Δημήτρης Παπαδημητρίου

«Νησίδες» προγραμματισμού και οργάνωσης δράσης

Posted on Updated on

Το τελευταίο χρονικό διάστημα έγιναν εκλογές και έχουμε νέα Διοικητικά Συμβούλια σε πολλά σχολεία (Γυμνάσιο, Λύκειο, Νηπιαγωγεία)
Με την ευκαιρία της δημοσίευσης ενός χαιρετισμού από ένα μέλος της εκπαιδευτικής κοινότητας του νησιού μας, στέλνουμε  και τις δικές μας ευχές από τη μεριά της Κ.Ε.ΠΟ.Μ. για το έργο τους. Πραγματικά φέρνουν σε πέρας έναν άθλο: «Σε βάρος του προσωπικού τους χρόνου, επισκευάζουν, διορθώνουν, καθαρίζουν, επεμβαίνουν, διεκδικούν, συγκρούονται, συμμετέχουν, δημιουργούν, κατευθύνουν, αναδεικνύουν το ζήτημα της ατομικής και της κοινωνικής ευθύνης και έρχονται δυστυχώς να καλύψουν κενά και αδυναμίες που αφήνουν στα σχολεία σε πολλές περιπτώσεις η κρατική αλλά και η αυτοδιοικητική απρονοησία, αδιαφορία και υποχρηματοδότηση…»
Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων Σχολείων Μυκόνου:
Τα πιο ζωντανά πολιτικοκοινωνικά «κύτταρα» στο νησί…
                                                             Του Δημήτρη Παπαδημητρίου
Η ιστορική δύναμική και αξία των συλλογικοτήτων είναι καταγεγραμμένη και κατοχυρωμένη από την ίδια την ιστορία και πρέπει επίσης να θεωρείται δεδομένο ότι κάθε προσπάθεια υποβάθμισης ή απαξίωσής του συμβάδιζει και πήγαζει από ατομικισμούς, ματαιοδοξίες, μεσσιανισμούς, φοβολαγνεία και δειλία, αριβίστικες διαθέσεις, διαφθορά, προκαλυμμένο και απροκάλυπτο φασισμό. Ευτυχώς όμως, τα τελευταία χρόνια της ηθικής και πολιτικής παρακμής η ανθοφορία και η ανάπτυξη των συλλογικοτήτων, στην ευρύτερη ελληνική κοινωνία, ξεπέρασαν πολλές προσδοκίες, ξεπέρασαν σκοπέλους, πολιτικούς, οικονομικούς και ηθικούς, ξεπέρασαν και γκρέμισαν στερεότυπα και φανφάρες. Έτσι σε μεγάλο βαθμό συλλογικότητες κάθε μορφής, τυπικές και άτυπες, εθελοντικές και μη, συνεταιρισμοί και μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις ανέβηκαν στο βάθρο μιας ανιδιοτελούς, συνεχούς λειτουργικής κοινωνικής και πολιτικής προσφοράς σε κάθε τόπο, με κάθε μέσο και κάθε κόστος, χωρίς βέβαια, όπως πάντα, να απουσιάζουν και οι εξαιρέσεις (επιδοτούμενες ΜΚΟ , εθελοντισμοί με χορηγούς, έρανοι μόνο για…Έλληνες κλπ κλπ)
Διανύοντας τον 8ο πλέον χρόνο υπηρεσίας μου στο νησί της Μυκόνου, δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων βρίσκονται ανάμεσα στα πιο ζωντανά και ενεργά «πολιτικά» και «κοινωνικά» κύτταρα στο νησί. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλα σωματεία, σύλλογοι και ομάδες ανθρώπων που παρουσιάζουν σημαντικό κοινωνικό, πολιτιστικό, περιβαλλοντικό και πολιτικό έργο, οι σύλλογοι γονέων στο νησί είναι «νησίδες» προγραμματισμού και οργάνωσης δράσης, «νησίδες» διαρκούς και πολυσήμαντης παραγωγής κοινωνικού, πολιτικο φιλαθρωπικού, διοικητικού, εκπαιδευτικού και τεχνικού έργου στο νησί.
Τα διοικητικά συμβούλια, βέβαια, δυστυχώς αναδεικνύονται από μικρή συμμετοχή των υπόλοιπων γονέων και ακόμα μικρότερη οικονομική υποστήριξη, ωστόσο οι γονείς που θέλουν, οργανώνονται, οργανώνουν και ενημερώνουν, κρατάνε «ζωντανό» το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας για τα σχολεία και τους μαθητές, είναι ένας ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στην σχολική και την κοινωνική ζωή. Αφουγκράζονται τις ανάγκες των παιδιών και των σχολείων, από τις πιθανές οικονομικές δυσχέρειες κάποιων παιδιών μέχρι τις επισκευαστικές και ανοικοδομητικές ανάγκες στους σχολικούς χώρους Σε βάρος του προσωπικού τους χρόνου, επισκευάζουν, διορθώνουν, καθαρίζουν, επεμβαίνουν, διεκδικούν, συγκρούονται, συμμετέχουν, δημιουργούν, κατευθύνουν, αναδεικνύουν το ζήτημα της ατομικής και της κοινωνικής ευθύνης και έρχονται δυστυχώς να καλύψουν κενά και αδυναμίες που αφήνουν στα σχολεία σε πολλές περιπτώσεις η κρατική αλλά και η αυτοδιοικητική απρονοησία, αδιαφορία και υποχρηματοδότηση…
Οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων στο νησί δίνουν ένα ζωντανό και καθημερινό παράδειγμα συλλογικής, ατομικής και θεσμικής ευθύνης και δράσης, ορθού και μελετημένου προγραμματισμού και πρακτικής πολιτικοποίησης με οριζόντιες δομές οργάνωσης και δράσης, ένα παράδειγμα φορέα με έντονο κοινωνικό αντίκτυπο και ανιδιοτελές έργο, που μάλιστα δεν συμβιβάζεται (σε πολλές περιπτώσεις), δεν συνδιοικεί ούτε συναλλάσσεται αλλά συγκρούεται και διεκδικεί. Και όλα αυτά μέσα από ένα πλέγμα σταθερών αξιών και ιδανικών που συνδέονται με τις σταθερές κοινωνικές και ηθικές αξίες ενός τόπου, για τον οποίο ευτυχώς υπάρχουν ακόμα πολλοί άνθρωποι που πραγματικά ενδιαφέρονται και αγαπούν…
Θα μπορούσα πολλά ακόμα να γράψω αλλά λίγη σημασία θα είχαν μπροστά στα ισχυρά σας κίνητρα και την ακούραστη προσφορά σας.
Καλή δύναμη και καλή τύχη λοιπόν στα νέα σας καθήκοντα…
.
.

Bullying-Σχολική βία και εκφοβισμός

Posted on

H αντανάκλαση της κοινωνικής αδικίας στη σχολική πραγματικότητα
painting the yard

του Δημήτρη Παπαδημητρίου*

   Σχολικό έτος 2014 – 2015 και στα σχολεία όλης της Ελλάδας έχει έρθει ήδη εγκύκλιος από το Υπουργείο με νέες οδηγίες για την αντιμετώπιση της σχολικής βίας. Από πέρυσι έχει προταθεί απο το Υπουργείο καταγραφή περιστατικών σχολικής βίας, μέσω της σύστασης παρατηρητηρίου σχολικής βίας σε κάθε σχολείο, από έναν εκπαιδευτικό που θα οριστεί ως υπεύθυνος. Φέτος οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί είναι δύο. Λες και τόσα χρόνια δεν καταγράφαμε τα περιστατικά σχολικής βίας στα σχολεία ή δεν τα αντιμετωπίζαμε άμεσα μέσα από τους συλλόγους διδασκόντων, τις συζητήσεις με τους μαθητές και τα συμβούλιά τους, ψυχολόγους (αν ήμασταν τυχεροί και στέλνανε ποτέν κανένα), συναντήσεις με τους γονείς, σχολικά συμβούλια κλπ…

   Κατά τ άλλα η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί και ως πανελλήνια μέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Έτσι στα σχολεία έρχονται συχνά οδηγίες αντιμετώπισης της σχολικής βίας, ενημερωτικό υλικό για τους εκπαιδευτικούς σχετικά με κατάλληλες ταινίες και φιλμάκια για προβολή, αλλά και οδηγίες για άλλες δράσεις που μπορεί να περιλαμβάνουν δημιουργία αφισών και εντύπων που σκοπό θα έχουν την ευαισθητοποίηση μαθητών απέναντι στο φαινόμενο και την αποστασιοποίηση από μέρους τους από τέτοια φαινόμενα. Και όλα αυτά βέβαια πάντα στo πλαίσιo ενός γενικότερου κλίματος στατιστικών μετρήσεων και καταγραφών που μαρτυρούν ήδη όξυνση και γενίκευση του φαινουμένου σχολικής βίας και εκφοβισμού στα σχολεία.

    Οι οδηγίες του Υπουργείου όμως και η γενικότερη πολιτική του βάζει για άλλη μια φορά “κάτω από το χαλί” τα πραγματικά αίτια του bullying. Αντιμετωπίζει τη σχολική βία σαν ένα φαινόμενο αυθύπαρκτο, αυτοδημιούργητο και αυτοάνοσο. Γι αυτό και κάθε προσπάθεια εξήγησης και αντιμετώπισης του φαινουμένου σ αυτά τα πλαίσια, είναι τουλάχιστον μια επιφανειακή, αφελής και μάταιη προσπάθεια (ίσως και υποκριτική..).

    “Μα δεν είναι το bullying ένα φαινόμενο με βιολογικά και ψυχολογικά αίτια που καταξοχήν παρατηρείται από μεγαλύτερους και “δυνατότερους” μαθητές απέναντι στους μικρότερους και πιο αδύναμους σωματικά και ψυχολογικά;”, θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς Ναι, φυσικά, σε έναν κόσμο τρυφερό αλλά παράλληλα “σκληρό”, όπως ο κόσμος των παιδιών, που επικρατεί πολλές φορές ο ωμός ρεαλισμός και νόμος του ισχυρότερου, συχνά κυριαρχεί η λογική της υπεροχής και της επικράτησης των ισχυρών, των μεγαλόσωμων ή και των μεγαλύτερων σε ηλικία μαθητών απέναντι στους αδύναμους, στους μικρότερους, τους ανίσχυρους, τους διαφορετικούς ή και τους λιγότερο κοινωνικούς και δημοφιλείς. Όλη αυτή η κατάσταση όμως καμία σχέση δεν έχει με τις διαστάσεις που δίνει το εκάστοτε Υπουργείο Παιδείας τα τελευταία χρόνια στο φαινόμενο ούτε και αντιμετωπίζεται ουσιαστικά βέβαια με παρατηρητήρια βίας, προβολές, αφισάκια και κολάζ στις τάξεις. Όλα αυτά συνιστούν μια προσπάθεια περιορισμού μιας έκφανσης απλά του φαινουμένου και όχι ουσιαστικής πρόληψης των γενεσιουργών αιτιών του.

    Η βία και ο εκφοβισμός στα σχολεία είνα, βασικά και πρωτίστως, καταστάσεις απόλυτα ανάλογες με την κοινωνική αδικία και την ανισότητα που παράγει και διαρκώς ενισχύει αυτή πολιτικο-οικονομική κατάσταση και κατά επέκταση το “ξεχαρβαλωμένο” εκπαιδευτικό σύστημα και το “νέο σχολείο” που “λανσάρεται” ως πρωτοπορία και εξευρωπαισμός. Η βία και ο εκφοβισμός είναι απότοκα της φτώχειας και του υποσιτισμού στα σχολεία που απειλούν την υπόσταση ολόκληρων οικογενειών, τις κοινωνικές σχέσεις και ισορροπίες στα σχολεία. Το 1,5 εκατομμύριο ανέργων, τα 3 εκατομμύρια ανθρώπων που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας και μετά δυσκολίας επιβιώνουν τα άλλα 3 εκατομμύρια που αδυνατούν να πληρώσουν τους φόρους δεν είναι καταστάσεις άσχετες με συνθήκες που επικρατούν στα σχολεία.

   Η βία και ο εκφοβισμός στα σχολεία σε μεγάλο βαθμό είναι γεννήματα – θρέμματα του φασισμού και του ρατσισμού, που σκόπιμα και συστηματικά προσπαθούν συγκεκριμένες πολιτικές και πρόσωπα να “περάσουν” στα σχολεία, επιχειρώντας να γαλουχήσουν νέες γενιές μίσους και μισαλλοδοξίας.

   Βία και εκφοβισμό στα σχολεία γεννά η ανισότητα, ο ταξικός διαχωρισμός και ο εθνικός φανατισμός που προκαλούν οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, οι ανύπαρκτες και διαλυμένες υποδομές, η υποβάθμιση, η κατηγοριοποίηση και το κλείσιμο σχολείων, το νέο σκληρό και εξετασιοκεντρικό λύκειο, η υποβαθμισμένη τεχνική εκπαίδευση, οι στρατιές εν δυνάμει ανέργων, υποαμοιβόμενων και απαίδευτων αποφοίτων, οι στρατιές νέων εν δυνάμει μεταναστών. Βία γεννά η έλλειψη τμημάτων ενισχυτικής διδασκαλίας και πρόσθετης διδακτικής στήριξης που στερούν τις ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες από μαθητές των φτωχότερων οικογενειών. Βία γεννά η έλλειψη τμημάτων ένταξης και παράλληλης στήριξης που αφήνει όλους τους μαθητές με μαθησιακά προβλήματα και δυσκολίες αβοήθητους μπροστά στις ιδιαίτερες μαθησιακές και κοινωνικές τους ανάγκες. Βία γεννά η έλλειψη τμημάτων υποδοχής για τους μετανάστες και παλιννοστούντες μαθητές, που τους αφήνει να “παλεύουν” σε ένα ξένο, “ακατάληπτο” και  κατά συνέπεια εχθρικό γλωσσικό περιβάλλον. Βία γεννά το νέο Λύκειο, σκληρό και εξετασιοκεντρικό, σχολείο “λαιμητόμος” για τους αδύναμους μαθητές και γι αυτούς που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα έξοδα των φροντιστηρίων.

   Ας μην κρυβόμαστε λοιπόν συνέχεια πίσω από όρους που τείνουν να γίνουν ιδεολογήματα, τα οποία με τη σειρά τους επικαλούνται φρέσκιοι και φιλόδοξοι ειδήμονες και αυτόκλητοι “θεράποντες” του φαινομένου. Χωρίς φυσικά να αγνοούμε ποτέ τα ψυχολογικά και βιολογικά αίτια της σχολικής βίας, όπως τα αναδεικνύουν θεωρίες περί ατομικών διαφορών (Farley, 1999, Maynard , Joseph, 1997. O‟ Moore και Hillery, 1991) και εξελικτικής διαδικασίας  σχετικά με το bullying, oι πιο σύγχρονες επιστημονικές προσεγγίσεις του φαινομένου αναδεικνύουν το Bullying ως ένα κοινωνικό – πολιτισμικό φαινόμενο, μια κατάσταση δηλαδή που προκύπτει ως αποτέλεσμα της ύπαρξης κοινωνικών ομάδων με διαφορετικά επίπεδα δύναμης και κύρους (Rigby 2004) τοποθετώντας το bullying μέσα σε ένα κοινωνικό συγκείμενο με πολλές και οξείες αντιθέσεις.

   Αν θέλουμε λοιπόν πραγματικά να αντιμετωπίσουμε και ακόμα καλύτερα να προλάβουμε τις σοβαρότερες, σκληρότερες και πιο ανησυχητικές διαστάσεις της σχολικής βίας είναι ανάγκη πρώτα και βασικότερα να αγωνιστούμε συνολικά για ένα πιο δίκαιο δημόσιο σχολείο, για ένα σχολείο που θα πρεσβεύει πρώτο και καλύτερο την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δημοκρατία, την ισότητα και την ελευθερία, για ένα πραγματικά ΔΗΜΟΣΙΟ και ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ.

   O Δημήτρης Παπαδημητρίου είναι φιλόλογος,
υποψήφιος διδάκτορας τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης
Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Άλλη μια σχολική χρονιά τελειώνει και αφήνει πίσω της σημαντικά προβλήματα και ανησυχίες

Posted on

Η σχολική χρονιά τελείωσε, τα προβλήματα των σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
στο νησί είναι πολλά, σοβαρά και δεν μπορούν να περιμένουν.

Μύκονος, 27 Ιουνίου 2014

Προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβούλιου Δήμου Μυκόνου

Από εκπροσώπους της ΕΛΜΕ Κυκλάδων, του ΓΕΛ και του ΕΠΑλ, εκπαιδευτικούς στη Μύκονο, λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο που αφορά στα προβλήματα του Γενικού και του Επαγγελματικού Λυκείου Μυκόνου. Η σημαντικότητα των προβλημάτων τα καθιστά άμεσης προτεραιότητας.
Mykonos Lykeio

Κοινοποίηση :
1.κα Δήμαρχο Μυκόνου, Ειρήνη Γρυπάρη
2. Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης «Μύκονος –Επόμενη Μέρα» κ Ανδρέα Φιορεντίνο.
3.Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης «Μυκονιάτικη Άνοιξη» κ Αντώνη Κουσαθανά.
4. Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης « ΚΕΠΟΜ», Άννα Καμμή
5. Επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης “ Πρωτοβουλία Δράσης” και προσεχή Δήμαρχο, κ. Κωνσταντίνο Κουκά

Κύριε Πρόεδρε, κ. Δημοτικοί Σύμβουλοι,

Άλλη μια σχολική χρονιά τελειώνει και αφήνει πίσω της σημαντικά προβλήματα και ανησυχίες της εκπαιδευτικής κοινότητας σχετικά με τη υπόσταση και τη λειτουργία των σχολικών μονάδων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο νησί, τους εκπαιδευτικούς θεσμούς και τη διαβίωση των εκπαιδευτικών στο νησί.
Δυστυχώς η Δημοτική Αρχή του νησιού και πιο συγκεκριμένα οι δύο τελευταίοι Δήμαρχοι, δεν προχώρησαν στη σύσταση της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας (ΔΕΠ), αίτημα το οποίο έχουμε υποβάλει επανειλημμένα, τα πέντε τελευταία χρόνια, ως εκπαδευτική κοινότητα και ως σωματείο στο εκάστοτε Δημοτικό Συμβούλιο και στον εκάστοτε Δήμαρχο. Μάλιστα ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι την τελευταία φορά που υποβάλαμε το αίτημα για σύσταση της ΔΕΠ με αριθμό πρωτοκόλλου, το αίτημα δεν μεταφέρθηκε καν στο Δημοτικό Συμβούλιο και δεν ενημερώθηκαν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (!), γεγονός που θέτει θεσμικό ζήτημα δημοκρατικής λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου. Η σύσταση της ΔΕΠ “βαραίνει” αποκλειστικά ως θεσμική ευθύνη τον εκάστοτε Δήμαρχο και η λειτουργία της θα μπορούσε να έχει δώσει λύση σε πολλά ζητήματα που αφορούν στην κατασκευή σχολικών αιθουσών και την ανέγερση, επισκευή και συντήρηση σχολικών κτιρίων αλλά και στην ορθολογικότερη αξιοποίηση των δαπανών των σχολικών επιτροπών του νησιού τα προηγούμενα χρόνια. Επιπλέον η ΔΕΠ θα μποορούσε να συνεδριάζει και να λειτουργεί με γνώμονα την απορρόφηση και την αξιοποίηση κονδυλίων από προγράμματα ΕΣΠΑ για την εκπαίδευση. Ελπίζουμε επιτέλους η νέα Δημοτική Αρχή να προχωρήσει άμεσα στη σύστασή της και ο νέος Δήμαρχος να ανταποκριθεί άμεσα στις θεσμικές τους ευθύνες.

Όσον αφορά το Γυμνάσιο του νησιού επείγον είναι το ζήτημα κατασκευής νέων αιθουσων. Ο μεγάλος αριθμός των μαθητών του σχολείου (360 περίπου), ο οποίος κάθε χρόνο αυξάνεται, απαιτεί την κατασκευή νέων αιθουσών έτσι ώστε να προκύψουν περισσότερα τμήματα με λιγότερους μαθητές, γεγονός που θα βελτιώσει τις συνθήκες και την ποιότητα μάθησης και διδασκαλίας των μαθητών μας. Εξάλλου η ανέγερση νεών αιθουσών θα έδινε ίσως τη δυνατότητα στο σχολείο για επαναλειτουργία του κλειστού γυμναστηρίου μέσα στο Γυμνάσιο, γεγονός που είχε και πρόσθετες πολλαπλές ωφέλειες για το σχολείο και το νησί. Επίσης οι αίθουσες που χρησιμοποιούνται έξω και πλησίον του σχολείου για τα μαθήματα της μουσικής, των καλλιτεχνικών και της τεχνολογίας θα μπορέσουν να διατεθούν για τη διαμονή ωρομίσθιων και αναπληρωτών συναδέλφων κατά τη διάρκεια της χρονιάς, καθώς οι συγκεκριμένοι συνάδελφοι αντιμετωπίζουν συχνά βιοποριστικά προβλήματα λόγω των πενιχρών μισθών με τους οποίους αμείβονται. Τυχόν προβλήματα που συνεχίζουν να υπάρχουν με τη νομιμοποίηση του σχολικού κτιρίου του Γυμνασίου Μυκόνου ή οποιουδήποτε μέρους του οικοδομήματος θεωρούμε αυτονόητο ότι πρέπει να επιλυθούν άμεσα, αν κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ήδη. Φυσικά μια λύση στο πρόβλημα του συνωστισμού μεγάλου αριθμού μαθητών στο Γυμνάσιο Μυκόνου θα μπορούσε να είναι η ανέγερση ενός νέου Γυμνασίου, προοπτική που θα πρέπει να τεθεί άμεσα υπό συζήτηση από τη νέα Δημοτική Αρχή του νησιού σε συνεργασία με την εκπαιδευτική κοινότητα σύσσωμη, γονείς, μαθητές και καθηγητές. Υπενθυμίζουμε για άλλη μια φορά ότι το πιο αρμόδιο όργανο για την εξέταση και την διαχείριση ενός τέτοιου εγχειρήματος θα ήταν η Δημοτική Επιτροπή Παιδείας, η οποία δεν υπάρχει…
Όσον αφορά το ΕΠΑΛ Μυκόνου το κτιριακό ζήτημα είναι και εδώ ιδιαίτερα κρίσιμο και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης από τη Δημοτική Αρχή. Γενικό Λύκειο και ΕΠΑΛ Μυκόνου μοιράζονται εδώ και χρόνια τις ίδιες κτιριακές εκταταστάσεις, γεγονός που δημιουργεί προβλήματα χώρου αλλά και λειτουργικά προβλήματα στη λειτουργία των δύο σχολείων. Τα τελευταία τρία χρόνια τα εργαστήρια του ΕΠΑΛ λειτουργούν σε ένα χώρο που έχει νοικιαστεί από τη Δημοτική Αρχή στην περιοχή της Φτελιάς, δίπλα από το νηπιαγωγείο. Ωστόσο αυτή η κατάσταση δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα στη λειτουργία του σχολείου, καθώς μαθητές και καθηγητές αναγκάζονται να μετακινούνται σε δύο σχολεία αλλά και οι αίθουσες που φιλοξενούν τα εργαστήρια του ΕΠΑΛ στη Φτελιά δεν πληρούν τους κανόνες ασφαλείας που προβλέπονται, εγκυμονώντας κινδύνους για τους μαθητές. Επιπλέον ο σχολικός χώρος στη Φτελιά δεν περιλαμβάνει ούτε αύλειο χώρο για τους μαθητές. Επίσης αδιευκρίνιστο παραμένει (ύστερα και από τη συζήτηση που έγινε στο τελευταίο σχολικό συμβούλιο ΓΕΛ – ΕΠΑΛ Μυκόνου) το κατά πόσο το κτίριο της Φτελιάς νοικιάστηκε ύστερα από διαγωνισμό ή έγινε με απευθείας ανάθεση από το Δήμο. Εξάλλου το ποσό που δαπανάται μηνιαίως για ενοίκιο στο χώρο της Φτελιάς για τα δύο σχολεία (ΕΠΑΛ και Νηπιαγωγείο) και φτάνει τις 7.000 ευρώ (!) κρίνεται ιδιαίτερα υψηλό και τίθεται άμεσα ζήτημα ορθολογικής κατανομής δαπανών από το Δήμο για το συγκεκριμένο θέμα, καθώς με πολύ λιγότερα χρήματα ίσως θα μπορούσε να προχωρήσει στην ανέγερση λυόμενων αιθουσών δίπλα στο κτίριο του ΕΠΑΛ στην περιοχή Πετεινάρος. Το θέμα ειναι ότι το ΕΠΑΛ Μυκόνου χρειάζεται άμεσα το δικό του σχολείο, γεγονός που θα επιφέρει καλύτερες συνθήκες εκπαίδευσης και κατάρτισης για τους μαθητές μας και τα παιδιά μας, καλύτερες συνθήκες διδασκαλίας για τους εκπαιδευτικούς και πιθανή λειτουργία και νέων κλάδων και ειδικοτήτων αλλά και αναβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης στο νησί.
Τέλος θεωρούμε ότι είναι ανάγκη η Δημοτική Αρχή να κινηθεί άμεσα και να συντονίσει μια προσπάθεια για να βρεθούν δωμάτια και οικίες με φτηνότερα ενοίκια για τους εκπαιδευτικούς. Οι πενιχροί μισθοί που καθιερώθηκαν με το νέο μισθολόγιο από το 2011 σε συνδυασμό με τα λειτουργικά έξοδα διαμονής που έχει ένας εκπαιδευτικός στο νησί, αλλά και τα έξοδα μετακίνησης που έχουν πολλοί συνάδελφοι που μετακινούνται συχνά για να δουν τις οικογένειές τους, καθιστούν τη διαβίωση τους στο νησί αλλά και την επιβίωσή τους γενικότερα δυσβάσταχτη. Είναι ανάγκη να γίνει μια οργανωμένη προσπάθεια με συντονιστή το Δήμο και το Δημοτικό Συμβούλιο προκειμένου να παραχωρηθούν δωρεάν οικίες για τους εκπαιδευτικούς και τις οικογένειές τους στο νησί αλλά και οικίες με δραστικά φτηνότερα ενοίκια.

Πιστεύουμε ότι η νέα Δημοτική Αρχή που θα αναλάβει καθήκοντα από τον προσεχή Σεπτέμβρη θα δώσει στην εκπαίδευση και τις υποδομές της τη σημασία που αξίζει και πρέπει αφήνοντας πίσω πολιτικές απαξίωσης και υποβάθμισης της παιδείας, που παρατηρήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν.

Με εκτίμηση
Οι αντιπρόσωποι της Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων στο νησί.
Δημήτρης Παπαδημητρίου, γενικός γραμματέας Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων
Ζαχαρούλα Καυκιά, μέλος Δ.Σ. Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων
Κώστας Ραμπαλάκος, συνδικαλιστικός εκπρόσωπος ΓΕΛ Μυκόνου
Γιώργος Σούγιαννης, συνδικαλιστικός εκπρόσωπος ΕΠΑΛ Μυκόνου.

 

 

Οι εκπαιδευτικοί ευχαριστούν

Posted on Updated on

Οι εκπαιδευτικοί όπως όλοι οι εργαζόμενοι στο νησί υπηρετούν ανάγκες, δίνουν καθημερινά κομμάτι από τον εαυτό τους. Ας φροντίσουμε αυτή η προσφορά τους να περιβάλλεται από την έγνοια, την αγάπη και την αναγνώρισή μας για όσα προσφέρουν. Περνάγανε πάντα δύσκολα στον τόπο μας, περνάνε ακόμα δυσκολότερα στις μέρες μας.
Σε όλη τη χώρα δίνουν έναν μεγάλο αγώνα για τη δουλειά, την αξιοπρέπεια και πολλές φορές για την ίδια την επιβίωσή τους στο πλαίσιο ενός κλίματος που τείνει καθημερινά να απαξιώνει την εκπαίδευση υποβαθμίζοντας το σημαντικό της ρόλο. Ο αγώνας αυτός για λόγους που όλοι αντιλαμβανόμαστε απαιτεί μεγαλύτερες δυνάμεις και θυσίες από όλους τους εργαζόμενους εδώ στο νησί μας. Γι αυτό είναι απαραίτητο κοινωνία και φορείς της Μυκόνου να σκύψουμε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Να βρούμε τρόπους εξομάλυνσης των προβλημάτων. Ιδιαίτερα των εκπαιδευτικών που είναι σε έναν ευαίσθητο, κρίσιμο και σημαντικό τομέα.
Οι ίδιοι αισθάνονται με ανακοίνωσή τους την ανάγκη να ευχαριστήσουν για τα δείγματα αλληλεγγύης που εισπράτουν.
Ας κάνουμε όλοι ένα βήμα.
mathites 5_2

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Συλλόγους Γονεών
και Κηδεμόνων Γυμνασίου και Λυκείου Μυκόνου,
στο Σύλλογο Ανωμεριτισσών Γυναικών
και Σύλλογο Γυναικών Μυκόνου,
στον κ. Χρήστο Τριανταφύλλου και την κ. Μαρία Νάζου.

   Η φετινή σχολική χρονιά ξεκίνησε με σοβαρές αναταράξεις στον τομέα της εκπαίδευσης. Οι απεργίες διαρκείας των καθηγητών δεν ήταν απλά ένας αγώνας εκπαιδευτικών απέναντι στην υπομονόμευση και την συρρίκνωση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, από τις μνημονιακές πολιτικές της δικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, αλλά ένας γενικότερος κοινωνικός και πολιτικος αγώνας ενάντια στις πολιτικές λιτότητας και ύφεσης, που διαλύουν την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό τα τελευταία χρόνια.

   Στις Κυκλάδες και ιδιαίτερα στη Μύκονο οι καθηγητές συμμετείχαμε στις απεργιακές κινητοποιήσεις όχι απλά μαζικά, αλλά σχεδόν καθολικά, καθώς την πρώτη εβδομάδα των κινητοποιήσεων το ποσοστό συμμετοχής ήταν σταθερά πάνω από 90%. Σε αυτόν τον αγώνα γρήγορα οι εκπαιδευτικοί στο νησί αισθανθήκαμε τη στήριξη μιας σεβαστής πλειοψηφίας πολιτών , συλλόγων και συλλογικοτήτων στο νησί. Πρώτοι και καλύτεροι οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων του Γυμνασίου και του Λυκείου Μυκόνου συντάχθηκαν μαζί μας για να καταγγείλουμε για άλλη μια φορά τις ελλείψεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σύσσωμη η ελληνική εκπαίδευση αλλά και ειδικότερα η εκπαίδευση στις Κυκλάδες. Οι σύλλογοι γυναικών Άνω Μεράς και γυναικών Μυκόνου αλλά και πολλοί πολίτες του νησιού στήριξαν και συμπαραστάθηκαν στον δίκαιο αγώνα μας. Έτσι δημιουργήθηκε ένα μέτωπο αντίστασης και διαμαρτυρίας στο νησί απέναντι στις καταστροφικές πολιτικές των μνημονίων στο χώρο της εκπαίδευσης και υπεράσπισης για κάθε δημόσιο αγαθό και κάθε λαικό δικαίωμα και κατάκτηση.

   Πέρα όμως από την πολιτική και κοινωνική στήριξη πολιτών και συλλόγων κατά το διάστημα των απεργιακών κινητοποιήσεων των εκπαιδευτικών, έκδηλη, άμεση και συνεχής είναι η στήριξη και η βοήθεια όλων αυτών των ανθρώπων και των συλλογικοτήτων σε βάθος χρόνου απέναντι στο σωματείο των εκπαιδευτικών, την Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων αλλά και απέναντι σε όλους τους συναδέλφους με κάθε τρόπο. Οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων του Γυμνασίου και του Λυκείου Μυκόνου ήταν δίπλα σε όλες τις ανάγκες και τα προβλήματα των σχολείων και των εκπαιδευτικών τα τελευταία χρόνια, αναλαμβάνοντας προσωπικά και σε συνεργασία με άλλους γονείς να λύσουν ζητήματα που αφορούσαν σε λειτουργικές ανάγκες και τεχνικά προβλήματα στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο νησί. Ο κ. Χρήστος Τριανταφύλλου, μέλος τους συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του ΓΕΛ Μυκόνου και η κ. Μαρία Νάζου, τα δύο τελευταία χρόνια, προσφέρθηκαν να  φιλοξενούν εκπαιδευτικούς σε ιδιόκτητα δωμάτιά τους για όσο καιρό χρειάζεται, προκειμένου να τους διευκολύνουν οικονομικά και πρακτικά μέχρι να βρουν σπίτι προς ενοικίαση για όλη την εκπαιδευτική χρονιά. Η βοήθειά τους είναι πολύ σημαντική, ιδιαίτερα για τους συναδέλφους αναπληρωτές, που έρχονται μεσούσης της σχολικής χρονιάς, με πενιχρούς μισθούς  και ιδιαίτερο οικονομικό και ψυχικό κόστος για να υπηρετήσουν τις ανάγκες της εκπαίδευσης, γι αυτό και νιώθουμε την ανάγκη να τους ευχαριστήσουμε δημόσια για άλλη μια φορά.

   Ελπίζουμε η ευαισθητοποίηση και η κινητοποίηση ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας να συνεχίσει να εντείνεται όχι μόνο για το κρίσιμο ζήτημα της παιδείας, αλλά και για την υπεράσπιση όλων των δημόσιων αγαθών και των λαικών κατακτήσεων.

Οι αντιπρόσωποι της Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων στο νησί

Δημήτρης Παπαδημητρίου

Ζαχαρούλα Καυκιά

Κώστας Ραμπαλάκος

Γιώργος Σούγιαννης

Λύστε ένα τουλάχιστον πρόβλημα επιτέλους! Αρχίστε από την παιδεία.

Posted on Updated on

koinignomi121213_Page_08 filotimo                     (Update, με σημερινό δημοσίευμα εφ. ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ)

Σοβαρότατες ελλείψεις επισημαίνουν σε ανακοίνωση-έκκλησή τους οι καθηγητές της Μυκόνου, μέλη της Α’ ΕΛΜΕ Κυκλάδων. Τα προβλήματα διαιωνίζονται με τρόπο που δείχνει ότι η κακοδαιμονία στην παιδεία έχει βαθειά ριζωμένες ευθύνες σε άβουλες συμπεριφορές. Για την Κ.Ε.ΠΟ.Μ. και για τους συμπολίτες μας, που μπορούν ακόμα να σκεφτούν σοβαρά και πέρα από δεσμεύσεις, η απορία παραμένει: Αφού δεν είναι ικανοί να πάνε το νησί ένα βήμα παραπέρα, αφού δεν είναι στις προθέσεις τους να σηκώσουν τα μανίκια και να δουλέψουν σοβαρά, παρά μόνο πολιτεύονται για να βλέπουν τη φωτογραφία τους σε εκδηλώσεις και επαφές ή για να δίνουν το παρόν σε πανηγύρια, σε μνημόσυνα και σε κηδείες, γιατί δεν μας αδειάζουν τη γωνιά; Προφανώς δεν έχουν ούτε στάλα φιλότιμο. Αν είχαν, θα διάβαζαν τις καταγγελίες των καθηγητών, θα άκουγαν την έκκλησή τους για τα προβλήματα της εκπαίδευσης και της διαβίωσης των εκπαιδευτικών και θα είχαν βάλει μπρος να λύσουν τουλάχιστον αυτό… ένα έστω από τα σοβαρά προβλήματα που ταλανίζουν το νησί. Γιατί δεν είναι ζήτημα ενός «κακού επιτρόπου», αλλά μιας συστηματικής αδιαφορίας που συνάδει με την ανυπαρξία οράματος για μια άλλου τύπου διοίκηση που θα προωθεί και θα λύνει τα προβλήματα με ρεαλισμό, δράση και φαντασία.
Δυστυχώς επικρατούν απραξία, ατονία, έλλειψη διάθεσης, κούραση, πολιτικά παιχνίδια, μπλοκάρισμα διαδικασιών, ανυπαρξία διαλόγου, κρύψιμο των προβλημάτων κάτω από το χαλί.
Έχουμε να λύσουμε σοβαρότατα θέματα που αφορούν στην  Παιδεία, στην Υγεία, στην καθημερινότητα του πολίτη σε μια πόλη φάντασμα και σε ένα νησί που ζει κι έχει έγνοια μόνο το τουριστικό πακέτο, τις επιχειρήσεις και τα ακίνητα. Η πορεία είναι κατιούσα και πρέπει άμεσα να αντιστραφεί. Αυτό είναι ευθύνη όλων όσων έχουμε αγάπη για τον τόπο, συνείδηση και καρδιά καθαρή. Η Κ.Ε.ΠΟ.Μ. είναι παρούσα, τάσσεται στο πλευρό της κοινωνίας και φέρνει διαρκώς τα θέματα στο προσκήνιο με τις μικρές της δυνάμεις. Ακούει άλλος κανείς;

Προβλήματα και ελλείψεις που αφορούν στη δομή και τη λειτουργία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και στη διαβίωση
των  εκπαιδευτικών στο νησί της Μυκόνου.

 1)Απουσία Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας. Σας επισημαίνουμε ότι η Μύκονος είναι ένας από τους ελάχιστους (ίσως και ο μοναδικός) Δήμους στην Ελλάδα που δεν έχουν Δημοτική Επιτροπή Παιδείας (νόμος 1566/1985). Στο πολύ πρόσφατο παρελθόν επανειλημμένως έχουμε διατυπώσει αίτημα προφορικά και γραπτά για σύστασή της αλλά παρά τις θετικές διαβεβαιώσεις της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής δεν έγινε καμία απόπειρα για τη συγκρότησή της. Τίθεται για άλλη μια φορά άμεση ανάγκης συγκρότησης και λειτουργίας της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας στο νησί, γεγονός το οποίο εξαρτάται αποκλειστικά από εσάς, τη Δήμαρχο του νησιού.

2)Έλλειψη κτιριακής άδειας για το Γυμνάσιο ΜυκόνουΠρόβλημα δημιουργίας νέων αιθουσών στο ΓυμνάσιοΠρόβλημα διενέργειας ελέγχου στατικής επάρκειας για το σχολείο –Πρόβλημα σύστασης πυροσβεστικής εστίας (φωλιάς) στο Γυμνάσιο.

 Δεν μπορούμε να έχουμε νέες αίθουσες διδασκαλίας λόγω έλλειψης κτιριακής άδειας για το σχολείο. Το Γυμνάσιο Μυκόνου πρόσφατα μάθαμε ότι δεν έχει κτιριακή άδεια, κοινώς είναι ένα κτίριο το οποίο δεν έχει άδεια από την πολεοδομία της Σύρου. Αυτή η παράλειψη πολλών ετών από την εκάστοτε δημοτική αρχή του νησιού δημιουργεί σήμερα πολλαπλά προβλήματα στο σχολείο του Γυμνασίου.Βάσει της κείμενης νομοθεσίας που αφορά τον αριθμό των μαθητών ανά τάξη τα τμήματα των μαθητών στο Γυμνάσιο Μυκόνου και συγκεκριμένα στην Α΄ Γυμνασίου θα έπρεπε να ήταν περισσότερα (6 αντί για 5) πράγμα το οποίο θα σήμαινε καλύτερες συνθήκες διδασκαλίες, ευνοϊκότερο περιβάλλονμάθησης για τους μαθητές, αλλά και περισσότερες θέσεις εργασίας εκπαιδευτικών στο σχολείο, γεγονός θετικό τόσο εργασιακά όσο και λειτουργικά για τις ανάγκες του σχολείου. Όμως οι αίθουσες διδασκαλίας του σχολείου δεν επαρκούν για να υπάρχουν παραπάνω από 14 αίθουσες -τμήματα μαθητών μέσα στο σχολείο. Άρα προκύπτει άμεσα το ζήτημα δημιουργίας αιθουσών για το σχολείο γεγονός που μπλοκάρεται από το πρόβλημα κτιριακής αδειοδότησης .

Δεν μπορούμε να συστήσουμε πυροσβετική εστία ούτε να κάνουμε έλεγχο στατικής επάρκειας στο σχολείο λόγω έλλειψης κτιριακής άδειας του σχολείου. Η πυρασφάλεια του σχολείου απαιτεί την σύσταση μιας πυροσβεστικής εστίας για το σχολείο και η σεισμοπροστασία και πυροπροστασία του σχολείου απαιτεί έλεχγο στατικής επάρκειας για το σχολικό κτίριο του Γυμνασίου Μυκόνου. Και τα δύο δεν μπορούν να προχωρήσουν λόγω έλλειψης κτιριακής άδειας για το κτίριο του Γυμνασίου Μυκόνου, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ελλείψεις και παραβλέψεις σχετικά με την ασφάλεια των μαθητών του σχολείου.Τίθεται άμεσα ζήτημα νομιμοποίησης του κτιρίου του Γυμνασίου Μυκόνου από την αρμόδια υπηρεσία της Δημοτικής αρχής ή οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία κρίνεται αρμόδια για τις απαραίτητες ενέργειες.

3)Ελλείψεις καθηγητών στο νησι, ελλείψεις τμημάτων ενισχυτικής διδασκαλίας, πρόσθετης διδακτικής στήριξης,ένταξης και παράλληλης στήριξης, τμημάτων υποδοχής. Τα κενά που υπάρχουν σήμερα στο νησί είναι τα εξής: Γυμνάσιο Μυκόνου: Λείπουν καθηγητές τεχνολογίας και οικιακής οικονομίας, Γενικό Λύκειο Μυκόνου: Λείπει θεολόγος ΕΠΑΛ Μυκόνου: Λείπουν καθηγητές με τις ειδικότητες του μαθηματικού, διοίκησης επιχειρήσεων και ηλεκτρολόγου μηχανικού. Όμως εκτός από τα παραπάνω κενά υπάρχει παντελής έλλειψη στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του νησιού, τμημάτων ένταξης και παράλληλης στήριξης (για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και δυσλεξία, συγκεκριμένα στο Γυμνάσιο υπάρχει μαθητής κωφάλαλος για τον οποίο δεν υπάρχει “ειδικός” καθηγητής!), τμημάτων ενισχυτικής διδασκαλίας και πρόσθετης διδακτικής στήριξης (για τους μαθητές που χρειάζονται επιπλέον ενίσχυση σε συγκεκριμένα μαθήματα σε Γυμνάσιο και Λύκειο) και τμημάτων υποδοχής (για ενίσχυση της ελληνικής γλώσσας σε αλλοδαπούς και παλιννοστούντες μαθητές). Θεωρείται αναγκαία κάθε δυνατή παρέμβασή της Δημοτικής Αρχής του νησιού και με κάθε τρόπο, προκειμένου να καλυφθούν άμεσα τα εκπαιδευτικά κενά στο νησί και να λειτουργήσουν άμεσα οι εκπαιδευτικές δομές που είναι απαραίτητες για την προάσπιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

4)      Ελλιπής χρηματοδότηση σχολικών επιτροπών. Όπως θα γνωρίζετε η ελλιπής χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία τους αλλά και θέτει σοβαρά ερωτηματικά για τη δυνατότητα αποπληρωμής των λειτουργικών εξόδων και αναγκών των σχολείων κατά τη διάρκεια της χρονιάς (θέρμανση, αναλώσιμα, λειτουργικά έξοδα). Ήδη σε πολλές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ετών τα έξοδα για επισκευές και λειτουργικά έξοδα στα σχολεία μας ανέλαβαν οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων. Το γεγονός αυτό έλυσε προσωρινά το πρόβλημα όμως σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη λύση, καθώς οι γονείς ούτε υποχρεωμένοι είναι άλλα ούτε τη δυνατότητα θα έχουν να πληρώνουν τις δαπάνες για τα σχολεία συνέχεια. Είναι ανάγκη η δημοτική άρχή να προβεί σε κάθε νόμιμη και θεμιτή ενέργεια, προκειμένου να διασφαλιστεί η κάλυψη των εξόδων και των δαπανών των σχολείων με άμεση, έγκαιρη και επαρκή χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών.

5)      Ακρίβεια ενοικίων που καθιστά δύσκολη έως δυσβάσταχτη τη διαβίωση των εκπαιδευτικών στο νησί. Ύστερα και από τις μειώσεις μισθών που υπέστησαν οι εκπαιδευτικοί τα τρία τελευταία χρόνια (μείωση μισθών από 10 – 40%)  με το νέο μισθολόγιο η διαβίωση στο νησί της Μυκόνου είναι σε πολλές περιπτώσεις ιδιαίτερα δύσκολη έως δυσβάσταχτη, τη στιγμή μάλιστα που πολλοί εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να υπηρετούν μακριά από τη σπίτι και την οικογένειά τους και επωμίζονται παράλληλα πολλά άλλα έξοδα (συντήρηση δεύτερης οικίας στον τόπο μόνιμης κατοικίας τους, έξοδα μετακινήσεων, λειτουργικά έξοδα διαβίωσης στο νησί). Θεωρείται άμεσα αναγκαία μια αμοιβαία προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής του νησιού σε συνεργασία με ιδιώτες – ενοικιαστές ακινήτων στο νησί, προκειμένου να επιτευχθεί δραστική μείωση των ενοικίων στο νησί ή να εξευρεθούν άλλοι τρόποι για να εξασφαλιστούν καταλύματα σε προσιτές τιμές για εκπαιδευτικούς.

 Οι αντιπρόσωποι της Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων στο νησί

Δημήτρης Παπαδημητρίου

Καυκιά Ζαχαρούλα

Κώστας Ραμπαλάκος

Γιώργος Σούγιαννης

UPDATE:  Η εφημερίδα ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ευαισθητοποιήθηκε από τη σαφή και δυναμική στάση της ΚΕΠΟΜ απέναντι σε ένα τόσο σημαντικό πρόβλημε και αναδημοσίευσε σήμερα 12/12/13 τη θέση μας όπως αυτή εκφράζεται παραπάνω.

koinignomi121213_Page_08 ELME KATAGGELIA