα. Τις πίστες και τις διεθνείς ντίσκο τις βρίσκεις παντού. Έρχεσαι στην Ελλάδα για να την απολαύσεις (η ντίσκο έρχεται μετά και εφόσον το θέλεις).

Ήμουνα επίσης πολύ τυχερός που γνώρισα Έλληνες, όπως την οικογένεια Κουσαθανά, τη Βγενούλα και τα παιδιά της. Οι περισσότεροι ασχολούνταν με τα υφαντά, φτιάχνοντας ωραία πολύχρωμα χράμια και κουβέρτες, ενώ παράλληλα βοηθούσαν τους ξένους να γνωρίσουν καλύτερα το νησί τους παρέχοντάς τους κάθε ωφέλιμη πληροφορία. Η μητέρα Βγενούλα, συγχωρεμένη από καιρό, είχε μείνει ένα διάστημα στην Αγγλία όταν ήταν νέα κι έτσι έμαθαν και τα παιδιά της αγγλικά, κάτι που τα βοήθησε πολύ στην επικοινωνία τους με τους ξένους, τους οποίους πάντα αντιμετώπιζαν με προθυμία και ζεστασιά.

Όταν ρωτούσες για κάποιο μέρος ή για κάποιον άνθρωπο, δεν σου έδιναν απλώς
την πληροφορία, αλλά σε έπαιρναν από το χέρι και σε οδηγούσαν εκεί. Ο μεγαλύτερος γιος έβαφε τα μάλλινα νήματα, κι όλο υπήρχαν τραγούδια και χοροί. Το πρώτο μου πάρτι στη Μύκονο ήταν στα γενέθλια της Ανουσώς, της μεγαλύτερης κόρης της Βγενούλας, με ντόπιους μουσικούς που έπαιζαν τσαμπούνα, τύμπανα και ακορντεόν. Ήτανε ακόμα Μάρτιος και έκανε αρκετή ψύχρα, ο χορός όμως και η ρετσίνα μάς κρατούσαν ζεστούς. Όλοι τραβούσαν ο ένας τον άλλον στο χορό.

Δεν ήρθα στη Μύκονο με σκοπό να μείνω, βρήκα όμως ένα νησί με ζωγραφικό
ενδιαφέρον και υλικό για μια ολόκληρη ζωή. Οι τουρίστες που συναντούσες εδώ προέρχονταν από όλον τον κόσμο, δεν αναζητούσαν τη λάμψη της ντίσκο, αλλά τη μαγεία της ομορφιάς και της ιστορίας του τόπου. Πολλοί από αυτούς είχαν ήδη γνωρίσει το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Ρώμη και έψαχναν για κάτι διαφορετικό. Κι αυτό το βρήκαν στην Ελλάδα. Πιστεύω ότι εξακολουθεί να βρίσκεται εδώ, πρέπει όμως να το ψάξεις.

Σήμερα είναι πολύ πιο εύκολο να ταξιδέψεις σε τούτα τα μέρη. Υπάρχουν αεροπλάνα και γρήγορα, άνετα καράβια. Μπορείς να ενοικιάσεις ένα μοτοποδήλατο ή ένα αυτοκίνητο,
για να περιηγηθείς το νησί, αλλά μην το παρακάνεις. Ο αέρας της Μυκόνου είναι ακόμη καθαρός, μην κουβαλήσεις μαζί σου το καυσαέριο και την ταχύτητα, πήγαινε σιγά, θα δεις περισσότερα.

Ο τουρισμός έχει αλλάξει πολλά πράγματα εδώ, δεν είναι όμως όλα αρνητικά. Οι σημερινοί νέοι έχουν ανετότερη επικοινωνία με τον κόσμο απ’ ό,τι στο παρελθόν, πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν στα πανεπιστήμια. Υπάρχουν ήδη πολλοί γιατροί στο νησί, οι γυναίκες είναι κομψότερες, λιγότερο ταλαιπωρημένες και μορφωμένες. Οι πιο πολλοί μιλάνε αγγλικά και άλλες γλώσσες. Σπανίως βρίσκεις κάποιον που δεν μιλάει αγγλικά.  Μπορείς και σήμερα να βρεις μουσακά στα εστιατόρια, αλλά η ελληνική κουζίνα είναι τώρα πια πολύ περισσότερα από τον μουσακά και το τζατζίκι. Γιατί να αυτοπεριοριζόμα- στε, λοιπόν; Υπάρχουν κι άλλα φαγητά στον κατάλογο. Στο νησί παράγεται επίσης πολύ καλό κρασί, ιδιαίτερα το κόκκινο το ξερό. Προσπάθησε να ανακαλύψεις μέρη που να μπορείς να ακούσεις ελληνική μουσική και να δεις ελληνικούς χορούς. Όλα αυτά αποτελούν συστατικά της αυθεντικής ελληνικής και μυκονιάτικης πραγματικότητας.

Μύκονος, 2003

Φάρος Αρμενιστής: φωτεινό μνημείο πολιτισμού

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΝΤΙΚΑ

Το ενδιαφέρον για τον Αρμενιστή και οι συντονισμένες προσπάθειες μετά την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου βγάζουν καρπούς! Το σημαντικό αυτό μνημείο έχει πολλές ελπίδες να αποτελέσει φάρο πολιτισμού. 
Άνθρωποι με μεράκι και αγάπη για την ιστορία του, άνοιξαν το δρόμο.

Το 2009 ο ερευνητής Νίκος Μπένος Πάλμερ και η σκηνοθέτης Βανέσα Ζουγανέλη ανέλαβαν δράση για να προβάλουν το μνημείο. Σκοπός τους να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο, ώστε με πρωτεργάτη τον Δήμο να ξεκινήσει μια οργανωμένη προσπάθεια συντήρησης και διάσωσής του.
Βλέπε περισσότερα: https://kepom.wordpress.com/2015/09/25/faros-armenistis-vardia/



Η Άννα Καμμή είχε συνεχή επικοινωνία με την Υπηρεσία Φάρων, ώσπου την επισκέφθηκε η ίδια μαζί με την Βανέσα Ζουγανέλη τον Νοέμβριο του 2014. 
Το ΔΣ της ΚΔΕΠΠΑΜ ενημερώθηκε από τον Αντώνη Αντωνίνη και αγκάλιασε σύσσωμο την πρωτοβουλία.

Το ευχάριστο είναι ότι ο νέος Δήμαρχος κ. Κωνσταντίνος Κουκάς, αφού ενημερώθηκε από την επικεφαλής της Κ.Ε.Πο.Μ. για τις ενέργειες που έπρεπε να ακολουθήσει ο Δήμος, ώστε να έχουμε προτεραιότητα στην αναδοχή, είδε ζεστά το θέμα.
 Η ΚΔΕΠΠΑΜ έχει διοργανώσει στον χώρο τελευταία 2 πολύ αξιόλογες συναυλίες.

Σήμερα είμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουμε την δημόσια παρουσίαση της μελέτης αποκατάστασης του μνημείου που προσφέρθηκε αφιλοκερδώς από τον συμπολίτη μας αρχιτέκτονα κ. Δημήτρη Μάντικα. σε συνεργασία με την Υπηρεσία Φάρων και τον Δήμο Μυκονου.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Γενική επισκευή και μετασκευή υπάρχοντος φάρου στην περιοχή Βορνά (φανάρι) νήσου Μυκόνου. Φάρος Αρμενιστής.

Αφορά:
Α. Το ισόγειο τμήμα του κτίσματος,
Β. Το βοηθητικό κτίσμα, το οποιο ευρίσκεται στο νοτιανατολικό τμήμα, εκτός του κεντρικού κτίσματος Α
Γ. Επιδιορθώσεις, μερικώς εντός του ισογείου, πρώτης στάθμης του Πύργου, εντός και εκτός αυτού.
Δ. Εξωτερική διαμόρφωση, πεζούλες, πλακόστρωση, αρμολόγηση κ.λ.π.

Η επισκευή και μετασκευή του κτίσματος θα αποτελείται απο τέσσερα στάδια:

  • Στάδιο A.
    • Αποξύλωση φθαρμένων επιφανειών, σοβάδων, δαπέδων, κουφωμάτων.
    • Παρατήρηση και καταγραφή ρωγμών εντός της φέρουσας λίθινης τοιχοποιίας καθώς και της επιφανείας αυτής.
    • Έλεγχος οροφής για πιθανές ρηγματώσεις, μετακίνηση φέροντων τμημάτων τοίχων κάτωθι αυτής, φθορά οπλισμού, σημεία διαστολής συστολής λογω καιρικών συνθηκών.
    • Αφαίρεση όλων των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, καθώς και των υπαρχόντων υδραυλικών.
    • Καθαρισμός όλων των ακρογωνιαίων λίθων, πρεκιών, ποδιών κλπ, επιμελώς.
    • Εντοπισμός απρόβλεπτων περιπτώσεων, οι οποίες δεν εχουν προβλεφθεί κατα την συγγραφή της τεχνικής εκθέσεως.
    • Αποθήκευση εντός κυτίων τμημάτων σοβά, συνδετικού υλικού τοιχοποιίας, σκυροδέματος οροφής και αποστολή αυτών στο Παράρτημα Δομικών Έργων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Α.Π.Θ.
  • Στάδιο B.
    • Μετασκευή κατόπιν εγκεκριμένων αρχιτεκτονικών σχεδίων της εσωτερικής διαρρύθμισης όπως έχει σχεδιαστεί, μετά από συνεννόηση με την Υπηρεσία Φάρων.
    • Τοποθέτηση ηλεκτρικών πινάκων παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, ηλεκτρική εγκατάσταση, φωτισμός κλπ.
    • Κατασκευή υδραυλικών εγκαταστάσεων , κολλεκτέρ κλπ, αναλογα με τις χρήσεις
οι οποίες εχουν σχεδιαστεί στην αρχιτεκτονικη μελέτη.
  • Στάδιο Γ.
    • Τοποθέτηση δαπέδων, τα οποία θα ακολουθήσουν τον υπάρχοντα τύπο δαπέδων του κτίσματος ή σύμφωνα με το ειδικό δίαταγμα της νήσου Μυκόνου 336Δ/1976.
    • Τοποθέτηση νέων ξύλινων κουφωμάτων, τα οποία θα ακολουθήσουν την πρωταρχική μορφολογία του φάρου ή σύμφωνα με το διαταγμα 336Δ/1976.
    • Επιχρίσματα με οδηγούς και αποκλειστικώς και μόνον δια κονιάματος, σύμφωνα με την υπόδειξη της σύνθεσης του Παραρτήματος Δομικών Έργων του Α.Π.Θ.

Μύκονος, Ιανουάριος 2017
Ο αρχιτέκτων,
 Δημήτριος Μάντικας

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ, Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ

Τα παραπάνω αναδεικνύουν την ανάγκη συνεργειών για το καλό του νησιού. Κανένας δεν είναι τόσο καλός ώστε να τα κάνει όλα μόνος. Η συνεργασία, η προσφορά και ο διάλογος μας κάνουν όλους καλύτερους. Ο φάρος του Αρμενιστή είναι εκεί και θα παραμείνει να φωτίζει την αλήθεια του νησιού μας για πολλά χρόνια στο μέλλον. 
Συγχαρητήρια σε όλους όσοι έδωσαν χρόνο, κόπο, ιδέες και μεράκι για να φτάσουμε ως εδώ. Ευχαριστούμε και όσους θα το πάνε παραπέρα μέχρι να θαυμάσουμε ένα ακόμα χώρο πολιτισμού αποκατεστημένο.

 

Τραγούδια Μίκη Θεοδωράκη στη Λάκκα

Στο θεατράκι της Λάκκας την Κυριακή 23 Ιουλίου 2017 ώρα 9:00 μμ
Μαχαιρίτσας, Βουλγαράκη, Ροδαμίτης και Λαϊκή ορχήστρα Μίκη Θεοδωράκη!

Theodorakis Mykonos

Songs of Mikis Theodorakis in Lakka Theatre Mykonos
July 23, at 21:00

Παρουσίαση του βιβλίου: «Ιστορίες και αναμνήσεις από τη Μύκονο»

Η Βιβλιοθήκη Παναγιώτη Κουσαθανά – Δημοτική Στέγη Μελέτης Πολιτισμού & Παράδοσης έχει τη χαρά να σας προσκαλέσει το Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου του 2016, ώρα 8.30΄ μμ. στην παρουσίαση ενός προσφάτως εκδοθέντος πολύτιμου βιβλίου-μαρτυρίας για την κοινωνία, τη λαογραφία και τη γλώσσα της Μυκόνου από τα τέλη του 19ου έως περίπου τα μέσα του 20ού, δηλαδή στην εποχή κατά τα οποία η Μύκονος προοδευτικά από φτωχό νησί ναυτικών, γεωργών και ψαράδων μετασχηματίζεται στο σημερινό διεθνές τουριστικό θέρετρο. Πρόκειται για ένα βιβλίο με καταγραφές των «συνεντεύξεων» μιας Μυκονιάτισσας λαλάς, της σεβαστής και γλυκύτατης δέσποινας Ελένης Μπόνη, προς τον έγγονά της, τον Μυκονιάτη αρχαιολόγο και επιμελητή της έκδοσης Παύλο Καρβώνη, όπου καταγράφονται οι αναμνήσεις  της απ’ εκείνους τους δύσκολους για τη Μύκονο και τους Μυκονιάτες χρόνους. Το εν λόγω βιβλίο, Ιστορίες και αναμνήσεις από τη Μύκονο, απαντά εμμέσως, αλλά σαφέστατα, στα ερωτήματα πώς και γιατί ξεχώρισε κι ευημέρησε η Μύκονος, προπαντός όμως αποτελεί για τους παλιότερους έναυσμα να θυμηθούν πράγματα που τα έχουν απόνως και δυστυχώς λησμονήσει μέσα στα μπερκέτια της σήμερον. Κι ακόμη αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τους νεότερους, που αν σκύψουν ευήκοον το ους απάνω της, πολλά θα ωφεληθούν και θα παραδειγματιστούν. Διότι, οι καιροί, ως γνωστόν, έχουν απογυρίδες και πισωγυρίσματα τα οποία όλοι απευχόμαστε για το νησί μας και διότι όποιος δεν γνωρίζει το παρελθόν και την ιστορία του τόπου του, δεν μπορεί να καθορίσει το μέλλον του κ.λπ. κ.λπ. ‒ να μην ξαναλέμε τα ίδια…
Σας περιμένομε, λοιπόν, ν’ αποσπερίσομε όλοι μαζί στη Στέγη μας προεισαγωγικά στις αποσπερίδες πολιτισμού που θα ακολουθήσουν και πάλι από τις αρχές του Νοέμβρη για δέκατη συνεχή χρονιά (το πρόγραμμα του 2016-2017 θα ανακοινωθεί εγκαίρως). Κατ’ επιθυμίαν της γιαγιάς Ελένης Μπόνη τα έσοδα από τις εισπράξεις πώλησης του βιβλίου (το οποίο τιμάται 5,00 €), θα διατεθούν για τους σκοπούς της κοινωφελούς Μυκονιάτικης Αλληλεγγύης.

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΣΑΘΑΝΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ& ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
THE PANAYOTIS KOUSATHANAS LIBRARY MUNICIPAL RESEARCH FOUNDATION ON CULTURE & TRADITION
 ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Δευτέρα, Τετάρτη & Παρασκευή 20.30΄ – 23.30΄ μ.μ.
Τηλέφ. 22890-22646 / 6946775528 (κ. Π. Γκιώκας)
E-mail: biblpankous@gmail.com
http://paramilita.blogspot.com

 

Μας έδωσαν την πιο χορταστική μερίδα της ψυχής τους

«Αυριο θα συναντηθούμε ξανά, στο δρόμο, στο φούρνο, στο Γιαλό,
στις δουλειές μας, σε ό,τι συμφωνούμε, σε ό,τι διαφέρουμε.
Αλλά εγώ θα σας ευγνωμονώ πάντα γι αυτήν την αποψινή βραδιά»

 90 χρόνια Μίκης Θεοδωράκης, μουσική παράσταση από τη Μουσική Σχολή Δημ. Φίννις

MIKIS 90 Hronia Mykonos Finnis

 

Είναι τόσο συγκινητικά ωραίο να βλέπεις διπλανούς σου ανθρώπους, να συμμετέχουν, να ξεδιπλώνουν τις δεξιότητές τους, να τραγουδούν, να χορεύουν, να ερμηνεύουν θεατρικά, να δίνουν το περίσευμά τους με όλη τους την ψυχή – κυρίως να μπαίνουν σ´ αυτήν την δύσκολη περιπέτεια της έκθεσης με όλο τους το είναι. Η αποψινή παράσταση της μουσικής σχολής Δημήτρη Φίννις για τα 90 χρόνια του Μίκη, ήταν μια δροσερή βουτιά στην εμπιστοσύνη που τοσο έχει κλονιστεί. Εμπιστοσύνη σε αυτό που μπορούμε. Σχεδον ξεχάσαμε -εγώ δηλαδή- ότιδήποτε μας είναι δυσκολο ή ακατόρθωτο. Οι μουσικοί, κάποιοι μικρά παιδιά, μαθητές ακομα, οι χορωδοί, οι σολίστες, οι ίδιοι χορευτές και ηθοποιοί συγχρόνως, έκαναν ένα σοβαρό παιχνίδι ανταλλαγής: μας έδωσαν την πιο χορταστική μερίδα της ψυχής τους. Κι ήταν αδύνατο να παραμείνουμε απλοί θεατές. Δημήτρη, Φιλιώ, +Πέρρο, Αγγέλα, ´Εφη και όλους όσοι εργαστήκατε γι αυτήν την παράσταση, να ξέρετε πως καταβροχθίσαμε την ομορφιά της συνεργασίας σας, συγκινηθήκαμε βαθιά.
Αυριο θα συναντηθούμε ξανά, στο δρόμο, στο φούρνο, στο Γιαλό, στις δουλειές μας, σε ό,τι συμφωνούμε, σε ό,τι διαφέρουμε. Αλλά εγώ θα σας ευγνωμονώ πάντα γι αυτήν την αποψινή βραδιά.
Φρατζέσκα Χανιώτη
05.06.16
(Η φωτογραφία είναι της Χρυσούλας Γρυπάρη και τη δανείστηκα γιατί μου αρέσει πολύ
που είναι ψηλότερα απ´ τη γη έστω όσο μια καρέκλα, και τα χέρια τεντωμένα ψηλά)

MIKIS 2016 Mykonos 90 Hronia Finnis

Συναυλία με τη «Χορωδία του Δήμου Μυκόνου» απόψε στο Γρυπάρειο

«Όπου αισθάνομαι ΠΑΤΡΙΔΑ»
Ενδιαφέρουσα Μουσική Εκδήλωση με την Χορωδία του Δήμου Μυκόνου, υπό την διεύθυνση της Τίνας Ψαλίδα.
Απόψε Σάββατο 28.05.16 στο Γρυπάρειο, ώρα 8:30 μμ
patrida-mousiki Mykonos

Για την Κάδμω της Μέλπως

κατάλογος

ΔΙΗΜΕΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΕΛΠΩ ΑΞΙΩΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΔΜΩ ΤΗΣ

(ΜΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΕΚΘΕΣΗ  ΔΙΑΣΩΘΕΝΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ)

 Α΄ ΜΕΡΟΣ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ Β΄ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΔΜΩΣ,

(Φιλολ. επιμέλ. Μ. Κακαβούλια, Κέδρος 2015)

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016, Ώρα 8:00΄ μμ.

στο Πνευματικό Κέντρο στο Ματογιάννι

 Συντελεστές:

  1. Μαρία Κακαβούλια, Αναπλ. Καθηγήτρια Υφολογίας, Ρητορικής και Αφηγηματολογίας, Πάντειο Παν/μιο, «Κάδμω, η συγγραφική κληρονομιά της Μέλπως Αξιώτη»
  2. Τιτίκα Δημητρούλια, Αναπλ.. Καθηγήτρια Θεωρίας & Πράξης της Μετάφρασης στο Α.Π.Θ. & Κριτικός της Λογοτεχνιας, «“Γιατί πρέπει η λέξη να έχει μια απέραντη μνήμη”. Μνήμη και λήθη στην Κάδμω»
  3. Σοφία Σεϊρλή, Ηθοποιός, «Μέλπω Αξιώτη: Διαδρομές»

Τους συντελεστές θα παρουσιάσει και θα συντονίσει

ο Παναγιώτης Κουσαθανάς

*

Β΄ ΜΕΡΟΣ

ΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΜΕΛΠΩΣ ΑΞΙΩΤΗ

& Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ “ΥΠΕΡΟΡΙΑ”

Σάββατο, 14 Μαΐου 2016, Ώρα 8:00΄μμ.

στη Βιβλιοθήκη Παναγιώτη Κουσαθανά

 Συντελεστές:

  1. Ιωάννα Σπηλιοπούλου, Εκπ/κός Μ.Ε., «“Αντικείμενα πολύ κοινά, κι εσύ πιστός πολεμιστής” (Κάδμω): Τα αντικείμενα στο έργο της Μ. Α.»
  2. Δημήτρης Κανελλόπουλος, Εκδότης του περιοδ. Οροπέδιο, «Η νοσταλγία της Μέλπως Αξιώτη στην “υπερορία”»
  3. Παναγιώτης Κουσαθανάς, Συγγραφέας, Ξενάγηση στα διασωθέντα τεκμήρια της οικογένειας Αξιώτη

Τους ακροατές θα ξεναγήσει στην έκθεση

ο Παναγιώτης Κουσαθανάς

 Σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Κέδρος και το Περιοδικό Οροπέδιο