Καλοκαίρι 2015: Πρόγραμμα Δημοτικής Πινακοθήκης

Κλικ στην εικόνα για να δείτε όλο το πρόγραμμα της Δημοτικής Πινακοθήκης για το καλοκαίρι 2015

Screen shot 2015-06-11 at 10.51.43 AM

Απόφαση της Κ.Ε.ΠΟ.Μ. για τη συμμετοχή της στις Δημοτικές Εκλογές

Μύκονος: Δημοτικές Εκλογές Μαΐου 2014

Κάλεσμα συνεργασίας για τις Δημοτικές Εκλογές

kepom_sima_low

Τριάμισι χρόνια μετά την ίδρυσή της η ΚΕΠΟΜ βρίσκεται μπροστά στην πρόκληση των επερχόμενων Δημοτικών Εκλογών. Σταθερή απόφασή μας, όπως προκύπτει μέσα από την καθημερινή μας δράση σαν κίνηση και σαν άτομα, είναι η διαρκής παρουσία μας στα κοινά χωρίς αποκλεισμούς, αλλά και χωρίς δεσμεύσεις από κομματικούς και συντεχνιακούς μηχανισμούς.

Διανύσαμε μια δύσκολη περίοδο ως εδώ και ακολουθεί μια ακόμα δυσκολότερη.

Οι πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που βιώνουμε δημιουργούν την υποχρέωση της διαρκούς ενεργής δράσης και συμμετοχής στα κοινά.

Ως Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου κληθήκαμε την 11η Ιανουαρίου 2014 σε συνεδρίαση Ολομέλειας να ανταποκριθούμε στο αίτημα των συμπολιτών και των μελών μας για ευρύτερη συμμετοχική δράση σε τοπικό επίπεδο. Έτσι αποφασίστηκε να δώσουμε δυναμικά το παρών και στις Δημοτικές Εκλογές του Μαΐου 2014.

Στη συνεδρίαση εγκρίθηκε το πλαίσιο αρχών και πολιτικής δράσης για την διοίκηση του Δήμου Μυκόνου με το οποίο καλούμε τους πολίτες του νησιού να συμπαραταχθούν μαζί μας για ένα καλύτερο μέλλον της Μυκόνου.

Επικεφαλής αυτής της προσπάθειας προτάθηκε ομόφωνα να είναι η Άννα Καμμή, σημερινή δημοτική σύμβουλος της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Μυκόνου με μακρά πορεία και πείρα συμμετοχής σε συλλόγους και οργανώσεις.

Το πλαίσιο αρχών και πολιτικής δράσης για την διοίκηση του Δήμου και η υποψηφιότητα του/της επικεφαλής θα επιβεβαιωθούν σε πλατειά και ανοικτή εκδήλωση που αναμένεται να προσδιοριστεί μέσα στον επόμενο μήνα.

Η ΚΕΠΟΜ στην εκδήλωση αυτή θα αναπτύξει το σκεπτικό της για τον Δήμο που οραματίζεται και τα βήματα που πρέπει να γίνουν. Ο διάλογος με δυνάμεις της κοινωνίας μας –που έχει ήδη υπάρξει, θα συνεχιστεί και μετά από αυτή την εκδήλωση, στο πλαίσιο διαδικασιών ανοικτού διαλόγου.

Θεωρούμε ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με ατομικές φιλοδοξίες «ατσαλάκωτων» υποψηφίων, ούτε με επιλογές που καθορίζονται σύμφωνα με τις επιθυμίες και τα συμφέροντα ενός «αόρατου» κονκλάβιου. Αυτά τα ζήσαμε. Πάθαμε και μάθαμε. Καιρός να γυρίσουμε σελίδα. Στο χέρι μας είναι!

ΚΕΠΟΜ: Πλαίσιο αρχών και πολιτικής δράσης για την διοίκηση του Δήμου Μυκόνου

Οι θέσεις της ΚΕΠΟΜ αποφασίστηκαν με γνώμονα τις ανάγκες των πολιτών και την βελτίωση των συνθηκών ζωής όλων μας.

Αντιπαλεύοντας το ενισχυμένο από τον Καλλικράτη δημαρχοκεντρικό σύστημα διακυβέρνησης, στοχεύουν σε ένα διαφορετικό μοντέλο αυτοδιοίκησης δημοκρατικό, συμμετοχικό και αποκεντρωμένο.

Αποσκοπούν ακόμη στην δημιουργία κοινωνικών δικτύων, συλλογικοτήτων και υποδομών αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης για τα τοπικά ζητήματα, ως διέξοδο στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των μνημονίων.

Βασικοί άξονες του πλαισίου

1. Εκδημοκρατισμός στην διοίκηση του Δήμου.

Αγώνας για Αξιοκρατία – Διαφάνεια – Πρόσβαση στην ενημέρωση – Εκδημοκρατισμό στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ανοικτός δήμος για όλους.

2. Διαφύλαξη των δημόσιων αγαθών και υποδομών.

Ενίσχυση των κοινωνικών παροχών: Υγεία, Παιδεία, Συγκοινωνίες, Πολιτισμός, Αθλητισμός. Μέριμνα για τη νέα γενιά και την τρίτη ηλικία. Αντίσταση στο μοντέλο ιδιωτικοποίησης που προτάσσεται ως η μόνη λύση.

Διασφάλιση και διεκδίκηση του δημόσιου χαρακτήρα για τα λιμάνια, το αεροδρόμιο, την ύδρευση και τη διαχείριση των απορριμμάτων.

3. Προστασία του δημόσιου χώρου υπέρ των πολιτών.

Με βάση τις νομοθετικές ρυθμίσεις διασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης σε παραλίες, αιγιαλό, πλατείες, δρόμους.

4. Περιβάλλον

Ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων από τον Δήμο με έμφαση στην ανακύκλωση στην πηγή. Διεύρυνση του προγράμματος ανακύκλωσης με ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των πολιτών.

Προστασία της θάλασσας και των υδάτινων πόρων.

Αναθεώρηση και επικαιροποίηση του Χωροταξικού Χάρτη της Μυκόνου με γνώμονα τις αρχές της αειφορίας.

5. Οικονομία – Ανάπτυξη

Βιώσιμη ανάπτυξη, ήπια οργάνωση της οικονομίας με μέτρο τη φέρουσα ικανότητα του τόπου.

Ενίσχυση του αγροτικού και μεταποιητικού τομέα.

Τουρισμός ποιότητας με κατάλληλες υποδομές και άριστο επίπεδο υπηρεσιών που δεν θα αντιστρατεύεται τη φυσική ομορφιά και την παράδοση του τόπου.

Η Κίνηση Ενεργών Πολιτών Μυκόνου, δεν είναι στατικό σχήμα στον χρόνο. Αφουγκράζεται τις κοινωνικές ανάγκες, εμπλουτίζεται σε ιδέες και ανθρώπους.

Πιστεύουμε ότι με βάση τις παραπάνω πολιτικές αρχές μπορούμε να πορευτούμε στο δυσοίωνο παρόν για ένα καλύτερο μέλλον και καλούμε τους πολίτες της Μυκόνου σε αγωνιστική συμπαράταξη. Πιο επιτακτική από ποτέ τώρα είναι η ώρα για:

Δράση, Δημιουργία, Διαφάνεια, Δημοκρατία.

Πολυτεχνείο: «…πέντε χιλιάδες άνθρωποι εκπληκτικοί, ερωτικοί. Δίχως εξάρτηση από κανένα κόμμα και φορέα»

Σαράντα χρόνια πέρασαν από τότε που «…πέντε χιλιάδες άνθρωποι εκπληκτικοί, ερωτικοί. Δίχως εξάρτηση από κανένα κόμμα και φορέα…» έφεραν τούμπα την ιστορία στο Πολυτεχνείο της Αθήνας. Από τότε ο Νοέμβρης σημαδεύτηκε σαν σύμβολο αντίστασης και αγώνα του λαού μας και ιδιαίτερα των νέων, των μαθητών, των φοιτητών, των εργαζομένων. Ο Μήτσος Παπαχρήστος, ο συγγραφέας , ο γνωστός ως βασικός εκφωνητής του Πολυτεχνείου, θα ‘ναι σε λίγες μέρες κοντά μας. Σε εκδήλωση υπό την αιγίδα της ΚΔΕΠΠΑΜ το Σάββατο 23 Νοέμβρη στις 20:00, θα μιλήσει στο Ματογιάννι για τον Πολιτισμό και την Πολιτική του σήμερα.
Θα είμαστε εκεί, όχι για το σύμβολο, αλλά γιατί ο λόγος του είναι καθαρός κι ακούγεται ακόμα και σήμερα το ίδιο ξάστερος:
«…και δρόμους μας έκαναν και πλατείες και ήρωες. Δεν ήμασταν. Ήμασταν ό,τι είναι και τα σημερινά παιδιά…»
papahristos Dimitris Mykonos omilia
Με αυτή την αφορμή αναδημοσιεύουμε δύο συνεντεύξεις που έδωσε ο Παπαχρήστος με την ευκαιρία της 40ης επετείου του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου το 1973.

Η φωνή του Πολυτεχνείου

Toν συνάντησα στη «Μουριά» της Καλλιδρομίου.
Η φωνή του Πολυτεχνείου μίλησε για το κλίμα της εποχής,
τη μεταπολίτευση και για την απαξίωση της
«γενιάς του Πολυτεχνείου», για τα παιδιά σήμερα.

συνέντευξη στον Γιώργο Δημητρακόπουλο για την Athens Voice


Βλέπετε κλίμα Πολυτεχνείου στις σημερινές διαμαρτυρίες για την κρίση; Δεν επαναλαμβάνονται τα πράγματα γιατί θα είναι φάρσα ιστορική. Οι πάντες έχουν μέσα τους το Πολυτεχνείο. Και κυρίως οι νέοι. Νοσταλγούν κάτι που δεν έχουν ζήσει κι αυτό είναι ελπιδοφόρο. Είναι άλλες οι συνθήκες σήμερα. Αλλά θα γίνει κάτι πιο πολύ και πέρα από εκεί. Έχοντας όμως κάποιες κατακτήσεις που είναι είτε στο συνειδητό είτε στο μυαλό τους. Γι’ αυτό πρέπει να θυμόμαστε τι έγινε.

Πώς το βιώσατε τότε; Δεν ήταν μια εξέγερση. Εκεί έγινε η πραγμάτωση της άμεσης δημοκρατίας. Γίναμε μια μεγάλη κομμούνα με γενικές συνελεύσεις από φοιτητές απ’ όλες τις σχολές, με ανακλητούς εκπροσώπους, με συντονιστική επιτροπή, με ραδιοφωνικό σταθμό, με συνύπαρξη. Πέντε χιλιάδες άνθρωποι εκπληκτικοί, ερωτικοί. Δίχως εξάρτηση από κανένα κόμμα και φορέα.

Γιατί υπάρχει αυτή η προσπάθεια απαξίωσης της γενιάς του Πολυτεχνείου; Eίναι υποβολιμαίο να λένε ότι κάποιοι εξαργύρωσαν από τη γενιά του Πολυτεχνείου. Το απαξίωσαν σκόπιμα οι άκαπνοι ή αυτοί που θα ήταν εναντίον μας, αν ήταν τότε εκεί. Χρησιμοποιούν 10-20 ανθρώπους από εμάς που πήραν δημόσιες θέσεις και πάνε να ταυτίσουν όλους. Δεν σέβονται ούτε τους νεκρούς, ούτε τους τραυματίες, ούτε τους ανώνυμους. Είναι λάθος. Δεν ήμασταν γενιά, ήμασταν μια μειοψηφία. Δεν ήμασταν ελεγχόμενοι. Διαμορφώναμε την κατάσταση από μόνοι μας.

Πώς έγινε το Πολυτεχνείο; Aπό αυτή την εξεργεσιακή αμεσοδημοκρατική αντίληψη και στο πνεύμα της ελευθερίας, που ήταν για μας ακόμη πιο σημαντική και από το ψωμί. Ξεπεράσαμε τα προβλήματα της παιδείας, γιατί στην αρχή ήταν φοιτητικά τα αιτήματα, πολιτικοποιήσαμε τον αγώνα, μιλήσαμε για ψωμί, παιδεία, ελευθερία, ένα τρίπτυχο που ισχύει και σήμερα ακόμη. Ζητήσαμε από το λαό να μας συμπαρασταθεί, κι εμείς με το λαό που είχε εξεγερθεί δεν θα γκρεμίζαμε απλώς τη Χούντα αλλά θα πηγαίναμε και παραπέρα. Η Χούντα δεν ήταν το μόνο πρόβλημα. Η Χούντα ήταν αυτό που βλέπαμε, που μας στερούσε το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία. Είναι λάθος να συγχέουμε τα πράγματα. Γίνετα σκόπιμα. Έχει μια αίγλη, όμως. Η δυναμική του είναι σημαντική και ως ιστορικό και ως συμβολικό γεγονός. Διότι δείχνει το δρόμο της συνέχειας. Από εκεί που δεν μπορέσαμε να φτάσουμε εμείς με τη μεταπολίτευση, με την τραγωδία της Κύπρου, με το καθεστώς που διαμόρφωσαν οι παλιοί πολιτικοί. Με τη σύμπραξη της Χούντας. Σκεφτείτε τον Γκιζίκη να ορκίζει τον Καραμανλή και την κυβέρνηση εθνικής ενότητας με εκλογές ανήμερα στην πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου.

Το ραδιόφωνο τι ρόλο έπαιξε; Καθοριστικό. Έγινε η φωνή των εξεγερμένων. Σπάσαμε τη μοναξιά και την απομόνωση. Απλώθηκε σε όλη την Ελλάδα. Έβγαλε τον κόσμο από τη χουντοποίηση, το φόβο, την ανοχή. Για αυτό φωνάζαμε «έξι χρόνια είναι πολλά – δεν θα γίνουνε επτά». Γι’ αυτό λέγαμε «απόψε πεθαίνει ο φασισμός», «λαέ, συμπαράσταση». Υπήρχε ένα ακόμη σύνθημα: «Απόψε θα γίνει της Ταϊλάνδης». Δεν ήμασταν μόνοι. Είχαν και εκεί εξεγερθεί οι φοιτητές. Όπως και στη Νότιο Κορέα, στο Βελιγράδι, στην Ιταλία. Ένα παγκόσμιο πνεύμα.

Το κλίμα πώς ήταν; Θυμάμαι έφεραν το «Γούντστοκ» και το κατεβάσανε την άλλη μέρα, όπως και το «Φράουλες και αίμα». Λογοκρισία, τρομοκρατία, σκοτάδι στα πανεπιστήμια, κυβερνητικοί επίτροποι, χαφιέδες από την ασφάλεια. Βασάνιζαν, τρομοκρατούσαν, εξορίες. Υπήρχε μια δημιουργική κατάσταση δίνοντας τόπο στην ουτοπία μέσω του ονείρου και της πίστης μας ότι θα γκρεμίσουμε τη Χούντα και θα αλλάξουμε τον κόσμο. Νομίζεις ότι ξέραμε; Aυτοοργανωθήκαμε αυθόρμητα, αποκτήσαμε αυτονομία, πήγαμε κόντρα στον Μαρκεζίνη και στην προσπάθεια ομαλοποίησης της Χούντας που είχε τσιμπήσει κι ένα μέρος της Αριστεράς. Αλά τούρκα δημοκρατία. Με πολιτικούς μαριονέτες. Σπάσαμε την καθολικότητα που ήθελε να έχει πάνω μας η Αριστερά. Δεν ήλεγχαν αυτό που κάναμε. Πήγαμε κόντρα και στους πολιτικούς.

Πώς σας έβλεπε ο κόσμος και τα κόμματα; Eίχαμε γίνει πολιτικό υποκείμενο για τρεις μέρες. Είχε φύγει το παιχνίδι από τα χέρια τους. Αυτοί ήθελαν να κλέψουν από εμάς για αυτό μας αγκάλιασαν μέχρι ασφυξίας και κάποιοι ενδώσανε. Γιατί μας είχαν ανάγκη. Μεγαλώσαμε και πολιτικοποιηθήκαμε μέσα στη Χούντα πολύ πιο προχωρημένα από ό,τι πιστεύουν σήμερα οι νέοι ή νομίζουν κάποιοι σκοπίμως θεωρώντας μας αλήτες. Στο μυθιστόρημά μου «Ο ήλιος του μουσείου» έχω γράψει ότι καθόμασταν αραχτοί και πίναμε καφέ στο μουσείο και μας έλεγαν «α, πληρώνουν οι γονείς τους τάχα να σπουδάζουν», χωρίς να καταλαβαίνουν ότι κυοφορούνταν η επανάσταση στα τραπέζια και στις σχέσεις μας. Είχαν προηγηθεί τρία χρόνια για να δημιουργηθούν από τραγούδια, ομάδες, παρέες, έρωτες, οι προϋποθέσεις κόντρα στο σκοτάδι του πανεπιστήμιου, στους εγκάθετους της Χούντας, στην παθητική κοινωνία. Την ξυπνήσαμε. Από σπίθα είχαμε γίνει φωτιά σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δεν τολμούν να το θίξουν το Πολυτεχνείο. Να το διαστρεβλώσουν προσπαθούν. Και δρόμους μας έκαναν και πλατείες και ήρωες. Δεν ήμασταν. Ήμασταν ό,τι είναι και τα σημερινά παιδιά.

Τι μπορεί να συμβολίζει το Πολυτεχνείο στα σημερινά παιδιά; Τα νέα παιδιά που είναι στην ανεργία και στην ξεφτίλα θα δημιουργήσουν τα δικά τους κύτταρα. Και θα τα λένε «πολυτεχνεία» ακόμη και ας μην έχουν σχέση με εκείνο το γεγονός. Λειτουργεί συμβολικά. Είναι ένας σταθμός ανεφοδιασμού γι’ αυτά. Να πάρουν εφόδια από εκεί και να εκτιναχτούν στο μέλλον, που τους το έχουν αφαιρέσει. Να εκτιναχτούν στο όνειρο και στην απόλαυση της ζωής. Διότι η τυραννία της επιβίωσης και της ανάγκης είναι χειρότερη από μια ορατή δικτατορία. Η βία των αυτοκτονιών, της ανεργίας, της κοινωνικής κατάθλιψης. Υπάρχει βία στα μάτια των ανθρώπων. Απόγνωση, απογοήτευση. Αυτά τα σημάδια, αν γενικευτούν, πού θα κρυφτούν οι άλλοι;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

και η συνέντευξη στην
Ντίνα Καρατζιου για
την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

papahristos Dimitris Eleftherotypia 1a_Page_1lpapahristos Dimitris Eleftherotypia 1a_Page_2l

Αρέσει σε %d bloggers: