Αποκλεισμός της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες. Η περίπτωση της Φραγκιάς.

Ο αποκλεισμός της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες του νησιού ενόψει ή μετά από μια αγοροπωλησία παραθαλάσσιου αγροτεμαχίου, αποτελεί τα τελευταία χρόνια μια πολύ δυσάρεστη εξέλιξη, φαινόμενο σε όλο και μεγαλύτερη συχνότητα.

Μεγάλες διαστάσεις έχει πάρει τον τελευταίο καιρό ο αποκλεισμός της προϋπάρχουσας πρόσβασης για την παραλία της Φραγκιάς με την τοποθέτηση καγκελόπορτας με λουκέτο, τοποθέτησης κάμερας και φύλακα για την αποτροπή όλων όσοι θέλουν να φτάσουν στην συγκεκριμένη παραλία.

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι η υπόθεση της Φραγκιάς έχει απασχολήσει τον Δήμο από το 2015, όταν ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας της Άνω Μεράς ζήτησε από τα μέλη να προεγκρίνουν την άδεια υγειονομικού ενδιαφέροντος σε ημιτελές κτίσμα στην παραλία της Φραγκιάς. Θυμίζουμε επίσης ότι η παραλία της Φραγκιάς συμπεριλαμβάνεται σε αυτές που το ΔΣ του Δήμου κατ’ επανάληψη έχει αποφασίσει να μην διατεθεί προς εκμετάλλευση.

Με αυτό το επιχείρημα προσέφυγε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση ΝΑ κατά της απόφασης η σύμβουλος της ΚΕΠοΜ Ματίνα Μανδηλαρά, προκαλώντας την ανάκληση της απόφασης.
Στην εξέλιξη αυτή σημαντική στάθηκε η συμβολή και η δυναμική κινητοποίηση πολιτών και κατοίκων κυρίως της περιοχής Φραγκιά και της Λιάς οι οποίοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και ίδρυσαν την Μη Κερδοσκοπική Ένωση Προσώπων «Συνεργασία- Μύκονος». Για το συγκεκριμένο ημιτελές ακίνητο εγείρονται ερωτήματα νομιμότητας αφού η απόστασή του από τον αιγιαλό είναι όχι μεγαλύτερη των 30 μέτρων .
Προσωρινά φάνηκε να κερδήθηκε η μάχη για την Φραγκιά.

Η επιτυχία όμως ήταν εφήμερη αφού τον Ιούνιο του 2016 οι προθέσεις του ιδιοκτήτη άλλαξαν και τώρα από κοινόχρηστη παραλία με ομπρέλες για την οποία χρόνια πάσχιζε να πάρει άδεια, αποφάσισε να βάλει μία νέα πόρτα και να περιφράξει την περιοχή που στάθμευαν τα αυτοκίνητα ώστε να μην μπορεί κάποιος να κατέβει με τα πόδια. Λίγους μήνες αργότερα (06/12/2016) ύψωσε απροσπέλαστη είσοδο με λουκέτο.

20617238_10213169440567050_2865574621668343072_o
Οι κινήσεις αυτές ενισχύουν την πεποίθηση ότι η ιδιόκτητη περιοχή διατίθεται προς πώληση με το δέλεαρ της ‘ιδιωτικής’ παραλίας.
Για όσους φέτος κατάφεραν να προσπελάσουν τα ‘τείχη’ και να βρεθούν στην Φραγκιά είδαν πινακίδες που γράφουν ‘απαγορεύεται η πρόσβαση’ ενώ η ταμπέλα που ενημέρωνε για την δημόσια πρόσβαση και κατεύθυνε στην παραλία εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.

Η καταγγελία που έστειλε η «Συνεργασία- Μύκονος» στην Κτηματική Υπηρεσία και στον Δήμο, προκειμένου να ενημερωθούν και να αντιδράσουν στην διακοπή της πρόσβασης και στην εύρεση λύσης, μέχρι σήμερα δεν έχει αποφέρει καρπούς.

Για τον λόγο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης κ. Γιασός Μαράτος και τα μέλη της έφεραν το θέμα στην συνεδρίαση στις 31 Αυγούστου 2017, ζητώντας από το ΔΣ του Δήμου να βρεθεί άμεσα λύση.

Απαντώντας ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς κ. Γιάννης Ζουγανέλης, υπερασπίστηκε το δικαίωμα του κάθε ιδιοκτήτη να περιφράζει την ιδιοκτησία του.

Καμία αντίρρηση. Πώς προστατεύεται όμως η ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες όταν όλοι οι ιδιοκτήτες των αγροτεμαχίων που γειτνιάζουν στις παραλίες περιφράζουν την ιδιοκτησία τους;

Η έρευνα για το νομικό πλαίσιο που διέπει την προστασία της ελεύθερης πρόσβασης μας οδηγεί σε μια σειρά από νόμους με κυριότερο τον νόμο Τρίτση (1337/83) και φυσικά τον νόμο 2971/2001. Για την Μύκονο σημαντικό είναι και το ΠΔ 243/ 2005 (ΖΟΕ).

Όλη η νομολογία προσπαθεί να εξασφαλίσει την ελεύθερη πρόσβαση ορίζοντας περιορισμούς (απαγόρευση της περίφραξης ιδιοκτησιών σε ζώνη 500 μέτρων από την ακτή, απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών για την δημιουργία οδών προσπέλασης προς την παραλία, δημιουργία χώρων στάθμευσης οχημάτων, δημιουργία πεζοδρομίων, δημοτικών και κοινοτικών οδών, κατεδάφιση κτισμάτων εντός αιγιαλού και περιφράξεων που παρεμποδίζουν την πρόσβαση, ορισμός χρήσεων κ.λ.π).

Όλες αυτές οι διατάξεις αν και θεωρήθηκαν σωστές, δεν εφαρμόστηκαν –πλην ελαχίστων περιπτώσεων- λόγω των γνωστών καταστάσεων αδράνειας και διαπλοκής των υπηρεσιών και των πελατειακών σχέσεων και της διαφθοράς των τοπικών και κεντρικών ιθυνόντων. Το γεγονός αυτό όμως, δεν στερεί τη σημασία που έχουν ακόμα και σήμερα αφού είναι όλες σε ισχύ και μπορεί να ενεργοποιηθούν κάθε στιγμή, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά, ότι το θεσμικό οπλοστάσιο του χωρικού σχεδιασμού είναι πλούσιο σε πολλούς τομείς αλλά ανενεργό και αχρησιμοποίητο όταν δεν υπάρχει η ανάλογη πολιτική βούληση!

Ο πρόεδρος της Δημοτικής κοινότητας Άνω Μεράς, κ. Ζουγανέλης, πρότεινε την εναλλακτική λύση πρόσβασης από τον παλιό μοναστηριακό δρόμο στην ΒΑ πλευρά της παραλίας. Επισκεφθήκαμε την περιοχή και διαπιστώσαμε ότι αυτή η λύση απαιτεί μπάζωμα του ρέματος που κατεβαίνει από τον προφήτη-Ηλία, το οποίο επίσης κόβεται από την περίφραξη άλλης ιδιοκτησίας.

Είναι δυνατόν να προτείνεται να δημιουργηθεί πρόσβαση στην συγκεκριμένη παραλία μέσα από ρέμα ή από πεζοπορικό μονοπάτι, αφού ως γνωστόν δεν επιτρέπεται το μπάζωμα ρεμάτων; Αλλά αντιθέτως επιβάλλεται εκ του Νόμου η διατήρηση των ρεμάτων ως φυσικών πτυχώσεων του εδάφους και φυσικών αεραγωγών που συμβάλλουν στη διατήρηση του μικροκλίματος της περιοχής;

Πρέπει να τονισθεί ότι η διαμόρφωση του οδικού δικτύου συνδέεται με κριτήρια χωροταξικού σχεδιασμού με γνώμονα πάντα τη προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα, δεδομένου ότι κάθε πράξη διαχειρίσεως και εκσυγχρονισμού του οδικού δικτύου που περιλαμβάνει την διάνοιξη νέων οδών, όσο περιορισμένη και αν είναι, έχει επιπτώσεις επί των στοιχείων του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και στην οικιστική, τουριστική κ.λπ. ανάπτυξη της περιοχής.

Ρωτάμε την Δημοτική Αρχή:

1. Με ποιά οικοδομική άδεια κτίσθηκαν μαντρότοιχοι ύψους σχεδόν δύο μέτρων στη περιοχή, οι οποίοι κατά τη θερινή περίοδο 2017 απέκλεισαν την πρόσβαση των λουομένων στη παραλία της Φραγκιάς;

2. Έχει ελεγχθεί πολεοδομικώς τόσο ο ιδιοκτήτης της περιοχής, που φέρεται κύριος της μπάρας που αποκλείει την πρόσβαση στη παραλία Φραγκιάς, όσο και ο ιδιοκτήτης παρακείμενης υφιστάμενης πλήρως αποπερατωμένης οικοδομής, οι οποίοι από κοινού συνέδραμαν στη διαμόρφωση των τοιχείων που φράσσουν την πρόσβαση προς την παραλία της Φραγκιάς;

3. Για την έκδοση της οικοδομικής άδειας της τελευταίας αυτής οικοδομής, θεωρήθηκε από την πολεοδομική αρχή ότι το εν λόγω οικόπεδο έχει πρόσωπο σε υφιστάμενο δρόμο ο οποίος έχει τεθεί εν τοις πράγμασι, σε κοινή χρήση; Εάν ναι, τότε η Διοίκηση αναγνωρίζει την κοινοχρησία του δρόμου.

4. Εάν τούτο δεν συνέβη, ο ιδιοκτήτης αυτός έχει προβεί σε συμβολαιογραφική πράξη παραχώρησης σε κοινή χρήση αντίστοιχου χώρου πλάτους 4 μέτρων;

5. Τί προτίθεται να κάνει για την διασφάλιση της δημόσιας πρόσβασης στην παραλία της Φραγκιάς αλλά και στις υπόλοιπες παραλίες του νησιού η δημοτική αρχή;

6. Προτίθεται ο Δήμος να διασφαλίσει το αυτονόητο κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού επί της παραλίας της Φραγκιάς, εάν οι ιδιοκτήτες της περιοχής αρνηθούν για εύλογους λόγους να παραχωρήσουν δουλεία διόδου; Δηλαδή ο Δήμος θα εφαρμόσει το Σύνταγμα και τους νόμους για τη διασφάλιση του κοινόχρηστου χαρακτήρα της παραλίας της Φραγκιάς;

7. Πού θα μπορούν να σταθμεύουν τα αυτοκίνητα οι οδηγοί που επιλέγουν την παραλία της Φραγκιάς για να ακολουθήσουν ένα μονοπάτι μέσα από ρέμα; Το ρέμα αυτό είναι δυνατόν να εξηπηρετήσει τις ανάγκες που ανέκυψαν;

Κανένας ιδιώτης δεν νομιμοποιείται να παρακωλύει την ανεμπόδιστη προσπέλαση προς την ακτή και τούτο σε ήδη υφιστάμενο και διαμορφωμένο δρόμο, ο οποίος σήμερα εξυπηρετεί πλήθος ιδιοκτησιών και έχει ήδη τεθεί σε κοινοχρησία και μάλιστα σε απόσταση μόλις 300 μέτρων από την ακτή.

Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας δεν δικαιολογεί την δημιουργία οιωνδήποτε φραγμών ή εμποδίων που αναιρούν την πρόσβαση κάθε πολίτη στον αιγιαλό, ενώ κάθε ιδιοκτήτης παράκτιας έκτασης υποχρεούται να αφήνει δίοδο για την ακώλυτη προσπέλαση προς αυτόν, και τούτο κατ’ επιταγή του Συντάγματος και του Νόμου.

 

 

Πάνορμος: ενώ έχουμε τη δυνατότητα να πράξουμε διαφορετικά, θα προτιμήσουμε τη σιωπή;

Panormos 1

 Πάνορμος: ενώ έχουμε τη δυνατότητα να πράξουμε διαφορετικά, θα προτιμήσουμε τη σιωπή;

Το θέμα της διαχείρισης των παραλιών στην Μύκονο χρήζει σοβαρού σχεδιασμού και εποπτείας αφού είναι από τους σημαντικότερους πόλους έλξης των επισκεπτών στο νησί, αλλά και των επιχειρηματιών, ντόπιων και ξένων. Η Κ.Ε.Πο.Μ. έχει θίξει ως τώρα πολλές φορές το θέμα της ορθής διαχείρισης και θα συνεχίσει να εκφράζει τις ανησυχίες της, θέλοντας να συμβάλλει στην περαιτέρω ανάδειξη και προστασία τους, με τρόπο που να διασφαλίζεται η αειφορία τους για τις επόμενες γενιές.

Μία από τις υποθέσεις που μας έχει απασχολήσει επανειλημμένα είναι η περίπτωση της επιχείρησης που λειτουργεί απο πέρυσι στο Πάνορμο και που στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. της Δημοτικής Κοινότητας στις 10/05/17 πήρε τη προέγκριση για λειτουργία, με καινούρια επωνυμία. Ο Πάνορμος ανήκει σε μια ιδιαίτερη ομάδα παραλιών μαζί με την Φραγκιά, τη Φτελιά και τη Μερχιά, κ.ά. που προστατεύονται από Δημοτικές αποφάσεις και νόμους του Κράτους.

Ξεκινώντας λοιπόν από τις τελευταίες εξελίξεις παραθέτουμε εδώ το ιστορικό της υπόθεσης και επιμένουμε ότι η διαχείριση των παραλίων του νησιού πρέπει να γίνεται με διαφάνεια.

Μάλιστα, στις 23 Μαΐου 2017 κατατέθηκε επερώτηση στη Βουλή από τον Βουλευτή Κυκλάδων Νίκο Συρμαλένιο για το θέμα αυθαιρεσιών και καταπατήσεων των παραλιών στη Μύκονο (δες την επερώτηση και την απάντηση Σταθάκη ΕΔΩ).

Παράλληλα ο Συνήγορος του Πολίτη που ξεκίνησε να ασχολείται με την υπόθεση ήδη από πέρισυ, ζητάει επίσης σε έγγραφο του (19.05.2017) την άμεση αυτοψία από όλες τις υπηρεσίες μιας και εμφανίζονται πλέον καινούρια στοιχεία που έχουν κατατεθεί στην Εισαγγελία Σύρου για τις παράνομες εγκαταστάσεις της επιχείρησης που λειτουργεί στον Πάνορμο όπως: μπετένιες πλατείες με σκυρόδεμα, πέργκολες και πισίνες, για να αναφέρουμε κάποια. Το θέμα έχει πλέον περάσει στην Δικαιοσύνη.

Panormos 2

Όταν αναφερόμαστε στο Πάνορμο δεν είναι γιατί έχουμε προσωπικά με τη συγκεκριμένη επιχείρηση ή τους ιδιόκτητες.

Είναι γιατί η συμπεριφορά  και οι παράνομες ενέργειες των συγκεκριμένων επιχειρηματιών  είναι από τις πιο προκλητικές και γιατί όλοι οι επιχειρηματίες και ο ίδιος ο Δήμος οφείλουν να πράττουν σύμφωνα με το νόμο και να σέβονται τις ισχύουσες διατάξεις.

Θυμίζουμε ότι αποτελεί  συνέχεια πολλών παρεμβάσεων της Κίνησης για παρεμβάσεις- καταπατήσεις στον Δημόσιο χώρο.

Όπως άλλωστε σημειώνει ο Συνήγορος του Πολίτη και το Συμβούλιο της Επικράτειας, ο αιγιαλός είναι κοινό αγαθό και ανήκει σε όλους.

Καλούμε λοιπόν τον Δήμο να επανεξετάσει το ζήτημα του Πανόρμου, και τη μείζονα αντιπολίτευση να επανατοποθετηθεί -σύμφωνα και με τα νέα έγγραφα/εξώδικο- να ανακαλέσει τη θετική της ψήφο για την αδειοδότηση, να υπερασπιστεί το ρόλο της στην τήρηση των νόμων ως αυτοδιοικητική παράταξη και να συνταχθεί μαζί μας. Το ίδιο οφείλουν να κάνουν και οι πολίτες αυτού του τόπου. Να αποφασίσουν δηλαδή, τι μέλλον θέλουν γιατί η ευθύνη για την μοίρα του τόπου είναι κοινή και εμπεριέχει την ελευθερία της επιλογής.

Διότι ας μην ξεχνάμε ότι είτε πρόκειται για πεζουλάκι, πλατεία, ή παραλία και γενικά οποιονδήποτε Δημόσιο χώρο, η δημοτική αρχή που κάνει σωστά τη δουλειά της οφείλει να πράττει  ως αρχή πολιτική και όχι επιχειρηματική είτε συντεχνιακή και ως θεσμός αυτοδιοίκησης. Δεν πρέπει δηλαδή να υιοθετεί τiς πρακτικές της πιο “σκοτεινής” πλευράς των  επιχειρηματιών που ανθούν πλέον στον τουρισμό και που είναι βαθιά αντικρατιστές (γεγονός που βαθμιαία γιγαντώθηκε με την κρίση), που έχουν μάθει να παρακάμπτουν θεσμούς, κρατικές δομές και νόμους προκειμένου να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους, να μην λογοδοτούν και να αποφεύγουν ελέγχους.  Πόσο μάλλον όταν ο ίδιος ο Δήμαρχος Μυκόνου είναι νομικός και ακόμη και αν ψηφίζεται η παράταξή του από κάποιους από τους παραπάνω, δεν πρέπει να ταυτίζεται με αυτούς, αλλά αντίθετα να έχει σαν γνώμονα το συμφέρον όλων όσων ζουν και εργάζονται πάνω στο νησί.

 Το χρονικό ενός προδιαγεγραμμένου εγκλήματος: Ο Πάνορμος ως   παράδειγμα της «νέας» παραβατικότητας στη Μύκονο

Η συμπεριφορά της επιχείρησης που λειτουργεί το εστιατόριο στον Πάνορμο τα τελευταία χρόνια, μας έχει απασχολήσει επανειλημμένως και θα συνεχίσει να μας απασχολεί.

Όχι μόνο γιατί παρανομεί απροκάλυπτα σε μια περιοχή προστατευόμενη, από πολλές διατάξεις, δεν συμμορφώνεται και προκαλεί, αλλά κυρίως, γιατί αγνοεί ελεγκτικούς μηχανισμούς, νόμους και διατάξεις, ερμηνεύει την νομοθεσία κατά το συμφέρον της και δεν διστάζει να απειλεί ακόμη και τους δημόσιους λειτουργούς, για να πετύχει τον σκοπό της.

Επιμένει να λειτουργεί χωρίς άδεια αποδεικνύοντας έτσι την ανυπαρξία του κράτους αλλά κυρίως την εύνοια της Δημοτικής αρχής του Δήμου Μυκόνου, παρά τις δηλώσεις του ίδιου του Δημάρχου στο παρελθόν, για την προστασία της περιοχής και την αντίδραση και υποκριτική συναίνεση του Προέδρου της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής, στην συνεδρίαση αυτής, τον Μάιο του 2016.

Λειτούργησε λοιπόν κανονικά παρά την σφράγιση της επιχείρησης τον περασμένο  Ιούνιο, επανήλθε με αίτηση για νέα άδεια στην Δημοτική Κοινότητα Μυκόνου τον Νοέμβριο του 2016 παρακάμπτοντας το γεγονός ότι η αδειοδοτούσα αρχή δεν μπορεί για 3 χρόνια να εγκρίνει λειτουργία  καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος στην ίδια επιχείρηση.

 Και αφού δεν τα κατάφερε με τον τρόπο αυτό, μεταλλάχθηκε!

Άλλαξε επωνυμία και ΑΦΜ χωρίς στην ουσία να αλλάζει μετόχους και συμπεριφορά. Στην συνεδρίαση στις 10/05/17 της Τοπικής Δημοτικής Κοινότητας Μυκονίων, εξετάστηκε ο φάκελος προ έγκρισης του εστιατορίου στον Πάνορμο το οποίο έφερε αίτηση με καινούργια εταιρική μορφή.

Στο φάκελο που εξέτασε το Συμβούλιο, είχαν κατατεθεί από την εταιρεία δύο βεβαιώσεις από την πολεοδομία Μυκόνου κατά τις οποίες βεβαιώθηκε η τακτοποίηση αυθαιρεσιών ακόμη και για κτίσματα μετά το 2011.  Χαρακτηριστικό είναι ότι ο πολεοδόμος κ. Αντώνης Καστορίνης και τις δύο αιτήσεις της εταιρείας τις απάντησε αυθημερόν αποδεικνύοντας ότι όταν θέλει, μπορεί να λειτουργεί άμεσα παρά τη δικαιολογία της υποστελέχωσης και την παραφιλολογία ότι το τοπικό γραφείο έχει μεγάλο φόρτο εργασίας και καθυστερεί στις αποφάσεις.

Στην συνεδρίαση αυτή, παρά την διαπίστωση του γραφείου του Συνηγόρου του Πολίτη γύρω από τη μη ύπαρξη νόμιμων άδειων και την έλλειψη έλεγχου των αρμόδιων υπηρεσιών όπως επίσης και τις διαπιστώσεις της δικηγόρου του Δήμου που σε προηγούμενη συνεδρίαση είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το ιστορικό παραβατικότητας μέχρι σήμερα του εν λόγω εστιατορίου, δόθηκε νέα προέγκριση από το Δήμο.

Η πολυπόθητη προέγκριση δόθηκε με έξι ψήφους υπέρ (πέντε της συμπολίτευσης και μία της μείζονος αντιπολίτευσης) και μία κατά, από τον σύμβουλο της Κ.Ε.Πο.Μ.

Για την τελική άδεια και λειτουργία της επιχείρησης θα αποφανθεί ο Δήμος και η άδεια θα υπογραφεί απο το Δήμαρχο, αφού στον φάκελο υπάρχουν όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά και βεβαίως, η βεβαίωση της Αρχαιολογίας. Αρκεί να μην λειτουργήσει ως τότε μόνο με την προ έγκριση. Παρ’ όλα αυτά το εστιατόριο όπως ανακοίνωσε μέσω της σελίδας του στα κοινωνικά δίκτυα άνοιξε στις 11/05/2017 χωρίς να έχει λάβει ακόμη οριστική άδεια λειτουργίας!

Panormos 4

Πολλά τα ερωτήματα λοιπόν:

– Για ποιο λόγο και με εντολές τίνος δεν έχει εκδοθεί από τον πολεοδόμο Μυκόνου ως όφειλε, πρωτόκολλο κατεδάφισης την Άνοιξη του 2016;

– Πότε προέβη σε νέα αυτοψία η Υπηρεσία Δόμησης Δήμου Μυκόνου για να διαπιστώσει νέες αυθαίρετες κατασκευές;

– Για ποιόν λόγο και με εντολές τίνος, ο προϊστάμενος της πολεοδομικής υπηρεσίας εξυπηρέτησε ταχύτατα την εν λόγω επιχείρηση όταν ο όγκος της δουλειάς του κατά δήλωσή του ιδίου, τον αναγκάζει να μην εξυπηρετεί επαρκώς πολίτες και άλλους επιχειρηματίες του νησιού;

– Πως τακτοποιούνται αυθαιρεσίες μετά το 2011 και με την υπογραφή τίνος μηχανικού;

– Για ποιο λόγο δεν χρησιμοποιούνται αεροφωτογραφίες για να  αποδειχθούν οι παραβάσεις;

– Για ποιον λόγο ο πρόεδρος του ΔΣ του Δήμου κ. Ατζαμόγλου  κατά την διάρκεια της συνεδρίασης του ΔΣ του Δήμου στις 11/5/17 επιτέθηκε στην επικεφαλής της ΚΕΠοΜ, Άννα Καμμή όταν εκείνη ενημέρωνε τον Δήμαρχο και το Σώμα για την κατ’ εξακολούθηση προκλητική και παράνομη λειτουργία της επιχείρησης, χρησιμοποιώντας μάλιστα τα ίδια επιχειρήματα των παραβατών επιχειρηματιών;

Αυτά και άλλα πολλά μένουν να διερευνηθούν από την αρμόδια Εισαγγελία και τους ελεγκτές νομιμότητας.

Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι η Δημοτική αρχή του κ. Κουκά υποστηρίζει επιλεκτικά ορισμένους επιχειρηματίες και άλλους όχι.
Panormos 3

 Να πούμε το όχι εγκαίρως.

Όταν λοιπόν ένας Δήμος  εξυπηρετεί τους ημέτερους και επιλέγει να συμπεριφέρεται με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά στο θέμα της ανοχής παραβάσεων από επιχειρηματίες όπως αυτούς του Πάνορμου, αναρωτιέται κανείς ποιό είναι το κριτήριο του και ποιά η συναίσθηση ευθύνης απέναντι στον τόπο που διοικεί. Ειδικά σε μια εποχή που ορίζεται άμοιρη, λόγω οικονομικής κρίσης, το αποτέλεσμα είναι να  αφήνονται όλα στην τύχη της κάθε λογής  επιχειρηματικότητας, που εξαιτίας της απουσίας του κράτους, του χρέους, της φτώχειας στην υπόλοιπη Ελλάδα, με προκάλυψη τη φτηνή ρητορική ότι «δίνει εργασία στον κοσμάκη» διαλύει τόπους, οικονομίες και ανθρώπινες ζωές.

Σε αυτό το φόντο η Μύκονος δεν μπορεί να είναι το παράδειγμα επιβίωσης και πλουτισμού με όρους «άγριας Δύσης», με τα αρπακτικά, το ξέπλυμα, τον εργασιακό μεσαίωνα και μια δουλική δημοτική αρχή.

Αν κάποτε τα εντός του νησιού  περίεργα «δούναι-λαβείν» διευθετούνταν με πολιτικά μικρορουσφέτια και μια ‘ανεκτή’ παραβατικότητα, τώρα τα πράγματα άλλαξαν και αυτό που έχει προκύψει έχει ασύλληπτο μέγεθος και θα έχει συνέπειες πέρα από κάθε φαντασία.

Καλούμε λοιπόν την κοινωνία της Μυκόνου να ανασυνταχθεί. Να μην βλέπει αρνητικά τον αγώνα και τις πρωτοβουλίες εκείνων που ενδιαφέρονται από αγάπη για τον τόπο. Κυρίως να μην απορεί γιατί κάποιοι -ιδιώτες ή συλλογικότητες- παίρνουμε την πρωτοβουλία να καταγγείλλουμε τις κραυγαλέες παραβάσεις τυχάρπαστων επενδυτών, που σήμερα είναι δω και αύριο άλλου. Ας συμπορευτούμε όλοι  μαζί σε αυτήν την προσπάθεια αντίδρασης απέναντι στην ανευθυνότητα των αρμόδιων να συνταχτούν με τον νόμιμο και δίκαιο. Τώρα πριν να είναι αργά πλέον για όλους μας.

Τέλος, και ενώ ακόμα το παιχνίδι δεν έχει χαθεί, ας προστατέψουμε κάποια κομμάτια της αξιοπρέπειας αυτού του τόπου, γιατί η συλλογική μνήμη και ιστορία καταγράφει τα λάθη όλων, ιδιαίτερα όσων είχαν την δυνατότητα να πράξουν διαφορετικά αλλά προτίμησαν την σιωπή.

Ας μην είμαστε εκείνοι, που σιώπησαν όταν είχαμε ακόμα φωνή.

Panormos today and yesterday
Ο Πάνορμος χτες και σήμερα. Αρχείο Δημήτρη Κουτσούκου

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Επαναλαμβάνουμε και υπενθυμίζουμε ότι,
η παραλία Πανόρμου προστατεύεται
από πολλαπλά διατάγματα

– Ως αρχαιολογικός χώρος από την ΥΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/21736/1223  – ΦΕΚ 606/1995 για την κήρυξη αρχαίων θέσεων και μνημείων, την οποία η εν λόγω επιχείρηση δεν έχει σεβαστεί. Ας σημειωθεί ότι η Εφορεία Κυκλάδων έχει εκδώσει δυο σήματα διακοπής εργασιών μια και το κτίριο του εστιατόριου έχει κατασκευαστεί άνευ έγκρισης από την ιδια την Εφορεία,

– Το Π.Δ. 243 / 2005 ΠΔ της χωροταξικής Μυκόνου για τον καθορισμό Ζώνης Οικιστικού Έλεγχου ΖΟΕ .

– Ως υδροβιότοπος, σημείο  εκβολής ρέματος και έχει ενταχθεί στο κατάλογο μικρών νησιωτικών υγρότοπος  και απαγορεύεται οποιαδήποτε αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος.

__________________________________
Οι φωτογραφίες (πλην της διπλής σύνθεσης στο τέλος)

  προέρχονται από την σελίδα προβολής της επιχείρησης στο facebook

Ανεμογεννήτριες, ένα έγκλημα στις Κυκλάδες.

του Κώστα Κατσούδα

Τεράστια αναστάτωση έχει φέρει στην γειτονιά των Κυκλάδων η  σχεδιαζόμενη εγκατάσταση ανεμογεννητριών  σε Ανδρο, Νάξο, Πάρο και  Τήνο, αφού σύμφωνα με τις υφιστάμενες αδειοδοτήσεις  έχει ήδη εγκριθεί η τοποθέτηση 95 ανεμογεννητριών (ύψους 100 μ), η διάνοιξη νέων δρόμων σε ορεινά σημεία (μήκους  52 χλμ.), η κατασκευή υποσταθμών και δικτύων μεταφοράς ενέργειας. ( Αποφ. ΥΠΕΚΑ 177360, 18/12/2014).

Πρέπει να υπογραμμιστεί πως η ανάπτυξη αυτών των ΑΠΕ δεν αφορά τα ενεργειακά προβλήματα των ίδιων των νησιών, αφού η  παραγόμενη ενέργεια  (316,7 MW) θα μεταφέρεται μέσω υποβρύχιου καλωδίου στο εθνικό δίκτυο.

Οι φόβοι των νησιωτών (ήδη έχει κατατεθεί προσφυγή στο ΣτΕ από  δήμους και την περιφέρεια Ν. Αιγαίου –   εκδίκαση στις 24 Μαΐου), εστιάζονται βασικά στην αλλοίωση του ιδιαίτερου τοπίου (φυσικό, γεωργικό, οικιστικό) και στην πιθανή απαξίωση της τοπικής τουριστικής βιομηχανίας. Ας σημειωθεί πάντως ότι ,  με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο, η σύμφωνη γνώμη των δήμων ή της περιφέρειας δεν είναι αναγκαία για την έγκριση του έργου(!)

Σε αντίστοιχες  περιπτώσεις (Σούνιο ή  Ν. Εύβοια)  το αισθητικό αποτύπωμα ήταν έντονο και κατά τεκμήριο αρνητικό. Αυτονόητα οι Κυκλαδίτες ανησυχούν, δεν επιθυμούν κάτι ανάλογο να συμβεί σε ένα εμβληματικό τόπο, μοναδικής ομορφιάς, που έχουν επενδυθεί τεράστια ποσά και κόπος για να καταστεί το «Πετράδι του Στέμματος» της Ελλάδας.  Σε ένα τόπο με αναγνωρισιμότητα που ξεπερνά ίσως και αυτή της ίδιας της χώρας.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η δημόσια συζήτηση που έγινε παλιότερα για την εγκατάσταση 1.000 περίπου Α/Γ σε 4 εμβληματικές περιοχές της Σκωτίας, σε μια έκταση περίπου ίση με το 1/6 της Ελλάδας. Επρόκειτο δηλαδή για πολύ πιο ήπια ανάπτυξη σε σχέση με τις 95 ανεμογεννήτριες που πρόκειται να εγκατασταθούν στον χώρο 4 μικρών ελληνικών νησιών.

Στη Σκωτία λοιπόν, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα-σημείο αναφοράς, για λογαριασμό της τοπικής κυβέρνησης (πηγή: Caledonian University  of Glascow – 2008) με στόχο να εξετάσει τις επιπτώσεις στον τουρισμό της περιοχής που είχε προφανείς ομοιότητες με τη νησιωτική Ελλάδα (μικρής κλίμακας γεωγραφικό ανάγλυφο, σημεία ιδιαίτερου κάλλους και προστασίας, μεγάλη αναγνωρισιμότητα  διεθνώς, αραιή κατοίκηση).

Τα συμπεράσματα της μελέτης ήταν εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Η ελκυστικότητα της περιοχής θα μπορούσε να παραμείνει αμετάβλητη μόνο εφόσον οι παρακάτω προδιαγραφές τηρούνταν αυστηρά:

  1. Περιορισμένος αριθμός εγκαταστάσεων (σε αντίθεση με αυτό που σχεδιάζεται για τις Κυκλάδες), καθώς υπάρχει ένα όριο που ο επισκέπτης αποδέχεται και πέρα από το οποίο οι αρνητικές εντυπώσεις κυριαρχούν.
  2. Συγκέντρωση των ανεμογεννητριών (Α/Γ) σε λίγα σημεία (σε αντίθεση με την μεγάλη διασπορά που έχει εγκρίνει η ΡΑΕ), – πρόκειται ίσως για τον κρισιμότερο παράγοντα αποδοχής.
  3. Αποφυγή συνεχούς οπτικής επαφής. Το παράδειγμα μικρών νησιών που πρακτικά θα υπάρχει αδιάκοπη κι έντονη οπτική επαφή είναι ισχυρά αρνητικό.
  4. Μηδενικές παρεμβάσεις σε εμβληματικές περιοχές υψηλής αναγνωρισιμότητας.

Εφόσον οι παραπάνω προδιαγραφές τηρηθούν (κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωση των  Κυκλάδων), οι επιπτώσεις στην αντίληψη των επισκεπτών σχετικά με την ελκυστικότητα του τόπου θα είναι γενικά μικρές, παρότι τα σημεία χωρίς παρόμοιες εγκαταστάσεις πάντα θα διαθέτουν ένα πλεονέκτημα.

ab
Η ΠΑΡΟΣ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ

«Πρόκειται για ένα τεράστιο έργο, που καταστρέφει το τοπίο του νησιού μας και το πλήττει ανεπανόρθωτα ως τουριστικό προορισμό. Η κάθε ανεμογεννήτρια θα φτάνει σε ύψος  τα 100 μέτρα. Εδώ δεν επιτρέπονται τα σπίτια στην κορυφογραμμή, αλλά επιτρέπονται τεράστιες ανεμογεννήτριες. Σύσσωμη η τοπική κοινωνία είναι αντίθετη», υποστηρίζει  κ. Μ. Κωβαίος, δήμαρχος Πάρου.
«Με την απόφαση αυτή μετατρέπεται ένα τουριστικό νησί σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας.  Η κατανάλωση ενέργειας στην Πάρο φτάνει τον Αύγουστο, που είναι το υψηλότερο σημείο, τα 24 MW. Υπολογίζουμε πως τα 9 MW απ’ αυτά παράγονται ήδη από ανανεώσιμες πηγές. Τι χρειάζονται τα 72 MW;», αναρωτήθηκε ο κ. Κωβαίος.

«Σήμερα οι ενεργειακές ανάγκες της Πάρου και της Νάξου, κι άλλων νησιών, καλύπτονται από εργοστάσιο της ΔΕΗ που καίει μαζούτ και βρίσκεται στην ιδιαίτερα τουριστική Νάουσα. «Ακόμα κι αν γίνουν τα δύο Αιολικά Πάρκα, το εργοστάσιο αυτό δεν πρόκειται να φύγει, θα μείνει ως «ψυχρή εφεδρεία»», υποστηρίζει ο δήμαρχος, ανοίγοντας το ζήτημα του «φορτίου βάσης» το οποίο αναλύεται παρακάτω.

 Τα προβλήματα της Αιολικής ενέργειας.

Tα ΜΜΕ και η αιολική βιομηχανία προβάλλουν μόνο την θετική πλευρά των Αιολικών Πάρκων χωρίς να αναφέρουν τις σοβαρές επιπτώσεις που συνεπάγονται. Κατ΄ αρχήν η  παραγωγή ρεύματος από τις  Α/Γ είναι ασταθής και διακοπτόμενη επειδή ο αέρας φυσά με απρόβλεπτη δύναμη κάθε φορά.

Η ταχύτητα του ανέμου για να λειτουργήσει μια Α/Γ κυμαίνεται μεταξύ 3m/s και 25m/s. (10-90 km/h). Κάτω ή πάνω από αυτά τα όρια οι Α/Γ μένουν ακίνητες. Όταν όμως σταματάνε να λειτουργούν, τότε χάνουν το συγχρονισμό τους με το κεντρικό σύστημα και η παραγωγή ενέργειας σταματά. Αυτό είναι ένα βασικό μειονέκτημα της αιολικής ενέργειας ότι δηλ. δεν μπορείς να την έχεις τη στιγμή που τη χρειάζεσαι . Κάθε kWh από Α/Γ είτε χρησιμοποιείται στιγμιαία είτε χάνεται επειδή δεν υπάρχει τρόπος αποθήκευσης της ενέργειας. (Στη Δανία δεν έχουν βρει κάποιο αποτελεσματικό τρόπο αποθήκευσης, γι αυτό εξάγουν την πλεονάζουσα ενέργεια στις γειτονικές χώρες).

H παραγόμενη ενέργεια είναι τόσο ασταθής και χαοτική – κυμαίνεται μεταξύ του μηδενός και του μέγιστου – ώστε τα Αιολικά Πάρκα ποτέ δεν θα μπορέσουν να παράγουν φορτίο βάσης. (The Wind Farm Scam  – 2009).

Το σύστημα λοιπόν δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στα Αιολικά Πάρκα για να μείνει σταθερό, αλλά χρειάζεται πάντα διαθέσιμες εφεδρείες ( φορτίο βάσης) από άλλη πηγή, όπως τα ορυκτά καύσιμα. Οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί συνεπώς (όπως της Πάρου), είναι απαραίτητοι για να κρατούν σταθερή την τάση του συστήματος που σε αντίθετη περίπτωση κινδυνεύει από ξαφνική πτώση.

Τα χιλιάδες ΜW αιολικής ενέργειας που σχεδιάζονται να διεισδύσουν στο σύστημα, πρέπει με άλλα λόγια  να υποστηρίζονται από αντίστοιχα ΜW ενέργειας εργοστασίων άνθρακα , λιγνίτη ή φυσικού αέριου. Σύμφωνα με την  E.ΟΝ Netz, την εταιρεία που λειτουργεί τα περισσότερα Αιολικά Πάρκα στη Γερμανία, «τα Αιολικά Πάρκα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια παρά μόνο σε ένα περιορισμένο βαθμό»

Πράγματι το Der Spiegel  ανακοίνωσε  ότι η Γερμανία, αν και διαθέτει τη μεγαλύτερη αιολική ισχύ με 16.000 MW, ετοιμάζει 26 νέους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς άνθρακα. Και η Δανία που έχει εγκατεστημένη αιολική ισχύ άνω των 6.000 MW δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.

 Η ΜΕΙΩΣΗ ΣΕ ΕΚΠΟΜΠΕΣ  CO2

Eίναι αλήθεια ότι οι Α/Γ δεν παράγουν καθόλου CO2, ωστόσο μοιάζουν περισσότερο με τη χρήση ακριβών φαρμάκων αμφίβολης αποτελεσματικότητας στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Ο ισχυρισμός ότι μία MWh ΑΠΕ αντικαθιστά μία MWh θερμοηλεκτρικής ενέργειας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή η λειτουργία των Α/Γ προϋποθέτει την παράλληλη λειτουργία θερμοηλεκτρικών σταθμών που παρέχουν το φορτίο βάσης και συνεπώς δεν υπάρχει ένα προς ένα αντικατάσταση της ανανεώσιμης με την συμβατική ενέργεια.

Κατά δεύτερο λόγο κάθε MW εγκαταστημένης αιολικής ισχύος έχει μειωμένη απόδοση κατά τουλάχιστον 30%. Παρόλα αυτά η βιομηχανία αιολικής ενέργειας υπολογίζει το όφελος σε εκπομπές CO2 με βάση την ονομαστική ισχύ και όχι την πραγματική.

Φαινομενικά υπάρχει εξοικονόμηση, ωστόσο σε χώρες με εκτεταμένα Αιολικά Πάρκα όπως η Δανία, οι εκπομπές CO2 δεν έχουν μειωθεί (Etherington  2009). Ο λόγος είναι ότι όταν η αιολική ισχύς ανέρχεται σε χιλιάδες ΜW, απαιτούνται νέοι υποστηρικτικοί θερμοηλεκτρικοί σταθμοί που λειτουργούν παράλληλα με χαμηλό ρυθμό παραγωγής και κατά συνέπεια εκπέμπουν CO2.

Οι ανεμογεννήτριες κατά του τουρισμού

Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου προσπαθεί με τη σειρά του να διαφωτίσει και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τις συνέπειες ενός τέτοιου εγχειρήματος στην νησιωτική περιοχή των Κυκλάδων.

Ο τουρισμός στα νησιά της πατρίδας μας, υποστηρίζει,  βασίζεται στο αδιατάραχτο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο όπου η φύση και τα έργα του ανθρώπου συνυπάρχουν σε αρμονική σχέση. Όσο η ποιότητα ζωής στις πόλεις υποβαθμίζεται, η ανάγκη απόδρασης στο φυσικό τοπίο θα γίνεται συνεχώς μεγαλύτερη.

Εξάλλου το τοπίο, φυσικό και πολιτισμικό, είναι ο βασικός πόλος έλξης των Ελλήνων και των ξένων τουριστών στην πατρίδα μας που στηρίζουν τις τοπικές οικονομίες στα νησιά.

Στη Δανία οι περιοχές τουριστικού προορισμού παραμένουν ελεύθερες από οποιαδήποτε εγκατάσταση Α/Γ. Στη χώρα μας που συνεχώς τονίζουμε τη σημασία του τουρισμού για την τοπική ανάπτυξη, δεν φαίνεται να έχουμε σκεφθεί σοβαρά την αρνητική επίδραση που θα έχει η μαζική εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων  σε μια ζωτική οικονομική δραστηριότητα για πολλές περιοχές.
abc

Οι θέσεις εργασίας

Όσον αφορά τις νέες  θέσεις εργασίας, οι περισσότερες  βρίσκονται εκεί όπου κατασκευάζονται οι Α/Γ δηλαδή σε Δανία, Γερμανία, Ισπανία και ΗΠΑ.

Στην χώρα μας που απλά εισάγει Α/Γ, οι θέσεις εργασίας περιορίζονται μόνο στην εγκατάσταση και συντήρηση λειτουργίας, οι οποίες  είναι ελάχιστες, επειδή οι Α/Γ παρακολουθούνται και ελέγχονται εξ αποστάσεως με πλήρως αυτοματοποιημένα συστήματα.

Ένας συμβατικός σταθμός παραγωγής ρεύματος με άνθρακα ή φυσικό αέριο παρέχει εκατοντάδες θέσεις εργασίας σε σχέση με ένα Αιολικό Πάρκο  που μπορεί να λειτουργήσει με 3 – 4 υπαλλήλους μόνιμης απασχόλησης. Σε σύγκριση με τον τουρισμό, τα Αιολικά Πάρκα  όχι μόνο προσφέρουν ελάχιστη απασχόληση, αλλά απειλούν να μειώσουν θέσεις εργασίας εξαιτίας της αρνητικής επίδρασης που έχουν στο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο.

Ο ANTIΛΟΓΟΣ

Υπάρχει όμως και ο αντίλογος.

«Η αντίδραση των κατοίκων είναι δυστυχώς αποτέλεσμα της έλλειψης ενημέρωσης, αλλά και της παραπληροφόρησης που γίνεται από ορισμένους. Κυκλοφορούν φήμες για περίεργα πράγματα, μέχρι πως οι ανεμογεννήτριες θα τρυπήσουν τον υδροφόρο ορίζοντα», δήλωσε σχετικά με το θέμα στην «Κ» ο κ. Γ. Τσιπουρίδης, πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Ενωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), που μιλάει και για «σκοταδισμό».

«Το μόνο ερώτημα που υπάρχει είναι το ζήτημα της αισθητικής, δηλαδή το εάν και πώς εντάσσονται στο τοπίο οι ανεμογεννήτριες. Αλλά αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί με προσωπικά κριτήρια. Δεν έχω ακούσει για καμιά περιοχή που να αναπτύχθηκαν αιολικά πάρκα και να έχασαν σε τουρισμό. Ειδικά οι επισκέπτες από την Ευρώπη είναι ευαισθητοποιημένοι και θα ήθελαν να βρίσκονται σε έναν τόπο που παράγει καθαρή ενέργεια», συμπληρώνει. «Η κλιματική αλλαγή θα πλήξει τα νησιά μας πολύ περισσότερο απ’ ό,τι νομίζουν κάποιοι πως θα τους ενοχλήσουν μερικές ανεμογεννήτριες. Είναι θέμα επιλογής και αυτή δεν μπορεί παρά να είναι μία: τα ορυκτά καύσιμα πρέπει να τελειώσουν. Αρα δεν έχουμε περιθώριο να μην αξιοποιήσουμε το ελληνικό Ελντοράντο των ΑΠΕ που είναι τα νησιά», τονίζει ο πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ.

Με αυτό τον τρόπο απαντά και στο ερώτημα εάν θα έπρεπε στα νησιά να μπουν λιγότερα αιολικά, έτσι ώστε να καλύπτουν μόνο τις δικές τους ανάγκες τους από ανανεώσιμες πηγές, χωρίς να υποχρεούνται να τροφοδοτούν το εθνικό δίκτυο.

Ο κ. Τσιπουρίδης σημειώνει βεβαίως πως έπρεπε να είχε προηγηθεί ουσιαστική ενημέρωση και διάλογος με τους κατοίκους, πράγμα που αποτελεί βασική ευθύνη της πολιτείας, ωστόσο τα επιχειρήματά του βλέπουν τη μία πλευρά του νομίσματος η οποία στην περίπτωση των Κυκλάδων μάλιστα είναι η λιγότερο σημαντική.

 Εναλλακτικές λύσεις στο ενεργειακό πρόβλημα

Η ενεργειακή κρίση δεν έχει απλές και εύκολες λύσεις  εάν συνεχίσει η ενέργεια να θεωρείται ένα φθηνό και άφθονο αγαθό. Το ενεργειακό ζήτημα για να μην φτάσει σε αδιέξοδο, χρειάζεται μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και  σε ένα τέτοιο στόχο, θεμελιώδη  ρόλο θα έχει η εξοικονόμηση της ενέργειας και η στροφή στην ενεργειακή απόδοση (συσκευές, κτίρια κ.α). Πολύ σημαντική βοήθεια προσέφερε τα προηγούμενα χρόνια το επιδοτούμενο πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ΄ οίκον», του οποίου σύντομα  αναμένεται η  Β΄ φάση του.

Κανείς δεν λέει όχι  στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά  δεν μπορεί και να πεί ναι στις βιομηχανικές ΑΠΕ σε τόσο ευαίσθητες περιοχές όπως τα νησιά των Κυκλάδων. (Υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να συζητηθούν για το Αιγαίο τα πλωτά αιολικά σε συνδυασμό με άλλες  μορφές ΑΠΕ όπως η ηλιακή ή η κυματική ενέργεια).

Η παραγωγή της ενέργειας είναι ανάγκη να επιστρέψει στην μικρή κλίμακα που ανοίγει μεγάλες δυνατότητες στους ιδιώτες και τους μικρούς τόπους να παράγουν τουλάχιστον ένα μέρος της ενέργειας που χρειάζονται με χρήση των ΑΠΕ. Η κλίμακα που παράγεται η ενέργεια έχει καθοριστική σημασία για το κόστος, τις απώλειες ενέργειας από τη μεταφορά της σε μακρινές αποστάσεις και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και τους ανθρώπους.

Οι ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας ίσως τελικά αποδειχθεί ότι έχουν παρόμοια αρνητικά αποτελέσματα για το περιβάλλον και τη ζωή των ανθρώπων όσο και η εκμετάλλευση των ορυκτών καυσίμων.

Μια  άλλη πρόταση στο ενεργειακό πρόβλημα είναι η έμφαση στη σημασία της εξοικονόμησης και η προώθηση των ΑΠΕ μικρής κλίμακας (π.χ. net metering) που καθιστούν κάθε κάτοικο και τόπο αυτοδύναμο.

Δεν χρειάζονται άλλες ΑΠΕ μεσαίας και μεγάλης κλίμακας, όπως αποδείχθηκε μετά το άλλο έγκλημα που διαπράχθηκε με  τα φωτοβολταικά πάρκα (των 100 kw) της ΡΑΕ που δόθηκαν σε ιδιώτες (τους οποίους πληρώνουμε μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ), αντί εξ αρχής να έχει νομοθετηθεί το net metering με μικρή αυτοπαραγωγή ανά κατοικία σ΄ολόκληρη την Ελλάδα.

Προς το παρόν οι λογαριασμοί μας περιλαμβάνουν τέλος 0,3% υπέρ των ΑΠΕ που όμως δεν φτάνει να καλύψει το ποσό,  γι αυτό το ΔΕΣΜΗΕ πρότεινε τον επταπλασιασμό (!) του τέλους στα 2,45%. (Η πρόταση  δεν έγινε δεκτή από το ΥΠΑΝ με αποτέλεσμα το ΔΕΣΜΗΕ να έχει αφήσει απλήρωτους τους παραγωγούς αιολικής ενέργειας  και εσχάτως και τους παραγωγούς ηλιακής ενέργειας).

Είναι φανερό ωστόσο ότι η μικρή κλίμακα δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει εξολοκλήρου την ανάγκη της μαζικής παραγωγής ενέργειας στο σημερινό ενεργοβόρο σύστημα. Οι λύσεις δεν είναι απλές όταν μιλάμε για ένα τεράστιο ενεργοβόρο σύστημα όπως αυτό της σημερινής Ελλάδας. Ασφαλώς κανείς δεν επιθυμεί να μείνει η χώρα χωρίς ενέργεια, αλλά εξίσου αληθινό είναι ότι κανείς δεν επιθυμεί να δει τη φυσική ομορφιά και χάρη των νησιών μας να θυσιάζεται στο όνομα μιας υποτιθέμενης ενεργειακής ασφάλειας. Η συζήτηση για το ενεργειακό χρειάζεται να βάλει στο τραπέζι όλες τις παραμέτρους των προτεινόμενων λύσεων και όλους τους εμπλεκόμενους που δεν είναι μόνο οι τεχνοκράτες αλλά και οι απλοί πολίτες.

Το μόνο σίγουρο είναι πως για να λύσει το ενεργειακό της πρόβλημα η υπόλοιπη Ελλάδα θα είναι εγκληματικό να θυσιαστούν ειδικά τα νησιά των Κυκλάδων για όλους τους λόγους που αναλύσαμε πιο πάνω.
IMG_1344

TΕΧΝΗΤΟ ΝΗΣΙ – ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Και για να μη θεωρηθεί πως  οι  ΑΠΕ είναι καταστροφικές,  μεταφέρουμε την είδηση για το γιγαντιαίο νησί – υβριδικό πάρκο που πρόκειται να δημιουργηθεί και μοιάζει με επιστημονική φαντασία.

Συγκεκριμένα, το τεχνητό νησί για την ηλεκτροδότηση έξι ευρωπαϊκών χωρών αναμένεται να κατασκευαστεί στη Βόρεια θάλασσα. Θα έχει έκταση 6,5 τετρ. χλμ. και θα παίζει τον ρόλο μιας γιγαντιαίας «μπαταρίας» που θα συλλέγει την ενέργεια που θα προκύπτει από ένα δίκτυο από ηλιακούς συλλέκτες και ανεμογεννήτριες, το οποίο θα εκτείνεται στη γύρω θαλάσσια περιοχή του Ντότζερ Μπανκ στα ανοιχτά της Μ. Βρετανίας.

Πίσω από το πολλά υποσχόμενο ενεργειακό εγχείρημα, με κόστος που εκτιμάται περί το 1,3 δισ. δολάρια, βρίσκονται  εταιρείες από την Δανία και την Ολλανδία, ενώ το νησί υπολογίζεται ότι θα προσφέρει ενέργεια αρκετή για την ηλεκτροδότηση 80 εκατ. ατόμων (!). Στο κολοσσιαίο πρότζεκτ θα συμμετάσχουν η Βρετανία, η Ολλανδία, η Δανία, η Γερμανία, η Νορβηγία και το Βέλγιο και οι οποίες θα τροφοδοτούνται μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων.

Ειδικότερα, στην περιοχή του Ντότζερ Μπανκ, που βρίσκεται περίπου 100 χλμ. μακριά από τα ανατολικά παράλια της Βρετανίας, τα νερά είναι σχετικά ρηχά με βάθος που κυμαίνεται μεταξύ 15-36 μέτρων και για τον λόγο αυτόν έχει επιλεγεί για την τοποθέτηση των 10.000 ανεμογεννητριών. Το νησί πέρα από τη μονάδα συλλογής ενέργειας, θα διαθέτει τεχνητή λίμνη, λιμάνι και διάδρομο προσγείωσης μικρών αεροσκαφών.

IMG_1345

Η ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

Τι σχέση έχει όμως αυτό το γιγαντιαίο εντυπωσιακό project που θα γίνει στη μέση του πουθενά στα ανοικτά της Μ. Βρεττανίας,  μετά από δημόσια διαβούλευση, σύμφωνη γνώμη και υπερκομματική συνέργεια 6 Ευρωπαικών χωρών ,  με το αντίστοιχο εγχείρημα που ετοιμάζεται στα λιλιπούτεια σμαραγδένια κυκλαδονήσια όπου, η σύμφωνη γνώμη της κοινωνίας (Δήμων, Περιφέρειας, κλπ.) δεν θεωρήθηκε καν αναγκαία για την έγκριση του έργου(…);

Η ευαισθησία των κατοίκων των Κυκλάδων δικαιολογείται απόλυτα, καθώς παρόμοιες εγκαταστάσεις σε άλλα σημεία της χώρας άφησαν έντονα αρνητικό αποτύπωμα, ενώ φαίνεται ότι οι κρίσιμες προδιαγραφές που θα προστάτευαν την ελκυστικότητα του τόπου έχουν αγνοηθεί.

Και βέβαια το ζήτημα αφορά όλες τις Κυκλάδες και όχι μόνο τα 4 συγκεκριμένα νησιά , καθώς αν γίνει η αρχή θα ακολουθήσουν  με τη διαδικασία του «επιτυχημένου μοντέλου» και τα υπόλοιπα, καταστρέφοντας την – κατά γενική ομολογία –  ωραιότερη γειτονιά της Ελλάδας και μετατρέποντάς την σε ενεργειακή αποθήκη της υπόλοιπης χώρας.

Οι επιπτώσεις μπορεί να είναι αρνητικές και μη αναστρέψιμες. Πέρα από την απλή λογική το αποδεικνύει και η διεθνής εμπειρία. Μια επανεξέταση βασικών όρων της επένδυσης ώστε να ελαχιστοποιηθούν το αποτύπωμα και οι επιπτώσεις κρίνεται κάτι παραπάνω από αναγκαία.

 ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ

Υπάρχουν βεβαίως και «κύκλοι» που υιοθετώντας θεωρίες συνωμοσίας πιστεύουν  πως το εγχείρημα δεν έχει να κάνει με το ενεργειακό ζήτημα αλλά με μια απόπειρα  τεχνητής υποτίμησης της υψηλής σήμερα  αξίας των νησιών των Κυκλάδων.

Εκτιμούν πως τα νησιά των Κυκλάδων βρίσκονται εδώ και καιρό στο στόχαστρο  πολυεθνικών «αετονύχηδων»  του real estate, λόγω της ιδιαίτερης ομορφιάς τους που βασίζεται στην μοναδική μικροκλίμακα του φυσικού αλλά και οικιστικού τοπίου τους η οποία  – σε συνδυασμό με το ήπιο κλίμα – δεν συναντάται στον υπόλοιπο κόσμο.

Το ελληνικό τοπίο γενικά διακρίνεται για τη μικρή κλίμακα και τη λιτή ομορφιά του που συνθέτουν οι ξεκάθαρες γραμμές του, η μεσογειακή βλάστηση και η γεωλογία του και μέχρι σήμερα διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την ακεραιότητα του χωρίς όμως να έχει εκτιμηθεί η αξία του ως εθνικός πόρος που συνδέεται άμεσα με την ταυτότητα της χώρας μας.

Οι Κυκλάδες ειδικότερα,  έχουν προστατεύσει και διατηρήσει αυτή τη μικροκλίμακα , δημιουργώντας μικρές  οικογενειακές ξενοδοχειακές μονάδες (των 50-100 κλινών) με διαχειρίσιμα δάνεια και ανεκτά  οικονομικά ανοίγματα, καταφέρνοντας έτσι να μείνουν μακριά από πιέσεις τραπεζών  και  μεγάλων tour operators, που σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μαρασμό ή ξεπούλημα ορισμένες  «θηριώδεις» μονάδες άλλων τουριστικών περιοχών της Ελλάδας (Ρόδος, Κρήτη, Χαλκιδική, Ιόνιο, κλπ.).

Κάποιοι υποστηρίζουν πως τα νησιά των Κυκλάδων και ο τουρισμός τους είναι το τελευταίο προπύργιο πριν την ολοκληρωτική παράδοση της ελληνικής οικονομίας στα χέρια  ξένων συμφερόντων, μια άποψη που ίσως κινείται στα όρια της συνωμοσιολογίας , ίσως όμως δεν στερείται και κάποιας αλήθειας .

Άλλωστε ένας από τους προσφιλείς τρόπους «χαλιναγώγησης» ακριβών προορισμών  από τα μεγάλα συμφέροντα, είναι η μείωση της αξίας τους με εξωγενείς παράγοντες και σαν τέτοιος θεωρείται από ορισμένους(…) η «ενεργειακή» αυτή προσέγγιση.

Σε κάθε περίπτωση πάντως και ανεξάρτητα αν οι παραπάνω απόψεις ενδεχομένως κινούνται στα όρια της υπερβολής, οι Κυκλάδες, ο  τόπος που ταυτίστηκε με την εικόνα της Ελλάδας όσο κανείς άλλος, αξίζει πιο προσεγμένες κινήσεις και η Μύκονος αν και (προς το παρόν) δεν βρίσκεται μέσα στο κάδρο  πρέπει να ενώσει τη φωνή της με αυτές των άλλων νησιών, (Άνδρος, Τήνος και Νάξος έχουν επίσης αντιδράσει), αποτρέποντας το μοιραίο.

Γιατί η Μύκονος έχει μια ιδιαίτερη δυναμική στον Κυκλαδικό χώρο και οι θέσεις της δημοτικής αρχής και της κοινωνίας της ενδεχομένως διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο στην έκβαση της υπόθεσης…

Κ. Δ. Κατσούδας

Kάτοικος Κυκλάδων

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ «ΜοικοΝΟΣ»

moikonos 11

«ΜοίκοΝΟΣ», ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

(ΕNGLISH text below)

Την Κυριακή 12 Ιουνίου, θα γίνει Γενική Συνέλευση του Συνεταιρισμού Ανακύκλωσης Μοίκονος, στο Πνευματικό Κέντρο της Άνω Μεράς, στις 19:30.

Θέματα συζήτησης:

  • Λύση μίσθωσης ακινήτου – Παύση λειτουργίας αποθήκης.
  • Τροποποίηση Καταστατικού.
  • Οικονομικός Απολογισμός.

Σε περίπτωση που δεν υπάρχει απαρτία η Γενική Συνέλευση θα γίνει την επόμενη Κυριακή, 19 Ιουνίου, στο ίδιο μέρος, την ίδια ώρα.

Η παρουσία όλων σας είναι απαραίτητη και σημαντική, σε μια Γενική Συνέλευση στην οποία καλούμαστε να αποφασίσουμε για το μέλλον του Συνεταιρισμού.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΜΠΟΖΩΝΗ ΤΖΕΡΑΛΝΤΙΝ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΚΑΜΜΗ ΝΑΤΑΣΑ

 

INVITATION TO GENERAL MEETING OF MOIKONOS

On Sunday 12 June, there will be an Emergency General Meeting in the Adelfotitas Cultural Centre in Ano Mera at 19.30.

Agenda:

  1. Vacating the premises- Closing the Warehouse.
  2. Amendments to the Articles of Association.
  3. Financial Report.

In the event that there will not be a quorum, the Emergency General Meeting will be held in the same place, at the same time, on 19  June.

The presence of all members, friends and supporters is both essential and significant as we are all being called upon to decide on the future of our co-operative.

 

President                                            Secretary

Geraldine Bozoni                            Kammi Natasha

«Αλί καημένη Μύκονος»

Panormos 2016
Ευθύ ερώτημα στον δήμαρχο Μυκόνου κ. Κωνσταντίνο Κουκά:
«Είστε διατεθειμένος να κάνετε κάτι για αυτές τις τελευταίες
παράλιες της Μυκόνου που πρέπει να προστατευτούν»;

 Τελικά αυτό το νησί πραγματικά αρχίζει μας “τρώει”[1] όπως λέει και ο ποιητής. Εδώ και πολλά χρόνια  ένα μικρό ποσοστό πολιτών υποστηρίζουμε ότι η φύση είναι το μοναδικό κεφάλαιο που μας έχει μείνει και πρέπει να προστατευτεί από την άλογη επιχειρηματικότητα που μόνο στόχο έχει το πρόσκαιρο κέρδος και όχι την αειφόρο ανάπτυξη του τόπου.

Αν παραμείνουμε κοντόφθαλμοι και της αρπαχτής θα καταστρέψουμε αυτήν την σημαντική παρακαταθήκη που μονάχα με σωστή και ήπια ανάπτυξη θα μπορεί να παρέχει εισόδημα για πολλές γενιές ακόμα. Όμως η πλειοψηφία σε αυτόν τον τόπο δεν συμμερίζεται ούτε τις απόψεις ούτε τις ανησυχίες που οικολογικές οργανώσεις εκφράζουν κατά καιρούς. Ούτε καν μπαίνει στο κόπο να ανακυκλώσει τον όγκο των σκουπιδιών που παράγει, η να ενημερωθεί και να αντιδράσει στις καταστρεπτικές συνέπειες που έχει στο περιβάλλον και στην ίδια μας την υγεία η ύπαρξη ανοιχτών χωματερών πάνω από τη Φτελιά, η οποία μόλις εχτές καταγγέλθηκε επειδή πήρε φωτιά. Στη  Μύκονο των ακριβών διακοπών λοιπόν, τα σκουπίδια και η διαχείριση τους παραμένει πρόβλημα άλυτο και η προστασία της υγείας των κατοίκων και του περιβάλλοντος πολυτέλεια.

Στη Μύκονο φαινόμενα καταπάτησης είναι καθημερινά, όλο και περισσότεροι νομίζουν ότι η φύση τους ανήκει και μπορούν να επεμβαίνουν κατά βούληση και να την διαμορφώνουν για να την εκμεταλλεύονται . Αλλοιώνουν τα παράλια,τις κορυφογραμμές, τα βράχια, όπως και όταν θέλουν χωρίς να ενδιαφέρονται για νόμους και κανόνες   Με επιχειρήσεις που βασίζονται σε υπηρεσίες γκλαμουριάς και ματαιοδοξίας απευθύνονται σε πελάτες που δεν τους ενδιαφέρει ούτε η προστασία του περιβάλλοντος, της ακτογραμμής, της θάλασσας και που έρχονται για την εφήμερη χαρά που μπορούν να αγοράσουν.. Αυτή είναι η ποιότητα γνωρίζουν και αυτήν υπηρετούν. Αντίθετα οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες που ζουν σε αυτό τον τόπο και οι λίγοι που μπαίνουν μπροστά και προσπαθούν να σταματήσουν την περιβαλλοντική καταστροφή, απειλούνται και διώκονται. Στου κουφού την πόρτα όμως, βροντάμε ακόμα και θα επιμείνουμε στο ότι μόνο εμείς Σαν πολίτες αυτού του τόπου, οφείλουμε να τον προστατέψουμε από την ωφελιμοκρατία των νέων και παλιών επιχειρηματιών, που δραστηριοποιούνται στο νησί τα τελευταία χρόνια και όλων αυτών που δεν σέβονται, ούτε το περιβάλλον, ούτε τους συμπολίτες τους.

Το ξαναλέμε και από δω τίποτα προσωπικό δεν έχουμε με κανένα ιδιόκτητη η επιχειρηματία, το μονό που θέλουμε είναι να σέβονται τους νόμους.

Να εκμεταλλεύονται τις παράλιες με το δικαίωμα που τους δίνει η πολιτεία και στα όρια που ορίζει. Χωρίς υπερβολή! Είναι χώροι δημόσιοι και κοινόχρηστοι, που έχουν και άλλοι δικαίωμα να χρησιμοποιούν. Να παίρνουν λοιπόν τις άδειες που χρειάζονται, πολύ περισσότερο όταν αυτές προστατεύονται από συγκεκριμένες αποφάσεις όπως ο Πάνορμος, η Φτελιά κ.ά. Στην ιδιαιτερότητα του φυσικού τοπίου αυτών των δυο παράλιων ας προστεθεί και η προστασία τους από την αρχαιολογική υπηρεσία. Στον Πάνορμο με την Μαύρη σπήλια, βρέθηκαν κομμάτια οψιανού, που δείχνουν ότι έχει κατοικηθεί από την εποχή του λίθου. Στην Φτελιά έχουμε λατομείο πορόλιθου και εγκατάσταση ναυτικών από το 5000 πχ. Η σημασία και των δυο προστίθεται στην χρήση του αιγιαλού και των ακτών αυτών από την νεολιθική εποχή και αποδεικνύει ποσό παλιά είναι η σχέση των Κυκλαδιτών με την θάλασσα και την ναυσιπλοΐα. Ας μην ξεχνάμε ότι ο οψιανός προέρχεται μονάχα από τη Μήλο και δεν υπάρχει σε κανένα άλλο νησί. Τα ευρήματα της Φτελιάς είναι από τις πιο σημαντικές αποδείξεις που έχουμε της μακρόχρονης παρουσίας ανθρώπων στο νησί, που είχε μια τελείως διαφορετική εικόνα όσον άφορα τη χλωρίδα και τη πανίδα του. Η ανασκαφή έχει δώσει πολλά καινούρια στοιχεία και η Φτελιά έχει ακόμα πολλά κρυμμένα μυστικά. Και οι δύο παράλιες με την ιστορία και τη φυσική τους διαμόρφωση έπρεπε να είχαν προστατευτεί σαν τοπία ιστορικής και εθνικής σημασίας αντί να υποβαθμίζονται από παράνομες εγκαταστάσεις και διαμορφώσεις χωρίς καν άδειες από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Τους τελευταίους μήνες οι πολίτες της Μυκόνου αγωνιζόμαστε για την προστασία της περιοχής του Πάνορμου, ενός από τους τελευταίους σωζόμενους υδροβιότοπους της Μυκόνου και αρχαιολογικού χώρου. Ο καινούριος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται εκεί από το 2014 δεν έχει πάρει καμία άδεια οικοδομικών εργασιών από καμία υπηρεσία. Αποτέλεσμα ο Δήμος Μυκόνου να ανακαλέσει την άδεια του καταστήματος στο τέλος Μάιου, απόφαση η οποια αναρτήθηκε πρόσφατα στο διαύγεια. Παρόλα αυτά το ίδιο συντελείται όλο το χειμώνα από άλλες αντίστοιχες επιχειρήσεις στον Κάβο του Καφέ, στη Φτελιά, στην Άγια Άννα της Παράγκας, στο Καλό Λιβάδι, στη Λιά επεμβαίνουν και αλλοιώνουν το φυσικό περιβάλλον, σκεπάζουν ρέματα, δυναμιτίζουν βραχότοπους, ρίχνουν μπάζα, στρώνουν καινούριες αμμουδιές, καταπατούν δρόμους, αυθαιρετούν ασύστολα. Με τη Πολεοδομία στη Μύκονο κλειστή και τη σύλληψη του υπευθύνου… το πάρτι συνεχίζεται.

Ο Δήμος κάνει κάποιες προσπάθειες. Τα πράγματα όμως είναι δύσκολα.Έχουμε απευθύνει επιστολές και καταγγελίες σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες, η αστυνομία έχει συλλάβει κάποιους επ’ αυτοφόρω, οι υπηρεσίες στέλνουν σήματα παύσης εργασιών, άλλα οι αυθαιρεσίες συνεχίζουν. Δείτε σχετικές δημοσιεύσεις (https://kepom.wordpress.com/2016/06/07)

Στη Χώρα επίσης, η όποια προστατεύεται από ειδικούς νόμους προστασίας, ξεφυτρώνει το ένα αυθαίρετο μετά το άλλο, η ηχορύπανση είναι αφόρητη και οι λίγοι κάτοικοι που έχουν μείνει εκεί καλούνται να μπουν σε δικαστικές διαδικασίες, χρονοβόρες και δαπανηρές για να μείνουν στα σπίτια τους.

Όσο για αυτούς που λένε: «Α …καλά η Μύκονος έχει τελειώσει», για μας τους λιγοστούς Μυκονιάτες δεν έχει τελειώσει, θέλουμε να μπορούμε να ζούμε σε αυτό το νησί εμείς και οι επόμενες γενιές, και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για να διασώσουμε τα λίγα κομμάτια γης και θάλασσας που έχουν απομείνει αντίδοτο στην εκμετάλλευση, γιατί η φύση παραμένει και γεμίζει τους χειμώνες μας με ομορφιά όταν οι επιχειρηματίες της αρπαχτής έχουν σφραγίσει τα μαγαζιά με ντέξιον και τους φοίνικες με τσουβάλια και έχουν φύγει!

Το Ε τμήμα δε του Συμβούλιου της Επικρατείας, με τις υπ’αριθμό. 646 και 647/2015 αποφάσεις  εξέφρασε την  άποψη ότι η παραχώρηση των παραλιών πρέπει να γίνεται «μεμονωμένα, κατά περίπτωση και ύστερα από εξατομικευμένη κρίση της διοίκησης» και εφόσον υπάρχουν διαγράμματα τα οποία θα καθορίζουν τις προϋποθέσεις και τους όρους της παραχώρησης. Το ΣΤΕ επίσης έκρινε παράνομη την παραχώρηση του αιγιαλού στους ΟΤΑ και υπενθύμισε την
παγία συνταγματική προστασία των ακτών ως οικοσυστημάτων που αποτελούν
ουσιώδες μέρος του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ αποκλείει την παραχώρηση αιγιαλού
που περιοχής που έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός  χώρος η περιοχή φυσικού κάλλους όπου επίσης  δεν επιτρέπονται μόνιμες κατασκευές.

Με λίγα λόγια, ρωτάμε ποιος φέρει την τελική ευθύνη και ποιος μπορεί να σηκώσει το βάρος των ευθυνών της προστασίας του τοπου; Κατά την Νομολογία του ΣΤΕ και τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου (δειτε το δημοσίευμα ανάκληση από 7.5.2016  http://www.efsyn.gr/arthro/ena-parti-me-ti-synenohi-ton-dimotikon-arhon#οι2716442012 ) οι ακτές αποτελούν ευπαθή οικοσυστήματα που επιδέχονται μόνο ήπια ανάπτυξη δηλαδή δεν μπορούν οι εν λόγω επιχειρηματίες να κάνουν διαμορφώσεις και να στηνουν μόνιμες εγκαταστάσεις η να τοποθετούν τραπεζοκαθίσματα!

Το ίδιο δημοσίευμα αναφέρει ότι πολλοί Δήμοι προβαίνουν σε εικονικές δημοπρατήσεις, δεν εισπράττουν τα χρήματα, δεν προβαίνουν σε κανένα έλεγχο και ευνοούν τους εκάστοτε δικούς τους επιχειρηματίες Μπορούν επομένως να ελεγχθούν για παράβαση καθήκοντος
κακοδιαχείρισης και διαπλοκής.  Αποτέλεσμα όλων αυτών ειναι ότι αφαιρείται το δικαίωμα της κοινόχρηστης παράλιας από τους λουόμενους και καταστρέφεται το περιβάλλον

Προσωπικά πιστεύω ότι το θέμα έρχεται στα χέρια του Δήμου και προσωπικά του ίδιου του Δημάρχου Μυκόνου. Πρέπει να ηγηθεί εκστρατείας για την προστασία του απειλούμενου φυσικού μας περιβάλλοντος και των προστατευόμενων παραλιών.

Γι αυτό και απευθύνω προσωπικά στον ίδιο το ερώτημα:
Κύριε Δήμαρχε, ερωτώ εσάς λοιπόν,
Είστε διατεθειμένος να κάνετε κάτι για αυτές τις τελευταίες παράλιες της
Μυκόνου που πρέπει να προστατευτούν;

Περιμένω απάντηση σας!

Αλεξάνδρα Αγγελετάκη

Αρχαιολογος

 

 

 

[1] *Δ.Π. Παπαδίτσα, «Γραφτό στη Δήλο» από την «Ασώματη»

Απληστία μεγάλης κλίμακας στο Καλό Λιβάδι

Kalo Livadi nnnnnn
Μακέτα
Απληστία μεγάλης κλίμακας στο Καλό Λιβάδι
Σε ένα διαλυμένο σύστημα, σε ένα κράτος που παραπαίει, από τη μια υπάρχει η εκμετάλλευση της ευκαιρίας για καταπατήσεις και αλλοιώσεις του χαρακτήρα του τόπου κι από την άλλη οι πολίτες που στέκουμε αμήχανοι και απροστάτευτοι. Όμως δεν πρέπει να νικήσει το κακό.
Πρέπει να δούμε πραγματικά τι συμβαίνει και να σηκώσουμε το ανάστημά μας όλοι. ΟΛΟΙ!
Για την προστασία του τόπου. Για το μέλλον που ανήκει σε μας, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.

Kalo Livadi 13401259_10207663055386879_1436904907_n
Μακέτα

Μερικά σοβαρά πράγματα γίνονται αθόρυβα!
Εχθές συνεδρίαζε το ΔΣ της Δημοτικής Κοινότητας  Άνω Μεράς με αδιευκρίνιστη ημερήσια διάταξη. Πληροφορηθήκαμε από συμπολίτη μας της Αθήνας, ότι ένα από τα θέματα της συνεδρίασης  αυτής θα ήταν η προ-έγκριση άδειας εστιατορίου (και ποιός ξέρει τι άλλο) του καταστήματος στο Καλό Λιβάδι που αλλάζει κάθε χρόνο όγκο διακριτικό τίτλο και ιδιοκτησία(;) (πρων BARBAROLA, πρώην MONARCH και σήμερα RAKKAN).
Η Κ.Ε.ΠΟ.Μ. βρέθηκε αμέσως στην περιοχή με στελέχη της για να έχει μια άποψη από το τι συμβαίνει εκεί. Ήδη οι καταγγελίες που έφταναν στα αυτιά μας και οι αναρτημένες διαφημιστικές καταχωρήσεις της επιχείρησης προδιέθεταν για ένα έργο Φαραωνικό, αμετροεπές, ασύδοτο και έξω από κάθε πλαίσιο αισθητικής του νησιού μας.Ο χαρακτηρισμός ΧΑΜΟΣ είναι λίγος! Οργασμός εργασιών, ήδη στημένες ομπρέλες και πέραν των ορίων της πρόσοψης, καταπάτηση δημόσιου χώρου με τοιχοποιία, δεντροφύτευση, πεζοδρομήσεις, βραχόκηπους και παρτέρια.

Περίοικοι ισχυρίζονται ότι η επιχείρηση έχει βγεί έξω από τα όριά της στον δημόσιο χώρο και στον Παλαιό Αιγιαλό πολλά μέτρα.
Η κατάσταση όπως την διαπιστώσαμε αποτυπώνεται φωτογραφικά.

 

KALO LIVADI 1
Η πρόσοψη χθες 080616 με εμφανή κατάληψη του δρόμου και παράνομες δενδροφυτεύσεις

Ομόφωνα Όχι
Κατά την συνεδρίαση του Συμβουλίου της Τοπικής Κοινότητας Άνω Μεράς η Ματίνα Γάκα- Μανδηλαρά ανέπτυξε το θέμα και παρουσίασε την κατάσταση όπως αυτή έχει διαμορφωθεί. Το Συμβούλιο προς τιμήν του και μάλιστα ΟΜΟΦΩΝΑ, δεν ενέκρινε την προέγκριση λόγω σοβαρών παραβάσεων και καταπατήσεων δημοσίου χώρου.
Το Α.Τ. Μυκόνου είναι ενήμερο για τις πολεοδομικές παραβάσεις και αναμένεται να σταλεί σχετικός φάκελος στον εισαγγελέα.

Δυστυχώς για μια ακόμα φορά είμαστε μάρτυρες ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος. Οι εν λόγω επιχειρηματίες ήδη από τον χειμώνα είχαν ενημερώσει με μακέτες δημοσιευμένες στον Τύπο και στο Διαδίκτυο για τις προθέσεις και τα σχέδιά τους. Περιμέναμε να δούμε αντιδράσεις. Κανένας δεν συγκινήθηκε κατά την πρόοδο των εργασιών, για την τάση «παλάτι μπρος-παράγκα πίσω» που διαμορφώνεται στο νησάκι μας. Και καλά, δεν μας ενδιαφέρει τι κάνει ο καθένας στο χωράφι το δικό του. Αλλά ούτε και για τις καταπατήσεις δημοσίου χώρου; Πως τα αφήνουμε όλα έτσι αδιαμαρτύρητα να συμβαίνουν;
Μα είναι προφανές. Για να βρεθούμε μπροστά σε τετελεσμένα εγκλήματα. Γιατί κάποιοι περίμεναν άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, πιθανόν για να τους δείχνουν με το δάχτυλο.
Όμως, τέλος. Αν σε κάποιους «κάπνισε» να επενδύσουν την ματαιοδοξία τους στο νησί της ασυδοσίας και του «κάνω ό,τι γουστάρω και δεν δίνω λογαριασμό», φαίνεται ότι πια κανένας Δημοτικός ή Τοπικός Σύμβουλος δεν θέλει πάρε-δώσε με την Δικαιοσύνη. Η έννοια της παράβασης καθήκοντος αρχίζει να βαραίνει σιγά-σιγά μεσ’ στην πολλή ως τώρα ανομία κι ανισοπολιτεία.



Ήταν κάποτε μια όμορφη, ήρεμη κι ανέγγιχτη παραλία στις Άγιες Άννες της Παράγκας

Agies Annes 1

Όσα δεν τόλμαγε κανείς τόσα χρόνια, ήρθε ο καιρός να τα δούμε στις μέρες μας να γίνονται μαζεμένα. Πολύ φοβόμαστε, αν μετρήσουμε σοβαρά τα μηνύματα των καιρών, μάλλον δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα από όσα επιφυλάσσει το μέλλον στο  πολύπαθο νησί μας.
Η όμορφη, ήρεμη κι ανέγγιχτη ως τώρα παραλία στις Αγίες Άννες της Παράγκας είχε σειρά να δεχτεί τελευταία το αυθαίρετο «χάδι» μιας νέας επιχείρησης που δραστηριοποιείται στην περιοχή. Να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη παραλία είχε ως τώρα γλυτώσει από κάθε υπερβολή και ήταν ένα χάρμα ιδέσθαι, μια διαφορετική γωνιά, αγαπημένη όλων εκείνων που στο νησί έρχονται για να ηρεμήσει η ψυχή τους. Δυστυχώς την λιμπίστηκε ένας ακόμα «επενδυτής», ένας από τους πολλούς αυτόκλητους σωτήρες του τόπου που μαζεύτηκαν τελευταία.
Φρόντισε λοιπόν με ένα καλό ρετούς, να την κάνει ίσια κι όμοια με τις υπόλοιπες, για να μην έχει τίποτα να ζηλέψει από τον Πλατύ Γιαλό, την Ψαρού, τον Ορνό…
Γνωρίζουμε τα επόμενα βήματα. Τα έχουν διδάξει άλλοι. Σε λίγο καιρό θα τρίβουμε τα μάτια μας. Όπως θα τα τρίβουν και οι παλιοί καλοί και σταθεροί φίλοι της Μυκόνου που βρίσκονται μάλλον υπό διωγμόν σε αυτό τον τόπο της τυφλής αναπτυξιακής υπερβολής.

Η συμπολίτης μας Ν.Μ. (να ‘ναι καλά!) κατήγγειλε το γεγονός στην Αστυνομία και έδωσε μάλιστα κατάθεση και στο Λιμεναρχείο. Είναι μια  από τις πολλές περιπτώσεις αυθαιρεσιών που διαδραματίζονται τελευταία στο νησί. Από τις λίγες όμως που συνοδεύονται με επώνυμη καταγγελία. Η  φίλη Ν.Μ και οι αρχές έκαναν αυτό που έπρεπε. 

Εκείνο όμως που μας θλίβει είναι η ανυπαρξία του Δήμου που κρύβεται πίσω από τις ανοργάνωτες και δίχως προσωπικό υπηρεσίες του, χωρίς πολιτική βούληση, χωρίς διάθεση να αναστρέψει την πορεία προς την απόλυτη αλλοίωση, την αυθαιρεσιά ή και τις καταπατήσεις. Αλλά μήπως τελικά λειτουργούν οι επιτροπές του, που στελεχώθηκαν με δεκάδες επίλεκτα άτομα;
Μάλλον δεν ξέρουν τυπικά ούτε που πέφτουν ο Κάβος του Καφέ (μα πως επιτρέψαμε αυτή την ανομία;), η Φτελιά (η οργή του βοριά, η απαντοχή του Νοτιά), ή το έρμο το Καλό Λιβάδι (όπου τελευταία γίνεται το έλα να δεις, σαν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος με σχέδια και μακέτες να το ορίζουν επακριβώς) και μάλιστα σε δημόσιο χώρο που καταπατείται μπροστά στα μάτια όλων. Ίνσαλάχ και βάι, βάι, βάι!
Όλοι γνωρίζουν για την «ουρά» που κρύβουν οι αθώες επεκτάσεις στις προστατευόμενες περιοχές.
Μήπως χρειάζεται να τους πάρουμε και εκεί από το χέρι όπως το κάναμε και για τον Πάνορμο;

Agies Annes 2