Ευχές για υγεία, δύναμη, ελπίδα και αλληλεγγύη!

Screen shot 2017-12-15 at 1.30.37 PM

Ανεξέλεγκτη απόθεση αδρανών και μεγάλου όγκου σκουπιδιών στην περιοχή Μεταλλεία (+Video)

EΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ

Το σοβαρό φαινόμενο της ανεξέλεγκτης απόθεσης αδρανών, απορριμμάτων και ογκωδών αντικειμένων στην περιοχή των Μεταλλείων απασχόλησε το ΔΣ του Δήμου στις 31 Αυγούστου 2017 στην συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της Αδελφότητας Ανωμεριτών στην Άνω Μερά.
Το θέμα τέθηκε στο ΔΣ από την επικεφαλής της ΚΕΠοΜ Άννα Καμμή, κατόπιν αιτήματος της Δήμητρας Λοΐζου-Βουλγαράκη, ως ένα από τα σοβαρότερα θέματα της Άνω Μεράς αλλά και ολόκληρου του νησιού, καταθέτοντας πρόσφατες φωτογραφίες που δείχνουν το μέγεθος της καταστροφής.

Το φαινόμενο έλαβε τραγικές διαστάσεις τον περασμένο χειμώνα μετά την έντονη οικοδομική δραστηριότητα που διαπιστώθηκε σε όλο το νησί.
Υπαίτιος για την τεράστια αυτή οικολογική καταστροφή και την αλλοίωση της φυσικής ομορφιάς του τοπίου είναι κυρίως ο Δήμος Μυκόνου.
Ηθικός αυτουργός είναι η εγκληματική αμέλεια και η αδιαφορία όλων των προηγούμενων Διοικήσεων αλλά και της σημερινής Δημοτικής Αρχής για ανεύρεση και χωροθέτηση κατάλληλου χώρου απόθεσης-διαχείρισης των αδρανών.
Το φαινόμενο αποτελεί άλλη μια δυσάρεστη συνέπεια της ανεξέλεγκτης και άνευ όρων ανάπτυξης του τόπου, μιας άναρχης ανάπτυξης που δεν υπολογίζει τις δυσάρεστες και επικίνδυνες συνέπειες στο περιβάλλον και την ιστορία του τόπου και των κατοίκων του.

Σύμφωνα με την ενημέρωση που μας έγινε κατά την διάρκεια της συνεδρίασης, 153 φορτία φορτώθηκαν σε τριαξονικά φορτηγά (!) το 2016 από τον Πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς για να καθαρίσουν οι δρόμοι που οδηγούν από το Τηγάνι έως τις παλιές εγκαταστάσεις των Μεταλλείων από το πίσω μέρος του Αϊ-Λιά. Εύλογη η απορία για του πού μεταφέρθηκε αυτός ο τεράστιος όγκος αδρανών και απορριμμάτων αφού δεν υπάρχει η σχετική πρόβλεψη. Η εικόνα που είχαμε εμείς μετά από αυτήν την δράση είναι ότι απαλλάχτηκε μεν το οδόστρωμα, αλλά τα αδρανή υλικά προωθήθηκαν στις παρακείμενες πλαγιές.

 

Στην περιοχή των Μεταλλείων από το 1955 έως το 1983 λειτούργησε η Αμερικανική επιχείρηση εξόρυξης βαρίτη που απασχολούσε περί τους 300 εργαζόμενους και αποτέλεσε μια από τις πιο σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες της εποχή εκείνη.
Το 1984 το ΔΣ της Μεταλλευτικής Εταιρείας ΜΥΚΟΜΠΑΡ διά του Γεν. Διευθυντή Αναστάσιου Π. Παπαδόπουλου, δώρισε 25 στρέμματα στον Δήμο με σκοπό την αξιοποίησή τους για την διαχείριση των απορριμμάτων. Η έντονη αντίδραση των κατοίκων της Άνω Μεράς συντέλεσε στην μη αξιοποίηση της δωρεάς για αυτόν τον σκοπό, και κατ’ επέκταση στην καταστροφή του τοπίου που παρατηρείται σήμερα.
Μετά από ερώτησή μας στο ΔΣ, διαπιστώσαμε ότι το θέμα της διαχείρισης των αδρανών δεν αποτελεί προτεραιότητα της παρούσας Δημοτικής Αρχής, αφού 3 χρόνια μετά την ανάληψη καθηκόντων της δεν έχει ακόμη εκπονήσει σχετική μελέτη ώστε να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ

Προσθέτουμε ότι Δήμητρα Λοΐζου-Βουλγαράκη, αυτοβούλως, λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την περιοχή των Μεταλλείων με αφορμή την έρευνα που διεξάγει τα τελευταία χρόνια σχετικά με την καταγραφή της ιστορίας τους, απευθύνθηκε στην ΚΔΕΠΠΑΜ αιτούμενη την άμεση αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος από τον Δήμο –από κοινού και χωρίς πολιτικές αντιπαραθέσεις με την αντιπολίτευση–, τονίζοντας την ανάγκη εξεύρεσης λύσης. Έλαβε τη διαβεβαίωση άμεσης επίσκεψης μιας επιτροπής –συνοδεία του Δημάρχου– στην περιοχή για αυτοψία.

Ζητάμε την άμεση κινητοποίηση του Δήμου και των υπηρεσιών του ώστε να δοθεί άμεσα λύση σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα και να σταματήσει η υποβάθμιση μιας ακόμη περιοχής φυσικού κάλλους.

Για την ΚΕΠοΜ
Οι δημοτικοί σύμβουλοι
και οι σύμβουλοι των δημοτικών κοινοτήτων

Άννα Καμμή και Απόστολος Νάζος
Μάκης Μωράκης και Ματίνα Μανδηλαρά

 

Πέντε βασικά ζητήματα, και οι θέσεις μας (κλικ στις εικόνες για ηλεκτρονική ανάγνωση)

Screen shot 2014-05-15 at 9.48.00 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.48.36 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.47.03 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.47.21 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.47.36 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.48.17 AM

Μύκονος ονειρεμένη με τα μάτια ενός …παιδιού!

Δυο νέοι γονείς, ο ζωγράφος Μάκης Μωράκης -ο δικός μας Μάκης!- και η φωτογράφος Αλεξάνδρα Χαρμπαλή προσπαθούν να διεισδύσουν στον κόσμο της Μυκόνου δανειζόμενοι τα μάτια ενός παιδιού. Του δικού τους παιδιού, του δικού μας, του παιδιού που χτίζει εικόνες και αποθηκεύει αναμνήσεις στο χρονοντούλαπο της αθωότητας.  Το ραντεβού μας είναι την Τρίτη 20 Αυγούστου 2013, στις 20:00 μμ. στη Δημοτική Πινακοθήκη. Είσοδος από το Πάνω Ματογιάννι (Παναχράντου και Ν. Καλογερά γωνία)

Morakis - HarbaliΕγκαινιάζεται η έκθεση « Η Μύκονος μέσα από τα μάτια ενός παιδιού »

Η φωτογράφος Αλεξάνδρα Χαρμπαλή  και ο ζωγράφος Μάκης Μωράκης συναντιούνται στον καμβά, εκθέτοντας  φωτογραφίες της Μυκόνου ζωγραφισμένες σε συνέχεια της παιδικής φαντασίας .

Ως νέοι γονείς και οι δύο επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν την εικόνα τους για το νησί της καρδιάς τους μέσα από την αγνή παιδική ματιά.

Πάνω στις νατουραλιστικές απεικονίσεις του τοπίου, της φύσης και των αρχιτεκτονικών στοιχείων αναπτύσσουν μία ονειρική διάσταση που φιλοδοξεί να οδηγήσει τον θεατή σε μία υπερβατική εμπειρία διεγείροντας τον εσωτερικό του κόσμο.

Οι δύο εικαστικοί ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα ταξίδι που ξεκινάει από την αστείρευτη μαγεία  του παιδικού βλέμματος. Αφουγκρασμένοι τις αγνές σκέψεις του παιδικού μυαλού επιχειρούν να ανακαλύψουν την αλήθεια που μόνο ένα παιδί μπορεί να προσφέρει μέσω της καθαρής ψυχής.

Η Αλεξάνδρα Χαρμπαλή είναι φωτογράφος με 10ετή παρουσία στην καλλιτεχνική και επαγγελματική φωτογραφία στην Αθήνα, την Κέρκυρα και την Μύκονο.

Ο Μάκης Μωράκης είναι ζωγράφος και καθηγητής στα εικαστικά τμήματα της ΚΔΕΠΑΜ και ζει στην Μύκονο τα τελευταία 15 χρόνια.
makis Morakis Alexandra Harbali Διάρκεια Έκθεσης : 20/08/2013 – 29/08/2013
Ώρες λειτουργίας : 11,00  – 14,00 & 19,00 – 24,00

Tι συμβαίνει τελικά με το Λιμενικό Ταμείο;

Γιατί δεν υπάρχουν λεφτά ν’ αγοραστεί πετρέλαιο για τα οχήματα και τις γεννήτριες, για τους λαμπτήρες στη λιμενική ζώνη, πόσιμο νερό και χαρτί τουαλέτας για τους υπαλλήλους του Λιμενικού Ταμείου; Πώς το επταμελές Δ.Σ. ως δια μαγείας γίνεται εννιαμελές; Να το κουνέλι απ’ το καπέλο!

Προς το λιμάνι. Φωτογραφία, Βιβή Χανιώτη.

Όλοι έχουμε ακούσει ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει με το λιμενικό ταμείο τον τελευταίο χρόνο.  Κάτι σοβαρό που αφορά στην λειτουργία του. Ότι δηλαδή δεν υπάρχουν λεφτά ν’ αγοραστεί πετρέλαιο για τα οχήματα του, ότι δεν υπάρχει επίσης πετρέλαιο για τις γεννήτριες του κι έτσι αν η ΔΕΗ έχει διακοπή, το λιμάνι θα σβήσει. Ότι δεν υπάρχουν λεφτά ν’αντικατασταθούν οι λαμπτήρες τoυ λιμανιού, που χαλάνε. Ότι δεν υπάρχει χαρτί για τους εκτυπωτές, μελάνια, νερό για τους υπαλλήλους, χαρτί τουαλέτας. Είναι ποτέ δυνατόν;

Πριν να φθάσουμε όμως ως εδώ, θα πρέπει να πάρουμε τα πράγματα με μιά σειρά. Τα Λιμενικά Ταμεία(ΛΤ) που δημιουργήθηκαν με διάταγμα το 1939, υπάγονταν αρχικά στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας(ΕΝ),  ήταν αλλά και εξακολουθούν να είναι εξουσιοδοτημένα να εισπράτουν τέλη χρήσης λιμένος, τέλη προσόρμησης πλοίων, χρήση πεζοδρομίων και κοινόχρηστων χώρων στην περιοχή των λιμανιών, επιχορηγήσεις,  εισφορές, αντίτιμα πραγμάτων ή υπηρεσιών, και διάφορα άλλα. Μιά δημόσια δηλαδή υπηρεσία που εισπράτει για το κράτος.  Όλο αυτό, κατά τους ταπεινώτερους υπολογισμούς, ξεπερνά το ποσό του 1.1 εκατομμυρίου ευρώ τον χρόνο για τα μυκονιάτικα δεδομένα. Είναι δυνατόν λοιπόν μια τέτοια υπηρεσία να μην έχει χρήματα για χαρτί τουαλέτας;

Υπομονή… Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 παρουσιάζεται μιά ευκαιρία: στo πλαίσιo των διαδικασιών ανάπτυξης αποκεντρωμένων δομών διοίκησης, ενισχύοντας έτσι τους κατά τόπους δήμους, τα ΛΤ μπορούν, εφ’ όσον οι τοπικές δημοτικές αρχές το επιθυμούν, να μετατραπούν σε δημοτικά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ), με επταμελή διοικητικά συμβούλια(ν. 2738/1999), περνώντας μ’ αυτόν τον τρόπο απο την δικαιοδοσία του υπουργείου Ναυτιλίας σ’ εκείνη των Εσωτερικών. Ο τότε δήμαρχος Χ. Βερώνης, μαζί με αρκετούς δημάρχους άλλων ¨τουριστικών νησιών¨, αρπάζει την ευκαιρία και το Λιμενικό Ταμείο γίνεται, μετά τις απαραίτητες γραφειοκρατικές ρυθμίσεις,  δημοτικό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ενώ το 2003 αποκτά και το πρώτο του, επταμελές, διοικητικό συμβούλιο (ΔΣ). Οι κρουαζιέρες έχουν πάρει τα πάνω τους, κόσμος και αυτοκίνητα πηγαινοέρχονται με αυξανόμενο ρυθμό και ο δήμος έχει έτσι αποκτήσει ένα  οικονομικά ανθηρό δημοτικό φορέα που είναι σε θέση, τουλάχιστον, να αντιμετωπίσει τα έξοδά του.

Μέχρι την παραίτηση του Βερώνη, το σύστημα λειτούργησε ως εξής: η στελέχωση του ΔΣ αφορούσε τον δήμαρχο, τον λιμενάρχη, και ανθρώπους που λίγο ως πολύ είχαν κάποια σχέση με το αντικείμενο, χωρίς να είναι οπωσδήποτε και πολιτικά πρόσωπα. Μετά βέβαια από την εμφάνιση ισχυρής αντιπολίτευσης στον Δήμο, το 2006, και το Δ.Σ. του λιμενικού ταμείου πολιτικοποιήθηκε,  με την εξής αναλογία: 4 εκπρόσωποι της πλειοψηφίας ( ένας τους ο δήμαρχος ), 2 της μειοψηφίας, 1 ο λιμενάρχης, σύνολο 7. Η πλειοψηφούσα παράταξη στον δήμο έλεγχε απόλυτα και το Λιμενικό Ταμείο.

Την 1/1/2009 ο Βερώνης παραιτείται και το ΔΣ του Λιμενικού Ταμείου συνεχίζει με αντικαταστάτη τον επόμενο δήμαρχο, χωρίς καμμιά άλλη αλλαγή. Η συμπολίτευση συνεχίζει να ελέγχει το ταμείο.

Μετά τις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου 2010, το παλιό ΔΣ παραιτείται σύμφωνα με τον νόμο και τοποθετείται νέο από 1/1/2011. Εδώ έχουμε όμως νομικές αλλαγές. Στον νέο Δημοτικό και Κοινοτικό Κώδικα (ν.3463/2006), που στο μεταξύ ισχύει, αναφέρεται ότι εφ’όσον οι υπάλληλοι του ΛΤ ξεπερνούν τους 10 δικαιούνται μιά έδρα στο ΔΣ. Οι υπάληλλοι όντως ξεπερνούσαν πιά τους 10, διεκδικούν το δικαίωμά τους και έτσι μία από τις έδρες της πλειοψηφίας δίνεται σ’αυτούς 1. Εκεί λοιπόν, στις αρχές του 2011 και στο νέο ΔΣ,  για πρώτη φορά ο δήμαρχος και η συμπολίτευση, με την ευκαιρία μιας αδιάφορης, για τους υπόλοιπους Μυκονιάτες, απόφασης  «για την ρύθμιση κυκλοφοριακών θεμάτων » [ποιός έχει το πάνω χέρι στην είσοδο των τροχοφόρων στο Γιαλό, ο δήμαρχος ή ο λιμενάρχης;] συνειδητοποιούν ότι δεν διαθέτουν οπωσδήποτε και την πλειοψηφία 2.

Και  εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα, για το τι θα ήταν καλύτερο να γίνει. Μπαίνοντας κατ’ αρχήν στην θέση του δημάρχου όλο αυτό σήμαινε ότι σε μια οικονομικώς αρνητική συγκυρία, πιθανώς να είχε προβλήματα ελέγχου στην ανθηρή υπηρεσία που λέγεται Λιμενικό Ταμείο. Τα προβλήματα φυσικά, προέκυψαν άθελά του από την εφαρμογή μιας νέας πρακτικής που στο μεταξύ αναπτύχθηκε (μια έδρα της πλειοψηφίας στους εργαζόμενους), καθιστώντας έτσι την πλειοψηφία της συμπολίτευσης ζητούμενο και όχι δεδομένο. Χρειαζόταν μια ενημέρωση της καθ’ ύλην αρμόδιας αποκεντρωμένης διοίκησης, για το οξύμωρο της κατάστασης. Ότι δηλαδή, η πλειοψηφούσα αρχή στον δήμο αδυνατεί να ελέγξει μιά υπηρεσία της από την στιγμή που ο νομοθέτης άλλως όρισε. Το να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα θα ήταν θέμα χρόνου και σίγουρα θα λυνόταν υπέρ της συμπολίτευσης, αφού ο νομοθέτης ενδιαφέρεται και για την όσο το δυνατόν πιό εύρρυθμη λειτουργία των θεσμών. Ένας συναινετικός δήμαρχος θα άφηνε τα πράγματα ως έχουν, κρατώντας χαμηλούς τόνους, βρίσκοντας ένα μίνιμουμ συννενόησης με την αντιπολίτευση, λύνοντας τα προβλήματα σε τοπικό επίπεδο. Ωστόσο η πραγματικότητα τόσο εντός, όσο και εκτός, του δημαρχιακού μεγάρου, είναι εντελώς διαφορετική και άκρως απογοητευτική. Δεν υπάρχει καμμιά ελπίδα συννενόησης, ούτε καν προσπάθεια για κάτι τέτοιο, μεταξύ δημάρχου και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δυστυχώς για όλους μας!

Κι έτσι επιλέχθηκε, όπως θα δείτε, η χειρότερη δυνατή λύση. Θέλω να πιστεύω ότι ο δήμαρχος, επηρεαζόμενος από παρατρεχάμενους, πρόθυμους να του πουλήσουν εκδουλεύσεις, ή άσχετους που το έπαιζαν νομικοί, κι έχοντας απέναντί του μια αντιπολίτευση που τον περίμενε στην γωνία, προέβη σε μια σειρά από βεβιασμένες κινήσεις, δηλαδή γκάφες, που δυστυχώς γι’αυτόν, θα μένουν στο διαδίκτυο εσαεί για να του το θυμίζουν.

Τι ακριβώς έγινε; Για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο των επτά εδρών, (3 η πλειοψηφία, 4 οι υπόλοιποι, δηλαδή 2 η μειοψηφία, 1 οι εργαζόμενοι, 1 ο λιμενάρχης), κάποιος φωστήρας με ερασιτεχνικές νομικές γνώσεις -πως αλλοιώς να τον πω!-  έφτιαξε ένα συμπίλημα όλων των νομολογιών που υπήρξαν στο μεσοδιάστημα, [ δεν θέλω να σας πονοκεφαλιάσω, αλλά για όσους ενδιαφέρονται ας δουν στο 3 ] και ως δια μαγείας οι επτά έδρες έγιναν εννιά. Να το κουνέλι απ’ το καπέλο! Δηλαδή, 5  της πλειοψηφίας και 4 όλοι οι άλλοι. Ως κύριο επιχείρημα, χρησιμοποιήθηκε το άρθρο 244 του νόμου 3463/06, που ορίζει μεταξύ άλλων: “…ο αριθμός των μελών του διοικητικού συμβουλίου (των λιμενικών ταμείων), ορίζεται σε εννέα (9) στην περίπτωση που η γεωγραφική περιοχή του εκτείνεται στα όρια δύο Ο.Τ.Α (Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης)”. Στην Μύκονο, δυστυχώς ή ευτυχώς, μόνο ένας Ο.Τ.Α. έχει απομείνει. Κι ένας Ο.Τ.Α. σημαίνει 7μελές συμβούλιο!  Ερμηνεύοντας λοιπόν αυθαίρετα το άρθρο, παύθηκε το επταμελές ΔΣ του ταμείου, έγινε ‘’επανα- σύσταση’’ του νομικού προσώπου που λέγεται Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Μυκόνου, ορίστηκε νέο εννιαμελές ΔΣ και πάρθηκαν άμεσα και αποφάσεις 4! Μέσα στην ίδια μέρα! Κι όλα αυτά με απλές αποφάσεις του Μυκονιάτικου δημοτικού συμβουλίου, ως κράτος εν κράτει.  Τυπική ίσως αντίδραση κάποιου που θεωρεί ότι όλα είναι δικά του, άρα και όλα επιτρέπονται; Πλήρης αδυναμία ελέγχου ανίκανων, για να μην πώ επικίνδυνων, συνεργατών; Και καλά αυτοί οι άλλοι μπορεί να έταζαν του δημάρχου ανώγια και κατώγια, δεν είναι εξάλλου υπόλογοι σε κανέναν, ο ίδιος ο δήμαρχος  ωστόσο  που έβαζε την υπογραφή του, δεν δίστασε, δεν αναρωτήθηκε κάν,  αφού την τελική ευθύνη θα την είχε μόνος του; Αυτοκαταστροφική συμπεριφορά; Ειλικρινά, μου είναι αδύνατον να  καταλάβω!

Όλα αυτά δεν μπορούσαν βεβαίως να μείνουν κρυφά. Άμεσα ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, αντί κι αυτός με την σειρά του να προσπαθήσει να λογικεύσει τον δήμαρχο και να του δείξει το άτοπο για το καλό του τόπου, αρχίζει τις οχλήσεις σε όλα τα επίπεδα. Σιγά – σιγά ο κρατικός μηχανισμός αντιλαμβάνεται το μέγεθος της γκάφας και αναλαμβάνουν να εξηγήσουν στον δήμαρχο πόσο κάνουν ένα κι ένα. Γίνεται αρχικά προσπάθεια συμβιβασμού για να στρογγυλευθεί η «επανα- σύσταση» σε «τροποποίηση του καταστατικού» και μετά σε «πρόταση για τροποποίηση» σε αντίστοιχα δημοτικά συμβούλια, αλλά το πράγμα δεν μαζεύεται 4. Έτσι η αποκεντρωμένη διοίκηση βγαίνει τελικά απέναντι στον δήμαρχο, θεωρεί άκυρη την επέμβαση του δήμου στην εκ νέου «σύσταση» ή έστω «τροποποίηση καταστατικού» του λιμενικού ταμείου, θεωρεί παράνομο το νέο εννιαμελές ΔΣ του ταμείου,  με συνακόλουθα άκυρες όλες τις αποφάσεις του. Με δυό λόγια το φιμώνει κανονικά. Κι έτσι ενώ δαπάνες για το ταμείο δεν εγκρίνονται πιά, τα χρήματα λιγοστεύουν, το πετρέλαιο αρχίζει να μην φτάνει, δεν υπάρχουν πιά λεφτά για λάμπες, αλλά ούτε για νερό και χαρτί τουαλέτας και ο δήμαρχος καταφεύγει σχεδόν υποχρεωτικά στο Συμβούλιο Επικρατείας για να βρεθεί λύση. Η δικαιοσύνη στην Ελλάδα έχει βέβαια τους δικούς της, αργούς, ρυθμούς, ο χειμώνας περνά μέσα στην απόλυτη απραξία, η οικονομική κρίση βαθαίνει, το καλοκαίρι έρχεται και ο δήμος το μόνο που έχει καταφέρει είναι να αυτοακυρώσει μιά υγιή οικονομικά  υπηρεσία. Κι όλα αυτά σ’ένα νησί, όπου το λιμάνι που διαχειρίζεται, ακριβώς, το λιμενικό ταμείο, αποτελεί μέρος της βιτρίνας του τόπου. Ποιός  είναι ο πιό χαμένος; Ο δήμαρχος ή ο τόπος;

Τέλος της ιστορίας: Πριν από ένα μήνα περίπου ο δήμαρχος, πιεσμένος αφόρητα από προθεσμίες, μια κάκιστη σαιζόν σε εξέλιξη και τα αδιέξοδα που ο ίδιος είχε δημιουργήσει, υποχρεώνεται σε ολική αναδίπλωση. Παίρνει πίσω και το νέο καταστατικό, και το εννιαμελές ΔΣ και τις αποφάσεις του. Υποχρεώνεται να ενεργοποιήσει ξανά το παλιό, προ της κρίσης, επταμελές διοικητικό συμβούλιο, ούτως ώστε τα πράγματα να πάρουν πάλι τον δρόμο τους, έστω και μετά από έναν ολόκληρο χρόνο.  Φυσικά η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας εκκρεμεί. Δεν θέλω να προλάβω τις αποφάσεις της δικαιοσύνης, αλλά η όλη ιστορία στερείται νομικής βάσης. Για να μην μιλήσουμε ξανά και για την αδέξια προσπάθεια εφαρμογής της. Γιατί λοιπόν το Συμβούλιο Επικρατείας να στήσει ευήκοον ούς στον προσφεύγοντα σ’αυτό, δήμο; Και αλήθεια, αν ο δήμος χάσει την υπόθεση,  ποιός θα πληρώσει τα έξοδα; Και ποιός τελικά κέρδισε κάτι απ’ όλα αυτά; Σίγουρα, όχι ο τόπος, ο οποίος βγήκε τραυματισμένος  από μια διελκυστίνδα μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, χωρίς καμμιά απολύτως βαθύτερη ουσία.

Προς τι όλα αυτά;  Διότι ο δήμαρχος και η συμπολίτευση – δυστυχώς και η αξιωματική αντιπολίτευση δεν δίνει καλύτερα δείγματα γραφής –  φαίνεται να θεωρούν το ΛΤ τσιφλίκι  τους και άρα νομίζουν ότι μπορούν να επιβάλουν την θέλησή τους όποτε και με όποιον τρόπο θελήσουν. Πήραν πιστεύω ένα καλό μάθημα. Πέρα από την έλλειψη διορατικότητας που χαρακτήρισε την όλη ιστορία, νομίζω πως όλοι οι εμπλεκόμενοι ξέχασαν κάτι πάρα πολύ απλό: τα χρήματα του Ταμείου – το δια ταύτα δηλαδή – δεν ανήκουν ούτε στον δήμαρχο, ούτε βέβαια και σε κανέναν από τους υπόλοιπους εκλεγμένους εκπροσώπους στον δήμο, οι οποίοι ελέγχονται – ας μην το ξεχνούν – για τα πεπραγμένα τους. Αν τα χρήματα του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Μυκόνου ανήκουν σε κάποιον, αυτός είναι μόνο η Μύκονος και οι κάτοικοί της.

Και για την ιστορία: Η ΚΕΠοΜ σταθερά αντιτάχθηκε από την αρχή σε όλες τις προσπάθειες της δημοτικής αρχής να την κάνει μέτοχο σ’ αυτό το θολό τοπίο, καταψηφίζοντας όλες τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου που είχαν σχέση με το λιμενικό ταμείο, με τελευταία αυτήν του προυπολογισμού του, προ μηνός περίπου, με το σκεπτικό ότι η συγκεκριμένη δημοτική αρχή δεν κρίνεται ικανή να διαχειριστεί ικανοποιητικά έστω και ένα ευρώ, πολύ δε περισσότερο να συλλάβει και να υλοποιήσει σωστά έναν προϋπολογισμό.

Α. Μ.

  1. Δήμος Μυκόνου > Εφημερίδα της Υπηρεσίας > Πρακτικά 2011 >  Αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου > ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 22 / 2011
  2. Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Μυκόνου > Θέματα ημερήσιας διάταξης 8/4/2011 > θέμα υπ’ αριθμόν 28 : περί τροποποίησης της κανονιστικής απόφασης ρύθμισης κυκλοφοριακών θεμάτων, ή στο διαδίκτυο  www.mykonosports.gr/index.php?MDL=pages&Alias=MENU_13_24_02_07
  3. ν. 2738/1999 (ΦΕΚ 180 Α’), ν.3463/2006, ν.3731/2008, ν.3852/2010
  4. sites.diavgeia.gov.gr/dimosmykonou/ada/4Α3ΘΩΚΚ-2 και sites.diavgeia.gov.gr/dimosmykonou/ada/4ΑΣΒΩΚΚ-Θ9Ο και sites.diavgeia.gov.gr/dimosmykonou/ada/4Α3ΘΩΚΚ-Β καιsites.diageia.gov.gr/dimosmykonou/ada/4ΑΘΓΩΚΚ-Ψ

Σκουπίδια: μπορούμε αλλιώς!

Πρόταση και διάλογος για ίδρυση Εταιρίας Λαϊκής Βάσης με σκοπό την διαλογή στην πηγή

Η κατάσταση με τα σκουπίδια στο νησί, έφτασε στο απροχώρητο. Πλέον κινδυνεύουμε όχι μόνο εμείς αλλά και το τουριστικό προϊόν από το οποίο ζούμε όλοι μας. Υπάρχει λύση;

Την Κυριακή 13 Μαΐου, η Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου κάλεσε όλους τους Μυκονιάτες, όσους διαμένουν για μικρό ή μεγάλο διάστημα στο νησί, κι εκείνους που το αγαπάνε και σκέφτονται το καλύτερο για το μέλλον του, να παρευρεθούν σε μια εκδήλωση που είχε θέμα της μια φρέσκια πρόταση για τον περιορισμό στο ελάχιστο, σχεδόν στο μηδέν, των απορριμμάτων που παράγει το νησί. Καλεσμένος μας ο Σταύρος Αργυρόπουλος, γεωπόνος από την Σπάρτη, ένας απλός άνθρωπος, επιχειρηματίας που είχε μια λαμπρή ιδέα, κίνησε τα νερά στην περιοχή του κι έκανε πράξη το όνειρο. Μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, η Λακωνία μπήκε σοβαρά στο παιχνίδι της ανακύκλωσης.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η Κ.Ε.Πο.Μ. δέχτηκε με ενδιαφέρον την εισήγηση του Σταύρου Ασημομύτη (Μενάγια) να εξετασθεί η πρόταση Αργυρόπουλου και να διερευνηθεί η πιθανή αξιοποίησή της για το νησί. Καλέσαμε τον εμπνευστή της ιδέας στις 4 /3/2012 στη φιλόξενη Στέγη Μελέτης και Πολιτισμού τυ Παναγιώτη Κουσαθανά, για μια πρώτη ενημερωτική συνάντηση. Το πρόγραμμα Ανακύκλωσης και Διαχείρισης απορριμμάτων στην πηγή, βασίζεται στη δημιουργία Εταιρίας Λαϊκής Βάσης από πολίτες και φορείς της Μυκόνου.

Ανοικτός διάλογος την ύστατη ώρα

Η κατάσταση με τα σκουπίδια στο νησί έφτασε στο απροχώρητο. Ότι κι αν είχαμε δει ως τώρα φαντάζει αστείο μπροστά στην απόλυτη ντροπή να καίγονται τα σκουπίδια επί τόπου γύρω από τους κάδους. Πλέον κινδυνεύουμε όχι μόνο εμείς αλλά και το τουριστικό προϊόν από το οποίο ζούμε όλοι μας. Αυτή την απόλυτη ντροπή την μοιραζόμαστε όλοι. Όμως δεν τη μοιραζόμαστε και πολιτικά, αφού εδώ και καιρό, έχουμε αναπτύξει σειρά πρωτοβουλιών και δράσεων για να περιορίσουμε το κακό και να καταγγείλουμε τους υπεύθυνους ενώπιον των συμπολιτών μας.

Η Κ.Ε.Πο.Μ., με υπευθυνότητα για την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης που βιώνουμε, κάλεσε σε ανοικτό διάλογο τον κόσμο και όλους τους φορείς του νησιού. Με κεντρικό θέμα: «Σκουπίδια – Μπορούμε αλλιώς!», ο κ. Αργυρόπουλος κλήθηκε σαν κεντρικός ομιλητής να αναπτύξει την πρότασή του.

Ανάπτυξη πρότασης Αργυρόπουλου

Με απλά λόγια ο ομιλητής εξήγησε ότι ο λόγος που έκανε τον ίδιο να ασχοληθεί με το θέμα, ήταν το πρόβλημα των διοξινών. Γιατί τελικά σήμερα όπως έχει διαμορφωθεί το φυσικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον στην παγκόσμια κοινότητα, είναι πολύ εύκολο να σκορπίζεις θάνατο καθημερινά, να αδιαφορείς για την υγεία τη δική σου, του γείτονά σου, των συμπολιτών σου. Το ίδιο εύκολο όμως, είναι να καταστραφεί μια χώρα ή ένας μικρός τόπος σαν τη Μύκονο όταν αποκαλυφθεί η κακοδιαχείριση σε θέματα περιβάλλοντος.

Ο ομιλητής τόνισε εξαρχής: «Δεν πουλάω καμία μέθοδο, δεν είμαι εργολάβος απορριμμάτων, δεν κρύβεται κανένας πίσω μου. Από το 1985 μελετάω το θέμα. Η απλή σκέψη είναι ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα στη διαχείριση των απορριμμάτων τους. Δεν μιλάω πλέον για σκουπίδια γιατί απλά δεν υπάρχουν σκουπίδια. Υπάρχουν υλικά τα οποία μπορούμε να διαχειριστούμε και από τα οποία μπορούμε να έχουμε κέρδος. Και επειδή μια ιδιότυπη “μαφία των σκουπιδιών” λυμαίνεται τον χώρο με συμβάσεις, προγράμματα και ξεκοκάλισμα επιδοτήσεων, καλό είναι να παρέμβει ο πολίτης επωφελούμενος από τη διαδικασία».

Κάποια στιγμή τόνισε χαρακτηριστικά: «Ανοίγουμε ένα πακέτο ρύζι, χρησιμοποιούμε το περιεχόμενο και πετάμε τη συσκευασία στα σκουπίδια. Όμως έχουμε πληρώσει και για την συσκευασία, με λίγα λόγια πετάμε τα λεφτά μας. Αυτή ήταν και η αρχική σκέψη η οποία γέννησε την εταιρία διαχείρισης απορριμμάτων».

Τα σύμμεικτα απορρίμματα είναι σκουπίδια, τα διαχωρισμένα είναι προϊόντα.

Δεδομένου ότι όλα τα ανακυκλώσιμα αποφέρουν χρήματα, οι δημότες θα πληρώνονται για την διάθεση των διαχωρισμένων απορριμμάτων τους στην εταιρία. Η εταιρία με την σειρά της πουλά τα ανακυκλώσιμα υλικά κατά είδος σε ενδιαφερόμενους πελάτες και έτσι προσβλέπει στο κέρδος. Με απόφαση του Δ.Σ. το κέρδος μπορεί να διατεθεί στους μετόχους ή για κοινωφελείς σκοπούς στον οικείο δήμο. Δηλαδή ο πολίτης έχει τριπλό κέρδος:

  1. Πληρώνεται από την Εταιρία Λαϊκής Βάσης για ό,τι ανακυκλώσιμο παραδίδει, για κάθε ένα μπουκάλι, κουτάκι αλουμινίου, κομμάτι χαρτί, πλαστικό, μέταλλο ή τηγανόλαδα.
  2. Είναι μέτοχος σε μια εταιρία που παράγει ΚΕΡΔΟΣ το οποίο διανέμεται, επανεπενδύεται ή διατίθεται για κοινωφελείς σκοπούς,
  3. Έχει τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του ΚΑΘΑΡΗ και τον τόπο, εν προκειμένω την Μύκονο, απαλλαγμένη από περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Αναπτύσσοντας το θέμα και απαντώντας σε ερωτήματα, πολλά ζητήματα αναλύθηκαν με λεπτομέρειες. Τα στοιχεία είναι απίστευτα, κοστολογημένα και τεκμηριωμένα όσο πιο καλά γίνεται.  Η πρόταση με όποια μορφή τελικά κι αν αποφασίσουμε να τη στηρίξουμε, είναι ελπιδοφόρα. Κυρίως, είναι μια πρόταση άμεσα εφαρμόσιμη. Γι αυτό και εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από συμπολίτες μας. Ομάδα εργασίας θα μελετήσει και θα προωθήσει -αν υπάρξει κατάλληλο έδαφος- την ιδέα στην εφαρμογή της. Όσοι έχουν ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο αντικείμενο ας έρθουν σε επαφή προσωρινά μαζί μας, είτε δια ζώσης, είτε μέσω της ιστοσελίδας https://kepom.wordpress.com/  είτε στο e-mail μας kepomyk@gmail.com

Μια απλή ιδέα, που μπορούμε να την κάνουμε πράξη

Η ιδέα της Εταιρίας Λαϊκής Βάσης βασίζεται στην απλή αλήθεια ότι για να πείσεις τους πολίτες να διαχωρίσουν με συνέπεια τα απορρίμματα τους, πρέπει να τους κάνεις συμμέτοχους, να κερδίζουν δηλαδή από αυτό κοινωνικά και οικονομικά. Στην προσπάθεια αυτή μετοχές μπορούν να αγοράσουν όλοι οι κάτοικοι και δεν αποκλείεται η συμμετοχή του Δήμου, με την προϋπόθεση ότι την πλειοψηφία των μετοχών θα κατέχουν πάντα οι πολίτες. Η διαχείριση των απορριμμάτων έχει κόστος, έχει όμως και οικονομικό όφελος, το οποίο η σκέψη είναι να το εισπράττουν οι ίδιοι οι πολίτες, οι παραγωγοί δηλαδή των προϊόντων. Αρκεί ο καθένας, να αναλάβει να διαχωρίζει στην πηγή σωστά τα απορρίμματα. Θα εργάζεται δηλαδή με ένα τρόπο στο σπίτι του και θα αμείβεται γι αυτό.

Δράσεις για το περιβάλλον

Αντιμετωπίζουμε καθημερινά –και τον τελευταίο καιρό προκλητικά- την αδυναμία διαχείρισης των απορριμμάτων από τον Δήμο στον τόπο μας. Προς αυτή την κατεύθυνση η Κ.Ε.Πο.Μ έχει αναλάβει αρκετές δράσεις και πρωτοβουλίες και στο παρελθόν:

➤ Tον Μάρτιο του 2011 καταγγείλαμε τον Δήμο για την συνεχιζόμενη καύση των σκουπιδιών και την δυσλειτουργία του ΧΑΔΑ, γεγονός το οποίο πρόσβαλλε την ποιότητα ζωής μας.

➤ Συμμετείχαμε –και συνεχίζουμε- στη Διασυλλογική Δράση για το Περιβάλλον με 28 ενεργούς συλλόγους και φορείς του νησιού. Μαζί διοργανώσαμε:

1. Ενημερωτική εκδήλωση για την διαχείριση των απορριμμάτων, στις 6/6/2011, στο Γρυπάρειο με ομιλητή τον αντιδήμαρχο Σύρου, κ.Νίκο Αλμπανόπουλο, υπεύθυνο για την καθαριότητα και την ανακύκλωση.

2. Διανομή ενημερωτικού υλικού για την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση από περίπτερο που στήσαμε στον Γιαλό στις 19/6/2011 σε εκατοντάδες συμπολίτες μας.

3. Στις 19/07/2011 η διασυλλογική κίνηση «Σύλλογοι Μυκόνου για την Καθαριότητα και το Περιβάλλον» ύστερα από την συλλογή 1500 υπογραφών κατέθεσε αίτημα υπογεγραμμένο από 50 συμπολίτες μας με αριθμό πρωτοκόλλου 6054 για την διενέργεια ανοιχτού Δημοτικού Συμβουλίου βάσει του άρθρου 10, παραγ.4 του κανονισμού λειτουργίας του Δ. Σ., με θέμα την καθαριότητα και το περιβάλλον. Δυστυχώς, δέκα μήνες μετά δεν έχει υπάρξει, κατά παράβαση κάθε έννοιας δημοκρατίας και επιταγών του Καλλικράτη, καμία απάντηση.

 Πάμε όλοι μαζί, συλλογικά και συνυπεύθυνα

Η Κ.Ε.Πο.Μ. στο πλαίσιο της ενεργούς παρουσίας της στη Μύκονο, έριξε τον σπόρο μιας ιδέας. Αγκάλιασε την προσπάθεια ενημέρωσης για μια πιθανή λύση. Εναπόκειται στον πολίτη της Μυκόνου να επιλέξει αν θα ζήσει συμφιλιωμένος με το περιβάλλον και την τεχνολογική ανάπτυξη ή θα παραμείνει ανενεργός, άβουλος και στην ουσία ανταγωνιστικός με την ίδια τη ζωή και το μέλλον όλων μας.

Θέλουμε να πάψει ο Δήμος να είναι ηθικός αυτουργός και υπεύθυνος για όσα τραγικά συμβαίνουν στο περιβάλλον. Να πάψουμε να συζητάμε για αδυναμία αποκομιδής των απορριμμάτων, για «άγνωστους ψυχοπαθείς και ανεγκέφαλους» κατά τον κ. δήμαρχο, που βάζουν φωτιές στη χωματερή και δίπλα στους κάδους ακόμα και μέσα στον οικισμό. Θέλουμε να μην έχουμε μηδενικό πρόγραμμα ανακύκλωσης. Να μη βιώνουμε πια αυτή την παρακμιακή εικόνα στο νησί.

Από την Κ.Δ.Ε.Π.Π.Α.Μ. που είναι ο αρμόδιος δημοτικός φορέας για το περιβάλλον ζητήσαμε να είναι διοργανώτρια της εκδήλωσης, δεδομένου ότι η ιδέα αφορούσε όλους μας. Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατόν και όχι με δικιά μας ευθύνη. Ο Δήμος Μυκόνου και όλοι οι φορείς του νησιού είχαν κληθεί επίσημα να παρέμβουν στην συζήτηση. Τον Δήμο τον θέλουμε συμπαραστάτη και συμμέτοχο. Θεωρούμε ότι η παρουσία των δημοτικών συμβούλων όπως ο Μίλτος Ατζαμόγλου –που είναι και πρόεδρος της Κ.Δ.Ε.Π.Π.Α.Μ.-, Λευτέρης Σικινιώτης, Δημήτρης Μπάλλας, Γιάννης Θεοχάρης, Μαριγούλα Αποστόλου, Μαρσούλα Χανιώτη και εκπροσώπων φορέων, όπως ο διοικητής της 6ης ΜΣΕΠ κ.Νίκος Κιπενής, συμβάλλει στον πολιτικό πολιτισμό του νησιού. Κάποιοι μάλιστα συμμετείχαν εποικοδομητικά και στο διάλογο.

Μετά την ενημέρωση για την προτεινόμενη ίδρυση κοινωνικής Εταιρίας Λαϊκής Βάσης, πολλοί αισθάνθηκαν την ανάγκη να βάλουν μπρος αμέσως, και ν’ αρχίσουν να μαζεύουν υλικά! Κάποιοι το κάνουν ήδη εδώ και χρόνια. Θα αναφέρουμε μελλοντικά τις επιλογές και την φροντίδα τους. Είναι πρωτοβουλίες που αξίζει να επιβραβευθούν δημόσια. Φωτισμένοι επιχειρηματίες και ιδιώτες. Πολλοί είδαν το μήνυμά σαν το ελάχιστο ελπιδοφόρο φως στην άκρη του δυσώδους τούνελ. Κάποιοι δήλωσαν ήδη επιθυμία συμμετοχής σε μια τέτοια εταιρία. Ό,τι και να προκύψει μ’ αυτή, είτε με άλλη πρόταση, πρωτίστως πρέπει να πάψει ο τόπος να είναι παράδειγμα προς αποφυγήν.

Πρέπει να τονωθούν ξανά οι έννοιες της αλληλεγγύης, της κοινωνικής ευαισθησίας, της περιβαλλοντικής συνείδησης, της ενεργής συμμετοχής. Ρίξαμε το σπόρο. Δεν είναι δικιά μας υπόθεση να αναλάβουμε το βάρος της πιθανής ίδρυσης μιας τέτοιας εταιρίας. Γύρω από τον πυρήνα που δημιουργήθηκε ας συσπειρωθούν οι πρώτοι, οι πιο ζεστοί συμπολίτες μας, μαζί κι εμείς. Το όραμα της Κίνησης Ενεργών Πολιτών είναι το όραμα της συλλογικής δημιουργίας και σε αυτό το όραμα δεν χωρούν αποκλεισμοί και δεν θα κουραστούμε να τονίζουμε ότι η Μύκονος, αξίζει πάντα το καλύτερο.

Γι αυτό ας αγωνιστούμε!

Κάψτε τα όλα, να τελειώνουμε.

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους. Κείμενα που υπογράφονται με παρωνύμιο υποχρεωτικά ανήκουν σε συμπολίτες μας των οποίων η ταυτότητα είναι γνωστή.

Στο μη παρέκει έχει φτάσει η κατάσταση με τα σκουπίδια στο νησί μας.
Ο Δήμος Μυκόνου αυτοαναιρούμενος δεν μπορεί να ενεργοποιήσει τους μηχανισμούς και τις υπηρεσίες του.


Κάθε μέρα που περνάει καίγονται όλα. Στη μεγάλη πυρκαγιά που καίει όλο το νησί πια, το προσάναμμα είναι κάποια εναπομείναντα ψήγματα του πολιτισμού και της αξιοπρέπειάς μας.

Φωτιά σε κάθε είδους απορρίμματα της περιοχής του Κόρφου. Λόγω αδυναμίας του Δήμου... καίγονται επι τόπου.

Δυστυχώς ενόψει Πάσχα η «επιχείρηση φορτωτής» σε αγαστή συνέργεια με την «επιχείρηση αναπτήρας» πιάσαν δουλειά. Επελέγη η χειρότερη λύση: η φωτιά επί τόπου.
Καλούμε τους πυρομανείς Νέρωνες που μας διοικούν, να ολοκληρώσουν τη δουλειά εδώ και τώρα καίγοντας και τους κάδους. Κι ας κάνουν μια αρχή από εκείνους τους διακοσμητικούς της ανακύκλωσης.
Κρίμα, κρίμα, κρίμα!

Δ. Ρουσουνέλος

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ας ρίξουμε μια ματιά για λίγο σε τούτη την ιδέα. Φαίνεται μια σοβαρή πρόταση διεξόδου. Ενεργοποιεί τον πολίτη, τον κάνει από συνένοχο, συμμέτοχο στο καλύτερο αύριο που μας περιμένει κάπου εκεί στη γωνία.

Ας τη συζητήσουμε λίγο!
https://kepom.wordpress.com/2012/03/09/eteria_laikis_vasis/

Και μετά τη σειρά των φωτογραφιών που ακολουθεί σε ροή slide show, ας δούμε τα χάλια μας, όπως τα καταγράφουν κάποιοι ευαίσθητοι  συμπολίτες μας bloggers,

εδώ:  http://mykonensis.blogspot.com/2012/03/2012_31.html

και εδώ: http://margo-k.blogspot.com/2012/03/blog-post_31.html

και κάποτε ας βρούμε έναν τρόπο να αντιδράσουμε δυναμικά και μαζικά στις διαδικασίες αργού θανάτου που έχουμε εμπλακεί ανεπαισθήτως.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Άβε Μέγα, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν

Απόγευμα Σαββάτου 16 Απρίλη 2011 – οι φωτιές συνεχίζουν και απόψε να καίνε μαζί με τα σκουπίδια και κάθε ίχνος ελπίδας ότι αυτός ο τόπος θα συνέλθει.

Σάββατο 16.04.11
Σάββατο 16.04.11
Σάββατο 16.04.11
Ο καπνός σκέπασε τις περιοχές Κλουβά, Κούνουμπα, Χάλαρα, Άι Σίδερος, Αγράρι, Μπλυντρί, Πυργί κ.ά. αλλά προφανώς οι κάτοικοι έχουν υποστεί τέτοιον Μιθριδατισμό που δεν πεθαίνουν με τίποτα.

Ώρα για πάρτυ!

Ώρα για party! Zωντανή μουσική με το rock συγκρότημα ΗΧΗΡΟΤΕΡOI. Θα ρεύσει σούμα και οίνος άφθονος. Παραγωγή μας όλα! Στη Φάμπρικα, στην πλατεία των λεωφορείων ώρα 8.00 μμ έως 11.00 μμ. | Live music and BBQ in front of KEPOM’s office. FABRICA Square at the bus station from 8.00 pm to 11.00 pm. The rock band IHIROTEROI will play for us! We ‘ll offer our own wine and tsipouro! Join the party!

Φωτιά δηλητήριο

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει ο Όμηρος Ευαγγελινός, υποψήφιος Δημ. Σύμβουλος Κ.Ε.Πο.Μ

Το ΧΑΔΑ (η παλιά χωματερή) για μια ακόμα φορά καίγεται εδώ και 2 μέρες (από το πρωί της Κυριακής).

Όταν αγανακτισμένος τα μεσάνυχτα τηλεφώνησα στην αστυνομία για να το καταγγείλω και να ρωτήσω αν είχανε γνώση του γεγονότος η απάντηση του αξιωματικού υπηρεσίας ήτανε ότι είναι Κυριακή και όπως κάθε Κυριακή βάζουνε φωτιά στη χωματερή.

Ο τύμβος της ντροπής. Φωτογραφία: Βιβή Δ. Χανιώτη

Ούτε το γεγονός ότι έχουμε εκλογές σε μια βδομάδα δεν είναι αρκετό για τις αρχές αυτού του τόπου, έτσι για τα μάτια του κόσμου ώστε να δείξουν ενδιαφέρον, τουλάχιστον να προσπαθήσουν να τη σβήσουν μετά από 48 ώρες.

Μια φωτιά που μας δηλητηριάζει και μας έχει δηλητηριάσει τα τελευταία 20 χρόνια σε σημείο που οι περισσότεροι θάνατοι με μη φυσικά αίτια (και δυστυχώς οι περισσότεροι στο νησί μας) πολύ πιθανόν να έχουν να κάνουν με αυτό.

Τι πρέπει να κάνουμε δηλαδή για να προστατέψουμε τα παιδιά μας και τους ανθρώπους μας από αυτή τη μάστιγα;

Πώς να τους δώσουμε να καταλάβουν πως ό,τι έχει να κάνει με τη δημόσια υγεία πρέπει να είναι  προτεραιότητα κάθε αρχής αλλιώς πρέπει να διώκονται όλοι οι υπεύθυνοι ως συνεργοί σε δολοφονική ενέργεια;

Ναι, έχω αγανακτήσει και ειδικότερα αυτές τις μέρες της προεκλογικής εκστρατείας που βλέπω όλους τους υπεύθυνους για τις τελευταίες δεκαετίες σωρών εγκληματικών ενεργειών ως προς εμάς, τα παιδιά μας και το νησάκι μας, να κυκλοφορούν στολισμένοι και να απευθύνονται με ύφος βασιλιάδων λέγοντας «ψηφίστε μας δεν είναι ώρα για πειραματισμούς», ενώ εδώ και δεκαετίες, στο όνομα της αμορφωσιάς και της αισχροκέρδειας μας έχουνε κάνει πειραματόζωα και μάλιστα όλα αυτά ανενόχλητα και χωρίς ποτέ καμιά δίωξη υπευθύνου.

ψιτ! το πουλάκι #04 ήρθε

Ήρθε και ο σκορδιαλλός #04. Πρόκειται για το τέταρτο από μια σειρά προκλογικών εντύπων της Κ.Ε.Πο.Μ, που απευθύνεται σε όσους δεν είναι τακτικοί χρήστες του διαδικτύου. Στο έντυπο αναδημοσιεύονται κυρίως, άρθρα από το blog και επίκαιρα σχόλια. Σε αυτό το τεύχος, μέρος της ομιλίας της Δέσποινας Νάζου, στην Άνω Μερά. Κλικ στην εικόνα για ξεφύλλισμα.

Η Μύκονος που ξέρω…

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει ο Προκόπης Δούκας*, δημοσιογράφος

Η Μύκονος που ξέρω δεν είναι αυτή που βλέπω. Είναι αυτή που πρόλαβα και γνώρισα το 1979. Είχα την τύχη, η πρώτη μου σχέση, στα 17 μου, να κατάγεται από εκεί. Ο παππούς της, Έλληνας της Ρουμανίας, θέλοντας να στείλει πίσω την οικογένεια στην Ελλάδα, με το φόβο του πολέμου, είχε επιστρέψει στον τόπο καταγωγής του και είχε αγοράσει τη μισή Μαντώ. Αν την είχαν τώρα οι απόγονοι του θα ήταν πάμπλουτοι. Τα πούλησε όμως ο ίδιος και κράτησε μόνο ένα σπίτι, που υπάρχει ακόμα στη χώρα.


Με ορμητήριο αυτό το σπίτι, γνώρισα τη Μύκονο που ήταν ακόμα αυθεντική, αν και ήδη με πολλές κοσμοπολίτικες δεκαετίες στην πλάτη. Αντίθετα με το σήμερα, ακομπλεξάριστη και λαμπερή. Χωρίς τις χιλιάδες που συρρέουν για να φανούν και να επιδειχθούν. Σαν καλό κοκτέιλ, με τρία μέρη τουρίστες, ένα μέρος διακριτικού τζετ-σετ απ’ όλο τον κόσμο και ένα μέρος Ελλήνων που ήξεραν τι έψαχναν: Ξερό κυκλαδίτικο τοπίο που έκοβε την ανάσα, ανεπανάληπτες παραλίες με διάφανα νερά (όχι μια και δύο, αλλά τριάντα) και τρελλή διασκέδαση, που δεν ενοχλούσε κανέναν – με τον γυμνισμό να αποτελεί σήμα κατατεθέν και πόλο έλξης για το νησί, χωρίς επίσης να ενοχλεί κανέναν, εκτός από κάτι “κονστιπέ” κυρίες. Με την ντόπια τρέλλα διάχυτη, την πνευματικότητα ακμαία και το φολκλόρ να ανατρέπει την κιτς του πλευρά. Με το γαϊδουράκι γεμάτο λουλούδια να περνά από το Ματογιάννι και την κραυγή “Τι ωραίααα άνθη” να γεμίζει τον αέρα – την ώρα που πιο κάτω ο εξαιρετικός φούρνος προμήθευε με κρουασάν και το ψαγμένο μαγαζί σέρβιρε υπέροχα πρωινά.

Για πολλά χρόνια κράτησα αυτή την εικόνα της Μυκόνου. Κι όταν γύρισα πολύ αργότερα, στη δεκαετία του ’90, βρήκα την καταστροφή: Η Παράγκα γεμάτη ομπρέλες σε βαθμό που δεν μπορούσες να περπατήσεις, η Ελιά χτισμένη με τερατουργήματα, το Σούπερ να “κόβει μονέδα”, με τζίρο εκατομυρίων κάθε Σαββατοκύριακο. Όλο το νησί, πλην Κούνουπα (ευτυχώς), να χτίζεται ακατάπαυστα, με βίλες των χιλίων τετραγωνικών (αντί διακοσίων) και την αυθαιρεσία της “άδειας ναοδομίας” να πηγαίνει σύννεφο. Με την ύβρι των σπιτιών που χτίστηκαν στις ράχες, πάνω στο βοριά, παρά τα μποφόρ. Και με το θέαμα των θαλαμηγών και των τζετ-σκι, στον Άγιο Σώστη τον Αύγουστο, να σε μετατρέπει σε πολεμαχαρή ράμπο, που ψάχνει το μπαζούκας του… Διαβάστε παρακάτω

Προεκλογικές ομιλίες και συναντήσεις

– Αύριο Κυριακή, 31 Οκτωβρίου στις 11.00 το πρωί, ομιλία υποψήφιας δημάρχου Δέσποινας Νάζου στην πλατεία Άνω Μεράς. Η επικεφαλής της Κ.Ε.Πο.Μ. θα επικεντρώσει την ομιλία της στα προβλήματα της Άνω Μεράς, ενώ θα εξαγγείλει το πρόγραμμα της Κίνησης για την περιοχή και θα αναφερθεί στα σημεία εκείνα της προτεινόμενης πολιτικής που αφορούν ολόκληρο το νησί της Μυκόνου.

– Τρίτη 2 Νοεμβρίου στις 7.00 το απόγευμα η θα γίνει κεντρική ομιλία της Δέσποινας Νάζου στο Γρυπάρειο. Με αιχμή στις προγραμματικές μας θέσεις και αναφορές στα όσα ταλαιπώρησαν τον τελευταίο καιρό τον Δήμο της Μυκόνου, η επικεφαλής της Κ.Ε.Πο.Μ. θα είναι για μια ακόμα φορά, σαφής στις προτάσεις της και σταθερή στην τακτική της να μην «τάζει λαγούς και πετραχείλια». Θα σταθεί κριτικά απέναντι σε πρακτικές που μας έφεραν σ’ αυτή την κατάσταση. Θα αναπτύξει πτυχές του προγράμματος και θα χαράξει τις προοπτικές εξόδου από την κρίση με στόχο το πέρασμα της αυτοδιοίκησης σε χέρια άξια, μυαλά καθαρά, πολίτες με πάθος για το νησί και σεβασμό σʼ όσους το κατοικούν κι όσους θα το κατοικήσουν στο μέλλον.

– Τετάρτη 3 Νοεμβρίου στις 6.00 το απόγευμα, συνάντηση με τους αγγλόφωνους πολίτες της Μυκόνου στο εστιατόριο La Rosticceria (δίπλα στην εφορία). Μια κοινότητα εκατοντάδων ανθρώπων, που εδώ και χρόνια ζουν ανάμεσά μας, είτε σαν εργαζόμενοι, είτε σαν μόνιμοι κάτοικοι.  Αυτή η νέα κατ’ επιλογήν πατρίδα δεν τους έχει ποτέ αγκαλιάσει σαν ισότιμα μέλη. Για την Κ.Ε.Πο.Μ. αυτή θα είναι μια εξαιρετική αφορμή να επικοινωνήσει και δημόσια τις προγραμματικές της θέσεις σε ένα κοινό ιδιαίτερο, ένα κοινό υποψιασμένο και απαιτητικό.

Σε όλες τις ομιλίες-εκδηλώσεις την ομιλία της επικεφαλής θα πλαισιώσουν και στελέχη του συνδυασμού.

Εκλογικό Κέντρο: προετοιμασίες και άνοιγμα

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Aνοίξαμε την Πέμπτη 28 Οκτωβρίου, το Εκλογικό μας Κέντρο στην Αφετηρία των Λεωφορείων στην Φάμπρικα. Η λειτουργία του γραφείου θα συνεχίσει ως τις εκλογές και θα παραμένει ανοικτό το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας. Επιθυμία μας είναι, γι αυτές τις λίγες μέρες να γίνει ένας χώρος ανταλλαγής ιδεών, ένα στέκι προβληματισμού και ανάπτυξης διαλόγου με φίλους, πολίτες και πολιτισμένους ανθυποψήφιους. Είναι ανοικτό και φιλόξενο. Σας περιμένουμε όλους.

Το παραμύθι μου είχε και μάγισσα…

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει η Νάντια Βρεττού, υποψήφια Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς,  Κ.Ε.Πο.Μ

Ας επιστρέψουμε στη Μύκονο των πολλών για όλους κι ας αποτρέψουμε την καταστροφή της από τους λίγους των πολλών συμφερόντων.

Γεννήθηκα στον Πειραιά και κατοικώ μόνιμα στη Μύκονο από το 1988. Τελείωσα το Γυμνάσιο και Λύκειο Μυκόνου και στη συνέχεια σπούδασα αισθητική, την οποία ασκώ στο νησί από το 1996.

Μεγαλωμένη από γιαγιά και παππού μυκονιάτες, έμαθα να αγαπώ το νησί τα καλοκαίρια στις διακοπές μου, έμαθα τον τρόπο ζωής και τις μυρωδιές του τόπου, έμαθα τι θα πει πατητήρι και αλώνι, ομπατή και βουλήστρα, τι θα πει τυροκομιό και γεύσεις που αγαπήθηκαν μέσα από τη μαγεία της δημιουργίας. Γιατί ήταν μαγικό το ότι συμμετείχα κι εγώ από την αρχή για να βρεθεί το κάθε τι στο τραπέζι μας.

Κήπος, ζώα, καβάλα στ’ άλογο με τα κοφίνια… Έμαθα να λέω καλημέρα σε ανθρώπους που δεν γνώριζα, γιατί όλοι έτσι  έκαναν εδώ, να παίζω ως αργά έξω χωρίς φόβο, να κοιμάμαι με την πόρτα ανοιχτή, να μην κλειδώνω το αμάξι μου μετέπειτα. Κι όπως όλοι ξέρουμε, τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Σύντομα με πίκρα ανακάλυψα πως έχει και μάγισσα το παραμύθι μου, πως τελικά τα παιδιά μου δεν θα μεγαλώσουν όπως εγώ στον τόπο που ονειρεύτηκα. Και στη συνέχεια απληστία και διαπλοκή, εξέλιξη του τόπου προς το χειρότερο, φόβος να πεις καλημέρα, εγκληματικότητα, δυσκολία να προσαρμοστείς στα νέα δεδομένα, προβλήματα που δεν λύθηκαν ποτέ, γιατί η εξέλιξη δεν περιλάμβανε τη λύση τους, συμφέροντα προσωπικά, σκουπίδια που κοντεύουν να μας θάψουν, χαμόγελα αστραφτερά και πίσω τους η σήψη, άλλαξε ο τόπος μας και γίναμε Αθήνα. Με γύρω-γύρω θάλασσα. Λησμόνησα πως εγώ ζω στη Μύκονο από επιλογή και όχι από ανάγκη. Διαβάστε παρακάτω

Μακριά από την πολιτική του ρουσφετιού και της καχυποψίας

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει ο Στέφανος Σπέης, υποψήφιος Δημ. Σύμβουλος Κ.Ε.Πο.Μ

Παρ' όλα αυτά, ακόμη αποκρατά ο απόηχος μιας τίμιας προσπάθειας που βάζει μπροστά τον σεβασμό στις προσωπικές απόψεις και στις διαφορετικές πολιτικές κουλτούρες, με σκοπό την πρόοδο της Μυκόνου.

Kαλέ, τους καλέσαμε στα πανηγύρια μας δημαρχέους και λιμενάρχους, κλητήρες, αρχοντο-συνεταιριστές και άλλους προέδρους ισόβιους και γραμματείς παντός είδους και παντός καιρού;

Τι γίνεται άραγε με όλους αυτούς Μυκονιάτες και μη που παλεύουν για το δίκιο, την αλήθεια μα προπάντων για τη λύση των προβλημάτων του τόπου μας και που παρ’ όλα αυτά παραμένουν άλυτα εξαιτίας όλων των υπολοίπων που τους επιβάλλονται, τους φθονούν, τους αντιπολιτεύονται, τους εμποδίζουν, τους συκοφαντούν;
Όλοι αυτοί μαζί, συνασπίστηκαν «απρόκλητα» και «χυδαία» όπως υποστηρίζουν, για να τους πολεμήσουν στις επικείμενες εκλογές; Όλοι δηλαδή, εναντίον ενός αλλά γιατί όχι το ανάποδο, ένας εναντίον όλων;

Τούτο δείχνει πόσο η σκέψη μας γίνεται μονόδρομος. Εμάθαμε να σκεφτόμαστε μονοσήμαντα και με οδηγό το ακρατές μας συναίσθημα. Ανάλατα και πλαδαρά. Ευνουχισμένα, γελοία και μονόφθαλμα όπως ο Κύκλωπας! Έτσι παροπλίσαμε τη λογική και τη γνώση, βλέποντας μόνο ένα χρώμα, το κόκκινο ή το πράσινο για παράδειγμα, χάσαμε την ομορφιά του ουράνιου τόξου ή τη θέα του λουλουδιασμένου κάμπου ή τα υπέροχα ανοιξιάτικα χρώματα εκεί όπου η γης ανταμώνει το γιαλό και προσκυνάει ευλαβικά τα ιερά της Δήλου. Διαβάστε παρακάτω

Ποιοι είμαστε

Για περισσότερες πληροφορίες για κάθε υποψήψιο, κλικ εδώ

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η δύναμη της συλλογικότητας

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει η Άννα Καμμή, υποψήφια Δημ. Σύμβουλος Κ.Ε.Πο.Μ

Δεν έχουμε εκτιμήσει σωστά τη δύναμη που έχει ο καθένας μας, τη δύναμη που έχουν οι επιλογές μας, τη δύναμη που έχει η ψήφος μας. Την τελευταία μάλιστα, είμαστε ικανοί να την ξεπουλήσουμε για ένα μικρό ή μεγάλο προσωπικό ρουσφέτι.

Κάνοντας έναν απολογισμό στα πολιτικά δρώμενα των τελευταίων χρόνων πανελλαδικά και τοπικά, η απογοήτευση διαδέχεται την πικρία και τον θυμό.
Απογοήτευση για τα χρόνια που πήγαν χαμένα, πικρία γιατί ακόμα διεκδικούμε τα αυτονόητα, θυμό για τον τόπο μας που ξεπουλιέται και διασύρεται!

Για να αισθανθούμε καλύτερα, μεταθέτουμε τις ευθύνες στους άλλους: φταίνε οι ανίκανοι και επικίνδυνοι πολιτικοί, φταίει το σύστημα, φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς. Φαίνεται πως δεν έχουμε εκτιμήσει σωστά τη δύναμη που έχει ο καθένας μας, τη δύναμη που έχουν οι επιλογές μας, τη δύναμη που έχει η ψήφος μας. Την τελευταία μάλιστα, είμαστε ικανοί να την ξεπουλήσουμε για ένα μικρό ή μεγάλο προσωπικό ρουσφέτι .

Οι πολιτικοί και το σύστημα που ισχυριζόμαστε γενικώς και αορίστως ότι φταίει, διατηρούνται και δυναμώνουν από εμάς τους απλούς πολίτες. Αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά την αξία της συμμετοχής μας στην εκλογή τους. Αν ισχυριζόμαστε ότι το πολιτικό σύστημα είναι διαβρωμένο, ανίκανο και αναποτελεσματικό θα πρέπει τελικά να ζητήσουμε ευθύνες πρωτίστως από τον εαυτό μας για τις επιλογές μας! Διαβάστε παρακάτω

Κ.Ε.Πο.Μ., Προγραμματικές θέσεις για τον Δήμο Μυκόνου

Για τη Μύκονο που αγαπάμε, για τη Μύκονο που αξίζει πάντα το καλύτερο

Ξεφυλίστε ολόκληρο το πρόγραμμα εδώ

Δεν υπάρχουμε!

(για να χρησιμοποιήσω κι εγώ αυτήν την αντιπαθητική έκφραση της μόδας…)

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει η Βανέσσα Ζουγανέλη, υποψήφια Δημ. Σύμβουλος K.E.Πο.Μ.

Με λένε Βανέσσα Ζουγανέλη.
Τίνος είμαι;
Του Μάκη (Ρεμέτζο) και της Πάολας.
Όταν με ρωτούν από πού είμαι απαντώ ευθαρσώς: Μυκονιάτισσα.
Και ενώ εγώ δηλώνω την καταγωγή μου με περηφάνια και χαρά, αντιμετωπίζομαι συνήθως με ένα ελαφρύ μειδίαμα -στην καλύτερη περίπτωση- που φτάνει και σε πονηρό συνωμοτικό γελάκι. Αυτό συμβαίνει χρόνια τώρα, και δεν είναι πρόσφατο αποτέλεσμα των σημερινών οικονομικών σκανδάλων μας.

Αναρωτήθηκα αν τελικά υπάρχει κόσμος, που φαντάζεται τη Μύκονο ως ένα κινηματογραφικό σκηνικό τύπου Τσινετσιτά, με κομπάρσους στο ρόλο των κατοίκων, που όταν τελειώνει το πανηγύρι της σεζόν αυτοί εξαφανίζονται.

Οι άνθρωποι όταν τους λες Μύκονος, σκέφτονται αμέσως ασυδοσία, κάθε είδους αναρχία, φαντάζονται το νησί ως παράδεισο εκμεταλλευτών και ευκαιριών ύποπτων.
Πρόσφατα όμως, μου συνέβη κάτι διαφορετικό. Συζητώντας με ένα φίλο μου, Έλληνα καθηγητή σκανδιναβικού πανεπιστημίου, για τις εκλογές που έρχονται, μου έκανε την εξής τρομερή ερώτηση:
-Μα υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι στη Μύκονο; Δεν είναι όλοι πια ξένοι επενδυτές και επιχειρηματίες;
Έμεινα άναυδη, στεναχωρήθηκα, θύμωσα, παρεξηγήθηκα και αποφάσισα να κατέβω στις εκλογές εκπροσωπώντας τους ανύπαρκτους κατοίκους της Μυκόνου.
Αναρωτήθηκα αν τελικά υπάρχει κόσμος, που φαντάζεται τη Μύκονο ως ένα κινηματογραφικό σκηνικό τύπου Τσινετσιτά, με κομπάρσους στο ρόλο των κατοίκων, που όταν τελειώνει το πανηγύρι της σεζόν αυτοί εξαφανίζονται.
Με σόκαρε που ως Μυκονιάτες στα μάτια τρίτων κατηφορίζουμε τα σκαλιά της απαξίωσης, φτάνοντας ως στο βαθμό της ανυπαρξίας. Διαβάστε παρακάτω

Η αλλαγή θέλει πολιτικά κριτήρια

Τέσσερεις εβδομάδες έμειναν ως τις Δημοτικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου και ήδη άρχισαν τα όργανα. Το νησί είχε χρόνια να ζήσει τέτοιας έντασης μισαλλοδοξία που μας γυρίζει σε προηγούμενες δεκαετίες. Με όχημα το διαδίκτυο, τον Αθηναϊκό και τον Κυκλαδικό Τύπο και αιχμή του δόρατος ανώνυμες καταγγελίες επί προσωπικού, διασπορές, αποκαλύψεις και απειλές, όλα παίζουν και όλα καθαγιάζονται στο βωμό της δήθεν «αλλαγής».

Η αλλαγή όμως χρειάζεται πολιτικά κριτήρια και στόχους, έχει αισθητικούς κανόνες, προϋποθέτει διαφάνεια, ειλικρίνεια, καθαρό παρελθόν και εχέγγυα για ακόμα πιο καθαρό μέλλον.

Μας έχει προβληματίσει η παρέμβαση του ίδιου του προέδρου της Ν.Δ. υπέρ του σημερινού δημάρχου. Μια παρέμβαση ανωτάτου επιπέδου, στην οποία ζητήθηκε η παραίτηση του κ. Αντώνη Κουσαθανά (Μυκονιάτικη Άνοιξη) με το πρόσχημα ότι προβλέπεται να έρθει  τέταρτος, σύμφωνα πάντα με ασαφείς και ύποπτες μετρήσεις. Δυστυχώς η εσωκομματική διαμάχη και οι κινήσεις τακτικής Σαμαρά – Μπακογιάννη μεταφέρθηκαν στο νησί μέσα από την αντιπαράθεση παλιών φίλων και σημερινών άσπονδων εχθρών. Διαβάστε παρακάτω

ψιτ! το πουλάκι #03 ήρθε

Ήρθε και ο σκορδιαλλός #03. Πρόκειται για το τρίτο από μια σειρά προκλογικών εντύπων της Κ.Ε.Πο.Μ, που απευθύνεται σε όσους δεν είναι τακτικοί χρήστες του διαδικτύου. Στο έντυπο αναδημοσιεύονται κυρίως, άρθρα από το blog, επίκαιρα σχόλια αλλά και μέρη του προγράμματος. Σε αυτό το τεύχος οι προγραμματικές θέσεις για την Διοίκηση.

Ολόκληρο το τεύχος εδώ

Η ικανότητα δεν ανήκει αποκλειστικά στους δοκιμασμένους

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει ο Δημήτρης Ι. Νάζος (Μαδούπας), υποψήφιος Δημ. Σύμβουλος K.E.Πο.Μ.

Οι περισσότεροι φοβούνται να εκτεθούν. Όμως, με το που ανακοινώθηκε η κίνηση μας, η ΚΕΠΟΜ, αγκαλιάστηκε σε πρώτη φάση φανερά από τους πολίτες.Οι πολίτες και ένα μέρος των επιχειρηματιών αγκάλιασαν την κίνησή μας με στόχο να δώσουν την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους και ενεργούς πολίτες να αποδείξουμε τις ικανότητες μας. Να αποδείξουμε τις ικανότητες μας κάνοντας πράξη το όραμα μας. Το όραμα μας, που είναι πολύ απλό. ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.

 

φώτο Βιβή Χανιώτη

 

Κανένας δεν αμφισβητεί, εκεί που υπήρξαν, τις επιτυχίες των προηγούμενων Δημοτικών Αρχών. Έχουμε όμως το θάρρος και την αρετή να μη βαφτίζομε επιτυχίες τα πάντα. Από το σημείο και ύστερα που έγιναν κατεστημένο, έπαψαν να είναι δημιουργικές και παραγωγικές για το νησί. Το καθήλωσαν στο βόλεμα και τη σιγουριά του πρόχειρου και της λαμπερής βιτρίνας. Δημιούργησαν και διατήρησαν   μια «αυλή», που στήριζε και συγχρόνως επωφελούταν από το κατεστημένο. Αυτή η «αυλή», σήμερα είναι μετέωρη και πιο αβέβαιη από ποτέ. Διαβάστε παρακάτω

Δήλες: αντίβαρο στην παλάντζα;

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει η Ειρήνη Συριανού,υποψήφια Δημ. Σύμβουλος K.E.Πο.Μ.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Μύκονο. H οικογένειά μου ασχολούνταν με αγροτικές εργασίες στη Δήλο, στη Ρήνεια  και στη Μύκονο. Αργότερα, εργάστηκα κι εγώ εκεί και μεγάλωσα και την δική μου κόρη στη Δήλο. Μέχρι τώρα δηλαδή, στο ψηφιδωτό της ζωής μου, οι περισσότερες ψηφίδες είναι από τις Δήλες!

Έχετε φανταστεί έναν άνθρωπο που χάνει τη μνήμη του; Αυτός ο άνθρωπος συνήθως δεν έχει φραγμούς, δεν έχει αφετηρία, εύκολα ακολουθεί ό,τι γυαλίζει…

 

Στο ψηφιδωτό της ζωής μου, οι περισσότερες ψηφίδες είναι από τις Δήλες.

 

Χρόνια τώρα παρακολουθώ την τροπή που παίρνει το νησί μας και κάθε τόσο σημειώνω και μια ακόμη απώλεια μνήμης. Είτε στο τοπίο, είτε σε παλαιά κτίσματα, είτε σε ανθρώπους. Νοιώθω έντονα ότι τραβάμε μόνοι μας το χαλί κάτω από τα πόδια μας, ξεριζώνοντας και τσιμεντοποιώντας κάθε τι γνήσιο, φυσικό και μυκονιάτικο. Πετάμε κυριολεκτικά στα σκουπίδια, το παρελθόν μας.

Στη σημερινή Μύκονο που από ένα φωτεινό νησί με φανατικούς θαυμαστές έχει μετατραπεί σε ένα γυαλιστερό προϊόν απρόσωπου μαζικού τουρισμού, η Δήλος και η Ρήνεια λειτουργούν σαν το alter ego της Μυκόνου, σαν αντίβαρο στη παλάντζα.

Η Δήλος –ευτυχώς- λειτουργεί ακόμα ως πρωταρχικός πόλος έλξης των επισκεπτών. Κι αυτό εξαιτίας του ιδιαίτερου αρχαιολογικού χώρου. Διαβάστε παρακάτω

Η πιθανότητα λάθους των δημοκρατιών είναι το δυνατό τους σημείο.

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει ο Βαγγέλης Πελέκης

Ας παραδεχτούμε τα λάθη μας, ας τονώσουμε τη Δημοκρατία στο δήμο μας!

Το έχω ξαναγράψει αλλά θα το ξαναπώ: Είναι γεγονός πως μια συστηματική μάχη ενάντια σε συγκεκριμένα λάθη, ενάντια σε συγκεκριμένες μορφές αδικίας ή εκμετάλλευσης και σε δοκιμασίες που μπορούν να αποφευχθούν – όπως η φτώχεια ή η ανεργία- είναι ένα πολύ διαφορετικό πράγμα σε σύγκριση με την προσπάθεια να πραγματοποιηθεί ένα μακρινό, ιδεώδες προσχέδιο κοινωνίας. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη για ολιστικά ουτοπικά σχέδια κατασκευής μιας κοινωνίας, αφού η τελειότητα είναι κάτι άπιαστο και ο αγώνας γι’ αυτήν δεν είναι απλώς κάτι σκληρό αλλά και κάτι εντελώς ανόητο.

Τι είναι άραγε αυτό που περιμένουμε ή αυτό που θα θέλαμε να ζήσουμε μέσα στην κοινωνία και γιατί δεν το ζούμε;

Η σωστή πολιτική άποψη κρίνεται στην πράξη.

Ο τρόπος για να βγει κάποιος από την αναγκαιότητα του να ακολουθεί κάποια πολιτική θεωρία τελικού προορισμού (καπιταλισμός, μαρξισμός, νεοφιλελευθερισμός, σοσιαλισμός κ.ά.) είναι να ξεκαθαρίσει στο μυαλό του πως δεν είναι αναγκαίο να υιοθετήσει κάποια συγκεκριμένη ιδέα, αλλά οφείλει να διατυπώνει με σαφήνεια την άποψή του και να διατηρεί μόνιμα τη συνείδηση ότι εκφράζει μια άποψη μεταξύ πολλών άλλων απόψεων. Η άποψη αυτή αν αποδειχθεί στο μέλλον πως ήταν σωστή και εφαρμόσιμη με θετικές κοινωνικές συνέπειες, αυτό δεν σημαίνει πως στο παρόν έπρεπε να υποστηριχθεί ως η μόνη σωστή. Κάτι τέτοιο είναι αδικαιολόγητο για να μην πω ανήθικο. Όσοι επιθυμούν να τρυπήσουν τον πέπλο του χρόνου και να μιλήσουν σήμερα για το τι θα μπορούσε να συμβεί στο μέλλον, είναι τσαρλατάνοι, ακόμη κι αν στο μακρινό αύριο αποδειχθεί πως υπήρξαν μάντεις. Το αύριο δεν μπορεί να καθορίζει τα συμφέροντα του σήμερα όπως αυτά εκφράζονται από τις κοινωνικές ομάδες, δικαιώνοντας την αρχή της πολυφωνίας. Διαβάστε παρακάτω

Μετά το τέλος, καινούρια αρχή

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει ο Χαρίλαος Πασάογλου


Όταν ήμουνα μικρός έλεγα με υπερηφάνεια ότι η Μύκονος είναι ο καθρέφτης της Ελλάδας. Το ίδιο ισχύει και τώρα αλλά δυστυχώς από την κακή της πλευρά…

Η Μύκονος θα συνεχίσει την πορεία της και μετά τις εκλογές. Πρέπει όμως να της δώσουμε τη σωστή πορεία αυτή τη φορά.

Ότι συνέβη στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια συνέβη και στο νησί μας. Όσοι έζησαν την Μύκονο μέχρι και το 1970 είναι πραγματικά τυχεροί. Ένα νησί μαγνήτης για τους επισκέπτες, απείρου κάλλους, που με τους υπερήφανους φιλόξενους κατοίκους της, την έκαναν  ξακουστή σε όλο τον κόσμο.

Το τί συνέβη στην Ελλάδα και κατ’ επέκταση στο νησί, το πως φτάσαμε ως εδώ, είναι πλέον γνωστά. Από την άναρχη δόμηση, την καταστροφή του περιβάλλοντος, τον άκομψο ιδιωτικό πλουτισμό, το ρουσφέτι, την κατασπατάληση δημόσιου πλούτου για ιδιωτικό όφελος έως την ασέβεια προς τους επισκέπτες και πάνω απ’ ολα το ότι με την ανοχή μας συμμετείχαμε στην δημιουργία των σημερινών φαινομένων. Διαβάστε παρακάτω

ψιτ! το πουλάκι #02, έρχεται

Ο σκορδιαλλός #02, πεταρίζει γύρω μας από σήμερα. Πρόκειται για το δεύτερο από μια σειρά προκλογικών εντύπων της Κ.Ε.Πο.Μ, που απευθύνεται σε όσους δεν είναι τακτικοί χρήστες του διαδικτύου. Στο έντυπο αναδημοσιεύονται κυρίως, άρθρα από το blog.

Για να το ξεφυλλίσετε κλικ εδώ

Η Κ.Ε.Πο.Μ στην Άνω Μερά

Την Κυριακή 26/09/2010 η Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου πραγματοποίησε συνάντηση κατοίκων και φορέων στο εστιατόριο «Βαρδάρης», στην πλατεία Άνω Μεράς. Η πρόσκληση αφορούσε τη γνωριμία των κατοίκων με τα μέλη της Κ.Ε.Πο.Μ., τη συζήτηση και την καταγραφή των μικρών και μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ευρύτερη περιοχή και οι κάτοικοι στην καθημερινότητά τους.

Στην Άνω Μερά βρίσκεται το αναπτυξιακό μέλλον της Μυκόνου. Ένα μέλλον που μας επιφυλάσσει εκπλήξεις αφού όλα δείχνουν ότι αύριο το νησί, για να επιβιώσει στον ανταγωνισμό, πρέπει να προβάλει το διαφορετικό του πρόσωπο.

Μετά την εισηγητική ομιλία της επικεφαλής του συνδυασμού Δέσποινας Νάζου -η οποία επεφύλαξε έκπληξη παρουσιάζοντας την πρώτη εικοσάδα υποψηφίων του συνδυασμού καθώς και στοιχεία του προγράμματος- έγιναν συμπληρωματικές τοποθετήσεις για επιμέρους θέματα και ενημέρωση για τον Καλλικράτη από μέλη της Κ.Ε.Πο.Μ. Διαβάστε παρακάτω

Tα κέρδη χάρισμά σας. Ο τόπος όμως, να επιστραφεί.

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Γράφει η Δέσποινα Νάζου

Μήπως είναι πια ώρα να βάλουμε ανθρώπους και περιβάλλον πάνω από τα κέρδη για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ισότιμα και δημοκρατικά μεταξύ μας και σε ισορροπία με ό, τι απέμεινε να μας περιβάλλει;

Η συνειδητοποίηση της κατάστασης που επικρατεί στη  Μυκόνο και η αξιολόγηση της πορείας της μέχρι σήμερα,  μας έχει όλους/ες προβληματίσει βαθειά και δεν μπορεί να γίνει  αφορμή πανηγυρισμών ή μεγαλόσχημων λόγων.

Αν είμαστε οι πολιτικοί του συρμού που γνωρίζουμε, με το βλέμμα σταθερά στραμμένο στην  άνευ όρων άγρια τουριστική ανάπτυξη, θα γράφαμε μονόπλευρα για «το θαύμα της Μυκόνου»: Το νησί βγήκε από τη φτώχεια και πρόκοψε, παίρνει μάλιστα και βραβεία. Θα ρητορεύαμε για τον  νέο τύπο ανθρώπου που δημιουργήσαμε, τον «Μυκονιάτη Επιχειρηματία» που με κόστος και θυσίες εγκατέστησε μικρές και μεγάλες τουριστικές αυτοκρατορίες. Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι αλήθειας. Διαβάστε παρακάτω