τουρισμός

Ανεμογεννήτριες, ένα έγκλημα στις Κυκλάδες.

Posted on Updated on

του Κώστα Κατσούδα

Τεράστια αναστάτωση έχει φέρει στην γειτονιά των Κυκλάδων η  σχεδιαζόμενη εγκατάσταση ανεμογεννητριών  σε Ανδρο, Νάξο, Πάρο και  Τήνο, αφού σύμφωνα με τις υφιστάμενες αδειοδοτήσεις  έχει ήδη εγκριθεί η τοποθέτηση 95 ανεμογεννητριών (ύψους 100 μ), η διάνοιξη νέων δρόμων σε ορεινά σημεία (μήκους  52 χλμ.), η κατασκευή υποσταθμών και δικτύων μεταφοράς ενέργειας. ( Αποφ. ΥΠΕΚΑ 177360, 18/12/2014).

Πρέπει να υπογραμμιστεί πως η ανάπτυξη αυτών των ΑΠΕ δεν αφορά τα ενεργειακά προβλήματα των ίδιων των νησιών, αφού η  παραγόμενη ενέργεια  (316,7 MW) θα μεταφέρεται μέσω υποβρύχιου καλωδίου στο εθνικό δίκτυο.

Οι φόβοι των νησιωτών (ήδη έχει κατατεθεί προσφυγή στο ΣτΕ από  δήμους και την περιφέρεια Ν. Αιγαίου –   εκδίκαση στις 24 Μαΐου), εστιάζονται βασικά στην αλλοίωση του ιδιαίτερου τοπίου (φυσικό, γεωργικό, οικιστικό) και στην πιθανή απαξίωση της τοπικής τουριστικής βιομηχανίας. Ας σημειωθεί πάντως ότι ,  με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο, η σύμφωνη γνώμη των δήμων ή της περιφέρειας δεν είναι αναγκαία για την έγκριση του έργου(!)

Σε αντίστοιχες  περιπτώσεις (Σούνιο ή  Ν. Εύβοια)  το αισθητικό αποτύπωμα ήταν έντονο και κατά τεκμήριο αρνητικό. Αυτονόητα οι Κυκλαδίτες ανησυχούν, δεν επιθυμούν κάτι ανάλογο να συμβεί σε ένα εμβληματικό τόπο, μοναδικής ομορφιάς, που έχουν επενδυθεί τεράστια ποσά και κόπος για να καταστεί το «Πετράδι του Στέμματος» της Ελλάδας.  Σε ένα τόπο με αναγνωρισιμότητα που ξεπερνά ίσως και αυτή της ίδιας της χώρας.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η δημόσια συζήτηση που έγινε παλιότερα για την εγκατάσταση 1.000 περίπου Α/Γ σε 4 εμβληματικές περιοχές της Σκωτίας, σε μια έκταση περίπου ίση με το 1/6 της Ελλάδας. Επρόκειτο δηλαδή για πολύ πιο ήπια ανάπτυξη σε σχέση με τις 95 ανεμογεννήτριες που πρόκειται να εγκατασταθούν στον χώρο 4 μικρών ελληνικών νησιών.

Στη Σκωτία λοιπόν, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα-σημείο αναφοράς, για λογαριασμό της τοπικής κυβέρνησης (πηγή: Caledonian University  of Glascow – 2008) με στόχο να εξετάσει τις επιπτώσεις στον τουρισμό της περιοχής που είχε προφανείς ομοιότητες με τη νησιωτική Ελλάδα (μικρής κλίμακας γεωγραφικό ανάγλυφο, σημεία ιδιαίτερου κάλλους και προστασίας, μεγάλη αναγνωρισιμότητα  διεθνώς, αραιή κατοίκηση).

Τα συμπεράσματα της μελέτης ήταν εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Η ελκυστικότητα της περιοχής θα μπορούσε να παραμείνει αμετάβλητη μόνο εφόσον οι παρακάτω προδιαγραφές τηρούνταν αυστηρά:

  1. Περιορισμένος αριθμός εγκαταστάσεων (σε αντίθεση με αυτό που σχεδιάζεται για τις Κυκλάδες), καθώς υπάρχει ένα όριο που ο επισκέπτης αποδέχεται και πέρα από το οποίο οι αρνητικές εντυπώσεις κυριαρχούν.
  2. Συγκέντρωση των ανεμογεννητριών (Α/Γ) σε λίγα σημεία (σε αντίθεση με την μεγάλη διασπορά που έχει εγκρίνει η ΡΑΕ), – πρόκειται ίσως για τον κρισιμότερο παράγοντα αποδοχής.
  3. Αποφυγή συνεχούς οπτικής επαφής. Το παράδειγμα μικρών νησιών που πρακτικά θα υπάρχει αδιάκοπη κι έντονη οπτική επαφή είναι ισχυρά αρνητικό.
  4. Μηδενικές παρεμβάσεις σε εμβληματικές περιοχές υψηλής αναγνωρισιμότητας.

Εφόσον οι παραπάνω προδιαγραφές τηρηθούν (κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωση των  Κυκλάδων), οι επιπτώσεις στην αντίληψη των επισκεπτών σχετικά με την ελκυστικότητα του τόπου θα είναι γενικά μικρές, παρότι τα σημεία χωρίς παρόμοιες εγκαταστάσεις πάντα θα διαθέτουν ένα πλεονέκτημα.

ab
Η ΠΑΡΟΣ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ

«Πρόκειται για ένα τεράστιο έργο, που καταστρέφει το τοπίο του νησιού μας και το πλήττει ανεπανόρθωτα ως τουριστικό προορισμό. Η κάθε ανεμογεννήτρια θα φτάνει σε ύψος  τα 100 μέτρα. Εδώ δεν επιτρέπονται τα σπίτια στην κορυφογραμμή, αλλά επιτρέπονται τεράστιες ανεμογεννήτριες. Σύσσωμη η τοπική κοινωνία είναι αντίθετη», υποστηρίζει  κ. Μ. Κωβαίος, δήμαρχος Πάρου.
«Με την απόφαση αυτή μετατρέπεται ένα τουριστικό νησί σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας.  Η κατανάλωση ενέργειας στην Πάρο φτάνει τον Αύγουστο, που είναι το υψηλότερο σημείο, τα 24 MW. Υπολογίζουμε πως τα 9 MW απ’ αυτά παράγονται ήδη από ανανεώσιμες πηγές. Τι χρειάζονται τα 72 MW;», αναρωτήθηκε ο κ. Κωβαίος.

«Σήμερα οι ενεργειακές ανάγκες της Πάρου και της Νάξου, κι άλλων νησιών, καλύπτονται από εργοστάσιο της ΔΕΗ που καίει μαζούτ και βρίσκεται στην ιδιαίτερα τουριστική Νάουσα. «Ακόμα κι αν γίνουν τα δύο Αιολικά Πάρκα, το εργοστάσιο αυτό δεν πρόκειται να φύγει, θα μείνει ως «ψυχρή εφεδρεία»», υποστηρίζει ο δήμαρχος, ανοίγοντας το ζήτημα του «φορτίου βάσης» το οποίο αναλύεται παρακάτω.

 Τα προβλήματα της Αιολικής ενέργειας.

Tα ΜΜΕ και η αιολική βιομηχανία προβάλλουν μόνο την θετική πλευρά των Αιολικών Πάρκων χωρίς να αναφέρουν τις σοβαρές επιπτώσεις που συνεπάγονται. Κατ΄ αρχήν η  παραγωγή ρεύματος από τις  Α/Γ είναι ασταθής και διακοπτόμενη επειδή ο αέρας φυσά με απρόβλεπτη δύναμη κάθε φορά.

Η ταχύτητα του ανέμου για να λειτουργήσει μια Α/Γ κυμαίνεται μεταξύ 3m/s και 25m/s. (10-90 km/h). Κάτω ή πάνω από αυτά τα όρια οι Α/Γ μένουν ακίνητες. Όταν όμως σταματάνε να λειτουργούν, τότε χάνουν το συγχρονισμό τους με το κεντρικό σύστημα και η παραγωγή ενέργειας σταματά. Αυτό είναι ένα βασικό μειονέκτημα της αιολικής ενέργειας ότι δηλ. δεν μπορείς να την έχεις τη στιγμή που τη χρειάζεσαι . Κάθε kWh από Α/Γ είτε χρησιμοποιείται στιγμιαία είτε χάνεται επειδή δεν υπάρχει τρόπος αποθήκευσης της ενέργειας. (Στη Δανία δεν έχουν βρει κάποιο αποτελεσματικό τρόπο αποθήκευσης, γι αυτό εξάγουν την πλεονάζουσα ενέργεια στις γειτονικές χώρες).

H παραγόμενη ενέργεια είναι τόσο ασταθής και χαοτική – κυμαίνεται μεταξύ του μηδενός και του μέγιστου – ώστε τα Αιολικά Πάρκα ποτέ δεν θα μπορέσουν να παράγουν φορτίο βάσης. (The Wind Farm Scam  – 2009).

Το σύστημα λοιπόν δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στα Αιολικά Πάρκα για να μείνει σταθερό, αλλά χρειάζεται πάντα διαθέσιμες εφεδρείες ( φορτίο βάσης) από άλλη πηγή, όπως τα ορυκτά καύσιμα. Οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί συνεπώς (όπως της Πάρου), είναι απαραίτητοι για να κρατούν σταθερή την τάση του συστήματος που σε αντίθετη περίπτωση κινδυνεύει από ξαφνική πτώση.

Τα χιλιάδες ΜW αιολικής ενέργειας που σχεδιάζονται να διεισδύσουν στο σύστημα, πρέπει με άλλα λόγια  να υποστηρίζονται από αντίστοιχα ΜW ενέργειας εργοστασίων άνθρακα , λιγνίτη ή φυσικού αέριου. Σύμφωνα με την  E.ΟΝ Netz, την εταιρεία που λειτουργεί τα περισσότερα Αιολικά Πάρκα στη Γερμανία, «τα Αιολικά Πάρκα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια παρά μόνο σε ένα περιορισμένο βαθμό»

Πράγματι το Der Spiegel  ανακοίνωσε  ότι η Γερμανία, αν και διαθέτει τη μεγαλύτερη αιολική ισχύ με 16.000 MW, ετοιμάζει 26 νέους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς άνθρακα. Και η Δανία που έχει εγκατεστημένη αιολική ισχύ άνω των 6.000 MW δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.

 Η ΜΕΙΩΣΗ ΣΕ ΕΚΠΟΜΠΕΣ  CO2

Eίναι αλήθεια ότι οι Α/Γ δεν παράγουν καθόλου CO2, ωστόσο μοιάζουν περισσότερο με τη χρήση ακριβών φαρμάκων αμφίβολης αποτελεσματικότητας στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Ο ισχυρισμός ότι μία MWh ΑΠΕ αντικαθιστά μία MWh θερμοηλεκτρικής ενέργειας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή η λειτουργία των Α/Γ προϋποθέτει την παράλληλη λειτουργία θερμοηλεκτρικών σταθμών που παρέχουν το φορτίο βάσης και συνεπώς δεν υπάρχει ένα προς ένα αντικατάσταση της ανανεώσιμης με την συμβατική ενέργεια.

Κατά δεύτερο λόγο κάθε MW εγκαταστημένης αιολικής ισχύος έχει μειωμένη απόδοση κατά τουλάχιστον 30%. Παρόλα αυτά η βιομηχανία αιολικής ενέργειας υπολογίζει το όφελος σε εκπομπές CO2 με βάση την ονομαστική ισχύ και όχι την πραγματική.

Φαινομενικά υπάρχει εξοικονόμηση, ωστόσο σε χώρες με εκτεταμένα Αιολικά Πάρκα όπως η Δανία, οι εκπομπές CO2 δεν έχουν μειωθεί (Etherington  2009). Ο λόγος είναι ότι όταν η αιολική ισχύς ανέρχεται σε χιλιάδες ΜW, απαιτούνται νέοι υποστηρικτικοί θερμοηλεκτρικοί σταθμοί που λειτουργούν παράλληλα με χαμηλό ρυθμό παραγωγής και κατά συνέπεια εκπέμπουν CO2.

Οι ανεμογεννήτριες κατά του τουρισμού

Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου προσπαθεί με τη σειρά του να διαφωτίσει και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τις συνέπειες ενός τέτοιου εγχειρήματος στην νησιωτική περιοχή των Κυκλάδων.

Ο τουρισμός στα νησιά της πατρίδας μας, υποστηρίζει,  βασίζεται στο αδιατάραχτο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο όπου η φύση και τα έργα του ανθρώπου συνυπάρχουν σε αρμονική σχέση. Όσο η ποιότητα ζωής στις πόλεις υποβαθμίζεται, η ανάγκη απόδρασης στο φυσικό τοπίο θα γίνεται συνεχώς μεγαλύτερη.

Εξάλλου το τοπίο, φυσικό και πολιτισμικό, είναι ο βασικός πόλος έλξης των Ελλήνων και των ξένων τουριστών στην πατρίδα μας που στηρίζουν τις τοπικές οικονομίες στα νησιά.

Στη Δανία οι περιοχές τουριστικού προορισμού παραμένουν ελεύθερες από οποιαδήποτε εγκατάσταση Α/Γ. Στη χώρα μας που συνεχώς τονίζουμε τη σημασία του τουρισμού για την τοπική ανάπτυξη, δεν φαίνεται να έχουμε σκεφθεί σοβαρά την αρνητική επίδραση που θα έχει η μαζική εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων  σε μια ζωτική οικονομική δραστηριότητα για πολλές περιοχές.
abc

Οι θέσεις εργασίας

Όσον αφορά τις νέες  θέσεις εργασίας, οι περισσότερες  βρίσκονται εκεί όπου κατασκευάζονται οι Α/Γ δηλαδή σε Δανία, Γερμανία, Ισπανία και ΗΠΑ.

Στην χώρα μας που απλά εισάγει Α/Γ, οι θέσεις εργασίας περιορίζονται μόνο στην εγκατάσταση και συντήρηση λειτουργίας, οι οποίες  είναι ελάχιστες, επειδή οι Α/Γ παρακολουθούνται και ελέγχονται εξ αποστάσεως με πλήρως αυτοματοποιημένα συστήματα.

Ένας συμβατικός σταθμός παραγωγής ρεύματος με άνθρακα ή φυσικό αέριο παρέχει εκατοντάδες θέσεις εργασίας σε σχέση με ένα Αιολικό Πάρκο  που μπορεί να λειτουργήσει με 3 – 4 υπαλλήλους μόνιμης απασχόλησης. Σε σύγκριση με τον τουρισμό, τα Αιολικά Πάρκα  όχι μόνο προσφέρουν ελάχιστη απασχόληση, αλλά απειλούν να μειώσουν θέσεις εργασίας εξαιτίας της αρνητικής επίδρασης που έχουν στο φυσικό και πολιτισμικό τοπίο.

Ο ANTIΛΟΓΟΣ

Υπάρχει όμως και ο αντίλογος.

«Η αντίδραση των κατοίκων είναι δυστυχώς αποτέλεσμα της έλλειψης ενημέρωσης, αλλά και της παραπληροφόρησης που γίνεται από ορισμένους. Κυκλοφορούν φήμες για περίεργα πράγματα, μέχρι πως οι ανεμογεννήτριες θα τρυπήσουν τον υδροφόρο ορίζοντα», δήλωσε σχετικά με το θέμα στην «Κ» ο κ. Γ. Τσιπουρίδης, πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Ενωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), που μιλάει και για «σκοταδισμό».

«Το μόνο ερώτημα που υπάρχει είναι το ζήτημα της αισθητικής, δηλαδή το εάν και πώς εντάσσονται στο τοπίο οι ανεμογεννήτριες. Αλλά αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί με προσωπικά κριτήρια. Δεν έχω ακούσει για καμιά περιοχή που να αναπτύχθηκαν αιολικά πάρκα και να έχασαν σε τουρισμό. Ειδικά οι επισκέπτες από την Ευρώπη είναι ευαισθητοποιημένοι και θα ήθελαν να βρίσκονται σε έναν τόπο που παράγει καθαρή ενέργεια», συμπληρώνει. «Η κλιματική αλλαγή θα πλήξει τα νησιά μας πολύ περισσότερο απ’ ό,τι νομίζουν κάποιοι πως θα τους ενοχλήσουν μερικές ανεμογεννήτριες. Είναι θέμα επιλογής και αυτή δεν μπορεί παρά να είναι μία: τα ορυκτά καύσιμα πρέπει να τελειώσουν. Αρα δεν έχουμε περιθώριο να μην αξιοποιήσουμε το ελληνικό Ελντοράντο των ΑΠΕ που είναι τα νησιά», τονίζει ο πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ.

Με αυτό τον τρόπο απαντά και στο ερώτημα εάν θα έπρεπε στα νησιά να μπουν λιγότερα αιολικά, έτσι ώστε να καλύπτουν μόνο τις δικές τους ανάγκες τους από ανανεώσιμες πηγές, χωρίς να υποχρεούνται να τροφοδοτούν το εθνικό δίκτυο.

Ο κ. Τσιπουρίδης σημειώνει βεβαίως πως έπρεπε να είχε προηγηθεί ουσιαστική ενημέρωση και διάλογος με τους κατοίκους, πράγμα που αποτελεί βασική ευθύνη της πολιτείας, ωστόσο τα επιχειρήματά του βλέπουν τη μία πλευρά του νομίσματος η οποία στην περίπτωση των Κυκλάδων μάλιστα είναι η λιγότερο σημαντική.

 Εναλλακτικές λύσεις στο ενεργειακό πρόβλημα

Η ενεργειακή κρίση δεν έχει απλές και εύκολες λύσεις  εάν συνεχίσει η ενέργεια να θεωρείται ένα φθηνό και άφθονο αγαθό. Το ενεργειακό ζήτημα για να μην φτάσει σε αδιέξοδο, χρειάζεται μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και  σε ένα τέτοιο στόχο, θεμελιώδη  ρόλο θα έχει η εξοικονόμηση της ενέργειας και η στροφή στην ενεργειακή απόδοση (συσκευές, κτίρια κ.α). Πολύ σημαντική βοήθεια προσέφερε τα προηγούμενα χρόνια το επιδοτούμενο πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ΄ οίκον», του οποίου σύντομα  αναμένεται η  Β΄ φάση του.

Κανείς δεν λέει όχι  στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά  δεν μπορεί και να πεί ναι στις βιομηχανικές ΑΠΕ σε τόσο ευαίσθητες περιοχές όπως τα νησιά των Κυκλάδων. (Υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να συζητηθούν για το Αιγαίο τα πλωτά αιολικά σε συνδυασμό με άλλες  μορφές ΑΠΕ όπως η ηλιακή ή η κυματική ενέργεια).

Η παραγωγή της ενέργειας είναι ανάγκη να επιστρέψει στην μικρή κλίμακα που ανοίγει μεγάλες δυνατότητες στους ιδιώτες και τους μικρούς τόπους να παράγουν τουλάχιστον ένα μέρος της ενέργειας που χρειάζονται με χρήση των ΑΠΕ. Η κλίμακα που παράγεται η ενέργεια έχει καθοριστική σημασία για το κόστος, τις απώλειες ενέργειας από τη μεταφορά της σε μακρινές αποστάσεις και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον και τους ανθρώπους.

Οι ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας ίσως τελικά αποδειχθεί ότι έχουν παρόμοια αρνητικά αποτελέσματα για το περιβάλλον και τη ζωή των ανθρώπων όσο και η εκμετάλλευση των ορυκτών καυσίμων.

Μια  άλλη πρόταση στο ενεργειακό πρόβλημα είναι η έμφαση στη σημασία της εξοικονόμησης και η προώθηση των ΑΠΕ μικρής κλίμακας (π.χ. net metering) που καθιστούν κάθε κάτοικο και τόπο αυτοδύναμο.

Δεν χρειάζονται άλλες ΑΠΕ μεσαίας και μεγάλης κλίμακας, όπως αποδείχθηκε μετά το άλλο έγκλημα που διαπράχθηκε με  τα φωτοβολταικά πάρκα (των 100 kw) της ΡΑΕ που δόθηκαν σε ιδιώτες (τους οποίους πληρώνουμε μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ), αντί εξ αρχής να έχει νομοθετηθεί το net metering με μικρή αυτοπαραγωγή ανά κατοικία σ΄ολόκληρη την Ελλάδα.

Προς το παρόν οι λογαριασμοί μας περιλαμβάνουν τέλος 0,3% υπέρ των ΑΠΕ που όμως δεν φτάνει να καλύψει το ποσό,  γι αυτό το ΔΕΣΜΗΕ πρότεινε τον επταπλασιασμό (!) του τέλους στα 2,45%. (Η πρόταση  δεν έγινε δεκτή από το ΥΠΑΝ με αποτέλεσμα το ΔΕΣΜΗΕ να έχει αφήσει απλήρωτους τους παραγωγούς αιολικής ενέργειας  και εσχάτως και τους παραγωγούς ηλιακής ενέργειας).

Είναι φανερό ωστόσο ότι η μικρή κλίμακα δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει εξολοκλήρου την ανάγκη της μαζικής παραγωγής ενέργειας στο σημερινό ενεργοβόρο σύστημα. Οι λύσεις δεν είναι απλές όταν μιλάμε για ένα τεράστιο ενεργοβόρο σύστημα όπως αυτό της σημερινής Ελλάδας. Ασφαλώς κανείς δεν επιθυμεί να μείνει η χώρα χωρίς ενέργεια, αλλά εξίσου αληθινό είναι ότι κανείς δεν επιθυμεί να δει τη φυσική ομορφιά και χάρη των νησιών μας να θυσιάζεται στο όνομα μιας υποτιθέμενης ενεργειακής ασφάλειας. Η συζήτηση για το ενεργειακό χρειάζεται να βάλει στο τραπέζι όλες τις παραμέτρους των προτεινόμενων λύσεων και όλους τους εμπλεκόμενους που δεν είναι μόνο οι τεχνοκράτες αλλά και οι απλοί πολίτες.

Το μόνο σίγουρο είναι πως για να λύσει το ενεργειακό της πρόβλημα η υπόλοιπη Ελλάδα θα είναι εγκληματικό να θυσιαστούν ειδικά τα νησιά των Κυκλάδων για όλους τους λόγους που αναλύσαμε πιο πάνω.
IMG_1344

TΕΧΝΗΤΟ ΝΗΣΙ – ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Και για να μη θεωρηθεί πως  οι  ΑΠΕ είναι καταστροφικές,  μεταφέρουμε την είδηση για το γιγαντιαίο νησί – υβριδικό πάρκο που πρόκειται να δημιουργηθεί και μοιάζει με επιστημονική φαντασία.

Συγκεκριμένα, το τεχνητό νησί για την ηλεκτροδότηση έξι ευρωπαϊκών χωρών αναμένεται να κατασκευαστεί στη Βόρεια θάλασσα. Θα έχει έκταση 6,5 τετρ. χλμ. και θα παίζει τον ρόλο μιας γιγαντιαίας «μπαταρίας» που θα συλλέγει την ενέργεια που θα προκύπτει από ένα δίκτυο από ηλιακούς συλλέκτες και ανεμογεννήτριες, το οποίο θα εκτείνεται στη γύρω θαλάσσια περιοχή του Ντότζερ Μπανκ στα ανοιχτά της Μ. Βρετανίας.

Πίσω από το πολλά υποσχόμενο ενεργειακό εγχείρημα, με κόστος που εκτιμάται περί το 1,3 δισ. δολάρια, βρίσκονται  εταιρείες από την Δανία και την Ολλανδία, ενώ το νησί υπολογίζεται ότι θα προσφέρει ενέργεια αρκετή για την ηλεκτροδότηση 80 εκατ. ατόμων (!). Στο κολοσσιαίο πρότζεκτ θα συμμετάσχουν η Βρετανία, η Ολλανδία, η Δανία, η Γερμανία, η Νορβηγία και το Βέλγιο και οι οποίες θα τροφοδοτούνται μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων.

Ειδικότερα, στην περιοχή του Ντότζερ Μπανκ, που βρίσκεται περίπου 100 χλμ. μακριά από τα ανατολικά παράλια της Βρετανίας, τα νερά είναι σχετικά ρηχά με βάθος που κυμαίνεται μεταξύ 15-36 μέτρων και για τον λόγο αυτόν έχει επιλεγεί για την τοποθέτηση των 10.000 ανεμογεννητριών. Το νησί πέρα από τη μονάδα συλλογής ενέργειας, θα διαθέτει τεχνητή λίμνη, λιμάνι και διάδρομο προσγείωσης μικρών αεροσκαφών.

IMG_1345

Η ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

Τι σχέση έχει όμως αυτό το γιγαντιαίο εντυπωσιακό project που θα γίνει στη μέση του πουθενά στα ανοικτά της Μ. Βρεττανίας,  μετά από δημόσια διαβούλευση, σύμφωνη γνώμη και υπερκομματική συνέργεια 6 Ευρωπαικών χωρών ,  με το αντίστοιχο εγχείρημα που ετοιμάζεται στα λιλιπούτεια σμαραγδένια κυκλαδονήσια όπου, η σύμφωνη γνώμη της κοινωνίας (Δήμων, Περιφέρειας, κλπ.) δεν θεωρήθηκε καν αναγκαία για την έγκριση του έργου(…);

Η ευαισθησία των κατοίκων των Κυκλάδων δικαιολογείται απόλυτα, καθώς παρόμοιες εγκαταστάσεις σε άλλα σημεία της χώρας άφησαν έντονα αρνητικό αποτύπωμα, ενώ φαίνεται ότι οι κρίσιμες προδιαγραφές που θα προστάτευαν την ελκυστικότητα του τόπου έχουν αγνοηθεί.

Και βέβαια το ζήτημα αφορά όλες τις Κυκλάδες και όχι μόνο τα 4 συγκεκριμένα νησιά , καθώς αν γίνει η αρχή θα ακολουθήσουν  με τη διαδικασία του «επιτυχημένου μοντέλου» και τα υπόλοιπα, καταστρέφοντας την – κατά γενική ομολογία –  ωραιότερη γειτονιά της Ελλάδας και μετατρέποντάς την σε ενεργειακή αποθήκη της υπόλοιπης χώρας.

Οι επιπτώσεις μπορεί να είναι αρνητικές και μη αναστρέψιμες. Πέρα από την απλή λογική το αποδεικνύει και η διεθνής εμπειρία. Μια επανεξέταση βασικών όρων της επένδυσης ώστε να ελαχιστοποιηθούν το αποτύπωμα και οι επιπτώσεις κρίνεται κάτι παραπάνω από αναγκαία.

 ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑΣ

Υπάρχουν βεβαίως και «κύκλοι» που υιοθετώντας θεωρίες συνωμοσίας πιστεύουν  πως το εγχείρημα δεν έχει να κάνει με το ενεργειακό ζήτημα αλλά με μια απόπειρα  τεχνητής υποτίμησης της υψηλής σήμερα  αξίας των νησιών των Κυκλάδων.

Εκτιμούν πως τα νησιά των Κυκλάδων βρίσκονται εδώ και καιρό στο στόχαστρο  πολυεθνικών «αετονύχηδων»  του real estate, λόγω της ιδιαίτερης ομορφιάς τους που βασίζεται στην μοναδική μικροκλίμακα του φυσικού αλλά και οικιστικού τοπίου τους η οποία  – σε συνδυασμό με το ήπιο κλίμα – δεν συναντάται στον υπόλοιπο κόσμο.

Το ελληνικό τοπίο γενικά διακρίνεται για τη μικρή κλίμακα και τη λιτή ομορφιά του που συνθέτουν οι ξεκάθαρες γραμμές του, η μεσογειακή βλάστηση και η γεωλογία του και μέχρι σήμερα διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την ακεραιότητα του χωρίς όμως να έχει εκτιμηθεί η αξία του ως εθνικός πόρος που συνδέεται άμεσα με την ταυτότητα της χώρας μας.

Οι Κυκλάδες ειδικότερα,  έχουν προστατεύσει και διατηρήσει αυτή τη μικροκλίμακα , δημιουργώντας μικρές  οικογενειακές ξενοδοχειακές μονάδες (των 50-100 κλινών) με διαχειρίσιμα δάνεια και ανεκτά  οικονομικά ανοίγματα, καταφέρνοντας έτσι να μείνουν μακριά από πιέσεις τραπεζών  και  μεγάλων tour operators, που σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μαρασμό ή ξεπούλημα ορισμένες  «θηριώδεις» μονάδες άλλων τουριστικών περιοχών της Ελλάδας (Ρόδος, Κρήτη, Χαλκιδική, Ιόνιο, κλπ.).

Κάποιοι υποστηρίζουν πως τα νησιά των Κυκλάδων και ο τουρισμός τους είναι το τελευταίο προπύργιο πριν την ολοκληρωτική παράδοση της ελληνικής οικονομίας στα χέρια  ξένων συμφερόντων, μια άποψη που ίσως κινείται στα όρια της συνωμοσιολογίας , ίσως όμως δεν στερείται και κάποιας αλήθειας .

Άλλωστε ένας από τους προσφιλείς τρόπους «χαλιναγώγησης» ακριβών προορισμών  από τα μεγάλα συμφέροντα, είναι η μείωση της αξίας τους με εξωγενείς παράγοντες και σαν τέτοιος θεωρείται από ορισμένους(…) η «ενεργειακή» αυτή προσέγγιση.

Σε κάθε περίπτωση πάντως και ανεξάρτητα αν οι παραπάνω απόψεις ενδεχομένως κινούνται στα όρια της υπερβολής, οι Κυκλάδες, ο  τόπος που ταυτίστηκε με την εικόνα της Ελλάδας όσο κανείς άλλος, αξίζει πιο προσεγμένες κινήσεις και η Μύκονος αν και (προς το παρόν) δεν βρίσκεται μέσα στο κάδρο  πρέπει να ενώσει τη φωνή της με αυτές των άλλων νησιών, (Άνδρος, Τήνος και Νάξος έχουν επίσης αντιδράσει), αποτρέποντας το μοιραίο.

Γιατί η Μύκονος έχει μια ιδιαίτερη δυναμική στον Κυκλαδικό χώρο και οι θέσεις της δημοτικής αρχής και της κοινωνίας της ενδεχομένως διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο στην έκβαση της υπόθεσης…

Κ. Δ. Κατσούδας

Kάτοικος Κυκλάδων

Στο Γρυπάρειο: Πολιτικές Ανάπτυξης κρουαζιέρας και marquee προορισμοί. – Προοπτικές και απειλές

Posted on Updated on

Ένα πολύ ενδιαφερον σεμινάριο σχετικά με τον Τουρισμό Κρουαζιέρας διοργανώνει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Τη σημαντική αυτή εκδήλωση έθεσε υπό την αιγίδα του ο Δήμος Μυκόνου.
Τίτλος του Ειδικού Θεματικού Προγράμματος: «Πολιτικές Ανάπτυξης κρουαζιέρας και marquee προορισμοί: προοπτικές και απειλές»

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί από την Τετάρτη 3/12 έως την Κυριακή 7/12, στο Γρυπάρειο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μυκόνου.

​Είναι απαραίτητο γ​ια να δηλωθούν συμμετοχές να γίνει εγγραφή στο link που φαίνεται στα υλικά ενημέρωσης (αφίσα και Δελτίο Τύπου)​.
http://action4learning.aegean.gr/program_details.asp?id=156
Το πρόγραμμα είναι πολύ πλούσιο σε θέματα που ευχόμαστε να αποτελέσουν αφορμή για σοβαρό προβληματισμό και να σκύψουν πάνω στα συμπεράσματα οι φορείς του νησιού όχι μόνο ως φορείς μιας άτυπης και διεκπεραιωτικής «αιγίδας» (Δήμος, Τουριστική Επιτροπή, Λιμενικό Ταμείο) αλλά και επαγγελματικές συλλογικότητες όπως ξενοδόχοι, καταστηματάρχες και όλο το κύκλωμα του τουρισμού στο νησί μας.
Όλα τα θέματα παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον αλλά το 25, 26, 27, 28 επικεντρώνονται ιδιαίτερα στην περίπτωση του νησιού μας.

1 Εισαγωγή στο κλάδο της κρουαζιέρας: Σύγχρονες Τάσεις & Εξελίξεις στο διεθνή κλάδο Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 1 09:00 10:00 1
2 Οικονομικές επιδράσεις της κρουαζιέρας στο νησιωτικό σύστημα Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 1 10:00 11:00 1
3 Κοινωνικές επιδράσεις-Στάσεις και αντιλήψεις της τοπικής κοινωνίας προορισμών κρουαζιέρας Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 1 11:00 12:00 1
4 Κρουαζιέρα και οι περιβαλλοντικές πιέσεις στο σύστημα του προορισμού Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 1 12:00 13:00 1
5 Ανάπτυξη προορισμών και η έννοια της φέρουσας ικανότητας Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 1 14:00 15:00 1
6 Μέθοδοι αξιολόγησης της ικανότητας προορισμών Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 1 15:00 16:00 1
7 Δείκτες φέρουσας ικανότητας Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 1 16:00 17:00 1
8 Ολοκληρωμένα μοντέλα αξιολόγησης της φέρουσας ικανότητας προορισμών Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 1 17:00 18:00 1
9 Γαλάζια Ανάπτυξη: τομεακές πολιτικές Μαρία Λεκάκου 2 09:00 10:00 1
10 Η συμβολή της Γαλάζιας Ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία Μαρία Λεκάκου 2 10:00 11:00 1
11 Η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για το Θαλάσσιο και Παράκτιο Τουρισμό: Εμπόδια και προοπτικές Μαρία Λεκάκου 2 11:00 12:00 1
12 Η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για το Θαλάσσιο και Παράκτιο Τουρισμό: Η αειφορία του κλάδου Μαρία Λεκάκου 2 12:00 13:00 1
13 Κρουαζιέρα : το ελληνικό θεσμικό πλαίσιο Μαρία Λεκάκου 2 14:00 15:00 1
14 Ανάπτυξη κρουαζιέρας και λιμενικές υποδομές Μαρία Λεκάκου 2 15:00 16:00 1
15 Εμπόδια και προοπτικές στην ανάπτυξη λιμενικών υποδομών Μαρία Λεκάκου 2 16:00 17:00 1
16 Εθνική Λιμενική Πολιτική και επενδύσεις Μαρία Λεκάκου Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 2 17:00 18:00 1
17 Εισαγωγή στη Διαμόρφωση Πολιτικών – Βασικοί όροι Πέτρος Καβάσαλης 3 12:00 13:00 1
18 Μοντέλα Πολιτικών και Λήψη Αποφάσεων Πέτρος Καβάσαλης 3 13:00 14:00 1
19 Διαμόρφωση Πολιτικών και Συμμετοχικός Σχεδιασμός Ι Πέτρος Καβάσαλης Μαρία Λεκάκου 3 14:00 15:00 1
20 Διαμόρφωση Πολιτικών και Συμμετοχικός Σχεδιασμός ΙΙ Πέτρος Καβάσαλης Μαρία Λεκάκου 3 15:00 16:00 1
21 Ηλέκτρονική Διαβούλευση και web 2.0 – Τhe state of the art . Εργαλεία και πρακτικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό από τη Δημόσια Διοίκηση στη Τοπική αυτοδιοίκηση Γεώργιος Καραμανώλης 3 16:00 17:00 1
22 Μέθοδοι κινητοποίησης ανθρώπινων δικτύων και κοινωνικοί εταίροι για την επίλυση τοπικών προβλημάτων με την χρήση ΤΠΕ. Μελέτη περίπτωσης Γεώργιος Καραμανώλης 3 17:00 18:00 1
23 Εργαλεία και Τεχνολογίες συνεργατικής λήψης αποφάσεων μέσα από παραδείγματα και ηλεκτρονικές πλατφόρμες συμμετοχής και συνεργασίας web 2.0 Γεώργιος Καραμανώλης Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 3 18:00 19:00 1
24 «Ανοικτές Πολιτικές – Ανοικτές Τεχνολογίες – Ανοικτή Καινοτομία»Η διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου τοπικής ανάπτυξης Γεώργιος Καραμανώλης Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 3 19:00 20:00 1
25 Μελέτη Περίπτωσης: Η φέρουσα ικανότητα της Μυκόνου- Αναγνώριση των πιέσεων του κλάδου στο προορισμό (drivers) Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 4 09:00 10:00 1
26 Μελέτη Περίπτωσης: Η φέρουσα ικανότητα της Μυκόνου – Αναγνώριση των πιέσεων του κλάδου στο προορισμό (pressures) Ευαγγέλια Στεφανιδάκη 4 10:00 11:00 1
27 Μελέτη Περίπτωσης: Η φέρουσα ικανότητα της Μυκόνου – Αποτύπωση τρέχουσας κατάστασης (State-impacts) Μαρία Λεκάκου 4 11:00 12:00 1
28 Μελέτη Περίπτωσης: Η φέρουσα ικανότητα της Μυκόνου – Ανάπτυξη εναλλακτικών σεναρίων πολιτικής (responses) Μαρία Λεκάκου 4 12:00 13:00 1
29 Τρόποι συλλογής και επεξεργασίας δεδομένων με ΤΠΕ Μανώλης Σοφιανόπουλος 4 14:00 15:00 1
30 Μελέτη περίπτωσης ΕΤΑ (m-goverment) σχεδιασμος – ανάλυση -αποτίμηση – τρόποι βελτιστοποίησης Μανώλης Σοφιανόπουλος 4 15:00 16:00 1
31 Workshop σχεδιασμός ερωτηματολογίου με google forms (I) σχεδιασμός Μανώλης Σοφιανόπουλος 4 16:00 17:00 1
32 Workshop σχεδιασμός ερωτηματολογίου με google forms (II) υλοποίηση και ανάλυση Μανώλης Σοφιανόπουλος 4 17:00 18:00 1
33 Η χρήση των social media στην αποτύπωση της κοινής γνώμης (I) Μανώλης Σοφιανόπουλος 5 09:00 10:00 1
34 Η χρήση των social media στην αποτύπωση της κοινής γνώμης (II) casestudy Μανώλης Σοφιανόπουλος 5 10:00 11:00 1
35 Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση στο τοπικό επίπεδο: η σημασία της συμμετοχής των πολιτών Πέτρος Καβάσαλης 5 11:00 12:00 1
36 Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση στο τοπικό επίπεδο: η σημασία της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών προς τους πολίτες και τις επιχειρήσεις Πέτρος Καβάσαλης 5 12:00 13:00 1
37 Παρουσίαση εργαλείων gamification για την οπτικοποίηση προβλημάτων Γεώργιος Καραμανώλης 5 14:00 15:00 1
38 Μοντέλα επίλυσης προβλημάτων βασισμένα στον πληθοπορισμό (crowdsourcing). Μελέτη περίπτωσης Γεώργιος Καραμανώλης 5 15:00 16:00 1
39 Αποτελέσματα -Συζήτηση Ευαγγέλια Στεφανιδάκη Μαρία Λεκάκου 5 16:00 17:00 1
40 Αποτελέσματα -Συζήτηση 

 

ΑΦΙΣΑ_ΛΕΚΑΚΟΥ_Mύκονος

Ευαγγέλια Στεφανιδάκη Μαρία Λεκάκου 5 17:00 18:00

 

Αντώνης Αντωνίνης: Δείξτε στις 18 Μαΐου ότι μας εμπιστεύεστε, δώστε μας την δύναμη να σας εκπροσωπήσουμε. Δείξτε ότι η Μύκονος θέλει αλλαγή. Στηρίξτε άξιους ανθρώπους με νέες ιδέες και όρεξη για δουλειά

Posted on

 

Αντώνης Αντωνίνης, Ομιλία στο Γρυπάρειο
Αντώνης Αντωνίνης, Ομιλία στο Γρυπάρειο

Καλησπέρα σας και ευχαριστούμε πολύ που ήρθατε απόψε εδώ να ακούσετε τις θέσεις μας.
Όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε είμαι ένας αμιγώς τουριστικός εργαζόμενος που καταθέτω τις γνώσεις μου, την θετική μου ενέργεια και την ψυχή μου 23 χρόνια στα τουριστικά πεπραγμένα του νησιού μας.
Είμαι τυχερός διότι αυτό που επέλεξα ως επάγγελμα το εξασκώ στον τόπο που μεγάλωσα και ζω και ο οποίος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς του κόσμου. Είχα επίσης την τύχη να γνωρίσω την Μύκονο στις καλές εποχές της όπου οι υπηρεσίες φιλοξενίας προσφέρονταν με ζεστασιά και απλότητα όπως ξέρει ο Μυκονιάτης να προσφέρει χωρίς το οικονομικό αντάλλαγμα να γίνεται πρωταρχικός σκοπός.
Αυτή την προσφορά υπηρεσιών αγάπησαν οι επισκέπτες μας και τοποθέτησαν τον τόπο μας στους πιο δημοφιλείς του παγκόσμιου τουριστικού χάρτη.
Αρωγός στην τουριστική ανάπτυξη της Μυκόνου όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε η ιδιωτική πρωτοβουλία με παντελή έλλειψη Δημοτικής τουριστικής πολιτικής (ως μονάδες ο καθένας μας είμαστε καταπληκτικοί, αλλά έχουμε θέμα στη συνεργασία). Με αποτέλεσμα στο πέρασμα των χρόνων και χωρίς στρατηγικό τουριστικό σχεδιασμό και πολιτική να οδηγηθούμε σε ένα μοντέλο άναρχης τουριστικής ανάπτυξης αλλοτριώνοντας τις υπηρεσίες μας, το περιβάλλον μας, αλλά και την πολιτιστική μας ταυτότητα. Δεν είχαμε δηλαδή ποτέ ένα πλάνο για το που είμαστε και που θα θέλαμε να φτάσουμε. Δεν υπήρξε ποτέ κάποιος να συντονίζει τις μεμονωμένες ενέργειες μας, ούτε να θέσει τους κοινούς μας στόχους.
Είμαι βέβαιος ότι έχετε όλοι σας ακούσει προτάσεις για επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, για βελτίωση των υπηρεσιών μας στα λιμάνια και το αεροδρόμιο, για καλύτερη τουριστική προβολή, για εκσυγχρονισμένη διαδικτυακή πύλη του Δήμου, για γραφεία πληροφοριών στις εισόδους υποδοχής τουριστών, για στόχευση και διείσδυση του προϊόντος μας σε νέες αγορές – στόχους , για διασύνδεση των Κυκλάδων μεταξύ τους και της υπόλοιπης Ελλάδας, αλλά μήπως είναι ουτοπικό να μιλάμε για όλα αυτά όταν το «σπίτι» μας δεν είναι νοικοκυρεμένο;
Μήπως θα έπρεπε πρώτα όπως κάνει η καλή νοικοκυρά που περιμένει επισκέπτες να τακτοποιήσουμε- λύσουμε προβλήματα, όπως η διαχείριση των απορριμμάτων, η έλλειψη νερού, τα κακά πάρκινγκ, η συντήρηση των μουσείων και αξιοθεάτων μας, οι ανεπαρκείς υπηρεσίες προς τους επισκέπτες μας;
Ήρθε η ώρα για έργα και όχι παχιά λόγια. Η Μύκονος δεν έχει άλλη υπομονή. Το τουριστικό της προϊόν έχει φτάσει λίγο πριν την παρακμή του. Αν δεν κάνουμε κάτι τώρα θα στερέψει και η τελευταία πηγή εισροής πλούτου και μερίδιο ευθύνης σ’ αυτό θα έχουμε ΟΛΟΙ.
Η Μύκονος έχει ιστορία, έχει πολιτισμό, έχει ήθη και έθιμα, έχει την Δήλο δεν είναι μόνο παραλίες και ξέφρενη νυχτερινή ζωή.
Όλα αυτά, αν προβληθούν μαζί συνθέτουν ένα πολύ ελκυστικό πακέτο για διαφορετικές τουριστικές αγορές. Μόνο έτσι θα επιτύχουμε όλους τους στόχους που προανέφερα.
Χρειάζεται όμως συντονισμένη προσπάθεια του Δήμου και των πολιτών ώστε αυτοί οι στόχοι να γίνουν πραγματικότητα. Είμαστε στο «εμείς» και όχι στο «εγώ». Χρειάζεται ομαδική δουλειά γιατί ΜΑΖΙ μπορούμε να επιτύχουμε περισσότερα.
Γι’ αυτό είμαστε εδώ μπροστά σας με ευθύνη και σοβαρότητα να δεσμευτούμε να λύσουμε τα αυτονόητα και να πορευτούμε σε μια νέα εποχή για μια ΚΑΛΥΤΕΡΗ Μύκονο.
Έχουμε ολοκληρωμένες προτάσεις για όλα τα θέματα που μας απασχολούν και θέλουμε να επιτύχουμε τους στόχους που από κοινού θα ορίσουμε.
Δείξτε λοιπόν ότι μας εμπιστεύεστε και στις 18 Μαΐου δώστε μας την δύναμη να σας εκπροσωπήσουμε. Δείξτε ότι η Μύκονος θέλει αλλαγή και είναι έτοιμη να το κάνει.
Στηρίξτε άξιους ανθρώπους με νέες ιδέες και όρεξη για δουλειά.
Σας ευχαριστώ.

Μωράκης Μάκης: Ντροπή σε αυτούς που υπόσχονται την ευτυχία*

Posted on

Δεν θέλουμε μία Μύκονο ανάπτυξης με φτωχούς Μυκονιάτες.
Δεν οραματιζόμαστε δηλαδή μία Μύκονο – Ταϊλάνδη!
Θέλουμε μία Μύκονο αυτάρκη, καθαρή, περήφανη, πολιτισμένη
που φροντίζει πρωτίστως να εξασφαλίσει
ποιότητα ζωής για όλους τους κατοίκους της.

Ο Μάκης Μωράκης στο Γρυπάρειο
Ο Μάκης Μωράκης στο Γρυπάρειο

Το μοντέλο ενεργοβόρας και ρυπογόνου ανάπτυξης της τελευταίας 25ετίας στην Μύκονο έχει χρεοκοπήσει. Οι εκφραστές του όμως παραμένουν. Σιδερωμένοι και γυαλισμένοι, με μία νέα ατζέντα γραμμένη από τους καλοπληρωμένους επικοινωνιολόγους τους, έρχονται σήμερα, δικέφαλοι του ίδιου σώματος, να ζητήσουν την ψήφο σας ως εγγυητές της ευημερίας σας.

Διαβάζοντας κανείς τις καταστατικές αρχές των δύο ανθυποψηφίων μας διαπιστώνουμε «ιδεολογικές υπερβάσεις» και μία σειρά εννοιών που μας εκπλήσσει.
Έκανα μία συρραφή αυτών των εννοιών από τις καταστατικές αρχές της «Επόμενης Μέρας» και της «Πρωτοβουλίας Δράσης» : Ρήξη με κατεστημένες αντιλήψεις και νοοτροπίες / οικολογία / συμμετοχική δημοκρατία / προστασία του δημόσιου χώρου / κοινωνία αλληλεγγύης / Δήλος στο προσκήνιο / έμφαση στον πολιτισμό / πολίτες στις δημοτικές επιτροπές / μη εξαρτήσεις από κόματα / αξιοποίηση των συλλόγων και των φορέων / αειφόρος ανάπτυξη / συνεργασία με όλους.
Όλα τα παραπάνω είναι ουσιαστικά το ζωντανό dna της ΚΕΠΟΜ που μέσα από προτάσεις και παρεμβάσεις πολιτεύεται επί 4 συναπτά έτη . Ή είναι λοιπόν ΚΕΠΟΜ και δεν το ξέρουν ή προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν.

Στην σύντομή τοποθέτηση μου θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα από τα παραπάνω, την αειφόρο ανάπτυξη. Μία έννοια που έγινε «μόδα» και με ευκολία χρησιμοποιείται πια στον ευπρεπή γενικόλογο προεκλογικό λόγο. Οι περισσότεροι την έχουν συνδέσει με το περιβάλλον. Η έννοια της αειφόρου ανάπτυξης δεν έχει ως μοναδικό ζητούμενο την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και την κοινωνία (και αυτό είναι το κρίσιμο). Η έννοια της αειφορίας επιδιώκει να απαντήσει σε ζητήματα που έθεσε η ίδια η ζωή θέτοντας το στοιχείο της διαχείρισης των φυσικών πόρων και της προστασίας της βιοποικιλότητας, του παράκτιου συστήματος το στοιχείο του δίκαιου εμπορίου, των ισότιμων φόρων, της ενεργειακής ασφάλειας, το στοιχείο της διατροφής, της πρόσβαση για όλους στην υγεία και εκπαίδευση, το δικαίωμα στην πληροφόρηση, στην ισότητα των δύο φύλων, στην αποδοχή της διαφορετικότητας. Κεντρικό στοιχείο και προϋπόθεση αποτελεί η ενδυνάμωση της κοινωνικής υπευθυνότητας και η ισχυροποίηση του κοινωνικού κεφαλαίου. Πολίτες που δεν θα επιδιώκουν απλώς την εξυπηρέτηση ατομικών μικρών ή μεγάλων συμφερόντων που στο τέλος λεηλατούν το μέλλον μας αλλά πολίτες που νοιάζονται για τον τόπο τους, το περιβάλλον και τα δικαιώματα των μελλοντικών γενιών, που αντιμετωπίζουν τα δικά τους συμφέροντα με τρόπο που δεν καταστρέφει το μέλλον το παιδιών τους και το μέλλον του χώρου όπου ζούμε. Στην Μύκονο και την Ελλάδα του σήμερα αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα υπό το πρίσμα της αειφόρου ανάπτυξης θα τυφλωθούμε. Κανένας στρατηγικός σχεδιασμός για το μέλλον, ισχνός πρωτογενής τομέας, βιασμός του περιβάλλοντος, υποβαθμισμένες κοινωνικές δομές, τουρισμός στον αυτόματο πιλότο. Στην Μύκονο μέσα στο ντελίριο των τουριστικών μας σεζόν, ξεχάσαμε ένα βασικό στοιχείο διασφάλισης κάθε τόπου που σέβεται το μέλλον του .Το πρωτογενή τομέα. Όλοι γνωρίζουμε τις επισφάλειες του τουρισμού. Στην ΚΕΠΟΜ προτείναμε από το 2010 ένα σχέδιο ανασυγκρότησης του αγροτικού και μεταποιητικού τομέα που μπορεί να συμπληρώσει το τουριστικό προϊόν τροφοδοτώντας τον με ποιοτικά τοπικά προϊόντα, προσδίνοντας του γαστρονομική ταυτότητα. Ενισχύοντας τις πρότυπες καλλιέργειες, παράγοντας εδώ προϊόντα σήματα κατατεθέν του τόπου και όχι να εισάγουμε μύλους σουβενίρ και μαγνητάκια από την Κίνα, ενισχύουμε την οικονομία του τόπου μας, με επιστρεφόμενο κέρδος για την αειφορία μας .Είχαμε προτείνει από το 2010 να δοθούν κίνητρα επανασύστασης του Γεωργικού συνεταιρισμού, την προβολή των προϊόντων μας μέσα από σεμινάρια και ημερίδες, να δέσουμε την αλυσίδα Δήμος, παραγωγοί, εμπόριο, τεχνογνωσία, με στόχευση την ενδυνάμωση μέσω αυτών της πολιτισμικής μας ταυτότητας.

Στην Μύκονο ακόμη και σήμερα χαϊδευόμαστε με την ωραία ιδέα ότι όσο έχουμε πλούσιους επισκέπτες που επενδύουν σε εμάς όλα είναι λιμένα. Εμείς δεν θέλουμε μία Μύκονο επενδυτικό στόχο Σαουδαράβων πριγκίπων και Ρώσων μεγιστάνων. Δεν θέλουμε μία Μύκονο γεμάτη επενδυτές που θα αγοράσουν στην κρίση την γη για να κτίσουν θηρία ευνοούμενοι από αλλαγές σαν αυτές που προωθεί η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο για τους αιγιαλούς .
Δεν θέλουμε μία Μύκονο ανάπτυξης με φτωχούς Μυκονιάτες. Δεν οραματιζόμαστε δηλαδή μία Μύκονο – Ταϊλάνδη! Θέλουμε μία Μύκονο αυτάρκη, καθαρή, περήφανη, πολιτισμένη που ξέρει να επικοινωνεί τα πλεονεκτήματα του φυσικού της τοπίου να υποδέχεται επισκέπτες από όλα τα μέρη της γης, διατηρώντας ακέραιη την πολιτισμικής της ταυτότητα, έχοντας πρωτίστως φροντίσει να εξασφαλίσει ποιότητα ζωής για όλους τους κατοίκους της.
Τα μέλη της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Μυκόνου έχουν προτείνει από το 2010 ένα επεξεργασμένο στρατηγικό σχεδιασμό για το παρόν και το μέλλον λαμβάνοντας υπόψιν πάντα τον παράγοντα άνθρωπο και τις έννοιες οικονομία, κοινωνία, δημοκρατία ως απόλυτα συμβατές και αδιαίρετες μεταξύ τους. Βάσει αυτών των αρχών κινηθήκαμε και βάσει αυτών, με την δική σας στήριξη, θα πορευτούμε στον δυσκολοδιάβατο δρόμο του αύριο. Η ψήφος σας στην ΚΕΠΟΜ θα σας επιστραφεί, όχι με ακάλυπτες επιταγές αλλά με δημιουργία και απτά αποτελέσματα .
*Θα ήθελα να τελειώσω με μία φράση του Νίκου Εγγονόπουλου
«Ντροπή σε αυτούς που υπόσχονται την ευτυχία»

Πάλι ανέμπνευστη, μονόπλευρη και αποτυχημένη η τουριστική πολιτική προβολής της Μυκόνου από τον Δήμο

Posted on Updated on

«Στις 17/1, μεταξύ πολλών σοβαρών θεμάτων τέθηκε στο τραπέζι του Δημοτικού συμβουλίου προς έγκριση η μελέτη που εκπονήθηκε για την τουριστική προβολή της Μυκόνου για το 2014. Η ΚΕΠΟΜ, έχοντας μελετήσει το θέμα, κατέθεσε μέσω της δημοτικής της Συμβούλου, Άννας Καμμή, εμπεριστατωμένη εισήγηση για τις πολύ σοβαρές ενστάσεις της, τόσο ως προς την προτεινόμενη μελέτη, όσο και τη συνολική αποτυχημένη διαχείριση της τουριστικής προβολής από το Δήμο τα τελευταία χρόνια. Απρόσωπες εταιρείες με τυποποιημένους τρόπους και χαμηλού επιπέδου φυλάδια, ανέμπνευστες, μονόπλευρες πολιτικές προβολής, έξω από το πνεύμα του τόπου, χωρίς την παρουσία των ντόπιων φορέων και τη δυνατότητα σοβαρής διαχείρισης της εικόνας και της ταυτότητάς μας προς τα εξω, αποτελούν τον άξονα που ο Δήμος πορεύτηκε τουριστικά όλα αυτά τα χρόνια. Αλήθεια γιατί αποκλείονται οι φορείς από αυτήν την προβαλή; Πώς επιλέγεται κάθε φορά η συγκεκριμένη εταιρεία ΜΤC; Γιατί τόση μεγάλη έμφαση στην επιφανειακή γνώση του τόπου και στη μονόπλευρη παρουσίασή του ως τόπου ασύδωτου, νυχτερινού και άνευ μέτρου;

Είναι ντροπή τους, εκεί στο Δήμο να έχουν τη διαχείρηση της τύχης ενός τόπου θησαυρού και να τον παρουσιάζουν χωρίς πίστη στην αξία του! Αλλά βέβαια δεν είναι αυτό το μόνο για το οποίο θα έπρεπε να αισθάνονται ντροπή…

les Cyclades Mykonos

Οι θέσεις της ΚΕΠΟΜ

Η Άννα Καμμή, Δημοτική Σύμβουλος της ΚΕΠΟΜ αναπτύσσοντας το θέμα και καταθέτοντας τη διαφωνία και τις προτάσεις της ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Κύριε Πρόεδρε,

Καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε την διενέργεια διαγωνισμού για την τουριστική προβολή του Δήμου Μυκόνου για το 2014, χωρίς να έχουμε συζητήσει ποτέ σε αυτό το τραπέζι τί είδους τουριστική προβολή θέλουμε.

Αρκούμαστε απλά να ψηφίζουμε μια συγκεκριμένη μελέτη η οποία επικαιροποιείται κάθε χρόνο ανάλογα με το ποσό που προβλέπει ο προϋπολογισμός, και ο οποίος  για εφέτος προβλέπει μόνο 60.000 ευρώ. Το ίδιο ποσό δαπανήθηκε και για το 2013, κονδύλι βεβαίως πολύ χαμηλό για έναν τουριστικό προορισμό που στοχεύει τους 2.000.000 τουρίστες ετησίως!

Η τυποποιημένη αυτή μελέτη αποτελεί προϊόν «φιλότιμης» προσπάθειας του γραφείου  τουριστικής προβολής του  Δήμου και  ειδικότερα του κ. Μιχάλη Ασημομύτη,  ο οποίος καλείται  με αυτήν να καλύψει την απουσία  ολοκληρωμένης  τουριστικής  πολιτικής του Δήμου. Στηρίζεται  σε συμβουλευτικό επίπεδο σε εταιρία συμβούλων τουριστικού μάρκετινγκ χωρίς να λαμβάνεται  υπόψη  η γνώμη και η εμπειρία των  τοπικών τουριστικών παραγόντων.
Και πώς θα μπορούσαμε να λάβουμε υπόψη την γνώμη τους αφού σε ένα όργανο που θα μπορούσαν να συμμετέχουν και να συμβουλεύουν αυτοί τον Δήμο, η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, είναι τόσο απαξιωμένο;

Κύριοι σύμβουλοι,

Η υποτυπώδης τουριστική προβολή του Δήμου στερείται από όραμα, προοπτική και ενεργή συμμετοχή του ίδιου του τόπου,  σε έναν  προορισμό που στηρίζει στον τουρισμό  το μεγαλύτερο μέρος της τοπικής οικονομίας.

Υιοθετείται  τελικά  ένα  αμφιλεγόμενο  και βολικό μοντέλο προβολής που  αρκείται μόνο στην συμμετοχή του Δήμου σε κάποιες εκθέσεις, κυρίως σε αυτές που συμμετάσχει η Περιφέρεια και ο ΕΟΤ  ώστε να μην υπάρχει κόστος για τον Δήμο,  στην  προσέγγιση δημοσιογράφων και  τουριστικών πρακτόρων της επιλογής της αναδόχου συμβουλευτικής εταιρίας,  στην πρόσκληση και φιλοξενία   ΜΜΕ και πρακτόρων και στην έκδοση τουριστικών φυλλαδίων, αντάξιων της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας.
Αρκείται δηλαδή μόνο σε κάποιες εμπορικές επαφές.
Και  αλήθεια   γιατί ένας Δήμος σαν της Μυκόνου να επιλέγει τις εκθέσεις που θα παρίσταται,  αυστηρά με κριτήριο  εάν  άλλοι φορείς θα συμμετάσχουν ώστε να καλυφθούν έτσι τα έξοδα συμμετοχής από αυτούς  και να γλιτώνει έξοδα ο Δήμος;
Γιατί  για παράδειγμα να απουσιάζουμε από τουριστικά events σε χώρες όπως η Ινδία, η Κίνα και η Τουρκία, ανερχόμενες και πολλά υποσχόμενες  τουριστικές αγορές; Ποιος το αποφασίζει αυτό;

Θλιβερή διαπίστωση αποτελεί ότι η  απόκτηση του brand name και η τοποθέτηση της Μυκόνου σε ψηλές θέσεις επισκεψιμότητας και επιλογής είναι αποτέλεσμα των ίδιων των επιχειρηματιών με στοχευμένες ενέργειες και παροχή υψηλού service και όχι της πολιτικής του Δήμου.

Mέχρι και το 2013 αρκούμασταν να δείχνουμε ότι «κάτι» κάνουμε για την τουριστική προβολή του τόπου επιλέγοντας ως ανάδοχο μια συγκεκριμένη εταιρία που προφανώς ταυτόχρονα εξυπηρετεί  και άλλους πελάτες της και που χρησιμοποιεί το προσωπικό της για τις  ό,ποιες επαφές χωρίς να ελέγχουμε  πάντα και άμεσα τί είδους υπηρεσίες παρέχονται αφού πολλές φορές κανείς από εμάς δεν βρίσκεται εκεί να ελέγχει!

Τελικά το αποτέλεσμα είναι να  παρέχεται   τυποποιημένη  παροχή πληροφόρησης και διαφημιστικού υλικού από  ένα άτομο που θα πηγαίνει στις εκθέσεις και είναι αμφίβολο αν  μπορεί με τα έντυπα που θα έχει μαζί του να προσφέρει ποιοτική πληροφόρηση.  Δηλαδή , αυτό που πετυχαίνουμε είναι:  απρόσωπη  διαφήμιση, χωρίς να επιτυγχάνεται η μεταφορά του ‘πνεύματος’ του νησιού, οι ζωντανές του πλευρές από τοπικούς φορείς που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ποικιλοτρόπως  μια εντελώς διαφορετική τουριστική καμπάνια.

Και εδώ στα σταθώ στα έντυπα.
Θεωρούμε ότι τα έντυπα προβολής του νησιού  είναι πολύ χαμηλού επιπέδου και παράγουν εικόνες του τόπου σύμφωνα με μια εντελώς »εξωτερική’ ματιά. (Μy truth ) δηλαδή:
Πώς μας  βλέπουν οι άλλοι και όχι πως θα θέλαμε να μας βλέπουν!
Οι επιλογές των εικόνων, των λεζαντών, ο τρόπος παρουσίασης του Μυκονιάτικου τουριστικού «πολιτισμού», η λογική του όλα μαζί, αδιαφοροποίητη, σαν να πρόκειται για ίδιας τάξης και αξίας αντικείμενα, εμπειρίες, όπου είναι σαν το νησί να είναι εκτός ιστορικού πλαισίου, εικόνες των μουσείων και των εκκλησιών, μαζί με τα μπαρ και τις παραλίες με τους λουόμενους  με εμβόλιμα χταπόδια και μεζέδες και εικόνες αρχαίων λιονταριών, δεν ανταποκρίνονται στις  σύγχρονες απόψεις για τον τρόπο που πρέπει να αναδεικνύεται η πολιτισμική κληρονομιά στο πλαίσιο μιας απαιτητικής τουριστικής αγοράς. Χώρια που αποσιωπούνται οι ζωές των σύγχρονων ανθρώπων, των κατοίκων και εμφανίζεται  σαν η Μύκονος να είναι μόνο μέρος υποδοχής τουριστών χωρίς όρια και πέρα από κάθε αίσθηση μέτρου.  Πού είναι οι σύγχρονοι Μυκονιάτες, με τις δραστηριότητές τους, τα εσωτερικά των σπιτιών τους, την επαγγελματική τους ταυτότητα; Πού φαίνεται η ιστορική μας και λογοτεχνική μας αξία, η καλλιτεχνική μας παράδοση, η μακρά παράδοση περιηγητών πάνω στο νησί από τον 17 αιώνα και σήμερα;

Το νησί είναι στημένο και προβάλλεται σαν καρικατούρα του εαυτού του και διαμορφώνει μέσα από την παρουσίαση αυτή ήδη τις εντυπώσεις και το πλαίσιο συνάντησης μας με τους επισκέπτες. Έτσι αυτοπαγιδευόμαστε μέσα στα αρνητικά τουριστικά στερεότυπα. Μια συνάντηση μονοδιάστατη, με μπόλικο αλκοόλ και παραβατικότητα, σεξιστικά πρότυπα και για τα δύο φύλα, πρότυπα τουριστικής ζωής που  κατά την άποψή μας δεν θα έπρεπε να είναι κυρίαρχα. Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αντίθετοι στην νυχτερινή ζωή και στην διασκέδαση. Ένας τουριστικός προορισμός μπορεί και πρέπει να αφουγκράζεται τις επιθυμίες του επισκέπτη. Δεν πρέπει όμως να στοχεύει μόνο σε μία συγκεκριμένη μερίδα. Αυτό που ενοχλεί  είναι η κυρίαρχη εικόνα που προβάλλεται.

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο τρόπος προβολής που έχει επιλεγεί από τον Δήμο μας,  έχει απασχολήσει  ακαδημαϊκούς κύκλους στον τομέα του Τουρισμού ( πανεπιστήμιο Αιγαίου) αλλά και ντόπιους φορείς.  Ο  Σύλλογος Γυναικών έχει κατ’ επανάληψη διαμαρτυρηθεί έντονα  για το στήσιμο του έντυπου υλικού.  Θυμάμαι τα πρώτα έντυπα My MYKONOS επί δημαρχίας Βερώνη το 2007 στην προσπάθειά τους να δείξουν αδέξια  ότι δεν υπερτερεί η νυχτερινή διασκέδαση και το life style αν και η πρώτη σελίδα σε αυτό αναφερόταν, αλλά υπάρχει και  πολιτισμός στο νησί, αναφερόταν στην Δήλο χωρίς να την ονομάζει και την προσδιόριζε με μια φτηνή περιγραφή σαν έναν αρχαιολογικό  χώρο με αρχαίο ξενοδοχείο που σε αυτόν έζησε ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα! Μετά από αυτή την παρέμβαση του Συλλόγου  έγινε μια προσπάθεια βελτίωσης αλλά όχι σοβαρή!

Εν κατακλείδι,

Αμφισβητούμε ριζικά την ποιότητα και την χρησιμότητα των παραπάνω  προβλεπόμενων στόχων της συγκεκριμένης μελέτης  η οποία φωτογραφίζει μια συγκεκριμένη εταιρία την οποία θεωρούμε ανίκανη και ανεπαρκή να διαχειρίζεται την τουριστική μας ταυτότητα στο εξωτερικό.

Αναρωτηθήκαμε ποτέ  σοβαρά εάν αυτές οι ενέργειες  καλύπτουν τις πραγματικές τουριστικές ανάγκες μας και εναρμονίζονται με τον σύγχρονο τρόπο προβολής ενός τουριστικού προορισμού; Και εάν αναρωτηθήκαμε, τι κάναμε σε αυτήν την κατεύθυνση;

Αντίθετα με μας, η Περιφέρεια ΝΑ έχει εκπονήσει ένα σοβαρό   πρόγραμμα  για την Τουριστική της Πολιτική.
Στοχεύοντας στον ποιοτικότερο τουρισμό, ανακήρυξε το 2014 ως έτος πολιτισμού δίνοντας έμφαση στις εναλλακτικές μορφές τουρισμού( πολιτιστικός, θρησκευτικός, γαστρονομικός κλπ). Στον στρατηγικό της σχεδιασμό περιλαμβάνονται ολοκληρωμένες προτάσεις και στοχευμένες δράσεις  για την ανάδειξη  και προβολή  όλων των νησιών της περιφέρειας  σε αυτήν την κατεύθυνση.

Με επιστολή της  προς τον Δήμο Μυκόνου στις 10/1/2014, η Αντιπεριφερειάρχης ΝΑ υπεύθυνη για τον Τουρισμό κ. Φτακλάκη, καλεί  τον Δήμο μας να καταθέσει τις προτάσεις του για να ενταχθεί στο πρόγραμμα αυτό, που με στόχο την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, εντάσσει  σε θεματικές διαδρομές  θρησκευτικά και αρχαιολογικά μνημεία, καταγράφει μονοπάτια, προβάλει τα τοπικά προϊόντα, διοργανώνει φεστιβάλ και διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις, κατασκευάζει portal και δημιουργεί παρατηρητήριο για τον τουρισμό.
Τι θα απαντήσουμε στην Περιφέρεια; Ποιος θα εμπνευστεί τις προτάσεις μας εαν δεν καλέσουμε  τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους  φορείς του τόπου να μας πουν την γνώμη τους;

Πως σκοπεύουμε να αξιοποιήσουμε την πρόθεση της ελληνικής προεδρίας στην ΕΕ να ασχοληθεί με την ολοκληρωμένη διαχείριση του θαλάσσιου και παράκτιου τουρισμού με έμφαση στην κρουαζιέρα;

 Η ΚΕΠΟΜ  στις προγραμματικές  δηλώσεις για τον Δήμο Μυκόνου έχει αναφερθεί εκτενώς στο κομμάτι του τουρισμού και πως βλέπουμε το πλαίσιο της πολιτικής του Δήμου  σε αυτόν τον τομέα. Η παραπάνω ανάλυση  αποτυπώνει τον προβληματισμό μας και την φιλοσοφία μας σε αυτόν τον τομέα.

Προτείνουμε :

Την άμεση επανασύσταση της ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του Δήμου και την στελέχωσή της με άτομα του χώρου  με όραμα και μεράκι τα οποία θα καταθέσουν τις προτάσεις στο ΔΣ προς έγκριση, η οποία θα συνεδριάζει συχνά, θα λειτουργεί. Πιστεύουμε ότι οι τοπικοί φορείς δεν πρέπει να  απουσιάζουν και από τη διαδικασία της λήψης αποφάσεων για την εικόνα του τόπου τους ως τουριστικού προϊόντος. Γιατί έτσι απουσιάζουν μαζί με αυτούς και οι πλευρές εκείνες που θα θέλαμε να εκπροσωπηθούν και στοχεύουν σε  εναλλακτικές εικόνες ενός πια πολύπλευρου τόπου (γαστρονομία, τοπικά έθιμα, παραδοσιακά επαγγέλματα, πολιτιστικά γεγονότα, μυκονιάτικη ύπαιθρος).

Η τουριστική αυτή επιτροπή  θα πρέπει άμεσα να εξετάσει :

  • Tο πλαίσιο προβολής που προτείνει και να καταθέσει τις προτάσεις της στο ΔΣ προς έγκριση.
  • Την θεσμοθέτηση  ετήσιου φεστιβάλ με έμφαση στον τοπικό πολιτισμό  όπου θα αναδεικνύονται τα ντόπια προϊόντα, τα χειροτεχνήματα και καλλιτεχνήματα, με παράλληλη παρουσίαση μουσικών, θεατρικών και χορευτικών σχημάτων.  Την συνεργασία με ενδιαφερόμενους φορείς τουρισμού για την διοργάνωση.
  • Την συνεργασία με φορείς για την διοργάνωση διαφόρων events με στόχο πάντα την προβολή του τοπικού στοιχείου, στο οποίο να σημειώσουμε εδώ, οφείλεται και  η ανάδειξη του νησιού σε top προορισμό, μαζί βεβαίως με την φυσική ομορφιά του και την ιδιοσυγκρασία των κατοίκων του.

Πρωτοβουλίες όπως αυτή της ΛΕΣΧΗΣ ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ (πρόταση η οποία έχει μεταφερθεί προφορικά στην Δημαρχεύουσα) για την πραγματοποίηση διημερίδας τον ερχόμενο Ιούνιο για την ανάδειξη της κοπανιστής Μυκόνου, που είναι αναγνωρισμένη ως προϊόν ΠΟΠ Κυκλάδων, θα πρέπει να τυγχάνουν θετικής αντιμετώπισης και της αρωγής του Δήμου.

  •  Επίσης η επιτροπή πρέπει να προτείνει  τρόπους για την ένταξη της Μυκόνου στο τουριστικό πρόγραμμα της Περιφέρειας και του Υπουργείου Τουρισμού.
  • Να επεξεργαστεί τον νόμο για το νέο χωροταξικό για τον τουρισμό και τις συνέπειες για την Μύκονο.                                                                                                                                                                                                                                                                                                 Η ΚΕΠΟΜ με βάση τις ανωτέρω σκέψεις καταψήφισε το προτεινόμενο πρόγραμμα τουριστικής προβολής του Δήμου, το οποίο υπερψηφίστηκε κατά πλειοψηφία.

Κάτι δεν πάει καλά με τον τουρισμό

Posted on Updated on

Τα πράγματα στον τουρισμό πάνε κάθε χρόνο από το κακό στο χειρότερο. Οι προβλέψεις ωστόσο των ανθρώπων του τουρισμού και των στελεχών του υπουργείου είναι αισιόδοξες. Δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον κείμενο της Ιουλίας Πλημμυρίδου στο πλαίσιο προβληματισμού και διαλόγου για ένα θέμα που αφορά όλους μας στο νησί.

1968 στον Άγιο Στέφανο
Μύκονος 1968 στον Άγιο Στέφανο

Ο τουρισμός, το δίχως άλλο, είναι η βαριά βιομηχανία μας.
Προβάλλουμε και διαφημίζουμε τον τουρισμό, θεωρώντας ότι, όσο περισσότεροι άνθρωποι επισκέπτονται την Ελλάδα, τόσο περισσότερα χρήματα θα εξοικονομήσουμε.
Αυτό όμως, όπως θα αποδείξουμε παρακάτω δεν ισχύει.
Για το σκοπό λοιπόν αυτόν, ας χωρίσουμε τον τουρισμό σε δύο κύριες κατηγορίες

Α) «τον ελεύθερο τουρισμό», όταν τα άτομα από μόνα του αποφασίζουν να επισκεφθούν την χώρα μας και

Β) «τον οργανωμένο τουρισμό» όταν δηλαδή οι τουρίστες έρχονται «πακέτο» με κάποιο τουριστικό γραφείο.

Υπάρχουν πολύ σημαντικές διαφορές στα δύο είδη τουρισμού και αυτές κυρίως επισημαίνονται στον τρόπο και τον τόπο, που καταβάλλονται τα χρήματα, από ποιους και γιατί φορολογούνται, οι ανταγωνιστικές πιέσεις που ασκούνται στην χώρα, για φθηνά τουριστικά πακέτα, καθώς και άλλοι μέθοδοι που θα αναλύσουμε παρακάτω

Α) Ελεύθερος τουρισμός

Ο τρόπος που κινείται το χρήμα στον ελεύθερο τουρισμό είναι ο εξής:

Όταν ένας τουρίστας έρχεται και κάνει ελεύθερο τουρισμό στην Ελλάδα πληρώνει:

Μεταφορικά μέσα: Αεροπλάνα, ταξί, συγκοινωνίες τοπικές, υπεραστικές, ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα ή μοτοποδήλατα, ενοικιαζόμενα σκάφη, πλοία της γραμμής κλπ
Διαμονή: μικρά ή μεγάλα ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, κάμπινγκ κλπ
Διατροφή – διασκέδαση: εστιατόρια, fast food, σουβλατζίδικα, κέντρα διασκέδασης, μπαρ, καφετέριες, club κλπ
Καταστήματα: τουριστικών ειδών, σουβενίρ, εποχικά καταστήματα και καταστήματα σε τουριστικές περιοχές γενικά.

Όλοι οι παραπάνω επαγγελματίες κερδίζουν απευθείας από τον τουρίστα για τις υπηρεσίες και τα αγαθά που προσφέρουν. Δεν μοιράζονται με κανέναν το κέρδος τους, ενώ το κράτος φορολογεί τους επαγγελματίες πάνω στο καθαρό κέρδος και εισπράττει Χ φόρους από αυτούς.
Βάσει στατιστικών στοιχείων 15.000.000 τουρίστες καταφθάνουν στην χώρα μας ετησίως. Και το κράτος και οι επιχειρήσεις κερδίζουν, ενώ από τους φόρους που εισπράττει, το κράτος μπορεί και συντηρεί τις υποδομές του.

Β) Οργανωμένος τουρισμός.

Όταν ο τουρίστας χρησιμοποιεί τουριστικά γραφεία του εξωτερικού τότε συμβαίνει το εξής:
Τα τουριστικά γραφεία κλείνουν όλες τις παραπάνω υπηρεσίες για λογαριασμό του τουρίστα, εισπράττοντας όμως ένα ποσοστό επί των κερδών των προαναφερομένων επιχειρήσεων, ή χειρότερα, επινοικιάζουν τις ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις για δική τους εκμετάλλευση.
Όλα τα χρήματα του τουρισμού προεισπράττονται στο εξωτερικό, ενώ οι τουριστικές επιχειρήσεις διαπραγματεύονται με το συγκεντρωμένο δανεικό ρευστό, τις ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις, από τις οποίες αποσπούν πακέτα απαράδεκτα χαμηλά.
Οι ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις έχουν ελάχιστο καθαρό κέρδος πάνω στο οποίο μπορεί το ελληνικό κράτος να φορολογήσει. Τα κέρδη του ελληνικού τουρισμού μεταφέρονται στις τουριστικές επιχειρήσεις του εξωτερικού, όπου τα εκάστοτε κράτη φορολογούν και εισπράττουν φόρους, ουσιαστικά όμως, για τον δικό μας ελληνικό τουρισμό.
Ακόμα χειρότερα, μερικές χώρες προέλευσης του τουρίστα, φορολογούν αυστηρά τις τουριστικές τους επιχειρήσεις, αφού εκείνες βλέπουν χρήματα να φεύγουν από την χώρα τους.
Τα τουριστικά γραφεία από την άλλη, πιέζουν για καλύτερες τιμές στα πακέτα τους, λόγο ανταγωνισμού και βαριάς φορολόγησης, εκβιάζοντας ότι θα στραφούν σε άλλες χώρες.
Ένας φαύλος κύκλος με επίκεντρο τις ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις.
Με άλλα λόγια η κα Μέρκελ εισπράττει φόρους, όχι μόνο για την δική της βαριά βιομηχανία, αλλά και για την δική μας.

Παράδειγμα 1:

Αν κάποιος επισκεφθεί τα Μάλια της Κρήτης και ζητήσει από μόνος του να νοικιάζει ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, τους καλοκαιρινούς μήνες, τότε θα πληρώσει τουλάχιστον 50 ευρώ τη βραδιά. Ο ίδιος ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου, επινοικιάζει προς 8 – 10 ευρώ τη βραδιά τα δωμάτια του σε τουριστικά γραφεία του εξωτερικού.
Υπάρχει δηλαδή μια διαφορά της τάξης των 40 – 42 ευρώ.
Τα τουριστικά γραφεία του εξωτερικού νοικιάζουν τα δωμάτια μέσω των γραφείων τους ή ιστοσελίδων προς 38 ευρώ τη βραδιά. Κερδίζουν δηλαδή ΚΑΘΑΡΑ 28 – 30 ευρώ για κάθε βραδιά για κάθε δωμάτιο στα Μάλια της Κρήτης.
Χρήματα που κερδίζουν από υπηρεσίες που παρέχονται στην Ελλάδα, από επιχειρήσεις που κατοικοεδρεύουν στην Ελλάδα, τα οποία όμως φορολογούνται αλλού.
Ακόμα πιο παράξενο είναι το φαινόμενο των ελλήνων, οι οποίοι πλέον γνωρίζοντας ότι μέσω ιστοσελίδων θα πετύχουν καλύτερες τιμές, κλείνουν από Ελλάδα, μέσω ιστοσελίδων δωμάτια στην Ελλάδα, όμως μέσω τουριστικών γραφείων του εξωτερικού, με άλλα λόγια στέλνουμε τα χρήματα μας έξω, για να μας παραχθεί μια υπηρεσία στην χώρα μας.

Επειδή τα γραφεία γνωρίζουν ότι όταν ο τουρίστας που κάνει ελεύθερο τουρισμό δεν μπορεί να κλείσει δωμάτια ή να εξυπηρετηθεί όπως πρέπει, τότε θα στρέφεται φυσικά στον οργανωμένο τουρισμό, κλείνουν όλα τα δωμάτια των ξενοδοχείων για τους μήνες αιχμής του ελληνικού τουρισμού, που είναι συνήθως Ιούλιος, Αύγουστος, προκαταβολικά, ενώ το ίδιο έχει παρατηρηθεί και στα αεροπορικά εισιτήρια, δεσμεύοντας τα «εικονικά» κάνοντας ομαδικές κρατήσεις. Κατά αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα εσφαλμένο κλίμα, που εμποδίζει την ανάπτυξη του ελεύθερου τουρισμού.

Και τέλος το «All inclusive» ή καλύτερα το μάντρωμα. Είναι η νέα μόδα στον Τουρισμό. Ένας τρόπος να εισπράξουν χρήματα από το φαγητό και την διασκέδαση του τουρίστα, μέσα από το ξενοδοχείο, με άλλα λόγια ακόμα λιγότερα χρήματα στις επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης των τουριστικών περιοχών, ακόμα λιγότερα χρήματα στα ταμεία του κράτους.

Παράδειγμα 2:

Ένα άλλο παράδειγμα που θα περιγράψουμε, είναι τα κρουαζιερόπλοια ή αλλιώς, πλωτά εμπορικά κέντρα.
Στεγάζουν, σιτίζουν, προμηθεύουν με αγαθά και υπηρεσίες, καθώς μεταφέρουν τους τουρίστες.
Όλο το χρήμα κινείται από την πλώρη στην πρύμνη.
Πιάνουν συνήθως λιμάνι σε κοσμοπολίτικα νησιά και μεγάλες πόλεις, ενώ λίγος χρόνος, πριν από τον απόπλου, μένει στον κόσμο, να διασκεδάσει, να ψωνίσει, να πιει ένα καφέ ή να περιηγηθεί τα αξιοθέατα, με άλλα λόγια να ξοδέψει χρήματα σε ελληνικές επιχειρήσεις.

Το καλοκαίρι του 2010 με κρουαζιερόπλοια κατέπλευσαν 1 εκατομμύριο κόσμος στην χώρα μας.
Ελάχιστο κέρδος έχει το ελληνικό κράτος από τα σκάφη αυτά, ενώ αν το 20% των επιβατών, έκαναν ελεύθερο τουρισμό στην Ελλάδα, θα κερδίζαμε το δίχως άλλο πολύ περισσότερα χρήματα, από όσα από το σύνολο τους.

Στο Κατάκολο είχαν προγραμματισμένες προσεγγίσεις, από 15 Μαρτίου έως 15 Νοεμβρίου 2010, 360 κρουαζιερόπλοια, εκτός από τα έκτακτα δρομολόγια.
«Ο μέσος όρος παραμονής των πλοίων είναι οι 7 ώρες και στο διάστημα αυτό οι επιβάτες επισκέπτονται την Αρχαία Ολυμπία ή τις κοντινές παραλίες».

Το κόστος δε μιας τέτοιας κρουαζιέρας, για μια τετραμελή οικογένεια ανέρχεται από 3.000 έως 10.000 ευρώ (ανάλογα το σκάφος και τη θέση κράτησης), χωρίς να συνυπολογίσουμε τα χρήματα τα οποία θα δαπανήσουν στα καταστήματα του πλοίου, τα μπαρ, και τα εστιατόρια.

Παράδειγμα προγράμματος επταήμερης κρουαζιέρας ανά άτομο:

Sampled Prices:
Inside staterooms $1,349.00
Outside stateroom $1,549.00
Outside staterooms with balcony $1,699.00
Suites with balcony $2,399.00

Schedule: Bari, Italy (01 Aug d1800); Katakolon (Olympia), Greece (02 Aug 1230-1730); Santorini, Greece (03 Aug 0800-1430); Mykonos, Greece (03 Aug 1930(+1)0100); Piraeus (Athens), Greece (04 Aug 0730-1630); Corfu (05 Aug 1400-1930); Dubrovnik, Croatia (06 Aug 0730-1400); Venice, Italy (07 Aug 0900-1800); Bari, Italy (08 Aug a1200)

Κατά παρόμοιο τρόπο λειτουργούν και τα ενοικιαζόμενα ιστιοφόρα και τα σκάφη αναψυχής.
Κλείνονται στο εξωτερικό μέσω γραφείων, ή ιστοσελίδων του Διαδικτύου.
Τα χρήματα όλα καταβάλλονται προκαταβολικά στο εξωτερικό.
Ο τουρίστας παραλαμβάνεται από το αεροδρόμιο, από άτομο του πληρώματος των σκαφών και κατευθύνεται σε αυτό.
Διαμονή, διατροφή, μεταφορά όλα παρέχονται εδώ, αλλά πληρώνονται και φορολογούνται αλλού.
Ακόμα πιο τραγική είναι η κατάσταση με τα σκάφη τα οποία προέρχονται από Τουρκία και άλλες γειτονικές χώρες. Νοικιάζουν κρουαζιέρες για περιήγηση σε ελληνικά νησιά, σα να ήταν δικά τους. Όλο το Αιγαίο είναι κατάμεστο με ιστιοφόρα, πολυτελή σκάφη, φουσκωτά κλπ τα οποία από την μία δεν πληρώνουν στο ελληνικό κράτος τίποτα, από την άλλη έχουν την αξίωση να τους παραχθεί βοήθεια σε περίπτωση ανάγκης, ενώ απαιτούν καθαρές θάλασσες και παραλίες. Για του που αδειάζουν τα σκουπίδια και τις αποχετεύσεις τους καλύτερα να μη ρωτάμε.

Παράδειγμα 3:

Μεταφορά των τουριστών από ξηράς, εδώ συμβαίνει το εξής:
Τα τουριστικά γραφεία του εξωτερικού νοικιάζουν πούλμαν, τα οποία και πληρώνουν ανά μέρα ή ώρα πχ από 400-750 ευρώ αναλόγως.
Στις μετακινήσεις τους χρεώνουν για την μετάβαση στην Ακρόπολη και την επιστροφή στο ξενοδοχείο προς 50 ευρώ το άτομο. Αν έχουν ένα γκρουπ των 100 ατόμων τότε θα χρειαστούν 2 πούλμαν τα οποία θα στοιχίσουν από 800-1500 ευρώ, ενώ θα εισπράξουν, 5.000 ευρώ. Τα ποσά αυτά δεν φαίνονται πουθενά, μπορεί να έχουν χρεωθεί στο πακέτο, ή μπορεί να θεωρηθούν ως extra και να εισπραχθούν, χωρίς πουθενά να πληρωθεί κάποιος φόρος. Το να αποδοθούν στην Ελλάδα φόροι, ούτε κουβέντα.
Οι αποστάσεις και οι εκδρομές που καλύπτουν τα τουριστικά γραφεία ποικίλουν και θα πρέπει να ερευνηθούν. Μυκήνες, Ολυμπία, Δελφούς, μικρές εκδρομές με σκάφη σε κοντινά νησιά, Αίγινα, Τζιά κλπ

Παράδειγμα 4:

Άλλη χαρακτηριστική εκμετάλλευση είναι οι προμήθειες που εισπράττουν από τουριστικά μαγαζιά και εστιατόρια.
Και τα τουριστικά γραφεία και τα κρουαζιερόπλοια, κλείνουν συμφωνίες με καταστήματα και εστιατόρια από τις περιοχές που περνάνε, για ποσοστά επί των πωλήσεων τους και κατευθύνουν τους επιβάτες τους σε αυτές τις επιχειρήσεις και ΜΟΝΟ.
Τα ποσοστά τα οποία εισπράττουν είναι ένα μέρος από τα καθαρά κέρδη των επιχειρήσεων, είναι δηλαδή τα χρήματα αυτά, τα οποία θα φορολογούσε το ελληνικό κράτος και θα είχε οικονομικό όφελος.
Τώρα όμως, είναι στα χέρια των ξένων τουριστικών γραφείων και για άλλη μια φορά, τελείως αφορολόγητα.

Διαπιστώσεις

Γεγονός είναι ότι, τα τουριστικά γραφεία χρησιμοποιούν την Ελλάδα, την ιστορία, τις θάλασσες, τα νησιά και ότι άλλο θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο, προκειμένου να κερδίσουν χρήματα.
Από πλευράς και μόνο πνευματικών δικαιωμάτων τίθονται ερωτήματα.

Γεγονός είναι, ότι η Ελλάδα, δεν εισπράττει από τα γραφεία αυτά, κανένα φόρο ή τέλος ή έχει κάποιο άλλο οικονομικό όφελος.
Η οικονομική δυναμική των τουριστών που καταφθάνουν μέσω αυτών, είναι αρκετά περιορισμένη. Έχουν ήδη καταβάλει τον οβολό τους, έχουν ήδη απορία αν το ταξίδι τους, αξίζει τα χρήματα που ξόδεψαν.
Και εδώ τίθονται ερωτήματα και εδώ το ελληνικό κράτος θα έπρεπε να ελέγξει ποιοι, φέρνουν ποιους, που.
Τηρούνται κάποιες ελάχιστες προδιαγραφές μεταφοράς, στέγασης σίτισης; βάσει των χρημάτων που έχουν πληρώσει οι τουρίστες; στο τέλος τέλος, οι ελληνικές τουριστικές υπηρεσίες θίγονται, όταν κάτι δεν πάει καλά, οπότε θα πρέπει να υπάρχει κάποιος μηχανισμός ελέγχου.

Γεγονός είναι, ότι απομυζούν τον τουρισμό, ενώ βλάπτουν την ελληνική τουριστική βιομηχανία, αφού κυριολεκτικά, οι πανάκριβες επενδύσεις μας, έχουν καταστεί βιοτεχνίες τουριστικού «φασόν».

Γεγονός είναι, ότι οι χώρες προέλευσης του τουρίστα, έχουν όφελος, αφού εισπράττουν φόρους για υπηρεσίες που παρέχονται αλλού και για το λόγω αυτό η παραγωγικότητα πχ των Γερμανών είναι αυξημένη, αφού θα πρέπει να συνυπολογιστούν και οι παραγωγικότητες της Ελλάδος, Ιταλίας, Ισπανίας, αφού εισπράττουν φόρους για τον τουρισμό των κρατών αυτών.

Γεγονός είναι ότι κυρίως οι χώρες του νότου έχουν οικονομικό πρόβλημα αφού δεν τους επιτρέπεται να κερδίσουν από τις «βαριές βιομηχανίες τους». Σχεδόν όλες οι τουριστικές επενδύσεις, δίνουν κέρδη σε ξένα κράτη.

Γεγονός είναι ότι όλος αυτός ο κόσμος που επισκέπτεται την χώρα μας, μετακινείται, προστατεύεται, επιβαρύνει το περιβάλλον, χρησιμοποιεί τις υποδομές μας, περιθάλπεται όταν χρειαστεί, δημιουργεί ατυχήματα και γενικά υπάρχει σχετική οικονομική επιβάρυνση. Ας σκεφτούμε πως 15.000.000 άτομα έρχονται μέσα σε χρονικό διάστημα 3-5 μηνών. Μιάμιση φορά ο πληθυσμός της χώρας.
Αν υποθετικά μόνο το 1% αυτών των ανθρώπων πάθαινε κάτι κατά τη διάρκεια των διακοπών του, (τσίμπημα από τσούχτρα, τροφική δηλητηρίαση, άτσαλο πέσιμο, πνιγμός, τροχαίο ατύχημα) και αν μόνο το 1% αυτών είχε ανάρμοστη συμπεριφορά (μεθυσμένοι ταραξίες, κλοπές, βανδαλισμοί, εμπρησμοί, βιαστές κλπ) τότε θα πρέπει να περιθάλψουμε 150.000 άτομα και να σωφρονίσουμε άλλα τόσα, χώρια τις ζημιές και την επιβάρυνση στο περιβάλλον.
Αλήθεια πόσο επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό μας;
Πόσο πιέζουν τις υποδομές μας; (ύδρευση, σκουπίδια, αποχέτευση, οδικό δίκτυο κλπ) Τι εισπράττουν οι δήμοι των τουριστικών περιοχών, για να αντεπεξέρθουν στις αυξημένες ανάγκες των καλοκαιρινών μηνών;
Έτσι λογικό είναι το Ελληνικό κράτος να πρέπει να εισπράξει φόρους για να συντηρήσει τις υποδομές και τις υπηρεσίες, ώστε να μπορεί να καλύψει τις τουριστικές ανάγκες των επισκεπτών του.

Προτάσεις

Για να μην αυξηθεί το τουριστικό προϊόν, είναι σημαντικό να μην επιβαρυνθεί ο τουρισμός με άλλους φόρους. Η αναδιανομή των φόρων, από τα κράτη προέλευσης του τουρίστα, θα πρέπει να είναι ο στόχος των κρατών υποδοχής του τουρισμού. Η δημιουργία ενός φόρου τουρισμού που θα αποδίδεται στην Ελλάδα για τον σκοπό αυτό.
Ένας άλλος τρόπος θα ήταν να υπήρχε μια ελάχιστη τιμή, στις ενοικιάσεις δωματίων, ανάλογα την κατηγορία του ξενοδοχείου. Το κράτος θα εισέπραττε βάση αυτού, άσχετα από το πόσο τελικά συμφώνησε ο ξενοδόχος.
Θα μπορούσε να υπολογιστεί πόσο κοστίζει την ημέρα ένας τουρίστας στο Ελληνικό κράτος και να προεισπράττονταν τα χρήματα αυτά από τα τουριστικά γραφεία.
Να γίνει μια ολοκληρωμένη οικονομική – περιβαλλοντική μελέτη για τον τουρισμό, με στατιστικά στοιχεία, προκειμένου να αναλυθεί σωστά το πρόβλημα,
«τι μας στοιχίζει και τι εξοικονομούμε από αυτόν».

 Στρατηγικές συμμαχίες γύρω από τα κράτη της Mεσογείου.

Λόγω της οικονομικής κρίσης και της κακής οικονομικής κατάστασης της χώρας, θα μπορούσε να εκτεθεί το πρόβλημα και να επιδιωχθούν αλλαγές και επεμβάσεις σε διεθνές επίπεδο, αφού και οι άλλες χώρες της μεσογείου κυρίως, έχουν παρόμοιο πρόβλημα με τον τουρισμό τους. Στρατηγικές συμμαχίες των κρατών αυτών ίσως έδινε λύσεις.

Φόρος τουρισμού

Κάθε έλληνας πολίτης πρέπει να πληρώνει φόρους για να συντηρεί τις υποδομές και της υπηρεσίες της χώρας, προκειμένω να ζει ελεύθερα στην πατρίδα του.
Κάθε μετανάστης κάνει το ίδιο εφόσον είναι βέβαια νόμιμος και όλα είναι σωστά και ωραία. Κάθε πολίτης σε κάθε χώρα, πράττει το ίδιο.

15 εκατομμύρια άτομα συντηρούνται από το Ελληνικό κράτος τα οποία φυσικά βαρύνουν τον προϋπολογισμό. Αν σαν πολίτες του κόσμου έχουν απαιτήσεις για παροχές και υπηρεσίες, για υποδομές και εξυπηρέτηση, τότε πρέπει να συμβάλουν με τον οβολό τους και αυτοί.
Αν υπολογίζαμε το χρόνο παραμονής τους στην χώρα μας κατά μέσο όρο, από είκοσι μέρες έως ένα μήνα, τότε ισοδύναμα το Ελληνικό κράτος θα έπρεπε να συντηρεί επιπλέον πληθυσμό 1 εκατομμύριο με 1,250,000 άτομα, για όλο το χρόνο, χωρίς να εισπράττει φόρους από αυτούς.
Οι επιχειρήσεις του εξωτερικού που κερδίζουν χρήματα από την Ελλάδα, πρέπει να πληρώσουν φόρους στην Ελλάδα, αλλιώς δεν συμφέρει να είμαστε τουριστική χώρα. Δεν είναι δυνατόν να πληρώνουμε εμείς τις διακοπές του γερμανού.
Υπάρχουν διακρατικές συμβάσεις και διμερείς σχέσεις, όμως κάτω από αυτές τις συνθήκες θα πρέπει να αναλογιστούμε αν μπορούμε να έχουμε τουρισμό στην Ελλάδα.

Θα πρέπει λοιπόν να δημιουργηθεί ένας τουριστικός φόρος, ο οποίος θα επιβαρύνει όσους κερδίζουν από τον ελληνικό τουρισμό και όσους θέλουν να κάνουν με ασφάλεια διακοπές στην Ελλάδα. Το πώς θα εισπραχθεί αυτός είναι τεχνικό θέμα, όμως είναι ένας φόρος ο οποίος

α) δεν επιβαρύνει τον έλληνα πολίτη,
β) είναι δίκαιος,
γ) θα αυξήσει τον ΑΕΠ
δ) θα φέρει θέσεις εργασίας, και τέλος
ε) θα βοηθήσει στην οικονομική εξισορρόπηση της χώρας

Ιουλία Πλημμυρίδου

Σαντορίνη: άλμα μπροστά με ΕΣΠΑ – Μύκονος: άλμα στο κενό με …βέσπα

Posted on

για να παράγουν έργο όσοι ασχολούνται με την πολιτική θα πρέπει

να αισθάνονται αναλώσιμοι, αλλιώς είναι ακατάλληλοι (Νίκος Ζώρζος)

santorini-cruise-ships

Η καθημερινή ειδησεογραφία που μας έρχεται από τη Σαντορίνη σε θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη, την οργάνωση του κοινωνικού ιστου, την ανάπτυξη των δομών και των πολιτισμικών συνιστωσών, την διείσδυση στην τουριστική αγορά με νέες μορφές, με σύγχρονη και περισσότερο αποτελεσματική άποψη είναι ένα γεγονός που δεν έχει περάσει απαρατήρητο.
Τυχερή η Σαντορίνη που έχει ένα δυναμικό team, δουλεύει συλλογικά και βάζει στόχους για μια καλύτερη καθημερινότητα για μια ανάπτυξη στα μέτρα της, χειροπιαστή, μοναδική και αναγνωρίσιμη. Και κρίμα για τη Μύκονο που το μόνο που της μένει είναι να παραμυθιάζεται ως το καλύτερο ευρωπαϊκό νησί, τίτλο που της πλασάρουν καλοπληρωμένοι έμποροι τουριστικής ελπίδας, που τρώνε με χρυσά κουτάλια από το σώμα της το ίδιο. Η εν πολλαίς αμαρτίαις διοίκηση σε όλο της το εύρος και ο κόσμος του νησιού, είτε συμμετέχει στα κοινά, είτε ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα, είτε εργάζεται, είτε κατοικεί μόνιμα ή προσωρινά, ας σηκώσει λίγο τη ματιά της σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας κι ας δει ότι πάει το χάνουμε κι αυτό το βαπόρι.
Τα σχολεία μας τσάμπα περιμένουν μια ανάσα, οι δρόμοι ένα χάδι, οι υπηρεσίες μια αναβάθμιση, ο τουρισμός μας μια κατεύθυνση, τα σκουπίδια μια σύγχρονη διαχείριση, η Άνω Μερά μια αποχέτευση, ένα βιολογικό, το Κέντρο Υγείας μια άσπρη μέρα, ο πολιτισμός λίγο ενδιαφέρον, ο πολίτης-κάτοικος-επισκέπτης ένα αίσθημα ασφάλειας, το καλοκαιρινό μπάχαλο της πόλης και των δρόμων την ελάχιστη τάξη…

Το τρίτο νησί στην περιφέρεια σε ενταγμένα έργα

Με την ευκαιρία της επίσκεψης του Δημάρχου Θήρας στη Σύρο, εξ αφορμής της σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε εχθές στο γραφείο του Αντιπεριφερειάρχη Κυκλάδων κ. Γιώργου Πουσσαίου, με την παρουσία και του Περιφερειάρχη κ. Γιάννη Μαχαιρίδη, ο κ. Ζώρζος μίλησε για τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν τη Σαντορίνη.

Καθώς το κυρίαρχο θέμα της σύσκεψης, με τους παράγοντες της Περιφέρειας, ήταν τα έργα που αφορούν στο νησί της Σαντορίνης, ο Δήμαρχος αναφέρθηκε σε αυτά που σχετίζονται με τις δημοπρατήσεις των έργων αντιστήριξης των πρανών του Αθηνιού, και των Φηρών και για τα οποία ενημέρωσε ότι πήραν το πράσινο φως, συμπληρώνοντας όμως ότι κατά τη διάρκεια της σύσκεψης τέθηκε η ανάγκη επίσπευσης των διαδικασιών για την άμεση εγκατάσταση του εργολάβου, ώστε όπως τόνισε ‘πριν ξεκινήσει η φετινή τουριστική περίοδος, κάποια σημεία που χρήζουν άμεσης επέμβασης, να προστατευθούν άμεσα’. Το έργο που αφορά στην περιοχή του όρμου της Αρμένης στην Οία, όπως ενημέρωσε ο Δήμαρχος εντός του επόμενου εικοσαήμερου θα παραδοθεί.

Δικαστική απόκρουση των προστίμων για τη χωματερή

Ένα από τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τη Σαντορίνη, όπως και άλλα νησιά των Κυκλάδων, αφορά στη διαχείριση των απορριμμάτων, καθώς λειτουργούν ακόμη ΧΑΔΑ, με αποτέλεσμα να πλανάται πάνω από το νησί ο φόβος των προστίμων χιλιάδων ευρώ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο κ. Ζώρζος […] ανέφερε: «Μέχρι την στιγμή που ίσχυε το προεδρικό διάταγμα που καθόριζε τις Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου, δεν είχαμε τη δυνατότητα να ξεκινήσουμε. Παρά ταύτα κινηθήκαμε σε δύο άξονες. Ο πρώτος ήταν να πιέσουμε ώστε να λυθεί το θέμα του θεσμικού πλαισίου και αν μπορούμε να ξεκινήσουμε τις διαδικασίες και ο δεύτερος άξονας δράσης ήταν η ανάθεση μίας μελέτης σκοπιμότητας, με δεδομένα τη συγκεκριμένη ποσότητα και ποιότητα των απορριμμάτων, ώστε να προταθεί ποια θα είναι η καταλληλότερη λύση διαχείρισης τους. Οι προτεινόμενες λύσεις είναι αυτές στις οποίες προσανατολίζεται ολόκληρη η Ελλάδα κι αφορούν σε ανάκτηση υλικών και κομποστοποίηση, που εναρμονίζεται και με τη σχετική οδηγία της Ε.Ε.»…

Σχετικά δε με την επιβολή προστίμων προς το Δήμο, καθώς αυτά είναι προ των πυλών, ο κ. Ζώρζος εξέφρασε την αποφασιστικότητα του για απόκρουση τους, ακόμα και δικαστικά, διότι όπως σημείωσε ‘η πολιτεία είχε την υποχρέωση να δημιουργήσει το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο ώστε να δίνεται η δυνατότητα διαχείρισης’ και συμπερασματικά κατέληξε ότι «δεν γίνεται να επιβάλλουν στην τοπική κοινωνία να πληρώσει εφ’ όσον δεν έφταιγε».

Τουριστικός προορισμός

Για την προωθούμενη ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου του νησιού, τόνισε ότι δεν πρέπει να έχει την τύχη του αεροδρομίου της Αθήνας, στο οποίο «έχουν αυξηθεί τα κόστη αποτρέποντας τον επισκέπτη και για αυτό διαφωνούμε».

Σε πολλά θέματα πρέπει να υπάρξει ενιαία αντιμετώπιση. Η ΚΕΔΕ να δουλέψει συλλογικά και να «πάψει να κάνει δημόσιες σχέσεις, διότι αυτά τα ζητήματα δεν αντιμετωπίζονται από ένα Δήμο».

Έκανε ειδική αναφορά στις προσπάθειες προώθησης του τουριστικού πακέτου του νησιού, που πλέον ξέφυγε από τις τυχαίες συμμετοχές της σε τουριστικές εκθέσεις και επικεντρώθηκε στον θεματικό τουρισμό, όπως τελευταία έγινε με το τουριστικό γαστρονομικό πακέτο.

Η δίχρονη διαδρομή στη Δημαρχία

Αναφέρθηκε στα κύρια βήματα και τις βασικές ενέργειες του ως δήμαρχος, ιεραρχώντας τις κινήσεις του.

-Αρχικά έθεσε το άγχος του, όπως είπε, προκειμένου να επιτύχει την εξόφληση των χρεών του Δήμου, εκφράζοντας την ικανοποίηση του για την εξέλιξη, ενώ ενημέρωσε ότι την τρέχουσα διετία την οικονομική διαχείριση την έχει ο ίδιος, όχι γιατί δεν εμπιστεύεται τους συνεργάτες του να αναλάβουν αυτή τη θέση, όπως διευκρίνισε, αλλά γιατί «στην παρούσα φάση χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή όταν έχουμε πίσω μας ένα παρατηρητήριο».

-Εμφανίστηκε ιδιαίτερα ικανοποιημένος με τη μεγάλη μείωση που πέτυχε ο Δήμος στις λειτουργικές του δαπάνες, ο οποίος «σχεδόν έχει ξεχρεώσει».

-Έδωσε βαρύτητα εξ αρχής, στην ένταξη όσο το δυνατόν περισσότερων έργων στο ΕΣΠΑ, επιτυγχάνοντας να είναι το τρίτο νησί στην περιφέρεια σε ενταγμένα έργα.

-Δήλωσε την αποφασιστικότητα του, για επίλυση θεμάτων που έχουν πολιτικό κόστος, αλλά θεωρούνται απαραίτητα, όχι μόνο στην επιλογή του χώρου για τη διάθεση των απορριμμάτων, αλλά και στην αναθεώρηση των σχεδίων πόλεων Φηρών και Περίσσας, που και τα δύο ξεκίνησαν.

-Ανέφερε ως αδύνατο σημείο της θητείας του, την επικοινωνία με τον κόσμο, την οποία γνωρίζει ότι την άφησε σε δεύτερη μοίρα. Το εάν θα μπει δε στη λαϊκίστικη λογική να πείσει του δημότες του, απασχολούμενος μόνο με θέματα καθημερινότητας, εξέφρασε την άποψη ότι «για να παράγουν έργο όσοι ασχολούνται με την πολιτική θα πρέπει αν αισθάνονται αναλώσιμοι, αλλιώς είναι ακατάλληλοι».

Περισσότερα στην εφημερίδα ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ 05.02.13

santorini Koini Gnomi 050313 10