Ματογιάννι

Επιδειξη Μόδας από την Θεατρική Ομάδα Μυκόνου από την Τετάρτη 4 Μάρτη 2015

Posted on Updated on

Επίδειξη μόδας του Χάρολντ Πίντερ, από την Θεατρική Ομάδα Μυκόνου
από την Τετάρτη 4 Μάρτη μέχρι τις 7 του Μάρτη.

Έναρξη παράστασης στις 9.οο μμ
epeidiksi modas

Η Θεατρική Ομάδα Μυκόνου μας καλεί στον κόσμο των θαυμάτων του Χάρολντ Πίντερ από την Τετάρτη 4 Μαρτίου έως το Σάββατο 7 Μαρτίου.
Συστατικά της πραγματικότητας του Πίντερ, η συζυγική ζωή και η φαντασία που πλάθει η ζήλια, με γερές δόσεις από Εγγλέζικο χιούμορ.
Τα πρόσωπα του έργου αντί να θέτουν βάσεις και θεμέλια στο λόγο τον διαλύουν και πυροβολούν με έντονους διαλόγους και σιωπές.

Σκηνοθεσία-σκηνογραφία: Δομίνικος-ΔημήτρηςΚουκάς
Υπεύθυνος Τεχνικός: Γιάννης Κουσαθανάς
Επιμέλεια σκηνικού: Ήρα Παπαδοπούλου, Σταυρούλα Βενιζέλου
Υπεύθυνη φωτισμού: Μαρία Φαμέλη
Μετάφραση: Ανδρέας Φλουράκης
Μουσικές επιλογές-ήχοι: Αρτέμης Ευθυμίου
Βοηθός Βεστιαρίου: Ραφαέλα Βερβέρη
Φροντιστής σκηνής-Μακιγιάζ: Στέλλα Χατζηιωάννου
Υποβολείο: Άννα Μπατή
Σχεδιασμός αφίσας: Φρατζέσκα και Βούλα Χανιώτη
Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Σταυρούλα Βενιζέλου, Γιάννης Γερονίκος, Παναγιώτης Γεωργαντάς, Αρτέμης Ευθυμίου
4-7 Μαρτίου 2015
Αίθουσα ΚΔΕΠΠΑΜ, Ματογιάννι, στις 9μ.μ.
Γενική είσοδος 5 ευρώ

Μια ιστορία μοιχείας. Οπως συμβαίνει συχνά στον Πίντερ, αιωρείται μια αοριστία, μια αμφιβολία.

»Ποτέ κανείς δεν ξέρει τι έχει συμβεί πραγματικά. Ανάμεσα στα τέσσερα πρόσωπα μόνο οι δύο ξέρουν τι συνέβη, αλλά και πάλι κάθε φορά λένε και κάτι άλλο».

Η πραγματικότητα και η φαντασία μπερδεύονται και οι ήρωες διαλέγουν την αλήθεια που τους συμφέρει για να συνεχίσουν τη ζωή τους. Kοινός τόπος για τον Πίντερ, ο υποκειμενικός χαρακτήρας της αλήθειας και η χρήση του ανάλογα με το ποιον εξυπηρετεί.

 

Υπόνοια προσβολής από …αλεπούδες στο Ματογιάννι

Posted on

Η Θεατρική Ομάδα Μυκόνου ετοίμασε και ανεβάζει
  νέα παράσταση με σκηνοθεσία Δημήτρη-Δομίνικου Κουκά
Αίθουσα ΚΔΕΠΠΑΜ/ ΜΑΤΟΓΙΑΝΝΙ
 από Σάββατο 5 έως Τρίτη 8 Απριλίου 2014
στις 9 το βράδυ

Αλεπούδες της Dawn King
από την Θεατρική Ομάδα Μυκόνου

alepoudesΟ φετινός χειμώνας υπήρξε μια ιδιαίτερα παραγωγική περίοδος για την Θεατρική Ομάδα Μυκόνου. Το αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς των μελών της είναι τέσσερις νέες παραστάσεις που ετοιμάζονται να ανέβουν στο θεατρικό σανίδι της ΚΔΕΠΠΑΜ. Την αυλαία θα ανοίξει αυτό το σαββατοκύριακο η παράσταση «Αλεπούδες» σε σκηνοθεσία Δημήτρη-Δομίνικου Κουκά. Την σκυτάλη θα πάρει στο τέλος Μαΐου η παράσταση «Οι φάλαινες του Αυγούστου» σε σκηνοθεσία Πέρρου Κουσαθανά, ενώ θα ακολουθήσουν οι παραστάσεις «Επίδειξη μόδας» και η «Κόκκινη γυναίκα», οι οποίες έχουν σκηνοθετηθεί επίσης από τον Δομίνικο. Παραστάσεις διαφορετικές που θα μας προβληματίσουν, θα μας συγκινήσουν, θα μας θυμώσουν, αλλά και θα μας κάνουν να γελάσουμε.
Οι Αλεπούδες, είναι μια παραβολή της Dawn King, μια διερεύνηση της πίστης, της επιθυμίας και της ευθύνης που διαδραματίζεται σε ένα κόσμο τόσο ξένο όσο και οικείο. Το έργο βραβεύτηκε το 2011 με το πρώτο βραβείο Papatango στο διαγωνισμό νέων συγγραφέων σε συνεργασία με το θέατρο Finborough στο οποίο πρωτοπαίχτηκε το 2011.
Υπόθεση:
Ο Ουίλιαμ Μπλόρ, ένας ειδικός «ανιχνευτής», σταλμένος από την κεντρική εξουσία, φτάνει στο αγρόκτημα των Σαμ και Γιούθ για να διερευνήσει μία υπόνοια προσβολής… από αλεπούδες! Καθοδηγημένος από τα πιστεύω του, καλείται να αποκαλύψει και να εξοντώσει το θηρίο δίνοντας μάχη με τον ίδιο του τον εαυτό.

Λίγα λόγια από τον σκηνοθέτη:
Αλεπούδες, μια ιστορία όλο σύμβολα που ερμηνεύει το έργο τέχνης τη ζωής μας, το οποίο καλύπτεται συχνά από φοβίες, ενοχές, εφιάλτες και ατέλειωτες υπεκφυγές.
Μια αλληγορική ιστορία που ξετυλίγει το νήμα της αναζήτησης της Αλήθειας.

Σκηνοθεσία, σκηνογραφία: Δομίνικος Κουκάς
Μετάφραση: Γιώργος Χατζηνικολάου
Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Αρτέμης Ευθυμίου, Ραφαέλα Βερβέρη, Θάνος Δελαπάσχος, Έμη Πάντου
Γενική είσοδος: 5 ευρώ

Σάββατο 5 έως Τρίτη 8 Απριλίου 2014 στις 9 το βράδυ
Αίθουσα ΚΔΕΠΠΑΜ/ ΜΑΤΟΓΙΑΝΝΙ

Γιάννης Θεοχάρης, φαρμακοποιός: «μόνο η ΚΕΠΟΜ μπορεί να κάνει την υπέρβαση»!

Posted on Updated on

Συνεχίζουμε την επίσημη δημοσιοποίηση ονομάτων, φωτογραφιών και
  βιογραφικών των συμπολιτών μας που συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο
της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Μυκόνου για τις Δημοτικές Εκλογές
της 18ης Μαΐου 2014 με επικεφαλής την Άννα Καμμή.

theoharis Yiannis -lΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ (φαρμακοποιός)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Γιάννης Θεοχάρης, φαρμακοποιός. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1955 από πατέρα Μυκονιάτη, τον Παρασκευά και μητέρα από την Τήνο, την Πηνελόπη. Ζει μόνιμα στη Μύκονο από το 1981.
Σπούδασε φαρμακευτική στο πανεπιστήμιο “La Sapienza” της Ρώμης, απ’ όπου και πήρε το πτυχίο του το 1981.
Διατηρεί φαρμακείο στο Ματογιάννι της Μυκόνου από το 1984.
Είναι παντρεμένος με την Ασημίνα Κουκά, δασκάλα και έχει 2 παιδιά, τον Άγη 11  και τον Βαγγέλη 6 ετών.
Στο παρελθόν συμμετείχε ενεργά ως μέλος του Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Μυκόνου της δεκαετίας του ‘80 και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σκακιστικού Ομίλου. Το 2002 και το 2006 συμμετείχε  ως υποψήφιος στις νομαρχιακές εκλογές στο ψηφοδέλτιο της «Συνκυκλαδικής πρωτοβουλίας». Είναι μέλος του Δ.Σ. του συνδέσμου ερασιτεχνών Μυκονιατών αμπελουργών και ελαιοπαραγωγών (E.Ρ.Ο.Σ.)  και του συλλόγου Φαρμακογνωστών Ελλαδας με ειδικότητα στα βότανα.
Όπως λέει ο ίδιος:
«-Θα προτιμούσα τα σκουπίδια να τα βλέπω μέσα στους κάδους και όχι τριγύρω από αυτούς.
-Δεν θα με πειράξει καθόλου η μυρωδιά του ασβέστη στα σοκάκια της πόλης.
-Θα ήθελα να συμβάλω σε συνεργασία με τους αυτοδύτες και ντόπιους ψαράδες, στην προστασία του θαλασσίου οικοσυστήματος.
-Είμαι ενάντιος στην «φερόμενη» ανάπτυξη που οδηγεί στην πολιτιστική και περιβαντολογική υποανάπτυξη.

Συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο της ΚΕΠΟΜ, γιατί θεωρώ ότι είναι η μόνη κίνηση με ευαισθησία και συνέπεια, η μόνη που μπορεί να κάνει την υπέρβαση στο νησί μας»!

Πολυτεχνείο: «…πέντε χιλιάδες άνθρωποι εκπληκτικοί, ερωτικοί. Δίχως εξάρτηση από κανένα κόμμα και φορέα»

Posted on Updated on

Σαράντα χρόνια πέρασαν από τότε που «…πέντε χιλιάδες άνθρωποι εκπληκτικοί, ερωτικοί. Δίχως εξάρτηση από κανένα κόμμα και φορέα…» έφεραν τούμπα την ιστορία στο Πολυτεχνείο της Αθήνας. Από τότε ο Νοέμβρης σημαδεύτηκε σαν σύμβολο αντίστασης και αγώνα του λαού μας και ιδιαίτερα των νέων, των μαθητών, των φοιτητών, των εργαζομένων. Ο Μήτσος Παπαχρήστος, ο συγγραφέας , ο γνωστός ως βασικός εκφωνητής του Πολυτεχνείου, θα ‘ναι σε λίγες μέρες κοντά μας. Σε εκδήλωση υπό την αιγίδα της ΚΔΕΠΠΑΜ το Σάββατο 23 Νοέμβρη στις 20:00, θα μιλήσει στο Ματογιάννι για τον Πολιτισμό και την Πολιτική του σήμερα.
Θα είμαστε εκεί, όχι για το σύμβολο, αλλά γιατί ο λόγος του είναι καθαρός κι ακούγεται ακόμα και σήμερα το ίδιο ξάστερος:
«…και δρόμους μας έκαναν και πλατείες και ήρωες. Δεν ήμασταν. Ήμασταν ό,τι είναι και τα σημερινά παιδιά…»
papahristos Dimitris Mykonos omilia
Με αυτή την αφορμή αναδημοσιεύουμε δύο συνεντεύξεις που έδωσε ο Παπαχρήστος με την ευκαιρία της 40ης επετείου του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου το 1973.

Η φωνή του Πολυτεχνείου

Toν συνάντησα στη «Μουριά» της Καλλιδρομίου.
Η φωνή του Πολυτεχνείου μίλησε για το κλίμα της εποχής,
τη μεταπολίτευση και για την απαξίωση της
«γενιάς του Πολυτεχνείου», για τα παιδιά σήμερα.

συνέντευξη στον Γιώργο Δημητρακόπουλο για την Athens Voice


Βλέπετε κλίμα Πολυτεχνείου στις σημερινές διαμαρτυρίες για την κρίση; Δεν επαναλαμβάνονται τα πράγματα γιατί θα είναι φάρσα ιστορική. Οι πάντες έχουν μέσα τους το Πολυτεχνείο. Και κυρίως οι νέοι. Νοσταλγούν κάτι που δεν έχουν ζήσει κι αυτό είναι ελπιδοφόρο. Είναι άλλες οι συνθήκες σήμερα. Αλλά θα γίνει κάτι πιο πολύ και πέρα από εκεί. Έχοντας όμως κάποιες κατακτήσεις που είναι είτε στο συνειδητό είτε στο μυαλό τους. Γι’ αυτό πρέπει να θυμόμαστε τι έγινε.

Πώς το βιώσατε τότε; Δεν ήταν μια εξέγερση. Εκεί έγινε η πραγμάτωση της άμεσης δημοκρατίας. Γίναμε μια μεγάλη κομμούνα με γενικές συνελεύσεις από φοιτητές απ’ όλες τις σχολές, με ανακλητούς εκπροσώπους, με συντονιστική επιτροπή, με ραδιοφωνικό σταθμό, με συνύπαρξη. Πέντε χιλιάδες άνθρωποι εκπληκτικοί, ερωτικοί. Δίχως εξάρτηση από κανένα κόμμα και φορέα.

Γιατί υπάρχει αυτή η προσπάθεια απαξίωσης της γενιάς του Πολυτεχνείου; Eίναι υποβολιμαίο να λένε ότι κάποιοι εξαργύρωσαν από τη γενιά του Πολυτεχνείου. Το απαξίωσαν σκόπιμα οι άκαπνοι ή αυτοί που θα ήταν εναντίον μας, αν ήταν τότε εκεί. Χρησιμοποιούν 10-20 ανθρώπους από εμάς που πήραν δημόσιες θέσεις και πάνε να ταυτίσουν όλους. Δεν σέβονται ούτε τους νεκρούς, ούτε τους τραυματίες, ούτε τους ανώνυμους. Είναι λάθος. Δεν ήμασταν γενιά, ήμασταν μια μειοψηφία. Δεν ήμασταν ελεγχόμενοι. Διαμορφώναμε την κατάσταση από μόνοι μας.

Πώς έγινε το Πολυτεχνείο; Aπό αυτή την εξεργεσιακή αμεσοδημοκρατική αντίληψη και στο πνεύμα της ελευθερίας, που ήταν για μας ακόμη πιο σημαντική και από το ψωμί. Ξεπεράσαμε τα προβλήματα της παιδείας, γιατί στην αρχή ήταν φοιτητικά τα αιτήματα, πολιτικοποιήσαμε τον αγώνα, μιλήσαμε για ψωμί, παιδεία, ελευθερία, ένα τρίπτυχο που ισχύει και σήμερα ακόμη. Ζητήσαμε από το λαό να μας συμπαρασταθεί, κι εμείς με το λαό που είχε εξεγερθεί δεν θα γκρεμίζαμε απλώς τη Χούντα αλλά θα πηγαίναμε και παραπέρα. Η Χούντα δεν ήταν το μόνο πρόβλημα. Η Χούντα ήταν αυτό που βλέπαμε, που μας στερούσε το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία. Είναι λάθος να συγχέουμε τα πράγματα. Γίνετα σκόπιμα. Έχει μια αίγλη, όμως. Η δυναμική του είναι σημαντική και ως ιστορικό και ως συμβολικό γεγονός. Διότι δείχνει το δρόμο της συνέχειας. Από εκεί που δεν μπορέσαμε να φτάσουμε εμείς με τη μεταπολίτευση, με την τραγωδία της Κύπρου, με το καθεστώς που διαμόρφωσαν οι παλιοί πολιτικοί. Με τη σύμπραξη της Χούντας. Σκεφτείτε τον Γκιζίκη να ορκίζει τον Καραμανλή και την κυβέρνηση εθνικής ενότητας με εκλογές ανήμερα στην πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου.

Το ραδιόφωνο τι ρόλο έπαιξε; Καθοριστικό. Έγινε η φωνή των εξεγερμένων. Σπάσαμε τη μοναξιά και την απομόνωση. Απλώθηκε σε όλη την Ελλάδα. Έβγαλε τον κόσμο από τη χουντοποίηση, το φόβο, την ανοχή. Για αυτό φωνάζαμε «έξι χρόνια είναι πολλά – δεν θα γίνουνε επτά». Γι’ αυτό λέγαμε «απόψε πεθαίνει ο φασισμός», «λαέ, συμπαράσταση». Υπήρχε ένα ακόμη σύνθημα: «Απόψε θα γίνει της Ταϊλάνδης». Δεν ήμασταν μόνοι. Είχαν και εκεί εξεγερθεί οι φοιτητές. Όπως και στη Νότιο Κορέα, στο Βελιγράδι, στην Ιταλία. Ένα παγκόσμιο πνεύμα.

Το κλίμα πώς ήταν; Θυμάμαι έφεραν το «Γούντστοκ» και το κατεβάσανε την άλλη μέρα, όπως και το «Φράουλες και αίμα». Λογοκρισία, τρομοκρατία, σκοτάδι στα πανεπιστήμια, κυβερνητικοί επίτροποι, χαφιέδες από την ασφάλεια. Βασάνιζαν, τρομοκρατούσαν, εξορίες. Υπήρχε μια δημιουργική κατάσταση δίνοντας τόπο στην ουτοπία μέσω του ονείρου και της πίστης μας ότι θα γκρεμίσουμε τη Χούντα και θα αλλάξουμε τον κόσμο. Νομίζεις ότι ξέραμε; Aυτοοργανωθήκαμε αυθόρμητα, αποκτήσαμε αυτονομία, πήγαμε κόντρα στον Μαρκεζίνη και στην προσπάθεια ομαλοποίησης της Χούντας που είχε τσιμπήσει κι ένα μέρος της Αριστεράς. Αλά τούρκα δημοκρατία. Με πολιτικούς μαριονέτες. Σπάσαμε την καθολικότητα που ήθελε να έχει πάνω μας η Αριστερά. Δεν ήλεγχαν αυτό που κάναμε. Πήγαμε κόντρα και στους πολιτικούς.

Πώς σας έβλεπε ο κόσμος και τα κόμματα; Eίχαμε γίνει πολιτικό υποκείμενο για τρεις μέρες. Είχε φύγει το παιχνίδι από τα χέρια τους. Αυτοί ήθελαν να κλέψουν από εμάς για αυτό μας αγκάλιασαν μέχρι ασφυξίας και κάποιοι ενδώσανε. Γιατί μας είχαν ανάγκη. Μεγαλώσαμε και πολιτικοποιηθήκαμε μέσα στη Χούντα πολύ πιο προχωρημένα από ό,τι πιστεύουν σήμερα οι νέοι ή νομίζουν κάποιοι σκοπίμως θεωρώντας μας αλήτες. Στο μυθιστόρημά μου «Ο ήλιος του μουσείου» έχω γράψει ότι καθόμασταν αραχτοί και πίναμε καφέ στο μουσείο και μας έλεγαν «α, πληρώνουν οι γονείς τους τάχα να σπουδάζουν», χωρίς να καταλαβαίνουν ότι κυοφορούνταν η επανάσταση στα τραπέζια και στις σχέσεις μας. Είχαν προηγηθεί τρία χρόνια για να δημιουργηθούν από τραγούδια, ομάδες, παρέες, έρωτες, οι προϋποθέσεις κόντρα στο σκοτάδι του πανεπιστήμιου, στους εγκάθετους της Χούντας, στην παθητική κοινωνία. Την ξυπνήσαμε. Από σπίθα είχαμε γίνει φωτιά σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δεν τολμούν να το θίξουν το Πολυτεχνείο. Να το διαστρεβλώσουν προσπαθούν. Και δρόμους μας έκαναν και πλατείες και ήρωες. Δεν ήμασταν. Ήμασταν ό,τι είναι και τα σημερινά παιδιά.

Τι μπορεί να συμβολίζει το Πολυτεχνείο στα σημερινά παιδιά; Τα νέα παιδιά που είναι στην ανεργία και στην ξεφτίλα θα δημιουργήσουν τα δικά τους κύτταρα. Και θα τα λένε «πολυτεχνεία» ακόμη και ας μην έχουν σχέση με εκείνο το γεγονός. Λειτουργεί συμβολικά. Είναι ένας σταθμός ανεφοδιασμού γι’ αυτά. Να πάρουν εφόδια από εκεί και να εκτιναχτούν στο μέλλον, που τους το έχουν αφαιρέσει. Να εκτιναχτούν στο όνειρο και στην απόλαυση της ζωής. Διότι η τυραννία της επιβίωσης και της ανάγκης είναι χειρότερη από μια ορατή δικτατορία. Η βία των αυτοκτονιών, της ανεργίας, της κοινωνικής κατάθλιψης. Υπάρχει βία στα μάτια των ανθρώπων. Απόγνωση, απογοήτευση. Αυτά τα σημάδια, αν γενικευτούν, πού θα κρυφτούν οι άλλοι;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

και η συνέντευξη στην
Ντίνα Καρατζιου για
την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

papahristos Dimitris Eleftherotypia 1a_Page_1lpapahristos Dimitris Eleftherotypia 1a_Page_2l

Σαββατοκύριακο πολιτισμού και προβληματισμού.

Posted on

Πάμε για ένα πλήρες Σαββατοκύριακο στη Μύκονο!
Το Σάββατο με προβληματισμό και ενημέρωση για όσα μας επιφυλάσσουν για το μέλλον του τόπου μας. Μια σημαντική πρωτοβουλία ενημέρωσης την οποία αξίζει να παρακολουθήσουμε όλοι:

Σάββατο 30 Μαρτίου στις 7 μμ στο Γρυπάρειο

Για το Νέο Χωροταξικό για τον Τουρισμό.
Για να μη μας πιάσουν πάλι στον ύπνο.

Έχει αμαρτωλό παρελθόν αυτή η διαδικασία και πολύ φοβόμαστε θα έχει και μια ακόμα πιο αμαρτωλή συνέχεια.

poster-xwrotaksiko-web

Την Κυριακή πάντα ακάματοι οι συντελεστές της Θ.Ο.Μ. παλεύουν για να κρατήσουν ζωντανό στο νησί μας το κύτταρο του πολιτισμού.

Η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα της ΚΔΕΠΠΑΜ  με ελεύθερη είσοδο.

Με τίτλο «Βραδιά Θεάτρου – αόρατος θίασος», η Θ.Ο.Μ. διοργανώνει γιορτή με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Θεάτρου. Θα συμμετάσχουν και οι μουσικοί Βίκυ Σταθοπούλου, Βασίλης Αντωνίου, Πέτρος Βερώνης και Ντάνιελ Κουσαθανάς.

Κυριακή λοιπόν, 31 Μαρτίου, ώρα 8 μμ στο Ματογιάννι!
Μια ακόμα δυναμική παρουσία της η Θεατρική Ομάδα Μυκόνου, φροντίζει ανελλιπώς για την πνευματική τροφή μας.

aoratos thiasos l