Ο Γιώργος Γ. Ξυδάκης, στο Δημοτικό Συμβούλιο Μυκόνου.

«…Η πολύχρονη τριβή και το βάρος της ηλικίας,
με προτρέπουν να είμαι συναινετικός αλλά όχι υποχωρητικός,
συμφιλιωτικός αλλά όχι αμνήμων, αισιόδοξος αλλά όχι αιθεροβάμων»

KEPOM- xydakis Giorgos

 Αγαπητοί συμπολίτες και αιρετοί εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, αναλαμβάνοντας τη θέση του δημοτικού συμβούλου, για δεύτερη φορά μετά από 17 χρόνια, δράττομαι της ευκαιρίας να καταθέσω μερικές σκέψεις.
Στη θέση αυτή βρίσκομαι καθοδηγούμενος από τις αρχές και τη στάση μου έναντι της τοπικά αυτοδιοικούμενης κοινωνίας και της συλλογικότητας πολιτών που ανήκω. Θα συμμετέχω και θα μεταφέρω τις πλειοψηφούσες απόψεις των συνοδοιπόρων μου για τη Μύκονο που ονειρευόμαστε, όσο πολύ και αν απέχει από αυτό που βιώνουμε σήμερα, με πλήρη συναίσθηση έναντι των γενεών που έπονται για την κοινωνία που θα τους κληροδοτήσουμε.
Η σχέση μου ως παρατηρητή και ενεργού πολίτη στην κοινωνία της Μυκόνου ξεκινά από τα φοιτητικά μου χρόνια, παραμονές των δημοτικών εκλογών του 1978.
Έκτοτε εμπλέκομαι υποστηρικτικά, κριτικά και συμμετοχικά σε πολλές και διαρκείς δράσεις, πάντοτε στο πλαίσιο συλλογικοτήτων.
Αντιμάχομαι τις προσωπικές στρατηγικές που αποκαλύπτονται στις δημόσιες αντιπαραθέσεις ή εξυφαίνονται σε κλειστά δωμάτια και κεφαλές.
Η πολύχρονη τριβή και το βάρος της ηλικίας, με προτρέπουν να είμαι συναινετικός αλλά όχι υποχωρητικός, συμφιλιωτικός αλλά όχι αμνήμων, αισιόδοξος αλλά όχι αιθεροβάμων. Με σκευή την προσωπική μου διαδρομή, την αλληλοϋποστήριξη των συνοδοιπόρων μου και την ζώσα ιστορία του τόπου μας, θα καταθέτω τη στήριξη μου σε ό,τι από κοινού αποδεκτό, θα πάει την κοινωνία μας ένα βήμα μπροστά στη σωστή λειτουργία των θεσμών, στα αναγκαία έργα, στο ήθος, τη διαφάνεια, την προάσπιση του περιβάλλοντος, του δημόσιου συμφέροντος, της συνταγματικής νομιμότητας, της υπεράσπισης των αδυνάτων και μη προνομιούχων, του δικαίου υπέρ όλων των ανθρώπων και της δημοκρατίας.
Αναγνωρίζοντας και μαθαίνοντας από τα λάθη του παρελθόντος, οφείλουμε να ατενίζουμε το μέλλον με δημιουργική αισιοδοξία, συνεργαζόμενοι σε αυτά που μας ενώνουν και συμφωνούμε για τον κοινό τόπο, το κοινό καλό και την απωλεσθείσα κοινωνική συνοχή.

Γιώργος Ξυδάκης
Δημοτικός σύμβουλος
Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου
19 Μαρτίου 2019

Οι γάμοι και τα παρατράγουδα.

του Γιώργου Γ. Ξυδάκη

                           Θα ξυπνήσει η κουρεμένη και θα δει το πάπλωμά της*

13599777_10208681655372999_8165281644239976644_n
Έχω μεγαλώσει στη Μύκονο όταν άρχιζε να γενικεύεται το θαύμα του μαζικού τουρισμού.
Από το 1973 δούλευα βοηθός σερβιτόρου σε εποχιακά μαγαζιά στον Πλατύ Γιαλό, τον Άγιο Στέφανο, τη Χώρα.
Έζησα τη λάμψη μαγαζιών όπως η Vengera, Pierro’s, 9 Muses , Φιλιππή, Caprice κ.α.
Αλλά και την ταπεινή γοητεία μαγαζιών όπως Καβουρότρυπα, Κιούκας, Κούνελας, Αλέξης, Ζαχαρούλα, Μαλλιάκος κ.α.
Στο πέρασμα του αδίστακτου χρόνου πολλά μαγαζιά – σημαίες κλείσανε και πολλοί κλάψανε για το τέλος εποχής που σηματοδότησαν.
Όμως η Μύκονος δεν πληγώθηκε.
Γιατί το απόλυτο brand name είναι η Μύκονος, ο τόπος και οι άνθρωποι.
Κανένα μαγαζί, καμμία φίρμα δεν είναι σε θέση να διαφημίσει τη Μύκονο. Η Μύκονος προστίθεται στις εταιρικές ταυτότητες προσδίδοντας αίγλη και φήμη ακόμη και σε επιχειρήσεις που μπαίνουν μέσα, πληρώνοντας τοιουτοτρόπως το μερίδιο συμμετοχής στο fund Μύκονος!
Σήμερα βιώνουμε μια κατάσταση όπου σωματέμποροι, ναρκέμποροι και κάθε είδους έμποροι δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στο νησί, γεμίσαμε λίμο και βαν πολυτελείας με φιμέ τζάμια, επιχειρήσεις με δικά τους βαν και παράνομες πινακίδες σήμανσης λειτουργούν ασύδοτα, οι ακτές κι οι παραλίες γίνονται παραμάγαζα, σπίτι για να νοικιάσουν οι εργαζόμενοι δεν υπάρχει, και όποιος έχει αντίρρηση είναι οπισθοδρομικός.
Ο μαζικός «δημοκρατικός» τουρισμός της Μυκόνου όπου δίπλα στους τζετ σέτερς τρωγοπίναν και γλεντούσαν τα λαϊκά παιδιά από την Κοζάνη ή τη Νάπολη μετατρέπεται σε πεδίο αποκλεισμού, ξεπλύματος μαύρου χρήματος και προνόμιο των πλουσίων.
Το μοντέλο που τόσα χρόνια εξυπηρέτησε τα γούστα φραγκάτων επισκεπτών, διανοούμενων, καλιτεχνών αλλά και ανώνυμων νεολαίων και παραθεριστών, το μοντέλο που πέρναγε λεφτά στις τσέπες ντόπιων και ξένων επιχειρηματιών και εργαζομένων με διάχυση προς όλους, έχει αλλάξει.
Υψηλοί τοίχοι αντικαθιστούν τις χαμηλές ξερολιθιές, πορτιέρηδες ελέγχουν τις εισόδους μαγαζιών, φουσκωτοί καθαρίζουν στα χάι μαγαζιά με δύο νεκρούς τα τελευταία χρόνια και δεκάδες νεκρούς και τραυματίες στους δρόμους από ανεξέλεγκτη χρήση αλκοόλ, επισφαλή οδήγηση και υπεράριθμα τροχοφόρα σε αναντίστοιχα μικρό οδικό δίκτυο.
Ζούμε στην εποχή μιας κρίσης, κύρια οικονομικής μα όχι μόνο, και βλέπουμε τα αποτελέσματα της κάκιστης διαχείρισης των προηγουμένων ηγεσιών. Κανείς δεν απολογήθηκε ή τιμωρήθηκε. Όμως τη ζημιά την πληρώνει ο λαός με βαρύτατες συνέπειες.
Δημαρχάκια και αντιδημαρχάκια παρέλασαν και παρελαύνουν, αλλά κανείς δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και κανείς δεν θα απολογηθεί για τα λάθη και τις ενέργειες που όφειλαν να κάνουν για την προάσπιση του κοινού συμφέροντος και μέλλοντος του τόπου.
Εθελοτυφλούν λες και ζουν στην Αστυπάλαια, βαυκαλίζονται αμπελοφιλοσοφώντας αστειότητες και ανοησίες του τύπου «μας διαφημίζει η Αντριάνα Λίμα» και πάει λέγοντας.
Ή είναι διανοητικά ανίκανοι να δουν και να δράσουν για τα γεγονότα ή κάνουν τις πάπιες αποκομίζοντας οφέλη.
Ιδεολογίες στα γλέντια και τους τζίρους δεν χωράνε.

Όμως τον τελευταίο λόγο οφείλει να πει η ντόπια κοινωνία, να σκύψει πάνω στα προβλήματα, να τα δει σε βάθος χρόνου και να δράσει για τη βιωσιμότητα και το μέλλον των παιδιών και εγγονιών της.
Ο τουρισμός είναι σημαντικότατη οικονομική πηγή ευμάρειας. Η επίθεση που θα δεχτεί από αλλότρια συμφέροντα η δημόσια και ιδιωτική περιουσία στο νησί θα είναι τρομερή. Ήδη το αεροδρόμιο πήγε σε γερμανικά χέρια, το λιμάνι φτιάχνεται με δικά μας χρήματα για να δωρηθεί κι αυτό σε ξένα συμφέροντα, επιχειρήσεις και περιουσίες σύντομα θα καταλήξουν αλλού.
Αν δεν αντισταθούμε, θα καταλήξουμε στο γάμο του Καραγκιόζη να περιμένουμε να γλείψουμε τα κόκαλα της γιορτής. Μιας γιορτής που οι γονείς μας στήσανε και τροφοδότησαν, σαν τα κακόμοιρα πανηγύρια μας που αφού αφρόνως τα διογκώσαμε τώρα μας πλακώνουν και τα εγκαταλείπουμε.
Όταν ξυπνήσουμε κουρεμένοι πάνω στο πάπλωμα που φτιάχτηκε με τα δικά μας μαλλιά, θα είναι αργά.


*παλιά μυκονιάτικη παροιμιώδης φράση που κουβαλά

όλο τον σουρεαλισμό και το χιούμορ των ντόπιων.

Γιώργος Ξυδάκης: Με την ΚΕΠΟΜ στην κοινωνία, συμμέτοχη και ενεργή, να ανασυστήσουμε το νέο Κοινό των Μυκονίων, την αυτοδιοίκηση των πολιτών!

Συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο*
της Κ.Ε.ΠΟ.Μ. για τις Δημοτικές Εκλογές
της 18ης Μαΐου 2014

Ξυδάκης Γεώργιος,
του Γαλάτη και της Ταρούλας

KEPOM- xydakis GiorgosΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Γεννήθηκα στα Ταμπούρια του Πειραιά το 1960, από γονείς Μυκονιάτες.
Έμαθα την αλφαβήτα στη Σχολή Στέγκα και από το 1967 στη Σύρα, στη Νεάπολη, γύρω από το 4ο Δημοτικό του Κουκουλά, τον Άι Γιώρη, την Πλατεία Ηρώων και το γηροκομείο του Αγ. Παντελεήμονα.
Έκανα πέντε τάξεις στο Γυμνάσιο Αρρένων Σύρου και την καλύτερη εφηβική ζωή που θα μπορούσα να έχω. Πλούτος μες τη φτώχεια, αξιοπρέπεια και όμορφη ζωή.
Τα καλοκαίρια την έβγαζα στη Βίδα, στον Άι Χαραλάμπη, στην Κούτελα, στο Μάσουρα και στο Διακόφτη, και αργότερα δούλευα βοηθός και σερβιτόρος στον Πλατύ Γιαλό και τον Άγιο Στέφανο.
Τέλειωσα Λύκειο στη Δραπετσώνα, στο πατρικό της μάνας μου με τη θεία μου Κοκκώνα και τον ξάδερφο μου Λάκη.
Σπούδασα οδοντιατρική στην Αθήνα με τον αδερφό μου κοντά στη άλλη θεία μας Μαντελένα, στα Σεπόλια. Τα καλοκαίρια δούλευα με τους γονείς μου στο οικογενειακό αναψυκτήριο της Φάμπρικας.
Τελειώνοντας επέστρεψα στο νησί των παιδικών μου καλοκαιριών και έκτοτε ζω και εργάζομαι εδώ ως οδοντίατρος επί 24 χρόνια, με τη σύζυγο μου Δέσποινα Νάζου, ανατρέφοντας τον δεκαετή γιο μας Γαλάτη.

Πάντοτε πίστευα οτι οι συλλογικότητες, μας ασκούν στη δημοκρατία και την ανεκτικότητα, μας βοηθούν να συνυπάρχουμε, μας δίνουν δύναμη να ασκούμε κριτική και να ελέγχουμε την εξουσία, να μαθαίνουμε να ακούμε και να συνθέτουμε, να μετριόμαστε με τον εαυτό μας, να βελτιώνουμε τη ζωή μας και την κοινωνία.
Ως εκ τούτου από 15ετής συμμετείχα σε παντοειδείς συλλογικότητες και σχήματα, ως μαθητής, φοιτητής και ενήλικος.

Σημαντικοί σταθμοί:
-Η συμμετοχή μου στην εφημερίδα Η ΜΥΚΟΝΙΑΤΙΚΗ (1988-2001).
-Η ΜΥΚΟΝΙΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ το 1998, την οποία είχα την τιμή να εκπροσωπήσω ως δημοτικός σύμβουλος ως το τέλος του 2002, και τέλος,
-Η ΚΕΠΟΜ (Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου) το 2010, που έχει ήδη 4χρόνια ζωής και ενεργούς παρουσίας, με μηνιαίες ολομέλειες, δράσεις και παρεμβάσεις σε ότι πέφτει στην αντίληψη μας, στο Δήμο, στην κοινωνία, στο περιβάλλον.

Ένας μόνος δεν μπορεί να καταφέρει τίποτε, πολλοί μαζί μπορούμε κάτι!
Η Κίνηση Ενεργών Πολιτών είναι η μοναδική συλλογικότητα με δημοκρατικές διαδικασίες, αρχές και υποδειγματική λειτουργία, με επικεφαλής πρώτο μεταξύ ίσων και αντιστρατεύεται τη λογική του ρουσφετιού για την καρέκλα.
Με την ΚΕΠΟΜ στην κοινωνία, συμμέτοχη και ενεργή, μπορούμε να πραγματοποιήσουμε το επόμενο βήμα, να ανασυστήσουμε το νέο Κοινό των Μυκονίων, την αυτοδιοίκηση των πολιτών!

*Συνεχίζουμε την επίσημη δημοσιοποίηση ονομάτων, φωτογραφιών και
βιογραφικών των συμπολιτών μας που συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο
της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Μυκόνου για τις Δημοτικές Εκλογές
της 18ης Μαΐου 2014 με επικεφαλής την Άννα Καμμή.

 

Ας δένει ο κόμπος κι ας λέει ο κόσμος

Τα ενυπόγραφα άρθρα δεν απηχούν αναγκαστικά τις απόψεις του συνδυασμού. Δημοσιεύονται στο πλαίσιο του υγιούς και διάφανου διαλόγου και οι συντάκτες φέρουν την ευθύνη της υπογραφής τους.

Η Κ.Ε.ΠΟ.Μ. χαιρετίζει την συμπαράταξη του φίλου Δημήτρη Ι Νάζου (Μαδούπα) στις γραμμές της. Η συμβολή του στον αγώνα μας στέλνει ένα πολλαπλό μήνυμα και είναι για μας σημαντική, σημαδιακή και καθοριστική. Είμαστε βέβαιοι ότι ο Δημήτρης θα συμβάλει με την πείρα του με τον καλύτερο τρόπο στην πορεία μας για να αλλάξουμε την κακή εικόνα του νησιού μας. Να αλλάξουμε τη Μύκονο!


Ας δένει ο κόμπος κι ας λέει ο κόσμος

Γράφει ο Δημήτρης Ι. Νάζος (Μαδούπας)
Μύκονος  18 Αυγούστου 2010

Αγαπητοί μου,

Σίγουρα δεν παραξενεύεστε με την παρούσα επιστολή μου, αφού σας έχω συνηθίσει να γράφω  επώνυμα για θέματα που μας αφορούν. Αυτό μπορεί καμιά φορά να ενοχλεί. Δεν έχω επιλέξει να είμαι πάντα σε όλους ευχάριστος. Υπήρξε περίπτωση δε που χωρίς να δημοσιευτεί επιστολή μου, ο εκδότης αφού με στόλισε με διάφορους χαρακτηρισμούς, την κατέκρινε, συμπεριφερόμενος όχι σαν εκδότης Δημοτικής εφημερίδας αλλά σαν παραγιός εργολάβων ανεξέλεγκτης οικοδόμησης των Κοινών του Νησιού μας.

Χρονιά Δημοτικών εκλογών η φετινή  και μιας και με είχατε εμπιστευτεί στο παρελθόν, θέλω να μοιραστώ μαζί σας  τις σκέψεις μου, δεχόμενος την υποκειμενικότητα της κρίσης μου, όπως όλων μας και μαζί με αυτές στέλνω και μερικά χαρακτηριστικά γεγονότα που σαν τέτοια δεν εμπεριέχουν ίχνος υποκειμενικότητας αφού είναι γεγονότα, έχουν γίνει.

Ο τόπος σήμερα δοκιμάζεται με πρωτόγνωρο τρόπο. Βαδίζομε προς τις Δημοτικές εκλογές με αυξημένες τις πιθανότητες να  απαγγελθεί κατηγορία για απιστία σε βαθμό κακουργήματος σε αιρετούς που για πολλά χρόνια διαχειρίζονται με το χειρότερο τρόπο, όπως  δείχνουν τα γεγονότα, την λαϊκή εντολή που με διάφορες μεθόδους εξασφάλιζαν. Κάποιοι από αυτούς έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να είναι πάλι υποψήφιοι, πράγμα που θα εξαρτηθεί από το πόσο γρήγορα και ποια κατηγορία θα τους απαγγελθεί. Θα μπορούν να είναι υποψήφιοι και αυτή τη φορά;
Διάβασε παρακάτω