Για την Κάδμω της Μέλπως

κατάλογος

ΔΙΗΜΕΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΕΛΠΩ ΑΞΙΩΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΔΜΩ ΤΗΣ

(ΜΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΕΚΘΕΣΗ  ΔΙΑΣΩΘΕΝΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ)

 Α΄ ΜΕΡΟΣ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ Β΄ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΔΜΩΣ,

(Φιλολ. επιμέλ. Μ. Κακαβούλια, Κέδρος 2015)

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016, Ώρα 8:00΄ μμ.

στο Πνευματικό Κέντρο στο Ματογιάννι

 Συντελεστές:

  1. Μαρία Κακαβούλια, Αναπλ. Καθηγήτρια Υφολογίας, Ρητορικής και Αφηγηματολογίας, Πάντειο Παν/μιο, «Κάδμω, η συγγραφική κληρονομιά της Μέλπως Αξιώτη»
  2. Τιτίκα Δημητρούλια, Αναπλ.. Καθηγήτρια Θεωρίας & Πράξης της Μετάφρασης στο Α.Π.Θ. & Κριτικός της Λογοτεχνιας, «“Γιατί πρέπει η λέξη να έχει μια απέραντη μνήμη”. Μνήμη και λήθη στην Κάδμω»
  3. Σοφία Σεϊρλή, Ηθοποιός, «Μέλπω Αξιώτη: Διαδρομές»

Τους συντελεστές θα παρουσιάσει και θα συντονίσει

ο Παναγιώτης Κουσαθανάς

*

Β΄ ΜΕΡΟΣ

ΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΜΕΛΠΩΣ ΑΞΙΩΤΗ

& Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ “ΥΠΕΡΟΡΙΑ”

Σάββατο, 14 Μαΐου 2016, Ώρα 8:00΄μμ.

στη Βιβλιοθήκη Παναγιώτη Κουσαθανά

 Συντελεστές:

  1. Ιωάννα Σπηλιοπούλου, Εκπ/κός Μ.Ε., «“Αντικείμενα πολύ κοινά, κι εσύ πιστός πολεμιστής” (Κάδμω): Τα αντικείμενα στο έργο της Μ. Α.»
  2. Δημήτρης Κανελλόπουλος, Εκδότης του περιοδ. Οροπέδιο, «Η νοσταλγία της Μέλπως Αξιώτη στην “υπερορία”»
  3. Παναγιώτης Κουσαθανάς, Συγγραφέας, Ξενάγηση στα διασωθέντα τεκμήρια της οικογένειας Αξιώτη

Τους ακροατές θα ξεναγήσει στην έκθεση

ο Παναγιώτης Κουσαθανάς

 Σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Κέδρος και το Περιοδικό Οροπέδιο  

Το εκκλησάκι του Γάτη*

Η γραφή της Δάφνης Χρονοπούλου, μια φωνή με μακρά διαδρομή
στο χώρο της λογοτεχνίας, έρχεται σαν εσπρεσάκι ristretto
εορταστικού αφηγήματος, με άρωμα Χριστουγέννων, όπως παλιά.

Καλές Γιορτές κι ας αναδείξουμε τη χαρά, στα μικρά και στα μεγάλα
που μας συμβαίνουν καθημερινά, μέσα μας και γύρω.
Κι όπως σημείωσε κάποιος στο προσωπικό της ιστολόγιο**:
«Το πνεύμα του Παπαδιαμάντη να γαλήνεύει τις ψυχες μας».

ekklisaki Daphne

Το εκκλησάκι του Γάτη*

Το πρώτο σπίτι που νοίκιασα στη Μύκονο ήταν το ‘κελλί’ μιας μικρής εκκλησίας, του Αγίου Ιακώβου, στην οποία παντρεύτηκα ένα Δεκέμβριο, με κουμπάρο τον ψάλτη και ιερέα τον αγαπημένο όλων στο νησί, τον Παπα Γιώρη που επέτρεψε στη γάτα μας να παρευρεθεί γιατί, μου είπε, η γάτα είναι καθαρή και τρώει ποντίκια άρα την δεχόμαστε στην εκκλησία.
Μείναμε πέντε καλοκαίρια σ’ εκείνο το κτήμα ώσπου μεγαλώνοντας δε μας αρκούσε ένα δωμάτιο που έσταζε τους χειμώνες, με το ‘πιπί του Αγίου’ όπως το λέγαμε, γιατί το εκκλησάκι, θεόχτιστο και αθεμελίωτο, στηριζόταν σε βράχο ζωντανό που η άλλη του πλευρά μετά τη βροχή έβγαζε νερά πάνω στο κρεβάτι μας.
Στο κτήμα εκείνο είχε μια ρεματιά και μέσα από μυρτιές, μυρσίνες, καλαμιές κι αγκάθια κάπου ψηλά ήταν ένα μικροσκοπικό εκκλησάκι σα παιχνίδι. Χτισμένο τέλειο, ίδιο ολόιδιο με τα ‘κανονικά’, είναι γνωστό ως το εκκλησάκι του Γάτη.
Τα πάνω από 400 εκκλησάκια της Μυκόνου έχουν μακριά ιστορία. Άλλοι για φοροαπαλλαγή, άλλοι από ρομαντισμό ή πίστη, όποιος χτίζει φτιάχνει κι ένα – κι έχω δει κάθε είδους, με Βούδες και τοιχογραφίες, με δηλιανά αδήλωτα, αλλά και παραδοσιακά με σεμεδάκια και τα οστά παππούδων και γονιών. Παλιά όμως συχνά χτίζονταν σαν τάματα.
Και τέτοιο, λένε, είναι του Γάτη. Ήταν λέει ένας Μυκονιάτης που μετανάστευσε και όταν βρέθηκε σε δυσκολίες έκανε τάμα πως αν γλίτωνε θα έχτιζε μια εκκλησιά. Σώθηκε ο άνθρωπος αλλά δεν πλούτισε κι όπως τα χρόνια πέρναγαν κατάλαβε πως δε θα είχε ποτέ αρκετά να εκπληρώσει την υπόσχεσή του. Γι αυτό και αποφάσισε, αντί να την αφήσει ανεκπλήρωτη να φτιάξει ό,τι μπορούσε γιατί ξέρει ο Θεός. Κι έφτιαξε αυτό το μικροσκοπικό το σα παιχνίδι που ο κόσμος με το σκωπτικό πνεύμα των νησιωτών που βγάζει και τα παρατσούκλια μας, το είπε ειρωνικά και παιχνιδιάρικα ‘του Γάτη’, γιατί πραγματικά μόνο γατί χωρά να μπει εκεί μέσα και μόνο γάτα φτάνει έτσι βαθιά στη ρεματιά.
___________________________
Εικόνα
το δικό μου φρεσκοαποκτηθέν ‘του Γάτη’.
Αγίων Μιχαήλ και Γαβριήλ παρακαλώ – για λόγους που δεν είναι του παρόντος,
μα θα επανέλθω όταν το τοποθετήσουμε στη θέση που του αρμόζει, ψηλά και σωστά προσανατολισμένο.
_______________________________________________________________________________
Δάφνη Χρονοπούλου

daphnechronopoulou@gmail.com

https://www.facebook.com/daphne.chronopoulou.9

**http://daphnechronopoulou.blogspot.gr/

 

*Το πρώτο «Εκκλησάκι του Γάτη» χτίστηκε στη Μύκονο πριν πολλές δεκαετίες
στην οδό Ιγνατίου Μπάσουλα. Υπήρξε τουριστικό αξιοθέατο καταχωρημένο
σε δεκάδες οδηγούς. Το βλέπουμε ακόμα και σήμερα, λίγο πιο πέρα από την
παλιά του θέση.  Βρίσκεται ψηλά στον πρώτο όροφο ενός από τα σπίτια της
γειτονιάς, λίγα βήματα από την κάτω πόρτα στον Φούρνο του Γιώρα
καθώς περπατάμε Νότια με κατεύθυνση τη Λάκκα.

 

H Μέλπω Αξιώτη βρίσκει και πάλι «τα κομματάκια της ζωής» και τα κάνει υψηλή Τέχνη

MELPW-BOOK-POSTER-LOW
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΡΕΠYΜΠΛΙΚ- ΒΑΣΤΙΛΛΗ ΤΗΣ ΜΕΛΠΩΣ ΑΞΙΩΤΗ

H Βιβλιοθήκη Παναγιώτη Κουσαθανά – Δημοτική Στέγη Μελέτης Πολιτισμού και Παράδοσης, η Κοινωφελής Δημοτική Επιχείρηση Περιβάλλοντος Παιδείας και Ανάπτυξης Μυκόνου και οι εκδόσεις Άγρα σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Μέλπως Αξιώτη Ρεπυμπλίκ-Βαστίλλη (Εκδόσεις Άγρα, 2014) στη Μύκονο, την Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014, στην αίθουσα της ΚΔΕΠΠΑΜ στο Ματογιάννι, στις 20.30΄.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
–Τιτίκα Δημητρούλια, Επίκουρη Καθηγήτρια Θεωρίας και Πράξης της Μετάφρασης στο Α.Π.Θ. και Κριτικός Λογοτεχνίας: «Ένα κείμενο στα γρανάζια της Ιστορίας: το Ρεπυμπλίκ-Βαστίλλη ως σπαρασσόμενο σώμα», 10΄
–Μαίρη Μικέ, Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Α.Π.Θ.: «Εξορία και νόστος της γραφής», 10΄
–Σαράντος Ορφανουδάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Νομικής Σχολής στο Α.Π.Θ.: «Ακόμα τις πατάν τις όρνιθες τα τρένα αλλά η δική μας η καρδιά είν’ αλλού», 15΄

Την παρουσίαση του βιβλίου θα προλογίσει και θα συντονίσει
ο συγγραφέας Παναγιώτης Κουσαθανάς.
«Τα λόγια βλέπεις σα στοιχειά διασκελούνε τα πέλαγα και πάνε κι όλος ο κόσμος πιστεύει στα λόγια όπως πιστεύει ο κόσμος και τα στοιχειά». Αυτά έγραφε η Μέλπω Αξιώτη (1905-1973) στο εμβληματικό πλέον βιβλίο της Δύσκολες νύχτες το 1938. Και τω όντι τα λόγια της Μέλπως διασκέλισαν και πάλι τα πέλαγα κι ήρθαν να μας συναντήσουν σ’ ένα άλλο ανέκδοτο αυτή τη φορά μυθιστόρημά της το Ρεπυμπλίκ-Βαστίλλη, γραμμένο απ’ ευθείας στα Γαλλικά κατά το διάστημα της «αναγκαστικής υπερορίας» της συγγραφέως στη Γαλλία. Εκτός από φτερωτά σαν τα στοιχειά τα λόγια είναι όμως και υπομονετικά: περίμεναν εξήντα πέντε ολόκληρα χρόνια για να εκδοθούν μεταφρασμένα αριστοτεχνικά στα Ελληνικά στο ύφος της ξεχωριστής γραφής της Αξιώτη από την Τιτίκα Δημητρούλια και σχολιασμένα πληρέστατα από την Μαίρη Μικέ, δυο από τις σοβαρότερες σύγχρονες μελετήτριες του έργου της σπουδαίας συγγραφέως, καθηγήτριες αμφότερες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ακολουθώντας την οδοιπορία της εξορίας της ίδιας της Αξιώτη αυτά τα λόγια, φτάνουν επιτέλους ύστερα από την αφάνεια και τη σιωπή τόσων χρόνων ν’ ακουστούν και στον αγαπημένο γενέθλιο τόπο της, τη Μύκονο, όπου και θα γίνει η παρουσίαση του εξαιρετικού μυθιστορήματος στις 12 Σεπτεμβρίου του 2014. Εκτός από τις δυο παραπάνω καθηγήτριες θα μιλήσει και ο Σαράντος Ορφανουδάκης, επίσης καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Την παρουσίαση θα προλογίσει και θα συντονίσει ο συγγραφέας Παναγιώτης Κουσαθανάς διαβάζοντας και αποσπάσματα από το «νέο» έργο της Μέλπως Αξιώτη, όπου η συγγραφέας κατά τη συνήθειά της βρίσκει και πάλι «τα κομματάκια της ζωής» και τα κάνει υψηλή Τέχνη. Και σ’ αυτό το βιβλίο της, όπως άλλωστε στα περισσότερα, κουφοκαίει ξεχειλίζοντας πότε πότε ασίγαστη κι αβάσταγη η νοσταλγία για την πατρίδα: «Ένα δόντι, το ξεριζώνεις γρήγορα. Παίρνει αντίθετα καιρό να ξεριζώσεις ένα σώμα από τον τόπο του», αν ποτέ ξεριζώνεται ένα σώμα από το μέρος που το έθρεψε και το τράνεψε. Γιατί όσο και να μεταμορφωθεί, ή ακόμη και να παραμορφωθεί, ένας τόπος, μένει ανάλλαχτο κι αλώβητο το καστέλι των αναμνήσεων και της νοσταλγίας του ανθρώπου, «τρυπωμένο» κι αυτό σαν την ψυχή του τόπου…
Π.Κ.

Αρχίζουν τα Εθελοντικά Μαθήματα για το 2014

Διορθωμένο-Updated

Σύμφωνα με ανακοίνωση της ομάδας που διοργανώνει τα «Εθελοντικά Μαθήματα Μυκόνου» αρχίζουν άμεσα τα μαθήματα που είχαν και πέρυσι διοργανωθεί στο νησί με ιδιαίτερη επιτυχία.
Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση και το πρόγραμμα όπως έχει διαμορφωθεί ως τώρα:

«Αρχίζουμε και φέτος τα Εθελοντικά Μαθήματα από τη Δευτέρα 13 Ιανουαρίου.

Κιθάρα, Ζωγραφική, Κοπτική-Ραπτική, και Ποίηση-Στιχουργική στην πόλη της Μυκόνου (στην αίθουσα που είχαμε και πέρσι, στην οδό Καλογερά, στο Ματογιάννι).

Στην πόλη της Μυκόνου επίσης (οδός Καλογερά) το Θεατρικό Παιχνίδι και η Λέσχη Ανάγνωσης για παιδιά 10-15 ετών (Βιβλιοθήκη Παναγιώτη Κουσαθανά).

Στην Άνω Μερά: Γιόγκα, Κρητικοί χοροί και Πληροφορική (για ενήλικες) και (για μαθητές Γ’ Λυκείου) Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός (στο Δημοτικό Σχολείο)
-ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ:

Τα μαθήματα πληροφορικής τελικά θα γίνουν στο Ιδιωτικό Σχολείο ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ και όχι στην Άνω Μερά. Το πρώτο μάθημα είναι αύριο στις 16:30.
Τα μαθήματα θα γίνονται κάθε Δευτέρα και Τετάρτη 16:30-18:00.
Πρόκειται για έναν κύκλο μαθημάτων 15 ωρών, που αφορά αρχάριους χρήστες

 Αυτή είναι η αρχή του πρώτου Κύκλου, θα ακολουθήσουν κι άλλα (όπως η Φωτογραφία) γι αυτό παρακαλείστε μαθητές αλλά και δάσκαλοι αν έχετε λίγο χρόνο και κάποια γνώση να μοιραστείτε.

Όλα είναι απολύτως δωρεάν, κανόνας μας να μην ανταλλάσσουμε ούτε ένα ευρώ κι αν χρειαστούμε να το ανακοινώνουμε και να το δεχόμαστε (ποτέ σε χρήμα) από όποιον μπορεί να μας το προσφέρει.

Για εγγραφή αρκεί να παρουσιαστείτε στο πρώτο μάθημα που επιλέξατε και να ανταλλάξετε στοιχεία με το δάσκαλό σας ο οποίος και θα σας ειδοποιεί για όποια αλλαγή ή αναποδιά.

 Καλή αρχή και σας περιμένουμε!

Θα μας βρείτε στα τηλέφωνα:

6980 649658 για την Πόλη

6974 775432 για Άνω Μερά

και στο Facebook Ethelontika Mathimata Mykonou

ETHELONTIKA MATHIMATA MYKONOU

Και γύρω τους θάλασσα

Σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο βιβλιοπωλείο «Στην Πένα» η συγγραφέας- καθηγήτρια του Γυμνασίου Μυκόνου Αφροδίτη Βακάλη, θα συναντηθεί και θα συνομιλήσει με το αναγνωστικό κοινό υπογράφωντας αντίτυπα του βιβλίου της: «Και γύρω τους θάλασσα», την Τετάρτη 30 Οκτωβρίου.

vakaliΛίγα λόγια για το βιβλίο

Σ’ ένα νησί των Κυκλάδων, ο καπετάνιος Παναγής Καρατζάς επιστρέφει για να βρεθεί αντιμέτωπος με παλιούς και νέους δαίμονες. Στο μουράγιο τον περιμένει με λαχτάρα η θετή του κόρη, η Αννεζώ, και στο σπίτι η Φρασκούλα, η ψυχρή κι απόμακρη γυναίκα του. Στη θαλασσοδαρμένη του ψυχή, τη στερημένη από αγάπη, σιγά σιγά γεννιέται ένα νοσηρό ερωτικό πάθος για το κορίτσι που ο ίδιος μεγάλωσε σαν κόρη του. Τρομαγμένος και γεμάτος ντροπή, την παντρεύει βιαστικά και με το ζόρι με τον καλύτερο του φίλο, τον Κωνσταντή. Κι ενώ το ζευγάρι παλεύει να ισορροπήσει μέσα σ’ αυτό τον αταίριαστο γάμο, τα πρόσωπα που τους περιστοιχίζουν ταλανίζονται απ’ τα δικά τους ασίγαστα πάθη.
Οι ξαδέλφες της Αννεζώς, η ατίθαση και προκλητική υπηρέτρια Μαρία, ο εγωκεντρικός, καιροσκόπος Νικόλας και ο γιατρός Βαρανάκης μπλέκονται σ’ ένα πολυδιάστατο και επικίνδυνο ερωτικό παιχνίδι με καταστροφικά αποτελέσματα. Ορισμένοι καταφέρνουν να σταθούν όρθιοι και άλλοι, πάλι, λυγίζουν. Άλλοι μαθαίνουν απ’ τα λάθη τους κι άλλοι συνθλίβονται απ’ αυτά.
Μα γύρω τους και γύρω απ’ όλα υπάρχει πάντα η θάλασσα. Απέραντη κι απρόβλεπτη σαν τη ζωή. Πανίσχυρη κι αυτόβουλη, άλλοτε να φέρνει κι άλλοτε να παίρνει…

Περί έρωτος, αφιέρωμα στα 150 χρόνια από τον θάνατο του Κ. Καβάφη

Πέμπτη 25/4/2013, 20.30’
Μύκονος Ποιητική άνοιξη 2013
Κ.Π. Καβάφης -150 χρόνια από την γέννησή του
“Περί έρωτος”

Η Κοινωφελής Δημοτική Επιχείρηση Περιβάλλοντος Παιδείας και Ανάπτυξης Μυκόνου διοργανώνει  φέτος για έβδομη συνεχόμενη χρονιά την εκδήλωση «Ποιητική Άνοιξη» Η εκδήλωση αυτή τη χρονιά είναι αφιερωμένη σε έναν από τους πιο γνωστούς και αγαπημένους Έλληνες ποιητές τον Κωνσταντίνο Καβάφη , 150 χρόνια από την γέννηση του. 

Μύκονος Ποιητική άνοιξη 2013

kavafis Mykonos l

Κ.Π. Καβάφης -150 χρόνια από την γέννησή του

Περί έρωτος

Η βραδιά θα επικεντρωθεί κυρίως στην ερωτική ποίηση του Καβάφη η οποία θεωρήθηκε πρωτοποριακή και τολμηρή για τα δεδομένα των αρχών του 20ου αιώνα. Την εκδήλωση θα προλογίσει ο Θέμης Ροδαμίτης που έχει και την επιμέλεια της.  Ομιλητής της βραδιάς θα είναι ο ποιητής και βιβλιογράφος Δημήτρης Δασκαλόπουλος, ενώ θα διαβάσει ποιήματα ο ηθοποιός Δημήτρης Καταλειφός.  Θα προβληθεί άγνωστο ντοκιμαντέρ για την ζωή και το έργο του ποιητή.

Πέμπτη 25 Απριλίου, αίθουσα ΚΔΕΠΠΑΜ, 8.30 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη.

Ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος μας λέει για την ερωτική ποίηση του Καβάφη:

«Ο έρωτας υπήρξε ανέκαθεν (και εξακολουθεί να αποτελεί) ένα από τα  βασικά και προσφιλή θέματα στην παγκόσμια ποίηση. Η καινοφανής καβαφική δημιουργία προσφέρει και στο θέμα αυτό νέα οπτική, παραμερίζοντας τους σχετικούς τρόπους της παραδοσιακής ποίησης. Η φωνή που μιλάει στα ερωτικά ποιήματα του Καβάφη αποφεύγει συχνά να αναφέρεται σε πρώτο πρόσωπο. Ό,τι περιγράφεται στους καβαφικούς στίχους στηρίζεται κυρίως στη λειτουργία της μνήμης. Πρόκειται δηλαδή για ποιήματα τα οποία στο σύνολό τους είναι περισσότερο αναπολήσεις περασμένων στιγμών, ιστορίες που αναβιώνουν στο νοητικό επίπεδο, παρά εντυπώσεις που διαφυλάσσουν τη θέρμη της πρόσφατης ερωτικής εμπειρίας. Επιπλέον, δεν προσδιορίζεται πάντοτε με σαφήνεια το φύλο των εραστών.  Σε πάρα πολλά από τα ποιήματα αυτά είναι δύσκολο να διακρίνουμε ποιος μιλάει για ποιον. Η «τολμηρή» για τα δεδομένα των αρχών του 20ου αιώνα ερωτική θεματολογία του Αλεξανδρινού αποτέλεσε έναν από τους σταθερούς άξονες γύρω από τον οποίον αναπτύχθηκε κατά καιρούς η αντικαβαφική κριτική, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η γενικότερη πρόσληψη του Καβάφη. Τον πλέον επιτυχή για την περίπτωση χαρακτηρισμό έχει καταθέσει η Μαργαρίτα Γιουρσενάρ, υποστηρίζοντας ότι τα ερωτικά ποιήματα του Καβάφη είναι περισσότερο ποιήματα περί έρωτος, παρά ποιήματα γραμμένα για ένα ή περισσότερα ερωτικά πρόσωπα. Πρόκειται για μια «σπαρακτική και ωστόσο ανάλαφρη αντίληψη της ηδονής, χωρίς αυτοεξευτελισμό, χωρίς ρητορεία, χωρίς ίχνος εκείνης της ερμηνευτικής παράκρουσης στην οποία μας έχει συνηθίσει η μετα-φροϋδική εποχή».

Δ.Δ.

Αποσπερίδες της Στέγης Μελέτης Παναγιώτη Κουσαθανά

Αρχίζουν οι «Αποσπερίδες» που διοργανώνει η Στέγη Μελέτης Πολιτισμού και Παράδοσης της Βιβλιοθήκης Παναγιώτη Κουσαθανά. Το πρόγραμμα για την αυριανή Κυριακάτικη Αποσπερίδα και μέχρι τα Χριστούγεννα έχει ως εξής:

(1/46) Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012,
ώρα έναρξης 7 μ.μ. ακριβώς

«Από Μουσικής άρχεσθε και εις μουσικήν λήγεσθε», ήταν εξαρχής, είναι και θα είναι το έμβλημα των δικών μας αποσπερίδων πολιτισμού στις οποίες όλοι οι φίλοι που διψούν για πνευματική τροφή είναι καλοδεχούμενοι. Για την εφετινή έναρξη Το Καρναβάλι των ζώων του C. Saint-ens (1835-1921) ερμηνευμένο εντυπωσιακά από δυο πιάνα, ένα ξυλόφωνο, λίγα έγχορδα κι ελάχιστα πνευστά το 2003 μέσα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Παρισιού ανάμεσα σε… ελάφια και καμηλοπαρδάλεις. Ως συμπλήρωμα, θα προβληθούν και τρεις ολιγόλεπτες ερμηνείες-σταθμοί στη χορευτική τέχνη από τη Ρωσίδα Μάγια Πλιτσεσκάγια σε διαφορετικές περιόδους της ζωής της και της λαμπρής καριέρας της. Πρόκειται για τον Θάνατο του Κύκνου, που αποτελεί, ως γνωστόν, απόσπασμα από το παραπάνω έργο του Γάλλου συνθέτη.

(2/47) Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012,
ώρα έναρξης 7 μ.μ. ακριβώς

Αφιέρωμα (Β΄ Μέρος) στον κύκλο των Μυκονιατών συγγραφέων των βραχύβιων, αλλά σημαδιακών Μυκονιάτικων Χρονικών (1933-1935) του Γιαννούλη Μπόνη (1878-1960) – και όχι μόνον: η Μέλπω Αξιώτη (η μόνη που με το περίλαμπρο έργο της τα κατάφερε όχι μόνο να γίνει γνωστή έξω από τα στενά τοπικά μας όρια, αλλά και να επηρεάσει τα λογοτεχνικά τεκταινόμενα), ο αδελφός της Πανάγος Αξιώτης, η Μαριέττα Βατιμπέλλα, ο Ιωάννης Κονσολόπουλος, η Κατίνα Μαλανδράκη, ο Γεώργιος Μορφινός… Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 μια φούχτα χαριτωμένοι και χαρισματικοί άνθρωποι βάζουν τα θεμέλια της νεότερης μυκονιάτικης συγγραφικής παράδοσης εμπνεόμενοι από και για τον αγαπημένο τόπο και φέρνοντας τ’ απάνω κάτω στον λεγόμενο «επαρχιακό» τύπο με τη μοναδική εφημερίδα-περιοδικό τους να ανοίγει για πρώτη φορά τον δρόμο, που είχαν πρωτοξεκινήσει προ αμνημονεύτων χρόνων ο ανώνυμος ποιητάρης λαός του νησιού της Μύκονος, ο επίσης Ανώνυμος “έντεχνος” ποιητής του 1810 –αυτός που αναφέρει ο Σκωτσέζος John Galt στις μοναδικές ταξιδιωτικές για τον τόπο μας εντυπώσεις του–, ο Θεόδωρος Ι. Γρυπάρης με το ποιμενικό ειδύλλιό του Η Βοσκοπούλα του Αιγαίου Πελάγους (1838), ο Νικηφόρος Καλογεράς, ο Δημήτριος Κουνενής και ο Σπυρίδων Παγανέλης. Προλόγισμα και ανάγνωση-σχολιασμός-ανάλυση τριών εξαιρετικών διηγημάτων του Ιωάννη Κονσολόπουλου, του Πανάγου και της Μέλπως Αξιώτη.

(3/48) Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012,

ώρα έναρξης 7 μ.μ. ακριβώς

«Η αρχιτεκτονική φυτρώνει στη γη που βρίσκεται και έχει άμεση σχέση με αυτήν όπως το δένδρο ή ο θάμνος…», λόγια του Έλληνα Άρη Κωνσταντινίδη (1913-1993). Αφιέρωμα στον σπουδαίο αρχιτέκτονα με την ευκαιρία της πρόσφατης επανέκδοσης των βιβλίων του από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, και –εντός ολίγου– των εκατό χρόνων από τη γέννησή του και των είκοσι από τον αδόκητο θάνατό του. Με εφαλτήριο την παράδοση ο Κωνσταντινίδης θα υπερβεί με τόλμη τη στείρα μίμησή της, χωρίς όμως να περιφρονεί τα δοκιμασμένα διδάγματά της, και με γενναιότητα θα δημιουργήσει πρωτοποριακά οικοδομήματα-«δοχεία ζωής». Κτίσματα που εντός τους μας προστατεύουν όλον τον ενιαυτό, όπως οι φωλιές των πουλιών ή οι μονιές των αγριμιών, δροσίζοντας το καλοκαίρι και ζεσταίνοντας τον χειμώνα. Είναι ευλογία που το ξεκίνημα, αλλά και το μοναχικό οδοιπορικό, αυτού του σπουδαίου ανθρώπου είναι πολλαπλά στενά συνυφασμένα με το νησί μας στην καλή του ώρα: Δυο από τα πρώτα βιβλία του (1947 & 1953), που εκδόθηκαν ιδίοις αναλώμασιν, υμνούσαν την αρχιτεκτονική, αλλά και την ανθρώπινη ομορφιά της Μύκονος, κι ένα από τα αρχιτεκτονικά αριστουργήματά του κατά την κορύφωση της επαγγελματικής του εξέλιξης ήταν το ξενοδοχείο Ξενία στην πρώτη του μορφή (1959), όπου ο αρχιτέκτονας είχε ιδιοφυώς κατορθώσει ό,τι έως τότε φάνταζε ακατόρθωτο: να εναρμονίσει, να χωνέψει και εν τέλει να εξαφανίσει μιαν ογκώδη επέμβαση στο ευαίσθητο μυκονιάτικο τοπίο, χωρίς να αλλοιώσει και χωρίς να μιάνει τον περιβάλλοντα χώρο του, πράγμα που προσπάθησε αργότερα να κάνει, χωρίς, ευτυχώς, να το πετύχει, μια τερατωδών διαστάσεων έξω από τα μέτρα του τόπου μαρίνα. Δυστυχώς, όπως έδειξε ο χρόνος, το σοφό παράδειγμα του Άρη Κωνσταντινίδη, που άλλωστε ποτέ δεν είχε γίνει πλήρως αποδεκτό, λησμονήθηκε, ο σπόρος που έριξε, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, έπεσε σε χέρσα χωράφια όχι μόνο στη Μύκονο, αλλά και σ’ όλη την Ελλάδα, με αποτέλεσμα το σημερινό οικοδομικό αλαλούμ, την αρχιτεκτονική κατάντια μας: Καταφέραμε να περισώσομε κάποια από τα ξενόφερτα λεγόμενα «νεοκλασικά» κτήρια κι αφήσαμε ανελέητα να ισοπεδωθεί η ακραιφνώς ελληνική, η πλήρως συνταιριασμένη με το ελληνικό τοπίο και τις ελληνικές κλιματικές συνθήκες σπουδαία νησιώτικη, αλλά και της υπόλοιπης στεριανής Ελλάδας, αρχιτεκτονική!

Θα ακούσομε τον ίδιο τον αρχιτέκτονα από αρχειακό οπτικοακουστικό υλικό να μας εξιστορεί τις αγάπες, τις ευαισθησίες, τις ανησυχίες και τα πιστεύω του, θα αναγνωστούν επιλογές από τα «μυκονιάτικα» πονήματά του αναγνωσμένα από τον Παναγιώτη Κουσαθανά κι ο Μυκονιάτης αρχιτέκτονας της νεότερης γενιάς Απόστολος Ν. Νάζος θα κάνει μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή και ανάλυση στο σημαντικό έργο που άφησε ο μεγάλος συνάδελφός του αποχωρώντας με δική του προαίρεση από τη ζωή, αναμφίβολα βαθύτατα πικραμένος.

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΣΑΘΑΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ& ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

THE PANAYOTIS KOUSATHANAS LIBRARY

MUNICIPAL RESEARCH FOUNDATION ON CULTURE & TRADITION

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή

5.30΄ –  8.30΄ μ.μ.

Τηλέφ. 22890-22646

E-mail: biblpankous@gmail.com

http://paramilita.blogspot.com

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΣΤ΄ (2012-2013)

Το μυκονιάτικο βιβλίο στο προσκήνιο

Έκθεση βιβλίου με άρωμα Μυκόνου διοργανώνεται στην πλαϊνή αίθουσα της ΚΔΕΠΠΑΜ (γωνία Παναχράντου και Ν. Καλογερά). Θα διαρκέσει από 3/9/2012 μέχρι τις 14/9/2012
Συγγραφείς του νησιού μας και ο Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλλογος Γυναικών έχει προγραμματιστεί να παρουσιάσουν το έργο τους.

Απονομή βραβείου στον Παναγιώτη Κουσαθανά

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει και εδώ: https://kepom.wordpress.com/2011/02/21/panayiotis_kousathanas/ , είχαμε τη χαρά στη Μύκονο να δούμε να βραβεύεται για μια ακόμα φορά ο Παναγιώτης Κουσαθανάς για το έργο του. Αυτή τη φορά με το Λογοτεχνικό βραβείο Διηγήματος για το βιβλίο του “Λοξές ιστορίες που τελειώνουν με ερωτηματικό” από τις εκδόσεις Ίνδικτος.

H ΚΕΠΟΜ και όλoι οι Μυκονιάτες, ευχαριστούμε τον Παναγιώτη για την μεγάλη τιμή που μοιράζεται μαζί μας και με το νησί της Μυκόνου.

Ο ίδιος είχε να πει τούτα τα λόγια κατά την απονομή που έγινε προχτές στην Αθήνα:

«Ευχαριστώ την Κριτική Επιτροπή και τη Διεύθυνση Γραμμάτων για τη βράβευση του βιβλίου μου, τον εκδότη μου φίλο κ. Μανώλη Βελιτζανίδη της «Ινδίκτου», τη φιλόξενη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, κι όλους εσάς.

Μια γλυκύπικρη διαπίστωση με αφορμή το βραβείο: Σε βιαστικούς καιρούς προχειρότητας, η κοπιώδης χειρωναξία, το ματσακόνισμα του εργάτη της γραφής δεν μετρούν, γι’ αυτό η διάκριση αυτή ήταν για μένα αναπάντεχη πηγή ενδυνάμωσης και χαράς, ωστόσο το έργο καθαυτό δεν παύει να είναι απροστάτευτο ενώπιον των βραβείων· οι άνθρωποι, θαμπωμένοι από τα τέτοια, εύκολα χάνομε την ουσία του πράγματος και το μέτρο στον έπαινο και στον ψόγο.

Το χρηματικό έπαθλο του βραβείου θα διατεθεί για τις ανάγκες της Κοινωφελούς «Στέγης Μελέτης Πολιτισμού & Παράδοσης», που λειτουργεί εδώ και μια τετραετία στο νησί. Αφιερώνω το βραβείο στον γενέθλιο τόπο, που μου χάρισε «του Απόλλωνος τα χρυσά δώρα» κι ό,τι εύμορφο στη ζωή, τον ίδιο τόπο όπου η α-κοσμία της υπερβολής και ο ψευδεπίγραφος «κοσμοπολιτισμός» του καλοκαιρινού πλήθους μοιράζουν τον αγριότερο απομονωτισμό. Τα εφευρήματα, με τα οποία παλεύονται τα τελευταία, επινοούνται από μιαν αμοιβαία αγάπη χάρη στα ψιχία μιας ψυχομαχούσας αρχαίας ευμένειας. Είχε δίκιο ο ποιητής: «Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό…». Ωστόσο, επειδή το ολίγιστο δεν είναι, ευτυχώς, το ίδιο με το τίποτα, τα ρετάλια αυτής ακριβώς της ευμένειας ενσταλάζουν ακόμη δρόσο ψυχής.

Η Μύκονος ευτυχεί απόψε, όπως ταιριάζει σε μιαν από φυσικού της παλαιόθεν αρχόντισσα, να ακουστεί για κάτι άλλο πέραν του τιποτένιου, του απελπιστικά εφήμερου, όπου μονόμπαντα έχομε εθιστεί. Μακάρι, η ευτυχής συγκυρία αυτής της απονομής να κάνει την «τρυπωμένη ψυχή του νησιού», όπως λέει η σπουδαία πατριώτισσά μου Μέλπω Αξιώτη, να ξεμυτίσει θαρραλέα και να συναντήσει περισσότερη στοργή και προστασία, τιμιότητα και σεβασμό, ευθύνη και ποιότητα. Να κάνει όσους νοιαζόμαστε γι’ αυτόν τον τόπο, τώρα που είναι πιο ανοχύρωτος από τότε που έκαναν τα ρεσάλτα τους οι πειρατές, να νιώσομε, έστω κι επ’ ολίγον, ότι τέτοιες και αξιότερες είναι οι διακρίσεις κι ανάλογες οι αρετές που του αρμόζουν – και μας αρμόζουν. Τέλος, ιδιαίτερες ευχαριστίες στην κ. Κατερίνα Σχινά, που διάβασε απόψε την εισηγητική έκθεση της κριτικής επιτροπής για το βιβλίο μου. Ένιωσα ξεχωριστή ικανοποίηση ακούγοντας επιτέλους για τη δουλειά μου όσα επί χρόνια περίμενα να επισημάνουν οι κριτικοί των βιβλίων μου. Και πάλι σας ευχαριστώ.

πκ, Απρίλης 2011″

Αρέσει σε %d bloggers: