Ευχές για υγεία, δύναμη, ελπίδα και αλληλεγγύη!

Screen shot 2017-12-15 at 1.30.37 PM

Πολεοδομία εν αργία. Οι προσωπικές ευθύνες του Δημάρχου και της διοίκησης του Δήμου.

Η απροθυμία και ανικανότητα του Δημάρχου κ. Κουκά να διοικήσει το Δήμο και τις υπηρεσίες του προς όφελος όλης της κοινωνίας, να λύσει τα σοβαρά προβλήματα του νησιού, να επιβάλει την τάξη και να πατάξει την διαφθορά, οδηγούν για δεύτερη φορά σε αναστολή λειτουργίας την Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου Μυκόνου. Οδηγεί τον κλάδο της οικοδομής σε παρατεταμένη ομηρία, μια κατάσταση που βιώνουν όλοι οι επαγγελματίες του χώρου καθ’ όλη την διάρκεια αυτής της διοίκησης από το 2014 μέχρι σήμερα  -ακόμη και όταν ο προϊστάμενος κ. Καστορίνης βρισκόταν στην υπηρεσία- ενώ ευνοεί την αυθαίρετη δόμηση.

ΥΠΗΡΕΣΙΑ «ΕΛΕΩ» ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΥ

Με πρόσχημα την υποστελέχωση της υπηρεσίας, φαινόμενο που δεν αποτελεί χαρακτηριστικό μόνο του Δήμου της Μυκόνου, ο κ. Κουκάς επέτρεψε στον προϊστάμενο της ΥΔΟΜ να «αλωνίζει» κυριολεκτικά και να εκθέτει τον Δήμο και το νησί της Μυκόνου.
Δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι εις βάρος του κ. Καστορίνη έχει ασκηθεί δίωξη για κατ’ εξακολούθηση παράβαση καθήκοντος και ψευδή βεβαίωση. Η συμπεριφορά του αργά η γρήγορα θα οδηγούσε και στην ποινική του δίωξη. Και σίγουρα όχι για μια-δυο περιπτώσεις αλλά για πολλές περισσότερες.

Μας εκπλήσσει δυσάρεστα όμως η κατ’ εξακολούθηση απροθυμία του Δημάρχου να αντιμετωπίσει τα γεγονότα και να προλάβει τραγικές για τον Δήμο καταστάσεις.
• Τι έχει κάνει στην πραγματικότητα ο κ. Κουκάς για την εύρυθμη λειτουργία της Πολεοδομίας; Στην πραγματικότητα τίποτε άλλο από μετάθεση ευθυνών, προσφιλή του τακτική άλλωστε για όλα τα σοβαρά ζητήματα.
• Ήταν από την αρχή αυτής της δημαρχιακής περιόδου ο μοναδικός υπάλληλος της ΥΔΟΜ ο κ. Καστορίνης ; Όχι βέβαια! Πολλοί από τους υπαλλήλους που στελέχωναν την υπηρεσία τράπηκαν σε «φυγή» όταν διαπίστωσαν ότι μπροστά στα σοβαρά προβλήματα της δυσλειτουργίας της υπηρεσίας που κληρονομήθηκαν από την προηγούμενη δημοτική αρχή, μένουν απροστάτευτοι χωρίς της ουσιαστική κάλυψη του Δήμου και του ίδιου του Δημάρχου. Κάποιοι λοιπόν έκαναν χρήση των δικαιωμάτων που τους δίνει ο νόμος και πήραν άδεια άνευ αποδοχών, άλλοι παραιτήθηκαν από το Δημόσιο και άλλοι ζήτησαν μετάταξη.
• Γιατί καθυστέρησε η προκήρυξη (ΣΟΧ 2/2016) των τριών μηχανικών αφού η απόφαση υπ.αρ. 43 του ΔΣ ελήφθη στις 18/3/2016 ενώ οι συμβασιούχοι ήρθαν στην υπηρεσία μήνες αργότερα;
• Γιατί ο Δήμος Μυκόνου δεν υπέβαλλε τελικά τα αιτήματα στο Υπουργείο Εσωτερικών για να εγκριθούν οι αποφάσεις 62 & 63 του ΔΣ στις 27-3-2017 για την πρόσληψη με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου 10 μηχανικών και συγκεκριμένα
(2) Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (2) Πολιτικών Μηχανικών (1) Τοπογράφου Μηχανικού , (1) Μηχανολόγου Μηχανικού (3) Δομικών Έργων και (1) Μηχανικού Παραγωγής και Διοίκησης;
• Γιατί δεν φρόντισε για την έγκαιρη πρόσληψη εκ νέου συμβασιούχων μηχανικών;
• Και εάν ο λόγος που δεν το έκανε ήταν ο ΟΕΥ του Δήμου όπως μας είπε, γιατί δεν φρόντισε να τον αλλάξει έγκαιρα ώστε να διευκολυνθεί η διαδικασία αλλά τον άλλαξε τον Ιούλιο του 2017;

Μήπως τελικά κάποιους βόλευε η υποστελέχωση της υπηρεσίας και αυτούς εξυπηρέτησε ο Δήμαρχος με την ολιγωρία του;
Έτσι μείναμε από τα τέλη Σεπτεμβρίου 2017 πάλι με τρείς υπαλλήλους στην υπηρεσία, εκ των οποίων μόνο ο ένας, ο κ. Καστορίνης, είχε δικαίωμα υπογραφής.
Πεδίο δόξης λαμπρό για έναν υπάλληλο που δεν άργησε να δείξει πως αντιλαμβάνεται τον τρόπο που πρέπει να ασκεί τα καθήκοντά του. Αυτό δηλώνουν οι πάμπολλες μαρτυρίες για εξυπηρέτηση από την «πίσω πόρτα», οι εκβιασμοί σε πολίτες για την επίσπευση των διαδικασιών, οι τριτοκοσμικές καταστάσεις με πολίτες και επαγγελματίες να στήνονται στην ουρά από τα άγρια χαράματα για να καταφέρουν να τελειώσουν την δουλειά τους και τελικά να πέφτουν θύματα άνισης μεταχείρισης.
• Τι έκανε ο Δήμαρχος για να τον ελέγξει ως πολιτικός του προϊστάμενος;
Τίποτα ουσιαστικό. Ακόμη και τα τρία πειθαρχικά που δηλώνει ότι πέρασε τον υπόδικο προϊστάμενο είναι αναμφιβόλου αποτελέσματος αφού το πρώτο τον αθώωσε και τον οδήγησε στην θέση του εν μια νυκτί παραμονές των Χριστουγέννων του 2016, για να τελειώσει τις “δουλειές» που άφησε στη μέση!
Για να τον “ελέγξει”, χρησιμοποίησε παράδοξους και αναποτελεσματικούς τρόπους όπως την αφαίρεση της σφραγίδας της πολεοδομίας (!) από τον ίδιο, τη μεταφορά της στο κτίριο του Δήμου και την εποπτεία του προϊσταμένου από εντεταλμένο Δημοτικό Σύμβουλο, εγείροντας υποψίες για την ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων μεταξύ της Δημοτικής Αρχής και των πολιτών.
• Τι έκανε o κ. Δήμαρχος όταν πληροφορήθηκε ότι ο κ. Καστορίνης εκδίδει άδειες σε μη άρτια και οικοδομήσιμα αγροτεμάχια είτε «κλέβοντας» τετραγωνικά από όμορες ιδιοκτησίες είτε παρερμηνεύοντας σκόπιμα ΦΕΚ και ΠΔ ;
Η απάντηση που μας έδωσε ο κ. Κουκάς σε σχετικό ερώτημα όταν τον επισκεφτήκαμε στο γραφείο του στις 3/10/17 για το σοβαρό αυτό ζήτημα, ήταν ότι ο ίδιος δεν είναι μηχανικός και δεν μπορεί να ερμηνεύσει τις διατάξεις των νόμων δόμησης. Εντύπωση προκαλεί πώς ένας νομικός και μάλιστα ο ανώτατος άρχοντας αυτού του τόπου απαντάει με αυτόν τον τρόπο!
• Για ποιο λόγο ο κ. Δήμαρχος απέφευγε να συναντηθεί με τον Σύλλογο Μηχανικών οι οποίοι επανειλημμένα ζητούσαν συνάντηση για το ίδιο θέμα;
• Για ποιο λόγο ο Δήμαρχος ανέστειλε προσωρινά την έκδοση επαγγελματικών αδειών με έγγραφο «εντέλλεσθε» (!) στις 25/9/17 έως τις 31/10/17 -έγγραφο που δεν ανακοινώθηκε δημόσια και δεν ήταν γνωστό ούτε στους συμβούλους της πλειοψηφίας- επικαλούμενος την φέρουσα ικανότητα του νησιού, χωρίς να έχει τέτοια αρμοδιότητα αφού τέτοιου είδους διαδικασία απαιτεί απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου;
Στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος!

Στην ουσία αποδεικνύεται ότι αποτελεί πολιτική επιλογή του κ. Κουκά και της διοίκησης του Δήμου η παράλυση της ΥΔΟΜ.
Ο κ. Δήμαρχος «ροκάνιζε» τον χρόνο για να καταφέρει -αφού έχει «εξυπηρετήσει» έναν κύκλο ημέτερων, γνωστών και συγγενών- να διεκδικήσει την πολυπόθητη για αυτόν διοικητική υποστήριξη της ΥΔΟΜ από τον Δήμο Σύρου-Ερμούπολης.
Προφανές είναι, ότι στόχος του δεν είναι να εξυπηρετήσει του πολίτες της Μυκόνου αλλά να καλύψει τα νώτα του εμπρός στα μεγάλα σκάνδαλα της Πολεοδομίας του Δήμου Μυκόνου, άλλα γνωστά και άλλα όχι ακόμη, όλα όμως επικίνδυνα να σκάσουν σύντομα και να τον πάρουν «αμπάριζα»!
Η επόμενη μέρα από την δημοσίευση της διαπιστωτικής πράξης του γραμματέα της Αποκεντρωμένης περί αδυναμίας λειτουργίας της ΥΔΟΜ, βρίσκει τον Δήμο της Μυκόνου για άλλη μια φορά διοικητικά εξαρτώμενο από τον Δήμο Σύρου, σε ένα κλίμα έντονων και δικαιολογημένων αντιδράσεων στο γειτονικό νησί και με αβέβαιο μέλλον για την ομαλή λειτουργία της ΥΔΟΜ.

 

ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ

Η σοβαρότητα του θέματος της παράνομης έκδοσης αδειών σε μη άρτια και οικοδομήσιμα αγροτεμάχια ανάγκασε τους δ.σ της ΚΕΠοΜ Άννα Καμμή και Απόστολο Νάζο να θέσουν το θέμα προ ημερησίας διάταξης στην συνεδρίαση του ΔΣ στις 27/10/17.
Σκόπιμα όπως αποδείχτηκε από την παρερμηνεία του ΠΔ 243/2005- ΖΟΕ, ο προϊστάμενος της ΥΔΟΜ κ. Αντώνη Καστορίνης εξέδιδε οικοδομικές άδειες σε μη άρτια και οικοδομήσιμα γήπεδα.
Η απαράδεκτη διαστρέβλωση της Χωροταξικής Μελέτης συνέβαλε στην άνιση αντιμετώπιση πολιτών, κάποιοι από τους οποίους οδηγήθηκαν σε μηχανικούς αμφιβόλου ποιότητας για να εκδώσουν στα κρυφά και γρήγορα άδειες σε μη άρτια γήπεδα για κατασκευές που ξεκίνησαν και ολοκληρώθηκαν σε χρόνο ρεκόρ!
Ο Σύλλογος Μηχανικών Μυκόνου ζήτησε διευκρίνιση από το ΥΠΕΝ. Η απάντηση δόθηκε άμεσα,  επιβεβαιώνοντας άλλωστε αυτό που γνώριζαν όλοι οι μηχανικοί , οι προϊστάμενοι της Πολεοδομίας και οι προηγούμενοι Δήμαρχοι για την αρτιότητα- που σε καμία περίπτωση δεν ορίζεται σε γήπεδα κάτω των 4.000 τμ.
Όλοι εκτός από τον κ. Κουκά και τον κ. Καστορίνη!
Ο Πρόεδρος και μέλη Σύλλογος Μηχανικών παρευρέθηκαν στην συνεδρίαση του ΔΣ και εξέθεσαν την αγανάκτησή τους για την συμπεριφορά του προϊσταμένου της ΥΔΟΜ όταν τον ενημέρωσαν για την αποστολή του παραπάνω εγγράφου με κοινοποίηση στον Εισαγγελέα.
Βέβαια απάντηση από την Πολεοδομία οι μηχανικοί δεν έλαβαν ποτέ, παρά μόνο τις απειλές του προϊσταμένου, ενώ η απάντηση του Δημάρχου και του Αντιδημάρχου κ. Λάμπρου Παναγιωτακόπουλου, ήταν ότι έπρεπε οι Μηχανικοί να …κάνουν μήνυση στον Προϊστάμενο της Πολεοδομίας!
Καμία άλλη αντίδραση από τους υπόλοιπους Δημοτικούς Συμβούλους της πλειοψηφίας και της μείζονος μειοψηφίας, που άκουγαν χωρίς να κατανοούν την σοβαρότητα των ευθυνών τους, ενώ θα έπρεπε να διαπιστώνουν την ανεπάρκεια της Διοίκησης!
Η επιλογή της ΜΗ αντίδρασης σημαίνει συγκάλυψη και αφήνει την πόρτα ανοιχτή σε συμφέροντα και ήθη ξένα προς τον τόπο, παρουσιάζει μια ασυνέχεια στις προσπάθειες και στους κόπους των προηγούμενων να τον κρατήσουν ζωντανό και των σημερινών, αυτών που θέλουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια στον τόπο που αγαπάμε.

Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι όλο και περισσότεροι-ακόμη και ντόπιοι- βλέπουν την Μύκονο σαν τόπο ευκαιρίας για να πλουτίσουν χωρίς να νοιάζονται ούτε για τις ομορφιές του ούτε για τους κατοίκους του, ούτε για το περιβάλλον του, όσο και να διατείνονται για το αντίθετο. Ένας Δήμαρχος που θεωρεί ότι η ΖΟΕ δεν επαρκεί ή ότι χρήζει τροποποίησης μπορεί να προβεί με τις δυνατότητες που του δίνει ο νόμος σε όλες εκείνες τις ενέργειες για την κατάργηση της ή την βελτίωση της όπως η εκπόνηση και εφαρμογή μελετών ΓΠΣ, ώστε όλοι οι πολίτες να έχουν ίση αντιμετώπιση.

Ο σκοπός της παράταξή μας δεν είναι να καταγγέλλει τους πολίτες για τις επιλογές τους, αλλά να ελέγχει την διοίκηση προς όφελος όλων των πολιτών, να πιέζει για την ορθή εφαρμογή νόμων και διατάξεων, διαφυλάσσοντας το κοινό περί δικαίου αίσθημα και εξασφαλίζοντας ένα περιβάλλον ισονομίας απέναντι στους πολίτες χωρίς διακρίσεις.
Ρωτήσαμε λοιπόν τον κ. Κουκά για τις ενέργειες που θα προβεί για την αποκατάσταση της νομιμότητας. Η απάντηση που πήραμε και οι ενέργειες που δεν έγιναν ακόμη και μέχρι σήμερα, αποδεικνύουν ότι ούτε θέλει ούτε μπορεί να δώσει λύση.
Στα τρία χρόνια της διοίκησης του Δήμου, ο κ. Κουκάς αναμετρήθηκε με τα μεγάλα προβλήματα αυτού του τόπου και βρέθηκε μικρός!
Τις τραγικές συνέπειες αυτής της ανεπάρκειας πληρώνει ήδη το νησί.

 

 

Αποκλεισμός της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες. Η περίπτωση της Φραγκιάς.

Ο αποκλεισμός της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες του νησιού ενόψει ή μετά από μια αγοροπωλησία παραθαλάσσιου αγροτεμαχίου, αποτελεί τα τελευταία χρόνια μια πολύ δυσάρεστη εξέλιξη, φαινόμενο σε όλο και μεγαλύτερη συχνότητα.

Μεγάλες διαστάσεις έχει πάρει τον τελευταίο καιρό ο αποκλεισμός της προϋπάρχουσας πρόσβασης για την παραλία της Φραγκιάς με την τοποθέτηση καγκελόπορτας με λουκέτο, τοποθέτησης κάμερας και φύλακα για την αποτροπή όλων όσοι θέλουν να φτάσουν στην συγκεκριμένη παραλία.

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι η υπόθεση της Φραγκιάς έχει απασχολήσει τον Δήμο από το 2015, όταν ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας της Άνω Μεράς ζήτησε από τα μέλη να προεγκρίνουν την άδεια υγειονομικού ενδιαφέροντος σε ημιτελές κτίσμα στην παραλία της Φραγκιάς. Θυμίζουμε επίσης ότι η παραλία της Φραγκιάς συμπεριλαμβάνεται σε αυτές που το ΔΣ του Δήμου κατ’ επανάληψη έχει αποφασίσει να μην διατεθεί προς εκμετάλλευση.

Με αυτό το επιχείρημα προσέφυγε στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση ΝΑ κατά της απόφασης η σύμβουλος της ΚΕΠοΜ Ματίνα Μανδηλαρά, προκαλώντας την ανάκληση της απόφασης.
Στην εξέλιξη αυτή σημαντική στάθηκε η συμβολή και η δυναμική κινητοποίηση πολιτών και κατοίκων κυρίως της περιοχής Φραγκιά και της Λιάς οι οποίοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και ίδρυσαν την Μη Κερδοσκοπική Ένωση Προσώπων «Συνεργασία- Μύκονος». Για το συγκεκριμένο ημιτελές ακίνητο εγείρονται ερωτήματα νομιμότητας αφού η απόστασή του από τον αιγιαλό είναι όχι μεγαλύτερη των 30 μέτρων .
Προσωρινά φάνηκε να κερδήθηκε η μάχη για την Φραγκιά.

Η επιτυχία όμως ήταν εφήμερη αφού τον Ιούνιο του 2016 οι προθέσεις του ιδιοκτήτη άλλαξαν και τώρα από κοινόχρηστη παραλία με ομπρέλες για την οποία χρόνια πάσχιζε να πάρει άδεια, αποφάσισε να βάλει μία νέα πόρτα και να περιφράξει την περιοχή που στάθμευαν τα αυτοκίνητα ώστε να μην μπορεί κάποιος να κατέβει με τα πόδια. Λίγους μήνες αργότερα (06/12/2016) ύψωσε απροσπέλαστη είσοδο με λουκέτο.

20617238_10213169440567050_2865574621668343072_o
Οι κινήσεις αυτές ενισχύουν την πεποίθηση ότι η ιδιόκτητη περιοχή διατίθεται προς πώληση με το δέλεαρ της ‘ιδιωτικής’ παραλίας.
Για όσους φέτος κατάφεραν να προσπελάσουν τα ‘τείχη’ και να βρεθούν στην Φραγκιά είδαν πινακίδες που γράφουν ‘απαγορεύεται η πρόσβαση’ ενώ η ταμπέλα που ενημέρωνε για την δημόσια πρόσβαση και κατεύθυνε στην παραλία εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.

Η καταγγελία που έστειλε η «Συνεργασία- Μύκονος» στην Κτηματική Υπηρεσία και στον Δήμο, προκειμένου να ενημερωθούν και να αντιδράσουν στην διακοπή της πρόσβασης και στην εύρεση λύσης, μέχρι σήμερα δεν έχει αποφέρει καρπούς.

Για τον λόγο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης κ. Γιασός Μαράτος και τα μέλη της έφεραν το θέμα στην συνεδρίαση στις 31 Αυγούστου 2017, ζητώντας από το ΔΣ του Δήμου να βρεθεί άμεσα λύση.

Απαντώντας ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς κ. Γιάννης Ζουγανέλης, υπερασπίστηκε το δικαίωμα του κάθε ιδιοκτήτη να περιφράζει την ιδιοκτησία του.

Καμία αντίρρηση. Πώς προστατεύεται όμως η ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες όταν όλοι οι ιδιοκτήτες των αγροτεμαχίων που γειτνιάζουν στις παραλίες περιφράζουν την ιδιοκτησία τους;

Η έρευνα για το νομικό πλαίσιο που διέπει την προστασία της ελεύθερης πρόσβασης μας οδηγεί σε μια σειρά από νόμους με κυριότερο τον νόμο Τρίτση (1337/83) και φυσικά τον νόμο 2971/2001. Για την Μύκονο σημαντικό είναι και το ΠΔ 243/ 2005 (ΖΟΕ).

Όλη η νομολογία προσπαθεί να εξασφαλίσει την ελεύθερη πρόσβαση ορίζοντας περιορισμούς (απαγόρευση της περίφραξης ιδιοκτησιών σε ζώνη 500 μέτρων από την ακτή, απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών για την δημιουργία οδών προσπέλασης προς την παραλία, δημιουργία χώρων στάθμευσης οχημάτων, δημιουργία πεζοδρομίων, δημοτικών και κοινοτικών οδών, κατεδάφιση κτισμάτων εντός αιγιαλού και περιφράξεων που παρεμποδίζουν την πρόσβαση, ορισμός χρήσεων κ.λ.π).

Όλες αυτές οι διατάξεις αν και θεωρήθηκαν σωστές, δεν εφαρμόστηκαν –πλην ελαχίστων περιπτώσεων- λόγω των γνωστών καταστάσεων αδράνειας και διαπλοκής των υπηρεσιών και των πελατειακών σχέσεων και της διαφθοράς των τοπικών και κεντρικών ιθυνόντων. Το γεγονός αυτό όμως, δεν στερεί τη σημασία που έχουν ακόμα και σήμερα αφού είναι όλες σε ισχύ και μπορεί να ενεργοποιηθούν κάθε στιγμή, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά, ότι το θεσμικό οπλοστάσιο του χωρικού σχεδιασμού είναι πλούσιο σε πολλούς τομείς αλλά ανενεργό και αχρησιμοποίητο όταν δεν υπάρχει η ανάλογη πολιτική βούληση!

Ο πρόεδρος της Δημοτικής κοινότητας Άνω Μεράς, κ. Ζουγανέλης, πρότεινε την εναλλακτική λύση πρόσβασης από τον παλιό μοναστηριακό δρόμο στην ΒΑ πλευρά της παραλίας. Επισκεφθήκαμε την περιοχή και διαπιστώσαμε ότι αυτή η λύση απαιτεί μπάζωμα του ρέματος που κατεβαίνει από τον προφήτη-Ηλία, το οποίο επίσης κόβεται από την περίφραξη άλλης ιδιοκτησίας.

Είναι δυνατόν να προτείνεται να δημιουργηθεί πρόσβαση στην συγκεκριμένη παραλία μέσα από ρέμα ή από πεζοπορικό μονοπάτι, αφού ως γνωστόν δεν επιτρέπεται το μπάζωμα ρεμάτων; Αλλά αντιθέτως επιβάλλεται εκ του Νόμου η διατήρηση των ρεμάτων ως φυσικών πτυχώσεων του εδάφους και φυσικών αεραγωγών που συμβάλλουν στη διατήρηση του μικροκλίματος της περιοχής;

Πρέπει να τονισθεί ότι η διαμόρφωση του οδικού δικτύου συνδέεται με κριτήρια χωροταξικού σχεδιασμού με γνώμονα πάντα τη προστασία του περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα, δεδομένου ότι κάθε πράξη διαχειρίσεως και εκσυγχρονισμού του οδικού δικτύου που περιλαμβάνει την διάνοιξη νέων οδών, όσο περιορισμένη και αν είναι, έχει επιπτώσεις επί των στοιχείων του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και στην οικιστική, τουριστική κ.λπ. ανάπτυξη της περιοχής.

Ρωτάμε την Δημοτική Αρχή:

1. Με ποιά οικοδομική άδεια κτίσθηκαν μαντρότοιχοι ύψους σχεδόν δύο μέτρων στη περιοχή, οι οποίοι κατά τη θερινή περίοδο 2017 απέκλεισαν την πρόσβαση των λουομένων στη παραλία της Φραγκιάς;

2. Έχει ελεγχθεί πολεοδομικώς τόσο ο ιδιοκτήτης της περιοχής, που φέρεται κύριος της μπάρας που αποκλείει την πρόσβαση στη παραλία Φραγκιάς, όσο και ο ιδιοκτήτης παρακείμενης υφιστάμενης πλήρως αποπερατωμένης οικοδομής, οι οποίοι από κοινού συνέδραμαν στη διαμόρφωση των τοιχείων που φράσσουν την πρόσβαση προς την παραλία της Φραγκιάς;

3. Για την έκδοση της οικοδομικής άδειας της τελευταίας αυτής οικοδομής, θεωρήθηκε από την πολεοδομική αρχή ότι το εν λόγω οικόπεδο έχει πρόσωπο σε υφιστάμενο δρόμο ο οποίος έχει τεθεί εν τοις πράγμασι, σε κοινή χρήση; Εάν ναι, τότε η Διοίκηση αναγνωρίζει την κοινοχρησία του δρόμου.

4. Εάν τούτο δεν συνέβη, ο ιδιοκτήτης αυτός έχει προβεί σε συμβολαιογραφική πράξη παραχώρησης σε κοινή χρήση αντίστοιχου χώρου πλάτους 4 μέτρων;

5. Τί προτίθεται να κάνει για την διασφάλιση της δημόσιας πρόσβασης στην παραλία της Φραγκιάς αλλά και στις υπόλοιπες παραλίες του νησιού η δημοτική αρχή;

6. Προτίθεται ο Δήμος να διασφαλίσει το αυτονόητο κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού επί της παραλίας της Φραγκιάς, εάν οι ιδιοκτήτες της περιοχής αρνηθούν για εύλογους λόγους να παραχωρήσουν δουλεία διόδου; Δηλαδή ο Δήμος θα εφαρμόσει το Σύνταγμα και τους νόμους για τη διασφάλιση του κοινόχρηστου χαρακτήρα της παραλίας της Φραγκιάς;

7. Πού θα μπορούν να σταθμεύουν τα αυτοκίνητα οι οδηγοί που επιλέγουν την παραλία της Φραγκιάς για να ακολουθήσουν ένα μονοπάτι μέσα από ρέμα; Το ρέμα αυτό είναι δυνατόν να εξηπηρετήσει τις ανάγκες που ανέκυψαν;

Κανένας ιδιώτης δεν νομιμοποιείται να παρακωλύει την ανεμπόδιστη προσπέλαση προς την ακτή και τούτο σε ήδη υφιστάμενο και διαμορφωμένο δρόμο, ο οποίος σήμερα εξυπηρετεί πλήθος ιδιοκτησιών και έχει ήδη τεθεί σε κοινοχρησία και μάλιστα σε απόσταση μόλις 300 μέτρων από την ακτή.

Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας δεν δικαιολογεί την δημιουργία οιωνδήποτε φραγμών ή εμποδίων που αναιρούν την πρόσβαση κάθε πολίτη στον αιγιαλό, ενώ κάθε ιδιοκτήτης παράκτιας έκτασης υποχρεούται να αφήνει δίοδο για την ακώλυτη προσπέλαση προς αυτόν, και τούτο κατ’ επιταγή του Συντάγματος και του Νόμου.

 

 

Η Φτελιά, η υπουργός Πολιτισμού και η οργή του Ποσειδώνα

 

Tης Αλεξάνδρας Αγγελετάκη
Αρχαιολόγου, Ξεναγού

Με την αφορμή τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών σχετικά με την απόφαση της υπουργού Πολιτισμού να επιτρέψει σε γνωστή επιχείρηση να εκμεταλλευτεί την παραλία της Φτελιάς θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή αρμοδίων και πολιτών στην ανάγκη της προστασίας της συγκεκριμένης περιοχής σαν έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους των Κυκλάδων και της Ελλάδος.

Η θέση Φτελιά επισημάνθηκε από τον Κωνσταντίνο Τσάκο στη δεκαετία του ’80 μετά από υποδείξεις του ερασιτέχνη αρχαιολάτρη +Σταύρου Πολυκανδριώτη. Όπως έδειχναν τα εργαλεία οψιανού και τα «όστρακα» αγγείων που ο παραπάνω αρχαιολόγος συνέλεξε από την επιφάνεια του χαμηλού χωμάτινου λόφου και της γύρω περιοχής, επρόκειτο για προϊστορική κατοίκηση (Τσάκος 1989). O ίδιος υποστήριξε σε άρθρο του ότι ο ορατός λόφος της Φτελιάς θα μπορούσε ίσως να ταυτιστεί με τον ομηρικό μύθο και την άποψη ότι στην αρχαιότητα η θέση ταυτιζόταν με τον τάφο του Αίαντα του Λοκρού, του γνωστού ήρωα του τρωικού πολέμου, ο οποίος ναυάγησε και πνίγηκε κατά την επιστροφή του από την Τροία και το σώμα του ξεβράστηκε στις ακτές της Μυκόνου.

MYKONIATIKH-ARXAIOLOGIKA-ED

Ο μύθος εξηγεί πως ο Ποσειδώνας εκδικήθηκε τον ήρωα γιατί δεν σεβάστηκε την κόρη του Πρίαμου, Κασσάνδρα, όταν ζήτησε καταφύγιο στον ναό της Αθηνάς αφού οι Έλληνες κατέλαβαν την Τροία. Ο Ποσειδώνας πολλές φορές εκδικείται ήρωες και θνητούς όταν έχουν διαπράξει ασέβεια. Ας το κρατήσουμε αυτό στο μυαλό μας.

Η περιοχή ανασκάφηκε αργότερα από την επιστημονική ομάδα του Αδαμάντιου Σάμψων υπό την εποπτεία του Πανεπιστήμιου Αιγαίου και με χρηματική συνεισφορά κατά περιόδους του Δήμου Μυκόνου. Για την Φτελιά υπάρχουν πολλές μελέτες γύρω από τα ευρήματα και την σπουδαιότητα του οικισμού.

Η προϊστορική κατοίκηση της Φτελιάς θεωρείται από τις πρωιμότερες στο Αιγαίο μαζί με αυτή του Σάλιαγκου και χρονολογείται στο 5000 με 4500 π.X. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως έναν οικισμό με ανθηρή οικονομική δραστηριότητα, εμπορικές σχέσεις και ανταλλαγές προϊόντων με αλλά νησιά μιας και συλλέχθηκε οψιανός που προέρχεται από τη Μήλο. Η ύπαρξη ευρημάτων, όπως ειδωλίων και κεραμικής, εργαλείων λίθινων, οστέϊνων, κοσμημάτων και κτιρίων κατοίκησης, υποδεικνύει την ύπαρξη μιας κοινωνίας πολύπλοκης και τεχνικά προηγμένης, που κατείχε τη γνώση για την πρόσκτηση της πρώτης ύλης αλλά και την τεχνογνωσία της κατασκευής.

Οι νησιώτες της προϊστορικής εποχής ενός μακρινού παρελθόντος διάλεξαν να κατοικήσουν κοντά σε μια περιοχή στη Μύκονο όπου υπάρχουν υδάτινοι πόροι απαραίτητοι για τη διαβίωση τους και η μεγαλύτερη έκταση καλλιεργήσιμης γης. Η συλλογή από κέρατα μεγαλύτερων ζώων στην περιοχή υπαινίσσεται ότι η πανίδα και η χλωρίδα ήταν επίσης διαφορετική από σήμερα, αφού τα κερατοειδή δεν επιβιώνουν σε περιοχές χωρίς δάση.

Οι ανασκαφές που έχουν διενεργηθεί σε δυο περιόδους, 1995-96 και 2000-2003 θα μπορούσαν να συνεχιστούν αν υπήρχαν πόροι και ερευνητικά προγράμματα για παραπάνω ανάδειξη της σπουδαίας αυτής προϊστορικής θέσης στο Αιγαίο. Είναι σαφές ότι η περιοχή χρήζει ανάδειξης από το Υπουργείο, μιας και η γειτνίαση του με λατομείο πωρόλιθου και με την περιοχή Παλαιοκάστρου που δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς, θα μπορούσαν να συμπληρώσουν την εικόνα του μακρινού παρελθόντος του Αιγαίου. Ανατολικά δε της νεολιθικής θέσης σε μια βόλτα που κάναμε, εντοπίσαμε κοιλότητες στο έδαφος που δείχνουν ότι υπήρχε δραστηριότητα και σε σχετικά νεότερους χρόνους μιας και υπάρχει έντονη παρουσία κεραμικής και εκεί όπως και σε αλλά σημεία γύρω από τον όρμο της Φτελιάς.

Μάλιστα, αυτό που επισημαίνουν και οι ανασκαφείς είναι ότι η περιοχή αυτή παραμένει ένας πνεύμονας γεωργικών και κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων και με την απόληξη του λαγκαδιού, αποτελεί ίσως ένα από τα σημεία του νησιού που θα έπρεπε να προστατευτούν για να διατηρηθεί το γόνιμο χώμα που χάνεται πια από τις Κυκλάδες. Αυτό, επισημαίνεται και από επιστήμονες που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, για την περιβαλλοντική καταστροφή που φέρνει η άλογη, και χωρίς προγραμματισμό, τουριστική ανάπτυξη στη Ελλάδα.

Πρέπει να σκέφτεται κάποιος ότι το μέλλον ενός τόπου δεν μπορεί να αποφασίζεται μόνο από τις κοντόφθαλμες βλέψεις όσων θέλουν να ανοίξουν επιχειρήσεις στο νησί έχοντας σαν στόχο το γρήγορο κέρδος. Αλλά πολίτες και αρχές οφείλουν να υπερασπιστούν το παρελθόν αλλά και το μέλλον του τόπου, προστατεύοντας το από πρακτικές που μπορεί να το καταστρέψουν χωρίς επιστροφή. Σήμερα δεν έχουμε πλέον την μυθολογία και τον Ποσειδώνα να εκδικείται την «ύβριν» και την ανθρώπινη αλαζονεία, έχουμε όμως σεισμούς, τσουνάμια και τυφώνες. Αν εμείς οι ίδιοι δεν συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να διατηρήσουμε τους φυσικούς πόρους και να προστατέψουμε το περιβάλλον τότε η φύση θα μας εκδικηθεί. Έχει ήδη αρχίσει. Πριν ξυπνήσει λοιπόν η οργή του Ποσειδώνα για μια ακόμη φορά ας καλοσκεφτούμε τί κάνουμε.

Η ενοικίαση της παραλίας σε επιχειρήσεις με σκοτεινό παρελθόν στο νησί, που στηρίζονται σε δημόσιες σχέσεις και δεν υπακούουν στους νομούς, αντλώντας δύναμη από ένα πλέγμα αδιάβλητης διαφθοράς, χωρίς να σέβονται κανέναν και τίποτα, άφησαν ένα δυσβάσταχτο αποτύπωμα και μια πικρή γεύση φέτος σε όλους, παρ’ όλη την πολυπόθητη αύξηση του τουρισμού σε αριθμούς αλλά όχι σε ποιότητα ζωής. Οι αλλαγές τους κλίματος, η έλλειψη παντελούς προγραμματισμού και έλέγχου μπορεί να φέρει πλέον το τέλος του ίδιου του νησιού και της φυσικής του ομορφιάς, που τόσα χρόνια πουλιέται και αγοράζεται.

Ο δήμαρχος Μυκόνου Κωνσταντίνος Κουκάς και το ΔΣ πήρε θέση κατά της ενοικίασης αυτής της παραλίας στηριζόμενος στο γεγονός ότι είναι αρχαιολογική θέση, και μια από τις λίγες παραλίες που πρέπει να προστατευτούν, αντιδρώντας στην απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού. Είναι ευκαιρία λοιπόν να χρηματοδοτήσει ο Δήμος, την περαιτέρω ανάδειξη της περιοχής σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και με επιστήμονες περιβαλλοντολόγους, να προστατέψει την ιστορία του προϊστορικής περιόδου στο Αιγαίο διατηρώντας παράλληλα και ένα φυσικό πνεύμονα για το μέλλον. Με αυτόν τον τρόπο ίσως μπορέσει και η δική μας εποχή, να αφήσει παρακαταθήκη κάτι που να εμπεριέχει το όραμα που χρειάζεται ο τόπος πια από τους πολιτικούς του άρχοντες, για να σωθεί από την πιθανή οργή του Ποσειδώνα.

Όπως φαίνεται λοιπόν η θέση της Φτελιάς στο Αιγαίο δεν συνδέεται μόνο με το μύθο αλλά και με μια σημαντική ανθρώπινη δραστηριότητα του παρελθόντος, του σεβασμού στη φύση και στις δυνατότητες που παρέχει στον άνθρωπο για την επιβίωση του. Άς την προστατέψουμε επομένως για να μείνει στη μνήμη και των επόμενων γενεών.

_____________________________________________________________________________

〉 Σχετική βιβλιογραφία

Η Φτελιά προστατεύεται από τον αρχαιολογικό νομό του 1995 ως αρχαιολογική θέση. Αριθμός Υπουργικής Απόφασης,  Αριθμός ΦΕΚ ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/ Φ43/21736/1223/19-6-1995 – ΦΕΚ 606/Β/10-7-1995

Τσάκος Κ. Αρχαιογνωσία τεύχος 6, 1989.

Σάμψων Α. The prehistoric settlement of Ftelia, Rhodes 2002

Ταμπακοπουλου, Γ., Η θέση της Νεολιθικής Φτελιάς Μυκόνου στο Αιγιακό της πλαίσιο, Πρακτικά Διημερίδας, Μύκονος 2009.

〉 Πηγές φωτογραφιών:
• Figurines, Η κόρη της Φτελιάς: http://www.academia.edu, FIGURINES FROM THE LATE NEOLITHIC SETTLEMENT OF FTELIA, MYKONOS Adamantios Sampson & Vagia Mastrogiannopoulou, 2017

http://mykonensis.blogspot.gr/2011/03/blog-post_14.html

 

Nammos: Aνάκληση σύμβασης παραχώρησης απλής χρήσης παραλίας και αιγιαλού

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ

Mε έγγραφο της η Περιφερειακή Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας Αιγαίου της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας, ανακαλεί την τριετή σύμβαση παραχώρησης του δικαιώματος απλής χρήσης παραλίας και αιγιαλού, που είχε υπογράψει στις αρχές Ιουλίου με την εταιρεία «Nammos Restaurant by the Sea», λόγω παραβάσεων και μη τήρησης των όρων του συμφωνητικού.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Cnn Greece, τόσο η Λιμενική Αρχή Μυκόνου όσο και η Αστυνομία του νησιού γνωστοποίησαν στοιχεία στο υπουργείο Οικονομικών τα οποία καταδείκνυαν πως το Nammos καταστρατήγησε τους όρους της σύμβασης για τη διεξαγωγή συναυλιών. Η Περιφερειακή Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας Αιγαίου κάλεσε τους ιδιοκτήτες του Nammos σε απολογία για το συμβάν και αυτοί απάντησαν με υπόμνημα που κοινοποίησαν στις 21 Σεπτεμβρίου. Οι εξηγήσεις δεν κρίθηκαν επαρκείς και έτσι αποφασίσθηκε η ανάκληση του συμφωνητικού μίσθωσης.

Οι αιχμές της γενικής γραμματέως δημόσιας περιουσίας κ.Πέτης Πέρκα για την λειτουργία της αστυνομίας και του λιμενικού αλλά και της δημοτικής αρχής, προκάλεσαν εντατικούς ελέγχους από τις υπηρεσίες αλλά και την ένοχη αντίδραση του δημάρχου κ. Κουκά ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ αναφερόμενος στο NAMMOS, υπερασπίστηκε την εν λόγω επιχείρηση δηλώνοντας ότι «δεν μπορούν να τιμωρούνται οι πετυχημένοι επιχειρηματίες όταν μάλιστα συμβάλουν στον δημόσιο κορβανά με τεράστια έσοδα από φόρους».

ΕΝΤΟΝΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ

Η επιχείρηση αυτή μας έχει πολλές φορές απασχολήσει στο παρελθόν. Η ανάπτυξη των σετ ομπρελοκαθισμάτων που τοποθετούνταν μέχρι και μέσα στην θάλασσα -χωρίς να είναι η μόνη επιχείρηση που το κάνει αυτό- και τα εξωφρενικά ποσά ενοικίασης τους, έχουν προκαλέσει έντονες διαμαρτυρίες και αναφορές τόσο από την μεριά της Κίνησής μας αλλά και πολλών πολιτών, χωρίς μέχρι σήμερα να ιδρώνει το αυτί κανενός. Κατά ένα περίεργο τρόπο έχαιρε απόλυτης ασυλίας και εύνοιας τόσο από όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς αλλά κυρίως από όλες τις δημοτικές αρχές μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα να έχει σχεδόν ιδιωτικοποιήσει την παραλία στο κομμάτι μπροστά από τις εγκαταστάσεις της, να εμποδίζει την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτήν από την μεριά της επιχείρησης και να αποτελεί άβατο για τους όσους θέλουν να πάνε στην παραλία χωρίς να κάνουν χρήση ομπρέλας.

Αφορμή για το ξέσπασμα της καταιγίδας στάθηκαν οι περιβόητες συναυλίες του NAMMOS με τον τραγουδιστή Αντώνη Ρέμο. Εδώ και χρόνια η επιχείρηση διοργάνωνε μια συναυλία κάθε καλοκαίρι ενώ για το 2017 πραγματοποιήθηκαν δύο διαφορετικές στις 27/7 αλλά και στις 1/9. Για τις ανάγκες της κάθε συναυλίας τοποθετούνταν πλωτές εξέδρες και τεράστιες κατασκευές στην παραλία ενώ η ηχορρύπανση και η ενόχληση από κάθε είδους βεγγαλικά και έντονου φωτισμούς έχουν οδηγήσει συχνά πολίτες και επιχειρηματίες στις αρχές, χωρίς αποτέλεσμα έως σήμερα.


Κάθε είδους καταστρατήγηση της σύμβασης έχει παρατηρηθεί από την επιχείρηση έως σήμερα αφού φαίνεται να αντιλαμβάνονταν με διαφορετικό τρόπο την «εξυπηρέτηση» των λουόμενων. Μέχρι και καμήλες μεταφέρθηκαν στο νησί για την ικανοποίηση των ακριβών γούστων των πελατών οι οποίοι όταν τους γίνονται τα χατίρια ξοδεύουν χωρίς περιορισμούς τεράστια ποσά , ποσά που προκαλούν το κοινό αίσθημα ειδικά σε καιρούς κρίσης.

Με γνώμονα την επιδίωξη όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους κινούνται οι επιχειρηματίες του NAMMOS χωρίς να τους καίγεται καρφί για τη τήρηση της νομιμότητας και την προστασία της δημόσιας περιουσίας. Η έντονη χωρίς όρους και περιορισμούς επεκτατική δράση της επιχείρησης έχει απασχολήσει και τους ελεγκτές περιβάλλοντος και την υπηρεσία δόμησης του Δήμου, οι αυτοψίες των οποίων καταμέτρησαν παράνομα κτίσματα ακόμη και στην περιοχή του αιγιαλού.

Το «επιτυχημένο» επιχειρηματικό παράδειγμα της συγκεκριμένης επιχείρησης μιμούνται τα τελευταία χρόνια πολλές νέες παραθαλάσσιες επιχειρήσεις . Όλοι οι επιχειρηματίες από το Καλό Λιβάδι έως τον Πάνορμο και την Παράγκα θέλουν να γίνουν NAMMOS, εκμεταλλευόμενοι την μέχρι σήμερα ανοχή του αυτοτελούς γραφείου δημόσιας περιουσίας (πρώην Κτηματικής), των ελεγκτικών αρχών αλλά κυρίως του Δήμου.

ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΑΔΕΙΑΝΟ

Η απόφαση αυτή της ανάκλησης είναι η ευκαιρία μας να αποκατασταθεί νομιμότητα και να τηρηθούν οι συμβάσεις παραχώρησης των παραλιών. Δεν πρέπει όμως να μετατραπεί σε άδειο πουκάμισο. Εκδόθηκε τώρα που η καλοκαιρινή σεζόν τελειώνει και οι παραθαλάσσιες επιχειρήσεις κλείνουν.
Τι αξία θα έχει εάν η ίδια επιχείρηση επανέλθει την επόμενη χρονιά με διαφορετική επωνυμία;
Θα διεκδικήσει εκ νέου το δικαίωμα σύναψης νέας σύμβασης;
Δεν είναι μόνο η διοργάνωση συναυλιών που ακυρώνουν την σύμβαση. Τι γίνεται με τις πολεοδομικές παραβάσεις; Θα κατεδαφιστούν τα αυθαίρετα μερί το 2018;
Ποιοι θα είναι οι όροι της σύμβασης στη διαδικασία της πολυαναμενόμενης ηλεκτρονικής διαδικασίας παραχώρησης;
Θα λαμβάνονται υπόψη οι προηγούμενες καταγγελίες και παραβάσεις;
Οι ηλεκρονικοί διαγωνισμοί θα διενεργούνται από τους Δήμους ή από το ένα απομακρυσμένο, υποστελεχωμένο και τελικά ανεπαρκές γραφείο της κεντρικής διοίκησης;

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΜΑΣΤΕ

Σε κάθε επίσημη ιστοσελίδα πολλών παραθαλάσσιων επιχειρήσεων, στο Καλό Λειβάδι, στον Πάνορμο, στην Παράγκα, στις Άγιες Άννες κ.α., υπάρχει πλούτος φωτογραφιών που φαίνεται ξεκάθαρα κάθε υπέρβαση, κάθε παράβαση. Σε κάθε συναυλία ή event, κυκλοφορούν στον παγκόσμιο ιστό -στον παγκόσμιο ιστό!-, τόσες φωτογραφίες που θα έπρεπε αυτεπαγγέλτως η κάθε αρμόδια αρχή να ενεργοποιέιται άμεσα. Για να μην κοροϊδευόμαστε.

Θα πρέπει λοιπόν, να αποδείξει το δημόσιο, ειδικά μετά από αυτήν την πολύ σημαντική απόφαση, ότι ενδιαφέρεται πραγματικά για όλο το πακέτο και όχι μόνο για την είσπραξη φόρων και προστίμων. Και επιτέλους, θα πρέπει και ο Δήμαρχος με την δημοτική αρχή να αποδείξουν ότι μπορούν να διοικήσουν χρηστά με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και μόνο!

 

 

 

Μεταλλεία: Να μην περάσει στη λήθη ο ιδρώτας που έχει χυθεί!

ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΜΑΣ

Του Δημήτρη Ρουσουνέλου
Όλα στα κάρβουνα

Παρακολουθώ εδώ και πολύ καιρό τη δουλειά της Δήμητρας Λοΐζου Βουλγαράκη. Αναλαμβάνει συχνά διάφορα για το οποία λίγοι γνωρίζουν ότι έχει εργαστεί, αθόρυβα και με απίστευτη συνέπεια.

Η Δήμητρα κι από χαρακτήρα κι από προσωπικό ενδιαφέρον, διάθεση και παιδεία έχει καταφέρει πολλά και ενδιαφέροντα για τα οποία δεν είναι της παρούσης να επεκταθώ.
Δεν γνωρίζω πότε ακριβώς τσιμπήθηκε από το μεράκι της έρευνας, από αυτό τον έρωτα που σε παρασύρει σε κιτάπια και γραφές, σε λόγια ανθρώπων και καταγραφές, σε επαφές με έναν κόσμο που ακόμα θυμάται, τον κόσμο από τον οποίο πάντα δεν προλαβαίνουμε να αρμέξουμε όλα όσα θα θέλαμε, όλα όσα θα μας ήταν χρήσιμα για να πάμε παρακάτω με τα εφόδια της μνήμης και της αδιαρρηκτης αλυσίδας που συνδέει την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου μας. Έχει μακρά θητεία πλάι στον συγγραφέα Παναγιώτη Κουσαθανά, στην πρώτη περίοδο που στήνονταν η «Βιβλιοθήκη» και η «Στέγη» του. Προοσωπικά πιστεύω ότι και μια βδομάδα πλάι του συγκομίζεις προς όφελός σου απιστευτη γνώση και εμπειρία, κυρίως για τον τρόπο, την τάξη, την εμμονή, την επιμονή και την επιμέλεια που οφείλει να έχει η συγγραφική δουλειά και η έρευνα.

 

ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ

Η Δήμητρα κατάφερε μεγάλο άθλο. Έπιασε αυτή την κατακερματισμένη αλυσίδα των Μεταλλείων της Μυκόνου, κρίκο τον κρίκο, διαλυμένη και την έβαλε σε τάξη.
Σήμερα κι ενώ ακόμα επεξεργάζεται το υλικό της ακατάπαυστα μας λέει πως είναι σχεδόν έτοιμη να μοιραστεί μαζί μας λίγα πράγματα παραπάνω.
Λίγο πριν κάνει το μεγάλο βήμα της έκδοσης (μακάρι να βρεθεί ο τρόπος και να ευοδωθεί σύντομα και αυτό!) πριν λοιπόν, σε αυτούς τους δύσκολους εκδοτικά χρόνους, βγει το τεράστιο και με ιδιαίτερο ενδιαφέρον υλικό σε βιβλίο, μας παρουσιάζει την εργασία της το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου (από τις 07 μμ) σε μια Ημερίδα στο Γρυπάρειο* αφιερωμένη στα μεταλλεία της Μυκόνου μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, το πλαίσιο της εποχής τους και με τίτλο:
«Η Μεταλλεία κι οι Μεταλλειώτες τον 20ό αιώνα στη Μύκονο».
Στο πλάι της σημαντικοί ερευνητές οι ομιλίες των οποίων αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.  Οι εκδηλώσεις θα κρατήσουν 3 μέρες καθώς έχουν προβλεφθεί μια ομιλία για την ταυτότητα των μεταλλωρύχων στην τέχνη και μια σειρά από επισκέψεις/ξεναγήσεις μαθητών κ.α. (βλ. πρόγραμμα)

Την έρευνα της Δήμητρας Λοΐζου-Βουλγαράκη την περιμένουμε χρόνια, γνωρίζουμε ότι ήταν αυτή που θα μπορούσε να τη φέρει σε πέρας γι αυτό και το ενδιαφέρον όλων μας είναι μεγάλο. Τα μεταλλεία άλλωστε είναι κομμάτι της ιστορίας του νησιού μας και οι μεταλλειώτες, ντόπιοι και εσωτερικοί μετανάστες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, από τους πιο αγαπητούς μας συμπολίτες.

Αντιγράφω από  Δελτίο Τύπου:

«…Σε μια πρώτη γνωριμία με το πλούσιο υλικό που έχει συλλέξει η Δήμητρα Λοΐζου-Βουλγαράκη για την ιστορία των Μεταλλείων της Μυκόνου θα έρθουμε αυτό το Σαββατοκύριακο στα πλαίσια του τρίημερου εκδηλώσεων που διοργανώνεται με τίτλο «Στις διαδρομές των Μεταλλωρύχων της Μυκόνου, των Κυκλάδων, του Kόσμου». Σκοπός της ερευνήτριας κας Δήμητρα Λοΐζου-Βουλγαράκη είναι η περαιτέρω αξιοποίηση του υλικού με την έκδοση βιβλίου, την παραγωγή ντοκιμαντέρ και την δημιουργία διαδραστικής πλατφόρμας και ψηφιακού χάρτη.

Η ίδια μας λέει για την έρευνα της:

«Η προσωπική μου ενασχόληση με το ζήτημα αυτό άρχισε το 2003, αρχικά ως επιτακτική δική μου ανάγκη να αποδοθεί επιτέλους τιμή στους εργαζομένους που έχασαν τη ζωή τους στο Μεταλλείο· και ακόμη, σ’ αυτούς, που παλεύοντας νυχθημερόν σε μια σκληρή και επίπονη εργασία, μπόρεσαν να ζήσουν αξιοπρεπώς τις οικογένειές τους –μεταξύ αυτών κι ο πατέρας μου–, χωρίς να χρειαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους τα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια αναζητώντας αλλού την τύχη τους. Ωστόσο όμως, στην πορεία της έρευνας, μέσα από τις μαρτυρίες των εργαζομένων, αναδύθηκε επίσης η σκοπιμότητα ανάδειξης των δυνατοτήτων Τεχνολογίας και Επιχειρηματικότητας που προσέφερε αυτό το Μεταλλείο στη σημερινή Μύκονο. Από τη μια μεριά η δημιουργία εργατικής δύναμης υψηλών επιδόσεων, και από την άλλη, η εισαγωγή των λειτουργιών προγραμματισμού, οργάνωσης και σχεδιασμού ώθησαν αυτούς που επεδίωκαν επαγγελματικές προοπτικές και αυτούς που είχαν επιχειρηματικές κλίσεις να επιτύχουν απασχόληση υψηλού επιπέδου.

Το 2013 ξεκίνησα εντατικά πια να συλλέγω φωτογραφίες, έγγραφα, χάρτες, καταχωρίσεις του τοπικού Τύπου εκείνης της εποχής, μαρτυρίες εργαζομένων, κ.λπ. Πολύ σημαντικό απόκτημα ένα σπάνιο 11λεπτο ντοκιμαντέρ με στιγμιότυπα του κύκλου των εργασιών κατά τη λειτουργία του Μεταλλείου το 1960. Υπήρξε μεγάλη προθυμία και καλή συνεργασία από τον πιο απλό εργάτη μέχρι και τους προϊσταμένους και τους Γενικούς Διευθυντές, καθώς και από αρκετούς συντοπίτες που εκτίμησαν αυτό που επιχειρώ να επιτύχω: να μην περάσει στη λήθη ο αλλοτινός τρόπος ύπαρξης των κατοίκων της Μυκόνου.

Η προσπάθειά μου αυτή έχει ήδη εκτιμηθεί και αναγνωριστεί από τους Καθηγητές ΕΜΠ Νικ. Αποστολίδη, Κων. Παναγόπουλο και Δημ. Καλιαμπάκο, και από το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, όπου με επίσημη επιστολή του (4382/17-05-2017) εντάσσει την ερευνητική μου εργασία στο πλαίσιο αναγνώρισης και ανάδειξης τής οικονομικής και πολιτιστικής σημασίας τής μεταλλευτικής δραστηριότητας που αναπτύχθηκε στο Αιγαίο.»

Εύχομαι από καρδιάς στη Δήμητρα Λοΐζου – Βουλγαράκη δύναμη για καλή συνέχεια και σε αυτή την έρευνα και σε όλα όσα καταπιάνεται.

Ο αγαπημένος μας Luis

LUIS OROZCO: Η ΜΥΚΟΝΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ

Από σήμερα έως τις 30 Σεπτεμβρίου o αγαπημένος μας Luis Orozco εκθέτει «την Μύκονο που αγαπά» στην Δημοτική Πινακοθήκη, στην αίθουσα του Ματογιαννιού.

Αύριο Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου στις 20:30, θα πραγματοποιηθεί η πρώτη προβολή της ταινίας του Δημήτρη Καλφάκη «Mi querido Luis» (Ο Αγαπημένος μου Luis) στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της ΚΔΕΠΠΑΜ στο Ματογιάννι.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΦΑΚΗΣ: ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ LUIS

Ο Δημήτρης Καλφάκης, δημιουργός της ταινίας, συγκάτοικος και φίλος του νησιού, λέει:

Με αφορμή την έκθεση ζωγραφικής του Luis Orozco που ξεκινά στις 21 Σεπτεμβρίου στην αίθουσα Καλογερά της Δημοτικής Πινακοθήκης με τίτλο «Η Μύκονος που αγαπώ», θα πραγματοποιηθεί η πρώτη προβολή της ταινίας «Mi querido Luis» (Ο Αγαπημένος μου Luis) στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της ΚΔΕΠΠΑΜ στο Ματογιάννι ( 1ος όροφος) στις 22 Σεπτεμβρίου και ώρα 20:30.
Καθώς γράφω τούτη την ανακοίνωση – πρόσκληση προς όλους εσάς, σκέφτομαι πως αν είχα τελειώσει την ταινία στο καθορισμένο της χρόνο (τα πρώτα γυρίσματα έγιναν το 2013), τώρα θα αράδιαζα βιογραφικά στοιχεία για να τονίσω την σημαντική προσωπικότητα του Luis Orozco και την μεγάλη του προσφορά στην τέχνη της ζωγραφικής και στο νησί μας , του λόγους δηλαδή που με έκαναν να θέλω να γυρίσω μια ταινία για εκείνον.

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fmykonos.filmmakers%2Fvideos%2F1960092217600530%2F&show_text=0&width=560

Φυσικά και ισχύουν όλα τα παραπάνω, μα είναι όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν , η καθημερινή μας παρέα, τα γέλια που κάναμε, τα τραγούδια που τραγουδήσαμε, οι στιγμές που μοιραστήκαμε, οι εξομολογήσεις, που καθόρισαν την σχέση μας άρα και το κινηματογραφικό αποτέλεσμα.
Ευτυχώς η ταινία άργησε να τελειώσει και δεν είναι απλώς μια ταινία για τον Luis Orozco, αλλά μια ταινία για τον αγαπημένο μου Luis. Αισθάνομαι τυχερός ως άνθρωπος και ως κινηματογραφιστής γι’ αυτό.
Θα χαρούμε πολύ, εγώ και ο Luis να έρθετε στην προβολή.

Να είστε καλά,
Δημήτρης Καλφάκης
Χορηγός παραγωγής : Πολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Γυναικών Μυκόνου
Υπό την αιγίδα της ΚΔΕΠΠΑΜ

Η ΜΥΚΟΝΟΣ, Η ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ

Από την ωραία έκδοση που κυκλοφόρησε το 2010 για τα 50 χρόνια του Luis στο νησί, έτσι περιγράφει ο ίδιος το πως έφτασε στο νησί, τί είδε και γιατί αποφάσισε πως θα μείνει.
του Λούις Ορόσκο

«ΔΕΣΠΟΙΝΑ» ήταν το όνομα του καραβιού που μ’ έφερε στη Μύκονο. Ήταν λίγο μεγαλύτερο από μπανιέρα αλλά, κατά κάποιον τρόπο, είχε προσωπικότητα, κάτι που μπορούσα να περιλάβω σε έναν πίνακά μου. Το ταξίδι από τον Πειραιά στη Μύκονο κράτησε κάπου έντεκα ώρες, με δύο ενδιάμεσες στάσεις, μία στη Σύρο, πρωτεύουσα των Κυκλάδων, και μία στην Τήνο.

Η Μύκονος ήταν τότε ένα μαγευτικό νησί, η αρχιτεκτονική της χρηστική και σε διαστάσεις ανθρώπινες. Ακόμα και στο πιο στενό δρομάκι ένιωθες άνετα, καθόλου κλειστοφοβικά. Έμοιαζε σαν ένα σπίτι που εκτεινότανε στο επόμενο και στο επόμενο, μια σειρά από γειτονιές ευχάριστες και οικείες, ειδικά για τα παιδιά που μπορούσαν να παίζουν και να χάνονται, αλλά όλο και κάποιος θα αναγνώριζε το κλάμα τους και θα τα οδηγούσε πίσω στη μητέρα τους.

Οι ανθρώπινες διαστάσεις ισχύουν το ίδιο και για το τοπίο. Καμιά παραλία δεν είναι υπερβολικά μεγάλη, και η θάλασσα είναι φιλική και αναζωογονητική. Σε καλοδέχεται.
Δεν υπάρχουν καρχαρίες, κανένας φόβος από αυτή την άποψη. Επιπλέεις μάλιστα ευκολότερα εδώ απ’ ό,τι σε άλλες θάλασσες κι αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι. Βρήκα ότι η ενδοχώρα προσφέρεται πάρα πολύ για ζωγραφική, διαθέτει μεγάλη
ποικιλία συστατικών: βράχους, καλαμιώνες, θερισμένα σπαρτά, ωραία βαθυπράσινα κυπαρίσσια και ελαιόδεντρα με ασημένιες γκριζοπράσινες φυλλωσιές. Τις ξερολιθιές καμιά φορά τις ζωγραφίζω σ’ ένα βαθύ κόκκινο χρώμα, για να μεταφέρω τη ζέστη των θερμών ημερών. Κι όλα αυτά, λουσμένα στο υπέροχο, διάφανο φως του Αιγαίου. Με τα μελτέμια, προς το τέλος του καλοκαιριού, το Αιγαίο παίρνει ένα βαθύ γαλάζιο χρώμα που σε μαγεύει […]

Η Χώρα της Μυκόνου είναι ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα. Τη δεκαετία του 1960 κατακλύστηκε από φοιτητές αρχιτεκτονικών σχολών από όλον τον κόσμο που έκαναν διάφορες μετρήσεις προκειμένου να προσδιορίσουν τι ακριβώς ήταν εκείνο που έκανε τους δρόμους τόσο οικείους και ευχάριστους. Οι αναλογίες τους, οι σχέσεις ανάμεσα στο
ύψος και το πλάτος των σοκακιών, τα παράθυρα και οι πόρτες, το πάχος των τοίχων κ.λπ.
κ.λπ. Είναι όλα λευκά, κι όμως κατά το σούρουπο οι τοίχοι αντανακλούν τα χρώματα των
πορτών και των μπαλκονιών και παύουν να είναι λευκοί. Θυμάμαι έναν Αθηναίο κριτικό τέχνης που απορούσε πού βρήκα όλα αυτά τα χρώματα, αφού η Μύκονος είναι λευκή σαν
περιστέρι. Και συνεχίζουν να με κατηγορούν πολλοί ότι κουβάλησα μαζί μου τα μεξικάνι-
κα χρώματα. […]

Κάτι που επίσης μου είχε κάνει πολλή εντύπωση όταν πρωτοήλθα στη Μύκονο ήταν με πόση ελευθερία τραγουδούσαν δυνατά στο δρόμο οι ντόπιοι, γυρίζοντας απ’ τη δουλειά τους, οποιαδήποτε ώρα της μέρας ή της νύχτας – χωρίς να είναι πιωμένοι. Και πράγματι, σπάνια έβλεπες πιωμένο στον δρόμο. Συνήθως έπιναν στις ταβέρνες, συντροφιά με φίλους, τρώγοντας παράλληλα, και πάντα επακολουθούσε τραγούδι και χορός, αυθόρμητα, δίχως να νοιάζονται για το ποιος βρισκόταν δίπλα τους, και δίχως πρόθεση αυτοπροβολής ή επίδειξης προς τους τουρίστες. Οι Μυκονιάτες συνεχίζουν και τώρα να το κάνουν αυτό, στα πανηγύρια και στις γιορτές, δεν είναι όμως το ίδιο πράγμα. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που έζησα την εμπειρία εκείνης της Μυκόνου, γιατί είχα έλθει στην Ελλάδα για να ζήσω την Ελλάδα. Τις πίστες και τις διεθνείς ντίσκο τις βρίσκεις παντού. Έρχεσαι στην Ελλάδα για να την απολαύσεις (η ντίσκο έρχεται μετά και εφόσον το θέλεις).

Ήμουνα επίσης πολύ τυχερός που γνώρισα Έλληνες, όπως την οικογένεια Κουσαθανά, τη Βγενούλα και τα παιδιά της. Οι περισσότεροι ασχολούνταν με τα υφαντά, φτιάχνοντας ωραία πολύχρωμα χράμια και κουβέρτες, ενώ παράλληλα βοηθούσαν τους ξένους να γνωρίσουν καλύτερα το νησί τους παρέχοντάς τους κάθε ωφέλιμη πληροφορία. Η μητέρα Βγενούλα, συγχωρεμένη από καιρό, είχε μείνει ένα διάστημα στην Αγγλία όταν ήταν νέα κι έτσι έμαθαν και τα παιδιά της αγγλικά, κάτι που τα βοήθησε πολύ στην επικοινωνία τους με τους ξένους, τους οποίους πάντα αντιμετώπιζαν με προθυμία και ζεστασιά.

Όταν ρωτούσες για κάποιο μέρος ή για κάποιον άνθρωπο, δεν σου έδιναν απλώς
την πληροφορία, αλλά σε έπαιρναν από το χέρι και σε οδηγούσαν εκεί. Ο μεγαλύτερος γιος έβαφε τα μάλλινα νήματα, κι όλο υπήρχαν τραγούδια και χοροί. Το πρώτο μου πάρτι στη Μύκονο ήταν στα γενέθλια της Ανουσώς, της μεγαλύτερης κόρης της Βγενούλας, με ντόπιους μουσικούς που έπαιζαν τσαμπούνα, τύμπανα και ακορντεόν. Ήτανε ακόμα Μάρτιος και έκανε αρκετή ψύχρα, ο χορός όμως και η ρετσίνα μάς κρατούσαν ζεστούς. Όλοι τραβούσαν ο ένας τον άλλον στο χορό.

Δεν ήρθα στη Μύκονο με σκοπό να μείνω, βρήκα όμως ένα νησί με ζωγραφικό
ενδιαφέρον και υλικό για μια ολόκληρη ζωή. Οι τουρίστες που συναντούσες εδώ προέρχονταν από όλον τον κόσμο, δεν αναζητούσαν τη λάμψη της ντίσκο, αλλά τη μαγεία της ομορφιάς και της ιστορίας του τόπου. Πολλοί από αυτούς είχαν ήδη γνωρίσει το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Ρώμη και έψαχναν για κάτι διαφορετικό. Κι αυτό το βρήκαν στην Ελλάδα. Πιστεύω ότι εξακολουθεί να βρίσκεται εδώ, πρέπει όμως να το ψάξεις.

Σήμερα είναι πολύ πιο εύκολο να ταξιδέψεις σε τούτα τα μέρη. Υπάρχουν αεροπλάνα και γρήγορα, άνετα καράβια. Μπορείς να ενοικιάσεις ένα μοτοποδήλατο ή ένα αυτοκίνητο,
για να περιηγηθείς το νησί, αλλά μην το παρακάνεις. Ο αέρας της Μυκόνου είναι ακόμη καθαρός, μην κουβαλήσεις μαζί σου το καυσαέριο και την ταχύτητα, πήγαινε σιγά, θα δεις περισσότερα.

Ο τουρισμός έχει αλλάξει πολλά πράγματα εδώ, δεν είναι όμως όλα αρνητικά. Οι σημερινοί νέοι έχουν ανετότερη επικοινωνία με τον κόσμο απ’ ό,τι στο παρελθόν, πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν στα πανεπιστήμια. Υπάρχουν ήδη πολλοί γιατροί στο νησί, οι γυναίκες είναι κομψότερες, λιγότερο ταλαιπωρημένες και μορφωμένες. Οι πιο πολλοί μιλάνε αγγλικά και άλλες γλώσσες. Σπανίως βρίσκεις κάποιον που δεν μιλάει αγγλικά.  Μπορείς και σήμερα να βρεις μουσακά στα εστιατόρια, αλλά η ελληνική κουζίνα είναι τώρα πια πολύ περισσότερα από τον μουσακά και το τζατζίκι. Γιατί να αυτοπεριοριζόμα- στε, λοιπόν; Υπάρχουν κι άλλα φαγητά στον κατάλογο. Στο νησί παράγεται επίσης πολύ καλό κρασί, ιδιαίτερα το κόκκινο το ξερό. Προσπάθησε να ανακαλύψεις μέρη που να μπορείς να ακούσεις ελληνική μουσική και να δεις ελληνικούς χορούς. Όλα αυτά αποτελούν συστατικά της αυθεντικής ελληνικής και μυκονιάτικης πραγματικότητας.

Μύκονος, 2003