Οι Άγιοι Κωνσταντίνοι να βάλουν το χέρι τους!

Agioi Konstantinoi 3Αναρωτιόμασταν γιατί οι καταγγελίες, από μέλη της κίνησής μας καθώς επίσης μεμονωμένων πολιτών και συλλογικοτήτων της Μυκόνου που συχνά προωθεί και στηρίζει η  Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου για  τις καταπατήσεις στον αιγιαλό δεν έχουν τύχει ευήκοων ώτων.
Μα εδώ τα τελευταία χρόνια είναι ο ίδιος ο Δήμος που συστηματικά αυθαιρετεί!
Με την δικαιολογία της επιδιόρθωσης του οδοστρώματος στην περιοχή Άγιοι Κωνσταντίνοι στον Κόρφο που εδώ και χρόνια έχει σοβαρό πρόβλημα, δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας  «προσφέρθηκε» να διαθέσει το συνεργείο του  για να αποκαταστήσει την ζημιά!
Δεν θα σταθούμε στο γεγονός ότι δεν έχει μελέτη από την Τεχνική Υπηρεσία αν και υπήρχε σοβαρό πρόβλημα στατικότητας και έχρηζε μέτρων αντιστήριξης! Αλήθειαπόσο πιστεύουν ότι θα αντέξει μια τέτοια προχειροδουλειά;
Την ξέρουμε την απάντηση: Υποστελέχωση και φόρτος εργασίας!
Θα σταθούμε όμως στην παράνομη(!) επέμβαση επί του αιγιαλού.
Επέμβαση δηλαδή χωρίς την άδεια των αρμόδιων αρχών που εξαφάνισε το μικρό παραλιάκι  κάτω από την εκκλησούλα του Αγίου Κωνσταντίνου, στα Κανάλια. Ήταν ένα απάνεμο και βολικό για οικογένειες με μικρά παιδιά!
Ποιός όμως νοιάστηκε για το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε κολυμβητή να απολαμβάνει την αμμουδιά της ακτής;
Ποιός σκέφθηκε ότι ο Δήμος εκτός από την ανοχή του στην παραβατικότητα  δείχνει  έτσι τον δρόμο σε νέους επίδοξους καταπατητές  για το πως μπορούν να τα καταφέρουν!
Τέλος σεζόν και ημέρες εκλογών, κι επί πλέον ανήμερα την Κυριακή των εκλογών(!) σίγουρα έχουμε περισσότερες ελπίδες  να μην μας πάρουν χαμπάρι  μέχρι να τελειώσει.
Παραμένει εύκολη λύση να καταστρέφουμε το περιβάλλον και την ακτή συγκεκριμένα, προκειμένου να διανοίξουμε δρόμους.
Δεν ζητήθηκε από τους όμορους ιδιοκτήτες να προσφέρουν γη για τη διάνοιξη. Καταπατήθηκε η ακτή, που δεν έχει ιδιοκτήτη να την υπερασπιστεί.
Αναρωτιώμαστε: ποιος είναι ο ρόλος στην συγκεκριμένη υπόθεση αυτών ακριβώς που θα έπρεπε να την υπερασπιστούν, της Δημοτική Αρχής!
Και αλλού έχουμε σοβαρά προβλήματα στο οδόστρωμα.  Ακόμα και λίγο πριν, στην ίδια περιοχή. Υπάρχουν περιοχές που οι τρύπες έχουν εξελιχθεί σε  κρατήρες! Για αυτές, παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων  και την συλλογή υπογραφών διαμαρτυρίας, τηρείται η νόμιμη διαδικασία!

Ευτυχώς που οι πολίτες δεν μασάνε πια!
Καταγγελία πολιτών στο ΑΤ Μυκόνου οδήγησε στη σύλληψη ενός εργαζομένου και το έργο σταμάτησε στην μέση.
Μένει τώρα να δούμε:
-εαν θα αποδοθούν ευθύνες εκεί που ανήκουν,
-εαν οι πάντες μηδέ του Δήμου εξαιρουμένου, θα σέβονται τον δημόσιο χώρο και το περιβάλλον και
-εάν θα αποκατασταθεί η ζημιά και θα επανέλθει η περιοχή στην προγενέστερη κατάσταση!

Η Κ.Ε.ΠΟ.Μ. βρέθηκε στην περιοχή το μεσημέρι της Κυριακής των Εκλογών,
ύστερα από ενημέρωση από πολίτες και κατοίκους της περιοχής που συχνά κάνουν χρήση
της συγκεκριμένης παραλίας για τα μπάνια τους. Είδαμε και καταγράψαμε φωτογραφικά
την κατάσταση μιας ακόμα αρπακολατζίδικης και εμφανώς παράνομης δουλειάς.
aerophtografia Korfos

Εικόνα της περιοχής από την απέναντι ακτη, στον όρμο του Κόρφου. Όλη η περιοχή από τον Κόρφο και μέχρι τα Κανάλια (κυρίως γύρω και μετά την Αναβολούσα) έχει δεχτεί τεράστιο βάρος άτακτης και εν πολλοίς αυθαίρετης δόμησης.
Εικόνα της περιοχής από την απέναντι ακτη, στον όρμο του Κόρφου.
Όλη η περιοχή από τον Κόρφο και μέχρι τα Κανάλια (κυρίως γύρω και μετά την Αναβολούσα) έχει δεχτεί τεράστιο βάρος άτακτης δόμησης.

Agioi Konstantinoi 4
Έτσι είναι σήμερα το τμήμα πριν τον Άγιο Κωνσταντίνο

Τη μέρα των εκλογών κραυγαλέα αυθαιρεσία σε δημόσιο χώρο.
Τη μέρα των εκλογών κραυγαλέα αυθαιρεσία σε δημόσιο χώρο.

και μια φωτογραφία όπως ήταν κάποτε (πριν 30 και πλέον χρόνια)

Στον Άγιο Κωνσταντίνο μια φωτογραφία του Tom Peroni από το αρχείο Δημήτρη Κουτσούκου
Στον Άγιο Κωνσταντίνο μια φωτογραφία του Tom Peroni από το αρχείο Δημήτρη Κουτσούκου
Και λίγο πριν, το οδόστρωμα με το οποίο περάσαμε έναν χειμώνα και ένα καλοκαίρι ολόκληρο (και ποιος ξέρει πόσο ακόμα) δεν έτυχε ευαισθησίας.
Και λίγο πριν τον Άγιο Κωνσταντίνο, το οδόστρωμα με το οποίο περάσαμε έναν χειμώνα και ένα καλοκαίρι ολόκληρο (και ποιος ξέρει πόσο ακόμα) αλλά δεν έτυχε ανάλογης ευαισθησίας.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ “ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ”

Greece_PavlidisFΜαριλένας Ιατρίδου και Ελένης Πορτάλιου

Το σχέδιο νόμου για την «οριοθέτηση, διαχείριση» και κατ’ ευφημισμόν «προστασία αιγιαλού και παραλίας», που έχει συναντήσει τη γενική ελληνική και διεθνή κατακραυγή, οδηγεί σε μη αναστρέψιμη καταστροφή το παράλιο, παραλίμνιο και παραποτάμιο φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο της χώρας, καθώς αίρει την κατά προτεραιότητα προστασία των οικοσυστημάτων, επιτρέποντας επεμβάσεις στο ανεπανάληπτο και πολύμορφο ελληνικό τοπίο, με την ιδιαίτερη ταυτότητα της βιοποικιλότητας, της εναλλαγής και της μικροκλίμακας.
Το σχέδιο νόμου καταργεί την απρόσκοπτη κοινωνική πρόσβαση στις περιοχές που αναφέρεται και οι οποίες αποτελούν δημόσια κτήση, δηλαδή κοινόχρηστα αγαθά, προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες. Καταργεί, δηλαδή, ένα τρόπο κοινωνικής συμβίωσης/συλλογικής αναψυχής, που έχει διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου και αφορά τα εκατομμύρια κατοίκων της χώρας.
Το σχέδιο νόμου παραδίδει στο ιδιωτικό κεφάλαιο προς εκμετάλλευση ένα φυσικό και πολιτισμικό πόρο ανυπολόγιστης αξίας, καθώς αυτός φέρει ιδιαίτερα, μοναδικά χαρακτηριστικά, που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν οδηγήσει στη θεσμοθέτηση περιοχών ως εξαιρετικού φυσικού κάλλους. Με την επιτρεπόμενη εντατική εκμετάλλευση, οι παράλιες, παραλίμνιες και παραποτάμιες ζώνες πρόκειται ν’ αλλοιωθούν ως προς το φυσικό τους ανάγλυφο και να δομηθούν, οδηγώντας σε απρόσωπα και καταρρέοντα πρότυπα τουριστικής ανάπτυξης, μαζικού, all inclusive, τουρισμού (Τυνησία, Ισπανία) και σε φούσκα ακινήτων, δηλαδή σε πληθωρισμό εγκαταστάσεων διαμονής και αναψυχής.
Το σχέδιο νόμου έχει συνταχθεί κατά παράβαση των άρθρων 24 και 5 του Συντάγματος και των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας για την προστασία των ακτών και του τοπίου, όπως είναι η σύμβαση της Βαρκελώνης , η οποία ισχύει ανεξαρτήτως αν έχει κυρωθεί με νόμο, και απαγορεύει τη δόμηση εντός 100 μ. παράλιας ζώνης.
Τίθεται το ερώτημα : γιατί χρειάζεται ένας νέος νόμος, όταν ο ισχύων 2971/2001 μπορεί να προστατεύει οριακά, με ορισμένες αναγκαίες προσθήκες, τον αιγιαλό και την παραλία, εφ’ όσον βέβαια εφαρμόζεται. Όπως γνωρίζουμε, όμως, η οικοδομική αυθαιρεσία, είναι εκτεταμένη και συνίσταται σε ιδιωτικά αυθαίρετα πάσης φύσεως και μεγέθους, σε κατάληψη από επιχειρηματίες τουρισμού και αναψυχής κοινοχρήστων ακτών, σε ιδιωτικές περιφράξεις παραλιών, σε νυχτερινά διασκεδαστήρια πάνω στο κύμα, σε ρύπανση υδάτινων πόρων και καταστροφή οικοσυστημάτων, κ.λπ.
Προάγγελος καταστροφικών «επενδύσεων» μαμούθ, στις οποίες η σημερινή κυβέρνηση ομνύει και τις προωθεί με το σχέδιο νόμου και τις Στρατηγικές Επενδύσεις μέσω ΤΑΙΠΕΔ, υπήρξαν οι ΠΟΤΑ (Πρότυπη Οργανωμένη Τουριστική Ανάπτυξη) στην Πύλο και στα Ιαματικά Λουτρά Κυλλήνης. Στην Πύλο ιδιωτικοποιήθηκαν τεράστιες εκτάσεις, δημιουργήθηκε μια ισομεγέθης με την πόλη κλειστή τουριστική πόλη και επλήγη ο τοπικός τουρισμός μικρής κλίμακας , ο οποίος πρέπει, επίσης, να αναπτύσσεται τηρώντας όλους τους περιβαλλοντικούς και άλλους κανόνες προστασίας.
Ο ισχύων, λοιπόν, νόμος τροποποιείται όχι για να καλυφθούν υπαρκτά κενά αλλά για να εισαχθούν δυσμενέστερες διατάξεις που επιτρέπουν μαζική κερδοσκοπική εκμετάλλευση και αποκλειστική εκμίσθωση της δημόσιας κτήσης από επιχειρήσεις. Είναι χαρακτηριστικό των κινήτρων προώθησης του νομοσχεδίου ότι το εισάγει ο υπουργός Οικονομικών, ενώ αυτό πραγματεύεται θέματα που αφορούν κατά κύριο λόγο το ΥΠΕΚΑ.
Οι παραπάνω γενικές διαπιστώσεις συγκεκριμενοποιούνται στα αντίστοιχα άρθρα του σχεδίου νόμου που εξετάζονται στη συνέχεια.

ΑΡΘΡΟ 2 «Κυριότητα και προορισμός αιγιαλού, παραλίας, παλαιού αιγιαλού, όχθης, παρόχθιας ζώνης και παλαιάς όχθης»
Με μικρές φραστικές αλλαγές στις γενικές αρχές του ισχύοντος νόμου αφαιρείται η κατά προτεραιότητα προστασία των οικοσυστημάτων, που αποτελεί βασικό στόχο της δημόσιας διαχείρισης, με ελάχιστες, για πολύ ειδικούς λόγους, εξαιρέσεις.
Επίσης, το άρθρο 2, εξαιρεί από τον ορισμό όχθεων και παρόχθιων ζωνών μεγάλο αριθμό λιμνών και ποταμών της χώρας, μικρότερης έκτασης και όχι μόνο. Στις εξαιρέσεις του άρθρου 2 αναφέρονται περιπτώσεις οι οποίες απορρέουν από σχετική υποχρέωση διεθνών συμβάσεων. Πρόκειται για τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας.

ΑΡΘΡΟ 6 «Υποχρεωτική χάραξη παραλίας»
Είναι απαράμιλλη η σπουδή με την οποία αντιμετωπίζεται «η έκδοση άδειας για την εκτέλεση εργασιών κατασκευής λιμενικών, βιομηχανικών και τουριστικών ή ιδιωτικών εν γένει έργων» ώστε, αν αυτή δεν έχει εκδοθεί εντός 2 μηνών, να θεωρείται αυτοδίκαια «η ύπαρξη ζώνης παραλίας πλάτους 10μ.». Δεδομένης της ισχύουσας γραφειοκρατίας και της υποβάθμισης ή ανυπαρξίας αρμόδιων υπηρεσιών, η παραλιακή ζώνη θα περιοριστεί σε πολλές περιπτώσεις στα 10μ.

ΑΡΘΡΑ 10,11,12 ΚΑΙ 13 ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
Εδώ περιλαμβάνονται τα επικίνδυνα επίμαχα σημεία – στόχοι της κυβερνητικής πολιτικής

ΑΡΘΡΟ 10 «Γενικές ρυθμίσεις για τις παραχωρήσεις»
Στο άρθρο 10 «επιτρέπεται η παραχώρηση της χρήσης αιγιαλού, κοινόχρηστης παραλίας, όχθης, κοινόχρηστης παρόχθιας ζώνης, πυθμένα και υδάτινου τμήματος θάλασσας και ποταμού με σκοπό την οικονομική τους αξιοποίηση και την εκτέλεση έργων, σύμφωνα με τις ειδικότερες διατάξεις των άρθρων 11,12,13. Η πρόσβαση του κοινού στις παραχωρούμενες εκτάσεις δεν είναι δεδομένη αλλά παρέχεται κατόπιν στάθμισης συμφερόντων». Αδιανόητο είναι, παρότι περιέχεται στο σχέδιο νόμου, το ότι στις παραχωρούμενες εκτάσεις μπορεί να περιλαμβάνονται «κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, ιστορικοί τόποι ή προστατευόμενες περιβαλλοντικά περιοχές, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ή ευπαθή οικοσυστήματα, με σύμφωνη γνώμη των κατά περίπτωση αρμόδιων υπουργείων».
Πρόκειται για την ιδιωτική εκμετάλλευση των κατ’ εξοχήν μη δυνάμενων ν’ αξιοποιηθούν, λόγω της εξαιρετικής τους σημασίας, οικοσυστημάτων, πολιτιστικών και φυσικών μνημείων, τα οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα θα καταστραφούν λόγω της ευπάθειας του χαρακτήρα τους και φυσικά δεν θα αναγεννηθούν από τις στάχτες τους.

ΑΡΘΡΟ 11 «Παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας»
ΑΡΘΡΟ 12 «Παραχώρηση χρήσης για την εκτέλεση έργων»
Στο άρθρο 11 επιτρέπεται χωρίς κανένα περιορισμό χαρακτήρα και μεγέθους η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας «για την εξυπηρέτηση λουομένων ή την αναψυχή του κοινού», όπως και η παραχώρηση «τμημάτων αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας σε πρόσωπα που εκμεταλλεύονται όμορες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, κατασκηνώσεις (κάμπινγκ) και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος». Με τις παραχωρήσεις αυτές μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί πλήρως η παραλία και η ελεύθερη πρόσβαση του κοινού σ’ αυτή ν’ απαγορευτεί. Δεν πρόκειται, όμως, μόνο γι’ αυτή την επίπτωση. Ορισμένοι θεωρούν ήπιες και αναστρέψιμες χρήσεις τα τραπεζοκαθίσματα, τις ξύλινες κατασκευές, τις ομπρέλες, τα υπαίθρια αναψυκτήρια, κ.λπ. Αυτό δεν είναι σωστό, γιατί όλη αυτή η συσσώρευση αστικών χρήσεων στο φυσικό τοπίο διαταράσσει τα ευπαθή οικοσυστήματα και οπωσδήποτε εγκαθιστά ένα τεχνητό στη θέση του φυσικού περιβάλλοντος.
Τα παραπάνω ισχύουν ομοίως για την προβλεπόμενη στο άρθρο 13 παραχώρηση «θαλάσσιου ή λιμναίου χώρου χωρίς παρέμβαση στον αιγιαλό ή την όχθη, για την τοποθέτηση α) πλωτών εξεδρών εμβαδού μέχρι 150 τ.μ., β) θαλάσσιων ή λιμναίων πάρκων αναψυχής έως και 1500 τ.μ. για την εξυπηρέτηση πολιτιστικών σκοπών ή ψυχαγωγίας των λουόμενων ή άλλων σκοπών που προβλέπονταν από ειδικές διατάξεις».
Όταν πηγαίνουμε στη φύση δεν χρειάζεται να καταναλώνουμε άσχετες με το περιβάλλον και προσφερόμενες με οικονομικό αντίτιμο υπηρεσίες. Τα παιδιά για παράδειγμα παίζουν στη θάλασσα, δεν έχουν ανάγκη νεροτσουλήθρες ή ντίσνεϊλαντ πάνω στα κύματα. Εγκαταστάσεις όπως οι προβλεπόμενες παραπάνω πλήττουν βάναυσα την απόλαυση και την αισθητική του τοπίου, δημιουργώντας ανάλογα προβλήματα με αυτά που δημιουργούν οι λεγόμενες ήπιες κατασκευές.
Με το άρθρο 12 «παραχωρείται η χρήση αιγιαλού, παρακείμενης στον αιγιαλό ζώνης θάλασσας ή λιμνοθάλασσας πλάτους μέχρι 500 μ., όχθης, παρόχθιας ζώνης και υδάτινου στοιχείου ποταμών ή λιμνών που αναφέρει το άρθρο 2, σε φορείς του δημοσίου και ιδιωτικές επιχειρήσεις» για πάσης φύσεως σκοπούς είτε τέλεσης έργων είτε για την εφαρμογή άλλων επιχειρηματικών σχεδίων. Είναι σίγουρο ότι, ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές, δεν θα υπάρξει ελεύθερη παραλία αλλά εν σειρά ιδιωτικές εγκαταστάσεις πάνω στο κύμα.

ΑΡΘΡΟ 13 «Ειδικές περιπτώσεις παραχώρησης»
Στο άρθρο 13 επιτρέπεται η παραχώρηση της χρήσης «νησίδων, υφάλων, σκοπέλων και αβαθών θαλάσσιων εκτάσεων και του συνεχόμενου αιγιαλού και της παραλίας για την εξυπηρέτηση σκοπών γεωργικών, κτηνοτροφικών, αλιευτικών, ναυταθλητικών, τουριστικών και εν γένει επιχειρηματικών». Είναι προφανές ότι τα παραπάνω, πλην ορισμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων του πρωτογενούς τομέα που δεν αντιτίθενται στην ισορροπία των οικοσυστημάτων, θα διαταράξουν τα οικοσυστήματα και μπορεί να έχουν αλυσιδωτές επιπτώσεις στην αναπαραγωγή της ιχθυοπανίδας, στη διαμονή ζώων και πουλιών, στη βιοποικιλότητα και εν γένει την αναπαραγωγή φυσικών πόρων.
Στο άρθρο 13 επιτρέπεται, επίσης, «η επιχωμάτωση θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρήσεων που ασκούν σε όμορη με τον αιγιαλό έκταση επιχειρηματική δραστηριότητα τουριστικών μονάδων, η οποία έχει ενταχθεί στο θεσμικό πλαίσιο των στρατηγικών επενδύσεων» (περιοχές που παραχωρούνται από το ΤΑΙΠΕΔ ή εντάσσονται στο fast truck). Για κάθε ξενοδοχειακή κλίνη, η θάλασσα μπαζώνεται 5 τ.μ. Αυτό φαίνεται να φωτογραφίζει το Ελληνικό και άλλες γνωστές περιπτώσεις.

ΑΡΘΡΟ 15 «Νομιμοποίηση αυθαίρετων κατασκευών»
«Έργα που κατασκευάστηκαν πριν την έναρξη ισχύος του νόμου στον αιγιαλό(!), την παραλία, ή τη θάλασσα, την όχθη, την παρόχθια ζώνη και το υδάτινο στοιχείο ποταμών και λιμνών που αναφέρονται στο άρθρο 2 μπορούν να νομιμοποιηθούν».
Αν συσχετίσουμε την παραπάνω διάταξη με τις περιπτώσεις των αλλεπάλληλων κατά καιρούς νομιμοποιήσεων γενεών αυθαίρετων κατασκευών, είναι η πρώτη φορά που δεν εξαιρούνται οι κατασκευές τις οποίες ορίζει το σχέδιο νόμου. Μια φορά στο παρελθόν υπήρξαν κατ’ εξαίρεση νομιμοποιήσεις κτισμάτων ειδικά του ΕΟΤ, που είχαν κατασκευαστεί, όμως, εντός μιας ορισμένης χρονικής περιόδου. Ο στόχος είναι εισπρακτικός, αν και ελλοχεύει ο κίνδυνος δικαστικής προσβολής της νομιμοποίησης. Επομένως, οι αυθαιρετούντες μικροϊδιοκτήτες δεν είναι σίγουρο ότι θα σπεύσουν, μετά και τις πρόσφατες εμπειρίες, να νομιμοποιήσουν τα αυθαίρετά τους. Σίγουρα όμως οι αυθαίρετοι επιχειρηματίες με τις παράνομες εγκαταστάσεις ξενοδοχείων, κέντρων αναψυχής κ.λπ. θα επιβραβευτούν και το πιθανότερο θα συνεχίσουν με νέες αυθαιρεσίες.

ΑΡΘΡΟ 19 «Καθορισμός της ζώνης λιμένα»
Αν και κατ’ αρχήν «η χερσαία ζώνη κατ’ αρχήν δεν επιτρέπεται να επεκτείνεται πέρα από την πλησιέστερη ρυμοτομική γραμμή του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης», αμέσως μετά θεσπίζονται εξαιρέσεις με «σύμφωνη γνώμη του ΥΠΕΚΑ». Η διάταξη αυτή δεν είναι αποδεκτή ιδίως για τα νησιά και τους παραδοσιακούς οικισμούς. Επίσης, επιτρέπεται «η περίφραξη ολόκληρης ή μέρους της οριοθετημένης χερσαίας ζώνης λιμένα». Η διάταξη αυτή είναι, επίσης, απαράδεκτη γιατί αίρει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του λιμένα.
ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟΣΥΡΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

Τούτων δεδομένων, το σχέδιο νόμου «για την οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας» είναι απαράδεκτο και πρέπει ν’ αποσυρθεί.
Ευτυχώς έχουν ευαισθητοποιηθεί πολλές δεκάδες περιβαλλοντικές, κοινωνικές, επιστημονικές οργανώσεις και χιλιάδες ενεργοί πολίτες σε όλη την Ελλάδα, που συντονίζονται στο Δίκτυο «AKTΕΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ». Το Δίκτυο γενικά και ειδικότερα η οργανωτική επιτροπή διαχέουν τη γνώση και την κριτική πανελλαδικά, στηρίζουν τοπικές εκδηλώσεις, παράγουν έντυπο υλικό για διανομή, παρεμβαίνουν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, κινητοποιούν τους πολίτες άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Σημαντικό μέσον πίεσης αποτελεί η συγκέντρωση υπογραφών που γίνεται μέσα από τις πλατφόρμες Avaaz.org, change.org, Facebook. Ήδη οι υπογράφοντες πλησιάζουν τις 200.000 και ο στόχος είναι μισό εκατομμύριο. Ο Υπέρ-Μαραθώνιος «240 χιλιόμετρα για τον Αιγιαλό», που θα διεξαχθεί από τις 8 ως τις 12 Ιουλίου και συντονίζεται από το ραδιόφωνο 105,5 Στο Κόκκινο, προγραμματίζεται ήδη.
Στην ιστοσελίδα του Δικτύου θα αναρτώνται όλα τα στοιχεία και οι εκδηλώσεις ώστε να ενισχύονται οι κατά τόπους οργανωτές από περισσότερο κόσμο. Οι φορείς που προστίθενται στην αρχική λίστα μπορεί να υπογράφουν το κοινό ψήφισμα των ήδη περίπου 100 φορέων και να το διακινούν σε άλλους.

εικονογράφηση από ellet.gr

Η Παρέμβαση της ΚΕΠΟΜ στη Διαβούλευση για το Σχέδιο Νόμου για τον Αιγιαλό! Περιβάλλον και δημοκρατία είναι έννοιες αλληλένδετες!

Greek sea 1Η ΚΕΠΟΜ, συμμετέχοντας στη διαβούλευση του Υπουργείου Οικονομικών, στέλνει ηχηρό μήνυμα κάθετης αντίθεσης  στο σχέδιο νόμου «Οριοθέτηση, προστασία και διαχείριση αιγιαλού και παραλίας» που δόθηκε από το υπουργείο Οικονομικών σε δημόσια διαβούλευση, η οποία έληξε στις 13/5.   Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο καταστροφής των παραλιών (και όχι μόνο) και αφορά κυρίως στα παρακάτω:
-Μείωση των περιορισμών για την παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας σε δήμους και ιδιώτες,
-Νομιμοποίηση αυθαιρέτων που χρησιμοποιούνται σε επιχειρηματικές δραστηριότητες,

-Διευκόλυνση κατασκευής έργων που εξυπηρετούν παραθαλάσσιες επιχειρήσεις,

-Προαιρετική χάραξη της παραλίας αλλά και επί της ουσίας κατάργηση της ελεύθερης παραλίας.

Η πιθανή ψήφιση του νομοσχεδίου θα λύσει τα χέρια του ΤΑΙΠΕΔ καθώς θα ανοίξει το δρόμο για την υλοποίηση των επενδυτικών σχεδιασμών πουλώντας ο,τιδήποτε χαρακτηριστεί ιδιωτική περιουσία του δημοσίου!

Εμείς, ως ΚΕΠΟΜ, θα αγωνιστούμε να  ανατρέψουμε αυτά τα σχέδια σε συνεργασία με όλους εκείνους τους φορείς που αντιτίθενται στο νομοσχέδιο. Αίτημά μας αποτελεί να καταγγελθεί επισήμως και από τους άλλους δύο συνδυασμούς, «Μύκονος- Επόμενη Μέρα» και «Πρωτοβουλία Δράσης» ώστε να προχωρήσουμε από κοινού  σε οργανωμένες κινήσεις, προκειμένου να γλιτώσουμε τα χειρότερα για το νησί μας σε περίπτωση που ψηφιστεί!

Η ΚΕΠΟΜ ΛΕΕΙ «ΟΧΙ» ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ «ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ»

Tην Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου (ΚΕΠΟΜ) έχει απασχολήσει επανειλημμένως ο δημόσιος χώρος ως κοινωνικό αγαθό. Ο δημόσιος ως συλλογικός και όχι ως ατομικός και εμπορευματοποιημένος χώρος- ως χώρος δηλαδή που οι πολίτες αποκτούν την αίσθηση, το βίωμα και τη συνείδηση της δημοκρατίας.
Λόγω της άναρχης και άγριας ανάπτυξης που βάζει τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους, αλλά και λόγω της χρόνιας έλλειψης πολιτικής βούλησης εκ μέρους του Δήμου να περιορίσει την υπερεκμετάλλευση των παραλιών στη Μύκονο (και κυρίως να τηρήσει αυστηρά τη νομοθεσία), τα τελευταία τριάντα χρόνια, πολλές από τις μυκονιάτικες παραλίες καταστράφηκαν. Κάποιες άλλες κινδυνεύουν να κλείσουν από ιδιώτες περιοίκους, οι οποίοι εντελώς αυθαίρετα τις ορίζουν ως ‘ιδιωτικές παραλίες’.

Ωστόσο με το νέο σχέδιο για την οριοθέτηση των αιγιαλών συνειδητοποιούμε ότι ακόμη έχουμε πολλά να αντιμετωπίσουμε για τα οποία πρέπει να αγωνιστούμε αν θέλουμε να έχουμε ως πολίτες μέλλον σε αυτόν τον τόπο. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που ανοίγει την πόρτα για fast track επιχειρηματική «αξιοποίηση» των αιγιαλών χωρίς περιβαλλοντικά, κοινωνικά αλλά και επιστημονικά κριτήρια. Κρίνεται δε και αντισυνταγματικό ενώ αντίκειται και στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία. Δυστυχώς, μετά την καταστροφή ανθρώπων και την απώλεια της εργασίας τους και των προσωπικών τους περιουσιών, το επόμενο βήμα θα είναι η άνευ προηγουμένου λεηλασία, καταστροφή και ιδιωτικοποίηση του φυσικού πλούτου της χώρας

Ειδικά η Μύκονος, θεωρούμε ότι έχει φτάσει εδώ και καιρό σε οριακό σημείο ανάπτυξης, τουλάχιστον με τους όρους που τη βιώσαμε τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Με τη συστηματική περιβαλλοντική της καταστροφή νιώθουμε ότι ήρθε η ώρα μιας ουσιαστικής ανθρωποκεντρικής ανάπτυξης, με γνώμονα την επιβίωση των αξιών, των στοιχείων και των ποιοτήτων που όρισαν αρχικά τη Μύκονο ως ελκυστικό τουριστικό προορισμό. Το νέο νομοσχέδιο για τους αιγιαλούς κινείται όμως σε εντελώς αντίθετη- άκρως καταστρεπτική κατεύθυνση, τόσο για τη Μύκονο, όσο και για όλη την Ελλάδα.

Η διατήρηση και προστασία του φυσικού μας περιβάλλοντος -πέρα από ρομαντισμούς- είναι ταυτόχρονα η καλύτερη επένδυση που μπορούμε να κάνουμε αν θέλουμε να στοχεύσουμε σε τουρισμό υψηλής ποιότητας: γιατί μαζί με τις ζητούμενες κατάλληλες υποδομές και υπηρεσίες θα μπορούμε ακόμα να προσφέρουμε κάτι από την απαράμιλλη ομορφιά του Μυκονιάτικου τοπίου, εφόσον όμως καταφέρουμε να το περισώσουμε… Και είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι οι τουριστικοί προορισμοί που επιβιώνουν στον ιστορικό χρόνο είναι αυτοί που προστατεύουν το περιβάλλον τους: Το παράδειγμα της Ισπανίας με την καταστροφή των ακτογραμμών και τις επιπτώσεις αυτού όχι μόνο στο οικοσύστημα αλλά και στον τουρισμό είναι αρκετά πρόσφατο.

-Εμείς, ως ΚΕΠΟΜ θα αγωνιστούμε εναντίον του καταστροφικού νομοσχεδίου. Πιστεύουμε στη συλλογική δύναμη των πολιτών γι’ αυτό θα συντονιστούμε με άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις, περιφερειακές και δημοτικές παρατάξεις σε πανελλαδικό επίπεδο για κοινές δράσεις προκειμένου να μην εφαρμοστεί. Γιατί οι διεκδικήσεις για το περιβάλλον βρίσκονται σήμερα στην καρδιά του αγώνα των πολιτών για δημοκρατία και ισονομία!
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΝΟΙΕΣ ΑΛΛΗΛΕΝΔΕΤΕΣ!
ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΥΚΟΝΟΥ

 

Προσοχή! Ανοίγει Κερκόπορτα απόλυτης κυριαρχίας ιδιωτικών συμφερόντων στις ακτές και σε όλο τον αιγιαλό.

Παραλίες και ακτογραμμές εν κινδύνω.

Και ξαφνικά ενώ όλοι έχουν την έγνοια και τα μάτια στραμμένα στις αυτοδιοικητικές εκλογές και στις ευρωεκλογές, η κυβέρνηση δια του υπουργείου Οικονομικών έρχεται να φέρει τα πάνω κάτω στο θέμα του αιγιαλού και της χρήσης των παραλιών. Τα πάντα όλα προβλέπεται να θυσιαστούν στο βωμό των επιχειρηματικών ιδιωτικών συμφερόντων.
Μα αυτό δεν ήταν ο εφιάλτης μας τόσα χρόνια; Αυτά δε λέγαμε και ξαναλέγαμε εμείς εδώ στην ΚΕΠΟΜ, οι ευαισθητοποιημένοι και ανήσυχοι πολίτες σε όλη την Ελλάδα μαζί με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις;
Τόση τύφλωση πια; Τόση εξώφθαλμη διάθεση ξεπουλήματος και μάλιστα με προτάσεις που μπαίνουν σε διαβιύλευση με καταληκτική ημερομηνία την 8η Μαΐου 2014;

Να πάρουν θέση τώρα όλοι!
Ιδού όμως με την ευκαιρία πεδίο δόξης λαμπρό για τους επίδοξους σωτήρες του νησιού μας να ορθώσουν το ανάστημά τους στα σχέδια αυτά και να αποδείξουν ότι δεν υποκλέπτουν απλά φρασεολογικά και συνθηματικά τις προτάσεις της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Μυκόνου αλλά τις πιστεύουν κιόλας.
Περιμένουμε να δούμε αν θα υπάρξει αντίδραση του κ. Κουκά και του κ. Φιορεντίνου, άμεση και κατηγορηματική.
Η ΚΕΠΟΜ έτσι κι αλλιώς είναι ενάντια σε αυτές τις λογικές, αγωνίζεται για το δημόσιο χώρο, για την ελεύθερη πρόσβαση και χρήση από τους πολίτες και είναι κατηγορηματικά αντίθετη στη θέσπιση νόμων που θα επιτρέπουν ακόμα περισσότερη εκμετάλλευση και δέσμευσή τους από ιδιώτες επαγγελματίες.

Τι αλλάζει στους αιγιαλούς

Στο ν/σ του υπουργείου Οικονομικών αφαιρούνται όλοι
οι περιορισμοί όσον αφορά την έκταση που μπορεί
να παραχωρηθεί  σε απλή χρήση, όπως ξαπλώστρες.
γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ

beach1Σημαντικές αλλαγές στον τρόπο που η Πολιτεία διαχειρίζεται τους αιγιαλούς και τις παραλίες της χώρας, με στόχο, μεταξύ άλλων, την ενίσχυση της επιχειρηματικής εκμετάλλευσης της ακτογραμμής προωθούνται με το σχετικό σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών. Ανάμεσα στις προτάσεις βρίσκονται η μείωση των περιορισμών που ισχύουν σήμερα στην παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας σε δήμους και ιδιώτες, η νομιμοποίηση αυθαιρέτων που χρησιμοποιούνται για επιχειρηματικούς σκοπούς, αλλά και η διευκόλυνση της κατασκευής έργων που εξυπηρετούν παραθαλάσσιες επιχειρήσεις.

Το σχέδιο νόμου τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 8 Μαΐου. Οπως προβλέπεται μεταξύ άλλων:

1. Αφαιρούνται όλοι οι περιορισμοί στην έκταση που μπορεί να παραχωρηθεί σε απλή χρήση (λ.χ. ξαπλώστρες, αναψυκτήρια). Στην ισχύουσα νομοθεσία απαγορεύεται η παραχώρηση έκτασης μεγαλύτερης των 500 τ.μ., ενώ υπάρχει υποχρέωση δημιουργίας ελεύθερων «ζωνών» 100 μέτρων.

2. Αφαιρούνται όλες οι αναφορές στην υποχρέωση ελεύθερης και απρόσκοπτης πρόσβασης στον αιγιαλό, καθώς και η απαγόρευση της παραχώρησης της αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και παραλίας. Η μόνη αναφορά είναι ότι στις παραχωρήσεις πρέπει «να περιλαμβάνονται όροι χρήσης που να διασφαλίζουν την πρόσβαση του κοινού, ύστερα από αιτιολογημένη στάθμιση των συμφερόντων που εξυπηρετούνται ή βλάπτονται».

3. Διευκολύνεται η δημιουργία μόνιμων κατασκευών από ιδιώτες για επιχειρηματικό σκοπό. Μοναδική προϋπόθεση είναι η παραχώρηση «να κρίνεται απολύτως απαραίτητη για την επίτευξη του [επιχειρηματικού] σκοπού» από τον γενικό γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όλες οι παράκτιες ξενοδοχειακές μονάδες της χώρας μπορούν να επεκτείνουν μόνιμα τις εγκαταστάσεις τους στη ζώνη από την παραλία έως και τη θάλασσα.

4. Επιτρέπεται η επιχωμάτωση (μπάζωμα) θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικής δραστηριότητας που έχει ενταχθεί στις στρατηγικές επενδύσεις ή έχει εγκριθεί ΕΣΧΑΔΑ ή ΕΣΧΑΣΕ (ειδικά σχέδια χωρικής ανάπτυξης δημοσίων ή ιδιωτικών ακινήτων).

5. Το σχέδιο νόμου προβλέπει επίσης τη δυνατότητα νομιμοποίησης αυθαίρετων κατασκευών (έναντι οικονομικού ανταλλάγματος) που βρίσκονται στον αιγιαλό και την παραλία, που χρησιμοποιούνται όχι για κατοικία, αλλά για επιχειρηματικούς σκοπούς. Η δυνατότητα αυτή δεν είχε δοθεί έως σήμερα από τους νόμους για τη νομιμοποίηση της αυθαίρετης δόμησης (ν. 4014/11, ν. 4178/13) για τον αιγιαλό, τα δάση και τους αρχαιολογικούς χώρους, ως αντίθετη στη συνταγματική επιταγή.

Η πρόθεση του υπουργείου Οικονομικών να νομιμοποιήσει αυθαίρετα στον αιγιαλό είναι επόμενο να τερματίσει την εκστρατεία του υπουργείου Περιβάλλοντος (Επιθεωρητές Περιβάλλοντος και Ειδική Υπηρεσία Επιθεώρησης και Κατεδάφισης Αυθαιρέτων – ΕΥΕΚΑ) για κατεδάφιση αυθαιρέτων με πόρους του Πράσινου Ταμείου. Η προσπάθεια έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια και παρουσιάζει ιδιαίτερη κινητικότητα τους τελευταίους μήνες. Χαρακτηριστικά, πρόσφατα πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ημερίδα με τη συμμετοχή των εμπλεκομένων (εκπροσώπων των υπηρεσιών τεχνικού ελέγχου και των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων) με θέμα την οργάνωση και επίσπευση της διαδικασίας κατεδαφίσεων και τη χρηματοδότησή τους από το Πράσινο Ταμείο. Σε συνέχεια αυτής, ο γενικός επιθεωρητής Περιβάλλοντος Παν. Μέρκος ζήτησε από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις στις 3 Απριλίου την αποστολή συγκεντρωτικών πινάκων αυθαιρέτων. «Μέχρι σήμερα έχουν αποσταλεί στην ΕΥΕΚΑ περί τα 3.000 πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων στον αιγιαλό από όλη την Ελλάδα», λέει στην «Κ» η επικεφαλής νότιου τομέα της υπηρεσίας, Δέσποινα Ποδαρά. «Το Πράσινο Ταμείο θα διαθέσει ένα εκατ. ευρώ για κατεδαφίσεις αυθαιρέτων σε αιγιαλούς και δάση το 2014 και προσπαθούμε να κινητοποιήσουμε τις υπηρεσίες».

(Από την εφ. Η Καθημερινή της 27.04.14
http://www.kathimerini.gr/764449/article/epikairothta/ellada/ti-allazei-stoys-aigialoys