Ρουσουνέλος Δημήτρης, δυναμικά με την Κ.Ε.ΠΟ.Μ., σημείο αναφοράς και πηγή έμπνευσης για όλους. Ποτέ δεν είναι αργά!

Συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο*
της Κ.Ε.ΠΟ.Μ. για τις Δημοτικές Εκλογές
της 18ης Μαΐου 2014

Ρουσουνέλος Δημήτρης
συγγραφέας, ερευνητής γεύσης, έμπορος

Rousounelos Dimitris Mykonos KEPOMΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Δημήτρης Ρουσουνέλος γεννήθηκε στη Μύκονο το 1957.
Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Ανωτάτη Βιομηχανική (Πανεπιστήμιο Πειραιά).
Υπήρξε συνιδρυτής και μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας «Η Μυκονιάτικη»(1988-2001).
Τα βιβλία του: «Μυκονιάτικη Μαγειρική – Ψηφίδες Πολιτισμού»(2001) και «Τα χοιροσφάγια στη Μύκονο – Γεύσεις θυσίας»(2002), κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ίνδικτος.

Δημιουργός της Scala Gallery το 1983. Εκτός από το εμπόριο έργων τέχνης, μαζί με την γραφίστρια σύζυγό του Φρατζέσκα Χανιώτη, ανέπτυξαν σειρά δραστηριοτήτων όπως εκθέσεις, σεμινάρια, προβολές, διαλέξεις με αντικείμενο τα εικαστικά, τον κινηματογράφο, τη γαστρονομία, τις εκδόσεις βιβλίων κ.ά.

Ερασιτέχνης αμπελουργός και οινοποιός, ενεργό μέλος του Ερασιτεχνικού Οινοελαιουργικού Συνδέσμου Μυκόνου, έχει συμμετάσχει σαν εισηγητής σε γαστρονομικά συνέδρια και εκδηλώσεις γαστρονομικού ενδιαφέροντος.
Food blogger, αυτοχαρακτηριζόμενος ως «ανυπότακτος γευσιθήρας», από το 2006 στο http://karvouna.wordpress.com/ & http://olastakarvouna.blogspot.com/ καταθέτει κυρίως μαγειρικές ανησυχίες, πολιτικές σκέψεις και τον προβληματισμό του για τα πράγματα στο νησί της Μυκόνου. Έχει δημοσιεύσει σειρά άρθρων σε εφημερίδες, και περιοδικά, ενώ έχει συμμετάσχει σε ειδικού ενδιαφέροντος τηλεοπτικές εκπομπές με αντικείμενο την προβολή της Μυκόνου και της γαστρονομίας της.

Αρθρογραφεί σε ειδικά περιοδικά όπως ΒΗΜΑ Gourmet, Food & Wine μέχρι το 2012 και έκτοτε στο περιοδικό «Γαστρονόμος» της εφ. «Η Καθημερινή».
Το 2011 εκδόθηκε το βιβλίο του «Κυκλάδες: Γαστρονομικό οχυρό» μια αναφορά για τη γεύση στα νησιά και την ιδέα της ανάπτυξης Γαστρονομικών Λεσχών. Μαζί με φίλους στο νησί ξεκίνησαν το 2012 τη Λέσχη Γαστρονομίας Μυκόνου, μια μεγάλη παρέα ανθρώπων που νοιάζονται για το καλό φαγητό, τη μαγειρική και την ανάδειξη των τοπικών προϊόντων, βλ. http://mykonosgastronomia.gr/

Είναι παντρεμένος και έχει δυο παιδιά, τον Αντώνη 21 και την Μαρία 12 ετών.

Για την ΚΕΠΟΜ που ήδη αναδεικνύεται σε σημείο αναφοράς και πηγή έμπνευσης για όλους -συνδυασμούς και πρόσωπα- που κατεβαίνουν σήμερα στον μυκονιάτικο πολιτικό στίβο, πιστεύει ότι στο μέλλον θα αποτελέσει τον κορμό για μια μεγάλη συμπαράταξη δυνάμεων, που θα στοχεύει σε μια Μύκονο που θα σέβεται και την ιστορία της και το μέλλον της.

Με επικεφαλής την δοκιμασμένη σε μάχες και έμπειρη από διαδικασίες Άννα Καμμή, η ΚΕΠΟΜ θα γράψει μια ακόμα σελίδα ορθολογικής αντιμετώπισης των προβλημάτων του νησιού. Το κάλεσμα εξάλλου προσώπων και ομάδων σε κοινή πορεία είχε το νόημα να δυναμώσει αυτή ακριβώς η παρουσία. Ποτέ δεν είναι αργά!

*Συνεχίζουμε την επίσημη δημοσιοποίηση ονομάτων, φωτογραφιών και
βιογραφικών των συμπολιτών μας που συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο
της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Μυκόνου για τις Δημοτικές Εκλογές
της 18ης Μαΐου 2014 με επικεφαλής την Άννα Καμμή.

 

Για τις προβληματικές προνοιακές δομές στην Υγεία αξίζει να προσπαθήσουμε

Το πρόβλημα της περίθαλψης στα νησιά και μάλιστα σε εκείνα που θεωρούνται τουριστικά υπερ-αναπτυγμένα, έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και αποδεικνύει ότι
κανένας τόπος δεν βρίσκεται έξω και πέρα από την κρίση και τις πολιτικές λιτότητας. Κραυγή αγωνίας από την Πάρο και την Αντίπαρο, μαχητικότητα, κινητοποιήσεις
και δημοψηφίσματα μας ανοίγουν τον δρόμο να αντιμετωπίσουμε και την δική μας προβληματική περίπτωση ΚΥ στη Μύκονο. Τα προβλήματα δεν λύνονται πλέον
μόνο με αλλαγές στη διοίκηση. Είναι δομικά, απαιτούν να διεκδικήσουμε
  προνοιακές δομές που μας αξίζουν και τις οποίες έχουμε χρυσοπληρώσει ως φορολογούμενοι πολίτες. Ας οργανωθούμε! Αξίζει να προσπαθήσουμε.

Η Υγεία είναι κοινωνικό αγαθό (από τις κινητοποιήσεις στην Ικαρία
Η Υγεία είναι κοινωνικό αγαθό (από τις κινητοποιήσεις στην Ικαρία

Νησιά χωρίς γιατρούς;

 

του Νίκου Γ. Ξυδάκη

Το αυθόρμητο δημοψήφισμα σε Πάρο και Αντίπαρο για τη διαφύλαξη του συστήματος δημόσιας υγείας πρέπει να βάλει σε σκέψεις την κυβέρνηση και όλους μας. Οι μεταρρυθμίσεις οδήγησαν σε μερική εξυγίανση του ΕΣΥ, κυρίως ως προς την καταχρηστική φαρμακευτική δαπάνη, αλλά ταυτόχρονα διά των οριζοντίων περικοπών οι δομές δημόσιας υγείας συρρικνώνονται. Την περιστολή αυτή της δημόσιας υγείας στηλιτεύει και το Ευρωκοινοβούλιο στην προσφατη έκθεσή του για τον κοινωνικό αντίκτυπο της δημοσιονομικής λιτότητας σε τέσσερις χώρες της ευρωζώνης. Η απαίτηση των Παριανών άρα, για απρόσκοπτη πρόσβαση στις υπηρεσίες δημόσιας υγείας, είναι εύλογη και απολύτως θεμιτή, με κριτήρια ισοπολιτείας εθνικά και ευρωπαϊκά.

Βεβαίως, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι πολλές δομές, όπως τα Κέντρα Υγείας, έχουν υποφέρει στο πρόσφατο παρελθόν από κακοδιοίκηση, σπατάλη πόρων, επιζήμιους διορισμούς ημετέρων. Αυτά θα έπρεπε ήδη να έχουν διορθωθεί. Οχι όμως να φτάσουμε στο σημείο να μην υπάρχει καρδιολόγος ή ορθοπεδικός στα νησιωτικά Κέντρα Υγείας.

Η Ελλάδα είναι κατεξοχήν νησιωτική χώρα, και αυτή η ιδιομορφία της συνιστά μοναδικό αποθετήριο φυσικού και συμβολικού πλούτου, ανεκτίμητο πνευματικά, πολιτιστικά, γεωπολιτικά. Τα νησιά είναι επίσης σημαντικό υλικό κεφάλαιο, λόγω τουρισμού κυρίως. Η διαμαρτυρόμενη Πάρος, η ταλαιπωρούμενη Σαντορίνη, η υποστελεχωμένη Μύκονος, είναι τα πιο προβεβλημένα εργοστάσια τουρισμού στο Αρχιπέλαγος. Οι εξασθενημένες υποδομές αποθαρρύνουν την δημογραφική ανάπτυξη και την ανανέωση του νησιωτικού πληθυσμού.

Επιπλέον, υπονομεύουν την περαιτέρω ανάπτυξη του τουρισμού, σε μορφές τουρισμού πιο μακροχρόνιες και αποδοτικές. Πώς θα πεισθεί να διαχειμάσει ο ξένος, ιδίως ο συνταξιούχος, όταν το νησί δεν προσφέρει ικανοποιητικές υπηρεσίες υγείας; Πώς θα αναπτυχθούν νέες μορφές τουρισμού, όπως ο ιατρικός και ο τουρισμός τρίτης ηλικίας, χωρίς υποδομές;

Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι εργαλείο, δεν είναι ιερό δόγμα. Απαιτούνται ευελιξία, κατανόηση, ευφυείς προσαρμογές. Ιδίως αν πρόκειται για τους όρους επιβίωσης του Αρχιπελάγους, συμβολικού πυρήνα του ελληνισμού και του μεσογειακού κόσμου.

πηγή:
http://www.kathimerini.gr/753988/opinion/epikairothta/politikh/nhsia-xwris-giatroys

Το ηθικό έλλειμμα της τρέχουσας πολιτικής

Βλέπουμε καθημερινά, είτε να μη διώκονται κραυγαλέες περιπτώσεις διαφθοράς, είτε να μη φτάνουν στο ακροατήριο ποτέ, είτε να φτάνουν, αλλά παρά το ότι έχουν αναγγελθεί και με βάση τη δικαστική προκαταρκτική διερεύνηση ως πολύ σημαντικές αναφορικά με τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος να αθωώνονται. Το περί δικαίου αίσθημα των πολιτών στην Ελλάδα έχει γίνει κομμάτια και θρύψαλα, αφού μόνο για τα μάτια κάποιες περιπτώσεις -όχι μάλιστα οι πιο κραυγαλέες- παίρνουν το δρόμο της δικαιοσύνης στην ώρα τους. Από την άλλη η κυβέρνηση βρίσκει πάντοτε τον τρόπο να επιδείξει αποφασιστικότητα σε επιλεγμένες περιπτώσεις αναδεικνύοντας έτσι το μονόπλευρο και αυταρχικό της πρόσωπο.
ΕΡΤ Λουκέτο χειροπέδες

Το μεγαλύτερο μέρος της οργής και της πικρίας
των δοκιμαζομένων πολιτών πηγάζει ακριβώς
από την ελλιπή απόδοση δικαιοσύνης,
την ατιμωρησία των κατά τεκμήριο έκνομων,
την ηθική απαξίωση των πολιτικών προσώπων,
και συνεκδοχικά των θεσμών…

 Το ηθικό έλλειμμα της τρέχουσας πολιτικής
του Νίκου Γ. Ξυδάκη

Η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συγκεντρώνει ασφαλώς την προσοχή στο πολιτικό πεδίο. Πρόκειται για κίνηση τακτικής· υψηλής μεν, τακτικής δε, παρότι η αφορμή, η κατάργηση της ΕΡΤ που ολοκληρώθηκε χθες, είχε άλλο χαρακτήρα κατά το ξέσπασμα της τον περασμένο Ιούνιο: είχε συμβολικό και ηθικό χαρακτήρα. Η πρόταση μομφής, κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση, θα ακραγγίξει τον ηθικό πυρήνα της κατάργησης της ΕΡΤ, αλλά η πρωταρχική σύγκρουση θα αφορά το πόσα πλήγματα θα αντέξει κάθε πλευρά.

Ωστόσο, αυτό που βλέπουμε πλέον εναργέστερα μέσα στην κρίση είναι πόσο μεγάλο βάρος έχει ο ηθικός παράγων στην πολιτική ζωή, αλλά και πόσο υποτιμημένος εξακολουθεί να παραμένει. Το μεγαλύτερο μέρος της οργής και της πικρίας των δοκιμαζομένων πολιτών πηγάζει ακριβώς από την ελλιπή απόδοση δικαιοσύνης, την ατιμωρησία των κατά τεκμήριο έκνομων, την ηθική απαξίωση των πολιτικών προσώπων, και συνεκδοχικά των θεσμών. Η περίπτωση του καταδικασθέντος Ακη Τσοχατζόπουλου έφερε στο φως μηχανισμούς χρηματισμού, που ασφαλώς δεν χρησιμοποιήθηκαν άπαξ από έναν υπουργό. Από την περίπτωση Τσοχατζόπουλου επίσης επιβεβαιώθηκε ότι ο αλλόκοτος πλουτισμός των δημογερόντων προέρχεται από βρώμικο χρήμα.

Η υπουργική πορεία του πρώην υπουργού Οικονομίας και Αμύνης Γιάννου Παπαντωνίου έχει ομοιότητες με του συναδέλφου του κ. Τσοχατζόπουλου. Πρόσφατα δε βρέθηκε και αυτός με μεγάλα χρηματικά ποσά μη επαρκώς δικαιολογημένα και φορολογημένα. Ομως τύχη αγαθή τον προστατεύει: σύμφωνα με κάποια νεότερη νομοθετική ρύθμιση, ο κ. Παπαντωνίου δεν θα διωχθεί για ξέπλυμα χρήματος· θα κληθεί να καταβάλει κάποιον φόρο και θα αποδοθεί λευκός στην κοινωνία. Δεν θα υπάρξει άλλος Ακης, άλλος πρωτοκλασάτος που θα ταπεινωθεί για ατασθαλίες.

Τυπικά, τα εκατομμύρια του κ. Παπαντωνίου μπορεί να έχουν δικαιολογηθεί ήδη, να είναι καθαρά. Η ηθική ουσία όμως της σχετικής συζήτησης είναι ότι πρώην υπουργοί, που βρέθηκαν σε νευραλγικές θέσεις, βρίσκονται επίσης με τεράστιες περιουσίες, που τώρα πια συνιστούν σκάνδαλο σε ένα πτωχευμένο κράτος, ανάμεσα σε ένα λαό που υποφέρει υλικά και ηθικά, υπό τη λαιμητόμο οριζόντιων μέτρων και αιματηρών περικοπών βασικών πόρων διαβίωσης. Προστατευμένοι από προκλητικούς νόμους περί (μη) ευθύνης υπουργών, οι πολιτικοί δεν ερευνώνται καν, διότι τα όποια αδικήματά τους παραγράφονται ταχυδακτυλουργικά. Εξάλλου τα τελευταία αρκετά χρόνια, όλες σχεδόν οι εξεταστικές επιτροπές δεν βρήκαν τίποτε επιβαρυντικό για πρώην υπουργούς.

Με δυο πικρά λόγια: το πολιτικό σύστημα, τουλάχιστον εν μέρει, εξακολουθεί να παράγει παρακμή και ηθική απαξίωση. Αλλά όλα πια είναι φανερά. Τα βλέπουν όλοι οι πολίτες. Τα βλέπουν και οι δανειστές και τα διατυμπανίζουν ωμά: Προχθές, οι εκπρόσωποι της ΕΚΤ και της Κομισιόν στην τρόικα, καταθέτοντας ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου για το ελληνικό πρόγραμμα, είπαν ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν εφαρμόζονται διότι η κυβέρνηση προστατεύει ορισμένα συμφέροντα και επιχειρηματίες. Ακόμη και οι υπάλληλοι των δανειστών μέμφονται την ελληνική κυβέρνηση για αδικία και διαπλοκή· πόσω μάλλον οι ξένοι πολιτικοί ηγέτες, που τα έχουν επισημάνει με πολλούς τρόπους. Το ηθικό έλλειμμα συνιστά πλέον εθνική ταπείνωση.

Πηγή: Ένα βλέμμα

Αρέσει σε %d bloggers: