Ευχές για υγεία, δύναμη, ελπίδα και αλληλεγγύη!

Screen shot 2017-12-15 at 1.30.37 PM

Ανεξέλεγκτη απόθεση αδρανών και μεγάλου όγκου σκουπιδιών στην περιοχή Μεταλλεία (+Video)

EΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ

Το σοβαρό φαινόμενο της ανεξέλεγκτης απόθεσης αδρανών, απορριμμάτων και ογκωδών αντικειμένων στην περιοχή των Μεταλλείων απασχόλησε το ΔΣ του Δήμου στις 31 Αυγούστου 2017 στην συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της Αδελφότητας Ανωμεριτών στην Άνω Μερά.
Το θέμα τέθηκε στο ΔΣ από την επικεφαλής της ΚΕΠοΜ Άννα Καμμή, κατόπιν αιτήματος της Δήμητρας Λοΐζου-Βουλγαράκη, ως ένα από τα σοβαρότερα θέματα της Άνω Μεράς αλλά και ολόκληρου του νησιού, καταθέτοντας πρόσφατες φωτογραφίες που δείχνουν το μέγεθος της καταστροφής.

Το φαινόμενο έλαβε τραγικές διαστάσεις τον περασμένο χειμώνα μετά την έντονη οικοδομική δραστηριότητα που διαπιστώθηκε σε όλο το νησί.
Υπαίτιος για την τεράστια αυτή οικολογική καταστροφή και την αλλοίωση της φυσικής ομορφιάς του τοπίου είναι κυρίως ο Δήμος Μυκόνου.
Ηθικός αυτουργός είναι η εγκληματική αμέλεια και η αδιαφορία όλων των προηγούμενων Διοικήσεων αλλά και της σημερινής Δημοτικής Αρχής για ανεύρεση και χωροθέτηση κατάλληλου χώρου απόθεσης-διαχείρισης των αδρανών.
Το φαινόμενο αποτελεί άλλη μια δυσάρεστη συνέπεια της ανεξέλεγκτης και άνευ όρων ανάπτυξης του τόπου, μιας άναρχης ανάπτυξης που δεν υπολογίζει τις δυσάρεστες και επικίνδυνες συνέπειες στο περιβάλλον και την ιστορία του τόπου και των κατοίκων του.

Σύμφωνα με την ενημέρωση που μας έγινε κατά την διάρκεια της συνεδρίασης, 153 φορτία φορτώθηκαν σε τριαξονικά φορτηγά (!) το 2016 από τον Πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς για να καθαρίσουν οι δρόμοι που οδηγούν από το Τηγάνι έως τις παλιές εγκαταστάσεις των Μεταλλείων από το πίσω μέρος του Αϊ-Λιά. Εύλογη η απορία για του πού μεταφέρθηκε αυτός ο τεράστιος όγκος αδρανών και απορριμμάτων αφού δεν υπάρχει η σχετική πρόβλεψη. Η εικόνα που είχαμε εμείς μετά από αυτήν την δράση είναι ότι απαλλάχτηκε μεν το οδόστρωμα, αλλά τα αδρανή υλικά προωθήθηκαν στις παρακείμενες πλαγιές.

 

Στην περιοχή των Μεταλλείων από το 1955 έως το 1983 λειτούργησε η Αμερικανική επιχείρηση εξόρυξης βαρίτη που απασχολούσε περί τους 300 εργαζόμενους και αποτέλεσε μια από τις πιο σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες της εποχή εκείνη.
Το 1984 το ΔΣ της Μεταλλευτικής Εταιρείας ΜΥΚΟΜΠΑΡ διά του Γεν. Διευθυντή Αναστάσιου Π. Παπαδόπουλου, δώρισε 25 στρέμματα στον Δήμο με σκοπό την αξιοποίησή τους για την διαχείριση των απορριμμάτων. Η έντονη αντίδραση των κατοίκων της Άνω Μεράς συντέλεσε στην μη αξιοποίηση της δωρεάς για αυτόν τον σκοπό, και κατ’ επέκταση στην καταστροφή του τοπίου που παρατηρείται σήμερα.
Μετά από ερώτησή μας στο ΔΣ, διαπιστώσαμε ότι το θέμα της διαχείρισης των αδρανών δεν αποτελεί προτεραιότητα της παρούσας Δημοτικής Αρχής, αφού 3 χρόνια μετά την ανάληψη καθηκόντων της δεν έχει ακόμη εκπονήσει σχετική μελέτη ώστε να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ

Προσθέτουμε ότι Δήμητρα Λοΐζου-Βουλγαράκη, αυτοβούλως, λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την περιοχή των Μεταλλείων με αφορμή την έρευνα που διεξάγει τα τελευταία χρόνια σχετικά με την καταγραφή της ιστορίας τους, απευθύνθηκε στην ΚΔΕΠΠΑΜ αιτούμενη την άμεση αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος από τον Δήμο –από κοινού και χωρίς πολιτικές αντιπαραθέσεις με την αντιπολίτευση–, τονίζοντας την ανάγκη εξεύρεσης λύσης. Έλαβε τη διαβεβαίωση άμεσης επίσκεψης μιας επιτροπής –συνοδεία του Δημάρχου– στην περιοχή για αυτοψία.

Ζητάμε την άμεση κινητοποίηση του Δήμου και των υπηρεσιών του ώστε να δοθεί άμεσα λύση σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα και να σταματήσει η υποβάθμιση μιας ακόμη περιοχής φυσικού κάλλους.

Για την ΚΕΠοΜ
Οι δημοτικοί σύμβουλοι
και οι σύμβουλοι των δημοτικών κοινοτήτων

Άννα Καμμή και Απόστολος Νάζος
Μάκης Μωράκης και Ματίνα Μανδηλαρά

 

Πέντε βασικά ζητήματα, και οι θέσεις μας (κλικ στις εικόνες για ηλεκτρονική ανάγνωση)

Screen shot 2014-05-15 at 9.48.00 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.48.36 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.47.03 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.47.21 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.47.36 AMScreen shot 2014-05-15 at 9.48.17 AM

Μύκονος ονειρεμένη με τα μάτια ενός …παιδιού!

Δυο νέοι γονείς, ο ζωγράφος Μάκης Μωράκης -ο δικός μας Μάκης!- και η φωτογράφος Αλεξάνδρα Χαρμπαλή προσπαθούν να διεισδύσουν στον κόσμο της Μυκόνου δανειζόμενοι τα μάτια ενός παιδιού. Του δικού τους παιδιού, του δικού μας, του παιδιού που χτίζει εικόνες και αποθηκεύει αναμνήσεις στο χρονοντούλαπο της αθωότητας.  Το ραντεβού μας είναι την Τρίτη 20 Αυγούστου 2013, στις 20:00 μμ. στη Δημοτική Πινακοθήκη. Είσοδος από το Πάνω Ματογιάννι (Παναχράντου και Ν. Καλογερά γωνία)

Morakis - HarbaliΕγκαινιάζεται η έκθεση « Η Μύκονος μέσα από τα μάτια ενός παιδιού »

Η φωτογράφος Αλεξάνδρα Χαρμπαλή  και ο ζωγράφος Μάκης Μωράκης συναντιούνται στον καμβά, εκθέτοντας  φωτογραφίες της Μυκόνου ζωγραφισμένες σε συνέχεια της παιδικής φαντασίας .

Ως νέοι γονείς και οι δύο επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν την εικόνα τους για το νησί της καρδιάς τους μέσα από την αγνή παιδική ματιά.

Πάνω στις νατουραλιστικές απεικονίσεις του τοπίου, της φύσης και των αρχιτεκτονικών στοιχείων αναπτύσσουν μία ονειρική διάσταση που φιλοδοξεί να οδηγήσει τον θεατή σε μία υπερβατική εμπειρία διεγείροντας τον εσωτερικό του κόσμο.

Οι δύο εικαστικοί ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα ταξίδι που ξεκινάει από την αστείρευτη μαγεία  του παιδικού βλέμματος. Αφουγκρασμένοι τις αγνές σκέψεις του παιδικού μυαλού επιχειρούν να ανακαλύψουν την αλήθεια που μόνο ένα παιδί μπορεί να προσφέρει μέσω της καθαρής ψυχής.

Η Αλεξάνδρα Χαρμπαλή είναι φωτογράφος με 10ετή παρουσία στην καλλιτεχνική και επαγγελματική φωτογραφία στην Αθήνα, την Κέρκυρα και την Μύκονο.

Ο Μάκης Μωράκης είναι ζωγράφος και καθηγητής στα εικαστικά τμήματα της ΚΔΕΠΑΜ και ζει στην Μύκονο τα τελευταία 15 χρόνια.
makis Morakis Alexandra Harbali Διάρκεια Έκθεσης : 20/08/2013 – 29/08/2013
Ώρες λειτουργίας : 11,00  – 14,00 & 19,00 – 24,00

Tι συμβαίνει τελικά με το Λιμενικό Ταμείο;

Γιατί δεν υπάρχουν λεφτά ν’ αγοραστεί πετρέλαιο για τα οχήματα και τις γεννήτριες, για τους λαμπτήρες στη λιμενική ζώνη, πόσιμο νερό και χαρτί τουαλέτας για τους υπαλλήλους του Λιμενικού Ταμείου; Πώς το επταμελές Δ.Σ. ως δια μαγείας γίνεται εννιαμελές; Να το κουνέλι απ’ το καπέλο!

Προς το λιμάνι. Φωτογραφία, Βιβή Χανιώτη.

Όλοι έχουμε ακούσει ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει με το λιμενικό ταμείο τον τελευταίο χρόνο.  Κάτι σοβαρό που αφορά στην λειτουργία του. Ότι δηλαδή δεν υπάρχουν λεφτά ν’ αγοραστεί πετρέλαιο για τα οχήματα του, ότι δεν υπάρχει επίσης πετρέλαιο για τις γεννήτριες του κι έτσι αν η ΔΕΗ έχει διακοπή, το λιμάνι θα σβήσει. Ότι δεν υπάρχουν λεφτά ν’αντικατασταθούν οι λαμπτήρες τoυ λιμανιού, που χαλάνε. Ότι δεν υπάρχει χαρτί για τους εκτυπωτές, μελάνια, νερό για τους υπαλλήλους, χαρτί τουαλέτας. Είναι ποτέ δυνατόν;

Πριν να φθάσουμε όμως ως εδώ, θα πρέπει να πάρουμε τα πράγματα με μιά σειρά. Τα Λιμενικά Ταμεία(ΛΤ) που δημιουργήθηκαν με διάταγμα το 1939, υπάγονταν αρχικά στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας(ΕΝ),  ήταν αλλά και εξακολουθούν να είναι εξουσιοδοτημένα να εισπράτουν τέλη χρήσης λιμένος, τέλη προσόρμησης πλοίων, χρήση πεζοδρομίων και κοινόχρηστων χώρων στην περιοχή των λιμανιών, επιχορηγήσεις,  εισφορές, αντίτιμα πραγμάτων ή υπηρεσιών, και διάφορα άλλα. Μιά δημόσια δηλαδή υπηρεσία που εισπράτει για το κράτος.  Όλο αυτό, κατά τους ταπεινώτερους υπολογισμούς, ξεπερνά το ποσό του 1.1 εκατομμυρίου ευρώ τον χρόνο για τα μυκονιάτικα δεδομένα. Είναι δυνατόν λοιπόν μια τέτοια υπηρεσία να μην έχει χρήματα για χαρτί τουαλέτας;

Υπομονή… Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 παρουσιάζεται μιά ευκαιρία: στo πλαίσιo των διαδικασιών ανάπτυξης αποκεντρωμένων δομών διοίκησης, ενισχύοντας έτσι τους κατά τόπους δήμους, τα ΛΤ μπορούν, εφ’ όσον οι τοπικές δημοτικές αρχές το επιθυμούν, να μετατραπούν σε δημοτικά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ), με επταμελή διοικητικά συμβούλια(ν. 2738/1999), περνώντας μ’ αυτόν τον τρόπο απο την δικαιοδοσία του υπουργείου Ναυτιλίας σ’ εκείνη των Εσωτερικών. Ο τότε δήμαρχος Χ. Βερώνης, μαζί με αρκετούς δημάρχους άλλων ¨τουριστικών νησιών¨, αρπάζει την ευκαιρία και το Λιμενικό Ταμείο γίνεται, μετά τις απαραίτητες γραφειοκρατικές ρυθμίσεις,  δημοτικό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ενώ το 2003 αποκτά και το πρώτο του, επταμελές, διοικητικό συμβούλιο (ΔΣ). Οι κρουαζιέρες έχουν πάρει τα πάνω τους, κόσμος και αυτοκίνητα πηγαινοέρχονται με αυξανόμενο ρυθμό και ο δήμος έχει έτσι αποκτήσει ένα  οικονομικά ανθηρό δημοτικό φορέα που είναι σε θέση, τουλάχιστον, να αντιμετωπίσει τα έξοδά του.

Μέχρι την παραίτηση του Βερώνη, το σύστημα λειτούργησε ως εξής: η στελέχωση του ΔΣ αφορούσε τον δήμαρχο, τον λιμενάρχη, και ανθρώπους που λίγο ως πολύ είχαν κάποια σχέση με το αντικείμενο, χωρίς να είναι οπωσδήποτε και πολιτικά πρόσωπα. Μετά βέβαια από την εμφάνιση ισχυρής αντιπολίτευσης στον Δήμο, το 2006, και το Δ.Σ. του λιμενικού ταμείου πολιτικοποιήθηκε,  με την εξής αναλογία: 4 εκπρόσωποι της πλειοψηφίας ( ένας τους ο δήμαρχος ), 2 της μειοψηφίας, 1 ο λιμενάρχης, σύνολο 7. Η πλειοψηφούσα παράταξη στον δήμο έλεγχε απόλυτα και το Λιμενικό Ταμείο.

Την 1/1/2009 ο Βερώνης παραιτείται και το ΔΣ του Λιμενικού Ταμείου συνεχίζει με αντικαταστάτη τον επόμενο δήμαρχο, χωρίς καμμιά άλλη αλλαγή. Η συμπολίτευση συνεχίζει να ελέγχει το ταμείο.

Μετά τις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου 2010, το παλιό ΔΣ παραιτείται σύμφωνα με τον νόμο και τοποθετείται νέο από 1/1/2011. Εδώ έχουμε όμως νομικές αλλαγές. Στον νέο Δημοτικό και Κοινοτικό Κώδικα (ν.3463/2006), που στο μεταξύ ισχύει, αναφέρεται ότι εφ’όσον οι υπάλληλοι του ΛΤ ξεπερνούν τους 10 δικαιούνται μιά έδρα στο ΔΣ. Οι υπάληλλοι όντως ξεπερνούσαν πιά τους 10, διεκδικούν το δικαίωμά τους και έτσι μία από τις έδρες της πλειοψηφίας δίνεται σ’αυτούς 1. Εκεί λοιπόν, στις αρχές του 2011 και στο νέο ΔΣ,  για πρώτη φορά ο δήμαρχος και η συμπολίτευση, με την ευκαιρία μιας αδιάφορης, για τους υπόλοιπους Μυκονιάτες, απόφασης  «για την ρύθμιση κυκλοφοριακών θεμάτων » [ποιός έχει το πάνω χέρι στην είσοδο των τροχοφόρων στο Γιαλό, ο δήμαρχος ή ο λιμενάρχης;] συνειδητοποιούν ότι δεν διαθέτουν οπωσδήποτε και την πλειοψηφία 2.

Και  εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα, για το τι θα ήταν καλύτερο να γίνει. Μπαίνοντας κατ’ αρχήν στην θέση του δημάρχου όλο αυτό σήμαινε ότι σε μια οικονομικώς αρνητική συγκυρία, πιθανώς να είχε προβλήματα ελέγχου στην ανθηρή υπηρεσία που λέγεται Λιμενικό Ταμείο. Τα προβλήματα φυσικά, προέκυψαν άθελά του από την εφαρμογή μιας νέας πρακτικής που στο μεταξύ αναπτύχθηκε (μια έδρα της πλειοψηφίας στους εργαζόμενους), καθιστώντας έτσι την πλειοψηφία της συμπολίτευσης ζητούμενο και όχι δεδομένο. Χρειαζόταν μια ενημέρωση της καθ’ ύλην αρμόδιας αποκεντρωμένης διοίκησης, για το οξύμωρο της κατάστασης. Ότι δηλαδή, η πλειοψηφούσα αρχή στον δήμο αδυνατεί να ελέγξει μιά υπηρεσία της από την στιγμή που ο νομοθέτης άλλως όρισε. Το να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα θα ήταν θέμα χρόνου και σίγουρα θα λυνόταν υπέρ της συμπολίτευσης, αφού ο νομοθέτης ενδιαφέρεται και για την όσο το δυνατόν πιό εύρρυθμη λειτουργία των θεσμών. Ένας συναινετικός δήμαρχος θα άφηνε τα πράγματα ως έχουν, κρατώντας χαμηλούς τόνους, βρίσκοντας ένα μίνιμουμ συννενόησης με την αντιπολίτευση, λύνοντας τα προβλήματα σε τοπικό επίπεδο. Ωστόσο η πραγματικότητα τόσο εντός, όσο και εκτός, του δημαρχιακού μεγάρου, είναι εντελώς διαφορετική και άκρως απογοητευτική. Δεν υπάρχει καμμιά ελπίδα συννενόησης, ούτε καν προσπάθεια για κάτι τέτοιο, μεταξύ δημάρχου και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δυστυχώς για όλους μας!

Κι έτσι επιλέχθηκε, όπως θα δείτε, η χειρότερη δυνατή λύση. Θέλω να πιστεύω ότι ο δήμαρχος, επηρεαζόμενος από παρατρεχάμενους, πρόθυμους να του πουλήσουν εκδουλεύσεις, ή άσχετους που το έπαιζαν νομικοί, κι έχοντας απέναντί του μια αντιπολίτευση που τον περίμενε στην γωνία, προέβη σε μια σειρά από βεβιασμένες κινήσεις, δηλαδή γκάφες, που δυστυχώς γι’αυτόν, θα μένουν στο διαδίκτυο εσαεί για να του το θυμίζουν.

Τι ακριβώς έγινε; Για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο των επτά εδρών, (3 η πλειοψηφία, 4 οι υπόλοιποι, δηλαδή 2 η μειοψηφία, 1 οι εργαζόμενοι, 1 ο λιμενάρχης), κάποιος φωστήρας με ερασιτεχνικές νομικές γνώσεις -πως αλλοιώς να τον πω!-  έφτιαξε ένα συμπίλημα όλων των νομολογιών που υπήρξαν στο μεσοδιάστημα, [ δεν θέλω να σας πονοκεφαλιάσω, αλλά για όσους ενδιαφέρονται ας δουν στο 3 ] και ως δια μαγείας οι επτά έδρες έγιναν εννιά. Να το κουνέλι απ’ το καπέλο! Δηλαδή, 5  της πλειοψηφίας και 4 όλοι οι άλλοι. Ως κύριο επιχείρημα, χρησιμοποιήθηκε το άρθρο 244 του νόμου 3463/06, που ορίζει μεταξύ άλλων: “…ο αριθμός των μελών του διοικητικού συμβουλίου (των λιμενικών ταμείων), ορίζεται σε εννέα (9) στην περίπτωση που η γεωγραφική περιοχή του εκτείνεται στα όρια δύο Ο.Τ.Α (Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης)”. Στην Μύκονο, δυστυχώς ή ευτυχώς, μόνο ένας Ο.Τ.Α. έχει απομείνει. Κι ένας Ο.Τ.Α. σημαίνει 7μελές συμβούλιο!  Ερμηνεύοντας λοιπόν αυθαίρετα το άρθρο, παύθηκε το επταμελές ΔΣ του ταμείου, έγινε ‘’επανα- σύσταση’’ του νομικού προσώπου που λέγεται Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Μυκόνου, ορίστηκε νέο εννιαμελές ΔΣ και πάρθηκαν άμεσα και αποφάσεις 4! Μέσα στην ίδια μέρα! Κι όλα αυτά με απλές αποφάσεις του Μυκονιάτικου δημοτικού συμβουλίου, ως κράτος εν κράτει.  Τυπική ίσως αντίδραση κάποιου που θεωρεί ότι όλα είναι δικά του, άρα και όλα επιτρέπονται; Πλήρης αδυναμία ελέγχου ανίκανων, για να μην πώ επικίνδυνων, συνεργατών; Και καλά αυτοί οι άλλοι μπορεί να έταζαν του δημάρχου ανώγια και κατώγια, δεν είναι εξάλλου υπόλογοι σε κανέναν, ο ίδιος ο δήμαρχος  ωστόσο  που έβαζε την υπογραφή του, δεν δίστασε, δεν αναρωτήθηκε κάν,  αφού την τελική ευθύνη θα την είχε μόνος του; Αυτοκαταστροφική συμπεριφορά; Ειλικρινά, μου είναι αδύνατον να  καταλάβω!

Όλα αυτά δεν μπορούσαν βεβαίως να μείνουν κρυφά. Άμεσα ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, αντί κι αυτός με την σειρά του να προσπαθήσει να λογικεύσει τον δήμαρχο και να του δείξει το άτοπο για το καλό του τόπου, αρχίζει τις οχλήσεις σε όλα τα επίπεδα. Σιγά – σιγά ο κρατικός μηχανισμός αντιλαμβάνεται το μέγεθος της γκάφας και αναλαμβάνουν να εξηγήσουν στον δήμαρχο πόσο κάνουν ένα κι ένα. Γίνεται αρχικά προσπάθεια συμβιβασμού για να στρογγυλευθεί η «επανα- σύσταση» σε «τροποποίηση του καταστατικού» και μετά σε «πρόταση για τροποποίηση» σε αντίστοιχα δημοτικά συμβούλια, αλλά το πράγμα δεν μαζεύεται 4. Έτσι η αποκεντρωμένη διοίκηση βγαίνει τελικά απέναντι στον δήμαρχο, θεωρεί άκυρη την επέμβαση του δήμου στην εκ νέου «σύσταση» ή έστω «τροποποίηση καταστατικού» του λιμενικού ταμείου, θεωρεί παράνομο το νέο εννιαμελές ΔΣ του ταμείου,  με συνακόλουθα άκυρες όλες τις αποφάσεις του. Με δυό λόγια το φιμώνει κανονικά. Κι έτσι ενώ δαπάνες για το ταμείο δεν εγκρίνονται πιά, τα χρήματα λιγοστεύουν, το πετρέλαιο αρχίζει να μην φτάνει, δεν υπάρχουν πιά λεφτά για λάμπες, αλλά ούτε για νερό και χαρτί τουαλέτας και ο δήμαρχος καταφεύγει σχεδόν υποχρεωτικά στο Συμβούλιο Επικρατείας για να βρεθεί λύση. Η δικαιοσύνη στην Ελλάδα έχει βέβαια τους δικούς της, αργούς, ρυθμούς, ο χειμώνας περνά μέσα στην απόλυτη απραξία, η οικονομική κρίση βαθαίνει, το καλοκαίρι έρχεται και ο δήμος το μόνο που έχει καταφέρει είναι να αυτοακυρώσει μιά υγιή οικονομικά  υπηρεσία. Κι όλα αυτά σ’ένα νησί, όπου το λιμάνι που διαχειρίζεται, ακριβώς, το λιμενικό ταμείο, αποτελεί μέρος της βιτρίνας του τόπου. Ποιός  είναι ο πιό χαμένος; Ο δήμαρχος ή ο τόπος;

Τέλος της ιστορίας: Πριν από ένα μήνα περίπου ο δήμαρχος, πιεσμένος αφόρητα από προθεσμίες, μια κάκιστη σαιζόν σε εξέλιξη και τα αδιέξοδα που ο ίδιος είχε δημιουργήσει, υποχρεώνεται σε ολική αναδίπλωση. Παίρνει πίσω και το νέο καταστατικό, και το εννιαμελές ΔΣ και τις αποφάσεις του. Υποχρεώνεται να ενεργοποιήσει ξανά το παλιό, προ της κρίσης, επταμελές διοικητικό συμβούλιο, ούτως ώστε τα πράγματα να πάρουν πάλι τον δρόμο τους, έστω και μετά από έναν ολόκληρο χρόνο.  Φυσικά η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας εκκρεμεί. Δεν θέλω να προλάβω τις αποφάσεις της δικαιοσύνης, αλλά η όλη ιστορία στερείται νομικής βάσης. Για να μην μιλήσουμε ξανά και για την αδέξια προσπάθεια εφαρμογής της. Γιατί λοιπόν το Συμβούλιο Επικρατείας να στήσει ευήκοον ούς στον προσφεύγοντα σ’αυτό, δήμο; Και αλήθεια, αν ο δήμος χάσει την υπόθεση,  ποιός θα πληρώσει τα έξοδα; Και ποιός τελικά κέρδισε κάτι απ’ όλα αυτά; Σίγουρα, όχι ο τόπος, ο οποίος βγήκε τραυματισμένος  από μια διελκυστίνδα μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, χωρίς καμμιά απολύτως βαθύτερη ουσία.

Προς τι όλα αυτά;  Διότι ο δήμαρχος και η συμπολίτευση – δυστυχώς και η αξιωματική αντιπολίτευση δεν δίνει καλύτερα δείγματα γραφής –  φαίνεται να θεωρούν το ΛΤ τσιφλίκι  τους και άρα νομίζουν ότι μπορούν να επιβάλουν την θέλησή τους όποτε και με όποιον τρόπο θελήσουν. Πήραν πιστεύω ένα καλό μάθημα. Πέρα από την έλλειψη διορατικότητας που χαρακτήρισε την όλη ιστορία, νομίζω πως όλοι οι εμπλεκόμενοι ξέχασαν κάτι πάρα πολύ απλό: τα χρήματα του Ταμείου – το δια ταύτα δηλαδή – δεν ανήκουν ούτε στον δήμαρχο, ούτε βέβαια και σε κανέναν από τους υπόλοιπους εκλεγμένους εκπροσώπους στον δήμο, οι οποίοι ελέγχονται – ας μην το ξεχνούν – για τα πεπραγμένα τους. Αν τα χρήματα του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Μυκόνου ανήκουν σε κάποιον, αυτός είναι μόνο η Μύκονος και οι κάτοικοί της.

Και για την ιστορία: Η ΚΕΠοΜ σταθερά αντιτάχθηκε από την αρχή σε όλες τις προσπάθειες της δημοτικής αρχής να την κάνει μέτοχο σ’ αυτό το θολό τοπίο, καταψηφίζοντας όλες τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου που είχαν σχέση με το λιμενικό ταμείο, με τελευταία αυτήν του προυπολογισμού του, προ μηνός περίπου, με το σκεπτικό ότι η συγκεκριμένη δημοτική αρχή δεν κρίνεται ικανή να διαχειριστεί ικανοποιητικά έστω και ένα ευρώ, πολύ δε περισσότερο να συλλάβει και να υλοποιήσει σωστά έναν προϋπολογισμό.

Α. Μ.

  1. Δήμος Μυκόνου > Εφημερίδα της Υπηρεσίας > Πρακτικά 2011 >  Αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου > ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 22 / 2011
  2. Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Μυκόνου > Θέματα ημερήσιας διάταξης 8/4/2011 > θέμα υπ’ αριθμόν 28 : περί τροποποίησης της κανονιστικής απόφασης ρύθμισης κυκλοφοριακών θεμάτων, ή στο διαδίκτυο  www.mykonosports.gr/index.php?MDL=pages&Alias=MENU_13_24_02_07
  3. ν. 2738/1999 (ΦΕΚ 180 Α’), ν.3463/2006, ν.3731/2008, ν.3852/2010
  4. sites.diavgeia.gov.gr/dimosmykonou/ada/4Α3ΘΩΚΚ-2 και sites.diavgeia.gov.gr/dimosmykonou/ada/4ΑΣΒΩΚΚ-Θ9Ο και sites.diavgeia.gov.gr/dimosmykonou/ada/4Α3ΘΩΚΚ-Β καιsites.diageia.gov.gr/dimosmykonou/ada/4ΑΘΓΩΚΚ-Ψ

Σκουπίδια: μπορούμε αλλιώς!

Πρόταση και διάλογος για ίδρυση Εταιρίας Λαϊκής Βάσης με σκοπό την διαλογή στην πηγή

Η κατάσταση με τα σκουπίδια στο νησί, έφτασε στο απροχώρητο. Πλέον κινδυνεύουμε όχι μόνο εμείς αλλά και το τουριστικό προϊόν από το οποίο ζούμε όλοι μας. Υπάρχει λύση;

Την Κυριακή 13 Μαΐου, η Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου κάλεσε όλους τους Μυκονιάτες, όσους διαμένουν για μικρό ή μεγάλο διάστημα στο νησί, κι εκείνους που το αγαπάνε και σκέφτονται το καλύτερο για το μέλλον του, να παρευρεθούν σε μια εκδήλωση που είχε θέμα της μια φρέσκια πρόταση για τον περιορισμό στο ελάχιστο, σχεδόν στο μηδέν, των απορριμμάτων που παράγει το νησί. Καλεσμένος μας ο Σταύρος Αργυρόπουλος, γεωπόνος από την Σπάρτη, ένας απλός άνθρωπος, επιχειρηματίας που είχε μια λαμπρή ιδέα, κίνησε τα νερά στην περιοχή του κι έκανε πράξη το όνειρο. Μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, η Λακωνία μπήκε σοβαρά στο παιχνίδι της ανακύκλωσης.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η Κ.Ε.Πο.Μ. δέχτηκε με ενδιαφέρον την εισήγηση του Σταύρου Ασημομύτη (Μενάγια) να εξετασθεί η πρόταση Αργυρόπουλου και να διερευνηθεί η πιθανή αξιοποίησή της για το νησί. Καλέσαμε τον εμπνευστή της ιδέας στις 4 /3/2012 στη φιλόξενη Στέγη Μελέτης και Πολιτισμού τυ Παναγιώτη Κουσαθανά, για μια πρώτη ενημερωτική συνάντηση. Το πρόγραμμα Ανακύκλωσης και Διαχείρισης απορριμμάτων στην πηγή, βασίζεται στη δημιουργία Εταιρίας Λαϊκής Βάσης από πολίτες και φορείς της Μυκόνου.

Ανοικτός διάλογος την ύστατη ώρα

Η κατάσταση με τα σκουπίδια στο νησί έφτασε στο απροχώρητο. Ότι κι αν είχαμε δει ως τώρα φαντάζει αστείο μπροστά στην απόλυτη ντροπή να καίγονται τα σκουπίδια επί τόπου γύρω από τους κάδους. Πλέον κινδυνεύουμε όχι μόνο εμείς αλλά και το τουριστικό προϊόν από το οποίο ζούμε όλοι μας. Αυτή την απόλυτη ντροπή την μοιραζόμαστε όλοι. Όμως δεν τη μοιραζόμαστε και πολιτικά, αφού εδώ και καιρό, έχουμε αναπτύξει σειρά πρωτοβουλιών και δράσεων για να περιορίσουμε το κακό και να καταγγείλουμε τους υπεύθυνους ενώπιον των συμπολιτών μας.

Η Κ.Ε.Πο.Μ., με υπευθυνότητα για την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης που βιώνουμε, κάλεσε σε ανοικτό διάλογο τον κόσμο και όλους τους φορείς του νησιού. Με κεντρικό θέμα: «Σκουπίδια – Μπορούμε αλλιώς!», ο κ. Αργυρόπουλος κλήθηκε σαν κεντρικός ομιλητής να αναπτύξει την πρότασή του.

Ανάπτυξη πρότασης Αργυρόπουλου

Με απλά λόγια ο ομιλητής εξήγησε ότι ο λόγος που έκανε τον ίδιο να ασχοληθεί με το θέμα, ήταν το πρόβλημα των διοξινών. Γιατί τελικά σήμερα όπως έχει διαμορφωθεί το φυσικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον στην παγκόσμια κοινότητα, είναι πολύ εύκολο να σκορπίζεις θάνατο καθημερινά, να αδιαφορείς για την υγεία τη δική σου, του γείτονά σου, των συμπολιτών σου. Το ίδιο εύκολο όμως, είναι να καταστραφεί μια χώρα ή ένας μικρός τόπος σαν τη Μύκονο όταν αποκαλυφθεί η κακοδιαχείριση σε θέματα περιβάλλοντος.

Ο ομιλητής τόνισε εξαρχής: «Δεν πουλάω καμία μέθοδο, δεν είμαι εργολάβος απορριμμάτων, δεν κρύβεται κανένας πίσω μου. Από το 1985 μελετάω το θέμα. Η απλή σκέψη είναι ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα στη διαχείριση των απορριμμάτων τους. Δεν μιλάω πλέον για σκουπίδια γιατί απλά δεν υπάρχουν σκουπίδια. Υπάρχουν υλικά τα οποία μπορούμε να διαχειριστούμε και από τα οποία μπορούμε να έχουμε κέρδος. Και επειδή μια ιδιότυπη “μαφία των σκουπιδιών” λυμαίνεται τον χώρο με συμβάσεις, προγράμματα και ξεκοκάλισμα επιδοτήσεων, καλό είναι να παρέμβει ο πολίτης επωφελούμενος από τη διαδικασία».

Κάποια στιγμή τόνισε χαρακτηριστικά: «Ανοίγουμε ένα πακέτο ρύζι, χρησιμοποιούμε το περιεχόμενο και πετάμε τη συσκευασία στα σκουπίδια. Όμως έχουμε πληρώσει και για την συσκευασία, με λίγα λόγια πετάμε τα λεφτά μας. Αυτή ήταν και η αρχική σκέψη η οποία γέννησε την εταιρία διαχείρισης απορριμμάτων».

Τα σύμμεικτα απορρίμματα είναι σκουπίδια, τα διαχωρισμένα είναι προϊόντα.

Δεδομένου ότι όλα τα ανακυκλώσιμα αποφέρουν χρήματα, οι δημότες θα πληρώνονται για την διάθεση των διαχωρισμένων απορριμμάτων τους στην εταιρία. Η εταιρία με την σειρά της πουλά τα ανακυκλώσιμα υλικά κατά είδος σε ενδιαφερόμενους πελάτες και έτσι προσβλέπει στο κέρδος. Με απόφαση του Δ.Σ. το κέρδος μπορεί να διατεθεί στους μετόχους ή για κοινωφελείς σκοπούς στον οικείο δήμο. Δηλαδή ο πολίτης έχει τριπλό κέρδος:

  1. Πληρώνεται από την Εταιρία Λαϊκής Βάσης για ό,τι ανακυκλώσιμο παραδίδει, για κάθε ένα μπουκάλι, κουτάκι αλουμινίου, κομμάτι χαρτί, πλαστικό, μέταλλο ή τηγανόλαδα.
  2. Είναι μέτοχος σε μια εταιρία που παράγει ΚΕΡΔΟΣ το οποίο διανέμεται, επανεπενδύεται ή διατίθεται για κοινωφελείς σκοπούς,
  3. Έχει τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του ΚΑΘΑΡΗ και τον τόπο, εν προκειμένω την Μύκονο, απαλλαγμένη από περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Αναπτύσσοντας το θέμα και απαντώντας σε ερωτήματα, πολλά ζητήματα αναλύθηκαν με λεπτομέρειες. Τα στοιχεία είναι απίστευτα, κοστολογημένα και τεκμηριωμένα όσο πιο καλά γίνεται.  Η πρόταση με όποια μορφή τελικά κι αν αποφασίσουμε να τη στηρίξουμε, είναι ελπιδοφόρα. Κυρίως, είναι μια πρόταση άμεσα εφαρμόσιμη. Γι αυτό και εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από συμπολίτες μας. Ομάδα εργασίας θα μελετήσει και θα προωθήσει -αν υπάρξει κατάλληλο έδαφος- την ιδέα στην εφαρμογή της. Όσοι έχουν ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο αντικείμενο ας έρθουν σε επαφή προσωρινά μαζί μας, είτε δια ζώσης, είτε μέσω της ιστοσελίδας https://kepom.wordpress.com/  είτε στο e-mail μας kepomyk@gmail.com

Μια απλή ιδέα, που μπορούμε να την κάνουμε πράξη

Η ιδέα της Εταιρίας Λαϊκής Βάσης βασίζεται στην απλή αλήθεια ότι για να πείσεις τους πολίτες να διαχωρίσουν με συνέπεια τα απορρίμματα τους, πρέπει να τους κάνεις συμμέτοχους, να κερδίζουν δηλαδή από αυτό κοινωνικά και οικονομικά. Στην προσπάθεια αυτή μετοχές μπορούν να αγοράσουν όλοι οι κάτοικοι και δεν αποκλείεται η συμμετοχή του Δήμου, με την προϋπόθεση ότι την πλειοψηφία των μετοχών θα κατέχουν πάντα οι πολίτες. Η διαχείριση των απορριμμάτων έχει κόστος, έχει όμως και οικονομικό όφελος, το οποίο η σκέψη είναι να το εισπράττουν οι ίδιοι οι πολίτες, οι παραγωγοί δηλαδή των προϊόντων. Αρκεί ο καθένας, να αναλάβει να διαχωρίζει στην πηγή σωστά τα απορρίμματα. Θα εργάζεται δηλαδή με ένα τρόπο στο σπίτι του και θα αμείβεται γι αυτό.

Δράσεις για το περιβάλλον

Αντιμετωπίζουμε καθημερινά –και τον τελευταίο καιρό προκλητικά- την αδυναμία διαχείρισης των απορριμμάτων από τον Δήμο στον τόπο μας. Προς αυτή την κατεύθυνση η Κ.Ε.Πο.Μ έχει αναλάβει αρκετές δράσεις και πρωτοβουλίες και στο παρελθόν:

➤ Tον Μάρτιο του 2011 καταγγείλαμε τον Δήμο για την συνεχιζόμενη καύση των σκουπιδιών και την δυσλειτουργία του ΧΑΔΑ, γεγονός το οποίο πρόσβαλλε την ποιότητα ζωής μας.

➤ Συμμετείχαμε –και συνεχίζουμε- στη Διασυλλογική Δράση για το Περιβάλλον με 28 ενεργούς συλλόγους και φορείς του νησιού. Μαζί διοργανώσαμε:

1. Ενημερωτική εκδήλωση για την διαχείριση των απορριμμάτων, στις 6/6/2011, στο Γρυπάρειο με ομιλητή τον αντιδήμαρχο Σύρου, κ.Νίκο Αλμπανόπουλο, υπεύθυνο για την καθαριότητα και την ανακύκλωση.

2. Διανομή ενημερωτικού υλικού για την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση από περίπτερο που στήσαμε στον Γιαλό στις 19/6/2011 σε εκατοντάδες συμπολίτες μας.

3. Στις 19/07/2011 η διασυλλογική κίνηση «Σύλλογοι Μυκόνου για την Καθαριότητα και το Περιβάλλον» ύστερα από την συλλογή 1500 υπογραφών κατέθεσε αίτημα υπογεγραμμένο από 50 συμπολίτες μας με αριθμό πρωτοκόλλου 6054 για την διενέργεια ανοιχτού Δημοτικού Συμβουλίου βάσει του άρθρου 10, παραγ.4 του κανονισμού λειτουργίας του Δ. Σ., με θέμα την καθαριότητα και το περιβάλλον. Δυστυχώς, δέκα μήνες μετά δεν έχει υπάρξει, κατά παράβαση κάθε έννοιας δημοκρατίας και επιταγών του Καλλικράτη, καμία απάντηση.

 Πάμε όλοι μαζί, συλλογικά και συνυπεύθυνα

Η Κ.Ε.Πο.Μ. στο πλαίσιο της ενεργούς παρουσίας της στη Μύκονο, έριξε τον σπόρο μιας ιδέας. Αγκάλιασε την προσπάθεια ενημέρωσης για μια πιθανή λύση. Εναπόκειται στον πολίτη της Μυκόνου να επιλέξει αν θα ζήσει συμφιλιωμένος με το περιβάλλον και την τεχνολογική ανάπτυξη ή θα παραμείνει ανενεργός, άβουλος και στην ουσία ανταγωνιστικός με την ίδια τη ζωή και το μέλλον όλων μας.

Θέλουμε να πάψει ο Δήμος να είναι ηθικός αυτουργός και υπεύθυνος για όσα τραγικά συμβαίνουν στο περιβάλλον. Να πάψουμε να συζητάμε για αδυναμία αποκομιδής των απορριμμάτων, για «άγνωστους ψυχοπαθείς και ανεγκέφαλους» κατά τον κ. δήμαρχο, που βάζουν φωτιές στη χωματερή και δίπλα στους κάδους ακόμα και μέσα στον οικισμό. Θέλουμε να μην έχουμε μηδενικό πρόγραμμα ανακύκλωσης. Να μη βιώνουμε πια αυτή την παρακμιακή εικόνα στο νησί.

Από την Κ.Δ.Ε.Π.Π.Α.Μ. που είναι ο αρμόδιος δημοτικός φορέας για το περιβάλλον ζητήσαμε να είναι διοργανώτρια της εκδήλωσης, δεδομένου ότι η ιδέα αφορούσε όλους μας. Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατόν και όχι με δικιά μας ευθύνη. Ο Δήμος Μυκόνου και όλοι οι φορείς του νησιού είχαν κληθεί επίσημα να παρέμβουν στην συζήτηση. Τον Δήμο τον θέλουμε συμπαραστάτη και συμμέτοχο. Θεωρούμε ότι η παρουσία των δημοτικών συμβούλων όπως ο Μίλτος Ατζαμόγλου –που είναι και πρόεδρος της Κ.Δ.Ε.Π.Π.Α.Μ.-, Λευτέρης Σικινιώτης, Δημήτρης Μπάλλας, Γιάννης Θεοχάρης, Μαριγούλα Αποστόλου, Μαρσούλα Χανιώτη και εκπροσώπων φορέων, όπως ο διοικητής της 6ης ΜΣΕΠ κ.Νίκος Κιπενής, συμβάλλει στον πολιτικό πολιτισμό του νησιού. Κάποιοι μάλιστα συμμετείχαν εποικοδομητικά και στο διάλογο.

Μετά την ενημέρωση για την προτεινόμενη ίδρυση κοινωνικής Εταιρίας Λαϊκής Βάσης, πολλοί αισθάνθηκαν την ανάγκη να βάλουν μπρος αμέσως, και ν’ αρχίσουν να μαζεύουν υλικά! Κάποιοι το κάνουν ήδη εδώ και χρόνια. Θα αναφέρουμε μελλοντικά τις επιλογές και την φροντίδα τους. Είναι πρωτοβουλίες που αξίζει να επιβραβευθούν δημόσια. Φωτισμένοι επιχειρηματίες και ιδιώτες. Πολλοί είδαν το μήνυμά σαν το ελάχιστο ελπιδοφόρο φως στην άκρη του δυσώδους τούνελ. Κάποιοι δήλωσαν ήδη επιθυμία συμμετοχής σε μια τέτοια εταιρία. Ό,τι και να προκύψει μ’ αυτή, είτε με άλλη πρόταση, πρωτίστως πρέπει να πάψει ο τόπος να είναι παράδειγμα προς αποφυγήν.

Πρέπει να τονωθούν ξανά οι έννοιες της αλληλεγγύης, της κοινωνικής ευαισθησίας, της περιβαλλοντικής συνείδησης, της ενεργής συμμετοχής. Ρίξαμε το σπόρο. Δεν είναι δικιά μας υπόθεση να αναλάβουμε το βάρος της πιθανής ίδρυσης μιας τέτοιας εταιρίας. Γύρω από τον πυρήνα που δημιουργήθηκε ας συσπειρωθούν οι πρώτοι, οι πιο ζεστοί συμπολίτες μας, μαζί κι εμείς. Το όραμα της Κίνησης Ενεργών Πολιτών είναι το όραμα της συλλογικής δημιουργίας και σε αυτό το όραμα δεν χωρούν αποκλεισμοί και δεν θα κουραστούμε να τονίζουμε ότι η Μύκονος, αξίζει πάντα το καλύτερο.

Γι αυτό ας αγωνιστούμε!