Nammos: Aνάκληση σύμβασης παραχώρησης απλής χρήσης παραλίας και αιγιαλού

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ

Mε έγγραφο της η Περιφερειακή Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας Αιγαίου της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας, ανακαλεί την τριετή σύμβαση παραχώρησης του δικαιώματος απλής χρήσης παραλίας και αιγιαλού, που είχε υπογράψει στις αρχές Ιουλίου με την εταιρεία «Nammos Restaurant by the Sea», λόγω παραβάσεων και μη τήρησης των όρων του συμφωνητικού.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Cnn Greece, τόσο η Λιμενική Αρχή Μυκόνου όσο και η Αστυνομία του νησιού γνωστοποίησαν στοιχεία στο υπουργείο Οικονομικών τα οποία καταδείκνυαν πως το Nammos καταστρατήγησε τους όρους της σύμβασης για τη διεξαγωγή συναυλιών. Η Περιφερειακή Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας Αιγαίου κάλεσε τους ιδιοκτήτες του Nammos σε απολογία για το συμβάν και αυτοί απάντησαν με υπόμνημα που κοινοποίησαν στις 21 Σεπτεμβρίου. Οι εξηγήσεις δεν κρίθηκαν επαρκείς και έτσι αποφασίσθηκε η ανάκληση του συμφωνητικού μίσθωσης.

Οι αιχμές της γενικής γραμματέως δημόσιας περιουσίας κ.Πέτης Πέρκα για την λειτουργία της αστυνομίας και του λιμενικού αλλά και της δημοτικής αρχής, προκάλεσαν εντατικούς ελέγχους από τις υπηρεσίες αλλά και την ένοχη αντίδραση του δημάρχου κ. Κουκά ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ αναφερόμενος στο NAMMOS, υπερασπίστηκε την εν λόγω επιχείρηση δηλώνοντας ότι «δεν μπορούν να τιμωρούνται οι πετυχημένοι επιχειρηματίες όταν μάλιστα συμβάλουν στον δημόσιο κορβανά με τεράστια έσοδα από φόρους».

ΕΝΤΟΝΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ

Η επιχείρηση αυτή μας έχει πολλές φορές απασχολήσει στο παρελθόν. Η ανάπτυξη των σετ ομπρελοκαθισμάτων που τοποθετούνταν μέχρι και μέσα στην θάλασσα -χωρίς να είναι η μόνη επιχείρηση που το κάνει αυτό- και τα εξωφρενικά ποσά ενοικίασης τους, έχουν προκαλέσει έντονες διαμαρτυρίες και αναφορές τόσο από την μεριά της Κίνησής μας αλλά και πολλών πολιτών, χωρίς μέχρι σήμερα να ιδρώνει το αυτί κανενός. Κατά ένα περίεργο τρόπο έχαιρε απόλυτης ασυλίας και εύνοιας τόσο από όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς αλλά κυρίως από όλες τις δημοτικές αρχές μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα να έχει σχεδόν ιδιωτικοποιήσει την παραλία στο κομμάτι μπροστά από τις εγκαταστάσεις της, να εμποδίζει την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτήν από την μεριά της επιχείρησης και να αποτελεί άβατο για τους όσους θέλουν να πάνε στην παραλία χωρίς να κάνουν χρήση ομπρέλας.

Αφορμή για το ξέσπασμα της καταιγίδας στάθηκαν οι περιβόητες συναυλίες του NAMMOS με τον τραγουδιστή Αντώνη Ρέμο. Εδώ και χρόνια η επιχείρηση διοργάνωνε μια συναυλία κάθε καλοκαίρι ενώ για το 2017 πραγματοποιήθηκαν δύο διαφορετικές στις 27/7 αλλά και στις 1/9. Για τις ανάγκες της κάθε συναυλίας τοποθετούνταν πλωτές εξέδρες και τεράστιες κατασκευές στην παραλία ενώ η ηχορρύπανση και η ενόχληση από κάθε είδους βεγγαλικά και έντονου φωτισμούς έχουν οδηγήσει συχνά πολίτες και επιχειρηματίες στις αρχές, χωρίς αποτέλεσμα έως σήμερα.


Κάθε είδους καταστρατήγηση της σύμβασης έχει παρατηρηθεί από την επιχείρηση έως σήμερα αφού φαίνεται να αντιλαμβάνονταν με διαφορετικό τρόπο την «εξυπηρέτηση» των λουόμενων. Μέχρι και καμήλες μεταφέρθηκαν στο νησί για την ικανοποίηση των ακριβών γούστων των πελατών οι οποίοι όταν τους γίνονται τα χατίρια ξοδεύουν χωρίς περιορισμούς τεράστια ποσά , ποσά που προκαλούν το κοινό αίσθημα ειδικά σε καιρούς κρίσης.

Με γνώμονα την επιδίωξη όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους κινούνται οι επιχειρηματίες του NAMMOS χωρίς να τους καίγεται καρφί για τη τήρηση της νομιμότητας και την προστασία της δημόσιας περιουσίας. Η έντονη χωρίς όρους και περιορισμούς επεκτατική δράση της επιχείρησης έχει απασχολήσει και τους ελεγκτές περιβάλλοντος και την υπηρεσία δόμησης του Δήμου, οι αυτοψίες των οποίων καταμέτρησαν παράνομα κτίσματα ακόμη και στην περιοχή του αιγιαλού.

Το «επιτυχημένο» επιχειρηματικό παράδειγμα της συγκεκριμένης επιχείρησης μιμούνται τα τελευταία χρόνια πολλές νέες παραθαλάσσιες επιχειρήσεις . Όλοι οι επιχειρηματίες από το Καλό Λιβάδι έως τον Πάνορμο και την Παράγκα θέλουν να γίνουν NAMMOS, εκμεταλλευόμενοι την μέχρι σήμερα ανοχή του αυτοτελούς γραφείου δημόσιας περιουσίας (πρώην Κτηματικής), των ελεγκτικών αρχών αλλά κυρίως του Δήμου.

ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΑΔΕΙΑΝΟ

Η απόφαση αυτή της ανάκλησης είναι η ευκαιρία μας να αποκατασταθεί νομιμότητα και να τηρηθούν οι συμβάσεις παραχώρησης των παραλιών. Δεν πρέπει όμως να μετατραπεί σε άδειο πουκάμισο. Εκδόθηκε τώρα που η καλοκαιρινή σεζόν τελειώνει και οι παραθαλάσσιες επιχειρήσεις κλείνουν.
Τι αξία θα έχει εάν η ίδια επιχείρηση επανέλθει την επόμενη χρονιά με διαφορετική επωνυμία;
Θα διεκδικήσει εκ νέου το δικαίωμα σύναψης νέας σύμβασης;
Δεν είναι μόνο η διοργάνωση συναυλιών που ακυρώνουν την σύμβαση. Τι γίνεται με τις πολεοδομικές παραβάσεις; Θα κατεδαφιστούν τα αυθαίρετα μερί το 2018;
Ποιοι θα είναι οι όροι της σύμβασης στη διαδικασία της πολυαναμενόμενης ηλεκτρονικής διαδικασίας παραχώρησης;
Θα λαμβάνονται υπόψη οι προηγούμενες καταγγελίες και παραβάσεις;
Οι ηλεκρονικοί διαγωνισμοί θα διενεργούνται από τους Δήμους ή από το ένα απομακρυσμένο, υποστελεχωμένο και τελικά ανεπαρκές γραφείο της κεντρικής διοίκησης;

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΜΑΣΤΕ

Σε κάθε επίσημη ιστοσελίδα πολλών παραθαλάσσιων επιχειρήσεων, στο Καλό Λειβάδι, στον Πάνορμο, στην Παράγκα, στις Άγιες Άννες κ.α., υπάρχει πλούτος φωτογραφιών που φαίνεται ξεκάθαρα κάθε υπέρβαση, κάθε παράβαση. Σε κάθε συναυλία ή event, κυκλοφορούν στον παγκόσμιο ιστό -στον παγκόσμιο ιστό!-, τόσες φωτογραφίες που θα έπρεπε αυτεπαγγέλτως η κάθε αρμόδια αρχή να ενεργοποιέιται άμεσα. Για να μην κοροϊδευόμαστε.

Θα πρέπει λοιπόν, να αποδείξει το δημόσιο, ειδικά μετά από αυτήν την πολύ σημαντική απόφαση, ότι ενδιαφέρεται πραγματικά για όλο το πακέτο και όχι μόνο για την είσπραξη φόρων και προστίμων. Και επιτέλους, θα πρέπει και ο Δήμαρχος με την δημοτική αρχή να αποδείξουν ότι μπορούν να διοικήσουν χρηστά με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και μόνο!

 

 

 

Μεταλλεία: Να μην περάσει στη λήθη ο ιδρώτας που έχει χυθεί!

ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΜΑΣ

Του Δημήτρη Ρουσουνέλου
Όλα στα κάρβουνα

Παρακολουθώ εδώ και πολύ καιρό τη δουλειά της Δήμητρας Λοΐζου Βουλγαράκη. Αναλαμβάνει συχνά διάφορα για το οποία λίγοι γνωρίζουν ότι έχει εργαστεί, αθόρυβα και με απίστευτη συνέπεια.

Η Δήμητρα κι από χαρακτήρα κι από προσωπικό ενδιαφέρον, διάθεση και παιδεία έχει καταφέρει πολλά και ενδιαφέροντα για τα οποία δεν είναι της παρούσης να επεκταθώ.
Δεν γνωρίζω πότε ακριβώς τσιμπήθηκε από το μεράκι της έρευνας, από αυτό τον έρωτα που σε παρασύρει σε κιτάπια και γραφές, σε λόγια ανθρώπων και καταγραφές, σε επαφές με έναν κόσμο που ακόμα θυμάται, τον κόσμο από τον οποίο πάντα δεν προλαβαίνουμε να αρμέξουμε όλα όσα θα θέλαμε, όλα όσα θα μας ήταν χρήσιμα για να πάμε παρακάτω με τα εφόδια της μνήμης και της αδιαρρηκτης αλυσίδας που συνδέει την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου μας. Έχει μακρά θητεία πλάι στον συγγραφέα Παναγιώτη Κουσαθανά, στην πρώτη περίοδο που στήνονταν η «Βιβλιοθήκη» και η «Στέγη» του. Προοσωπικά πιστεύω ότι και μια βδομάδα πλάι του συγκομίζεις προς όφελός σου απιστευτη γνώση και εμπειρία, κυρίως για τον τρόπο, την τάξη, την εμμονή, την επιμονή και την επιμέλεια που οφείλει να έχει η συγγραφική δουλειά και η έρευνα.

 

ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ

Η Δήμητρα κατάφερε μεγάλο άθλο. Έπιασε αυτή την κατακερματισμένη αλυσίδα των Μεταλλείων της Μυκόνου, κρίκο τον κρίκο, διαλυμένη και την έβαλε σε τάξη.
Σήμερα κι ενώ ακόμα επεξεργάζεται το υλικό της ακατάπαυστα μας λέει πως είναι σχεδόν έτοιμη να μοιραστεί μαζί μας λίγα πράγματα παραπάνω.
Λίγο πριν κάνει το μεγάλο βήμα της έκδοσης (μακάρι να βρεθεί ο τρόπος και να ευοδωθεί σύντομα και αυτό!) πριν λοιπόν, σε αυτούς τους δύσκολους εκδοτικά χρόνους, βγει το τεράστιο και με ιδιαίτερο ενδιαφέρον υλικό σε βιβλίο, μας παρουσιάζει την εργασία της το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου (από τις 07 μμ) σε μια Ημερίδα στο Γρυπάρειο* αφιερωμένη στα μεταλλεία της Μυκόνου μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, το πλαίσιο της εποχής τους και με τίτλο:
«Η Μεταλλεία κι οι Μεταλλειώτες τον 20ό αιώνα στη Μύκονο».
Στο πλάι της σημαντικοί ερευνητές οι ομιλίες των οποίων αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.  Οι εκδηλώσεις θα κρατήσουν 3 μέρες καθώς έχουν προβλεφθεί μια ομιλία για την ταυτότητα των μεταλλωρύχων στην τέχνη και μια σειρά από επισκέψεις/ξεναγήσεις μαθητών κ.α. (βλ. πρόγραμμα)

Την έρευνα της Δήμητρας Λοΐζου-Βουλγαράκη την περιμένουμε χρόνια, γνωρίζουμε ότι ήταν αυτή που θα μπορούσε να τη φέρει σε πέρας γι αυτό και το ενδιαφέρον όλων μας είναι μεγάλο. Τα μεταλλεία άλλωστε είναι κομμάτι της ιστορίας του νησιού μας και οι μεταλλειώτες, ντόπιοι και εσωτερικοί μετανάστες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, από τους πιο αγαπητούς μας συμπολίτες.

Αντιγράφω από  Δελτίο Τύπου:

«…Σε μια πρώτη γνωριμία με το πλούσιο υλικό που έχει συλλέξει η Δήμητρα Λοΐζου-Βουλγαράκη για την ιστορία των Μεταλλείων της Μυκόνου θα έρθουμε αυτό το Σαββατοκύριακο στα πλαίσια του τρίημερου εκδηλώσεων που διοργανώνεται με τίτλο «Στις διαδρομές των Μεταλλωρύχων της Μυκόνου, των Κυκλάδων, του Kόσμου». Σκοπός της ερευνήτριας κας Δήμητρα Λοΐζου-Βουλγαράκη είναι η περαιτέρω αξιοποίηση του υλικού με την έκδοση βιβλίου, την παραγωγή ντοκιμαντέρ και την δημιουργία διαδραστικής πλατφόρμας και ψηφιακού χάρτη.

Η ίδια μας λέει για την έρευνα της:

«Η προσωπική μου ενασχόληση με το ζήτημα αυτό άρχισε το 2003, αρχικά ως επιτακτική δική μου ανάγκη να αποδοθεί επιτέλους τιμή στους εργαζομένους που έχασαν τη ζωή τους στο Μεταλλείο· και ακόμη, σ’ αυτούς, που παλεύοντας νυχθημερόν σε μια σκληρή και επίπονη εργασία, μπόρεσαν να ζήσουν αξιοπρεπώς τις οικογένειές τους –μεταξύ αυτών κι ο πατέρας μου–, χωρίς να χρειαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους τα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια αναζητώντας αλλού την τύχη τους. Ωστόσο όμως, στην πορεία της έρευνας, μέσα από τις μαρτυρίες των εργαζομένων, αναδύθηκε επίσης η σκοπιμότητα ανάδειξης των δυνατοτήτων Τεχνολογίας και Επιχειρηματικότητας που προσέφερε αυτό το Μεταλλείο στη σημερινή Μύκονο. Από τη μια μεριά η δημιουργία εργατικής δύναμης υψηλών επιδόσεων, και από την άλλη, η εισαγωγή των λειτουργιών προγραμματισμού, οργάνωσης και σχεδιασμού ώθησαν αυτούς που επεδίωκαν επαγγελματικές προοπτικές και αυτούς που είχαν επιχειρηματικές κλίσεις να επιτύχουν απασχόληση υψηλού επιπέδου.

Το 2013 ξεκίνησα εντατικά πια να συλλέγω φωτογραφίες, έγγραφα, χάρτες, καταχωρίσεις του τοπικού Τύπου εκείνης της εποχής, μαρτυρίες εργαζομένων, κ.λπ. Πολύ σημαντικό απόκτημα ένα σπάνιο 11λεπτο ντοκιμαντέρ με στιγμιότυπα του κύκλου των εργασιών κατά τη λειτουργία του Μεταλλείου το 1960. Υπήρξε μεγάλη προθυμία και καλή συνεργασία από τον πιο απλό εργάτη μέχρι και τους προϊσταμένους και τους Γενικούς Διευθυντές, καθώς και από αρκετούς συντοπίτες που εκτίμησαν αυτό που επιχειρώ να επιτύχω: να μην περάσει στη λήθη ο αλλοτινός τρόπος ύπαρξης των κατοίκων της Μυκόνου.

Η προσπάθειά μου αυτή έχει ήδη εκτιμηθεί και αναγνωριστεί από τους Καθηγητές ΕΜΠ Νικ. Αποστολίδη, Κων. Παναγόπουλο και Δημ. Καλιαμπάκο, και από το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, όπου με επίσημη επιστολή του (4382/17-05-2017) εντάσσει την ερευνητική μου εργασία στο πλαίσιο αναγνώρισης και ανάδειξης τής οικονομικής και πολιτιστικής σημασίας τής μεταλλευτικής δραστηριότητας που αναπτύχθηκε στο Αιγαίο.»

Εύχομαι από καρδιάς στη Δήμητρα Λοΐζου – Βουλγαράκη δύναμη για καλή συνέχεια και σε αυτή την έρευνα και σε όλα όσα καταπιάνεται.

Ο αγαπημένος μας Luis

LUIS OROZCO: Η ΜΥΚΟΝΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ

Από σήμερα έως τις 30 Σεπτεμβρίου o αγαπημένος μας Luis Orozco εκθέτει «την Μύκονο που αγαπά» στην Δημοτική Πινακοθήκη, στην αίθουσα του Ματογιαννιού.

Αύριο Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου στις 20:30, θα πραγματοποιηθεί η πρώτη προβολή της ταινίας του Δημήτρη Καλφάκη «Mi querido Luis» (Ο Αγαπημένος μου Luis) στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της ΚΔΕΠΠΑΜ στο Ματογιάννι.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΦΑΚΗΣ: ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ LUIS

Ο Δημήτρης Καλφάκης, δημιουργός της ταινίας, συγκάτοικος και φίλος του νησιού, λέει:

Με αφορμή την έκθεση ζωγραφικής του Luis Orozco που ξεκινά στις 21 Σεπτεμβρίου στην αίθουσα Καλογερά της Δημοτικής Πινακοθήκης με τίτλο «Η Μύκονος που αγαπώ», θα πραγματοποιηθεί η πρώτη προβολή της ταινίας «Mi querido Luis» (Ο Αγαπημένος μου Luis) στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της ΚΔΕΠΠΑΜ στο Ματογιάννι ( 1ος όροφος) στις 22 Σεπτεμβρίου και ώρα 20:30.
Καθώς γράφω τούτη την ανακοίνωση – πρόσκληση προς όλους εσάς, σκέφτομαι πως αν είχα τελειώσει την ταινία στο καθορισμένο της χρόνο (τα πρώτα γυρίσματα έγιναν το 2013), τώρα θα αράδιαζα βιογραφικά στοιχεία για να τονίσω την σημαντική προσωπικότητα του Luis Orozco και την μεγάλη του προσφορά στην τέχνη της ζωγραφικής και στο νησί μας , του λόγους δηλαδή που με έκαναν να θέλω να γυρίσω μια ταινία για εκείνον.

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fmykonos.filmmakers%2Fvideos%2F1960092217600530%2F&show_text=0&width=560

Φυσικά και ισχύουν όλα τα παραπάνω, μα είναι όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν , η καθημερινή μας παρέα, τα γέλια που κάναμε, τα τραγούδια που τραγουδήσαμε, οι στιγμές που μοιραστήκαμε, οι εξομολογήσεις, που καθόρισαν την σχέση μας άρα και το κινηματογραφικό αποτέλεσμα.
Ευτυχώς η ταινία άργησε να τελειώσει και δεν είναι απλώς μια ταινία για τον Luis Orozco, αλλά μια ταινία για τον αγαπημένο μου Luis. Αισθάνομαι τυχερός ως άνθρωπος και ως κινηματογραφιστής γι’ αυτό.
Θα χαρούμε πολύ, εγώ και ο Luis να έρθετε στην προβολή.

Να είστε καλά,
Δημήτρης Καλφάκης
Χορηγός παραγωγής : Πολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Γυναικών Μυκόνου
Υπό την αιγίδα της ΚΔΕΠΠΑΜ

Η ΜΥΚΟΝΟΣ, Η ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ

Από την ωραία έκδοση που κυκλοφόρησε το 2010 για τα 50 χρόνια του Luis στο νησί, έτσι περιγράφει ο ίδιος το πως έφτασε στο νησί, τί είδε και γιατί αποφάσισε πως θα μείνει.
του Λούις Ορόσκο

«ΔΕΣΠΟΙΝΑ» ήταν το όνομα του καραβιού που μ’ έφερε στη Μύκονο. Ήταν λίγο μεγαλύτερο από μπανιέρα αλλά, κατά κάποιον τρόπο, είχε προσωπικότητα, κάτι που μπορούσα να περιλάβω σε έναν πίνακά μου. Το ταξίδι από τον Πειραιά στη Μύκονο κράτησε κάπου έντεκα ώρες, με δύο ενδιάμεσες στάσεις, μία στη Σύρο, πρωτεύουσα των Κυκλάδων, και μία στην Τήνο.

Η Μύκονος ήταν τότε ένα μαγευτικό νησί, η αρχιτεκτονική της χρηστική και σε διαστάσεις ανθρώπινες. Ακόμα και στο πιο στενό δρομάκι ένιωθες άνετα, καθόλου κλειστοφοβικά. Έμοιαζε σαν ένα σπίτι που εκτεινότανε στο επόμενο και στο επόμενο, μια σειρά από γειτονιές ευχάριστες και οικείες, ειδικά για τα παιδιά που μπορούσαν να παίζουν και να χάνονται, αλλά όλο και κάποιος θα αναγνώριζε το κλάμα τους και θα τα οδηγούσε πίσω στη μητέρα τους.

Οι ανθρώπινες διαστάσεις ισχύουν το ίδιο και για το τοπίο. Καμιά παραλία δεν είναι υπερβολικά μεγάλη, και η θάλασσα είναι φιλική και αναζωογονητική. Σε καλοδέχεται.
Δεν υπάρχουν καρχαρίες, κανένας φόβος από αυτή την άποψη. Επιπλέεις μάλιστα ευκολότερα εδώ απ’ ό,τι σε άλλες θάλασσες κι αυτό οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι. Βρήκα ότι η ενδοχώρα προσφέρεται πάρα πολύ για ζωγραφική, διαθέτει μεγάλη
ποικιλία συστατικών: βράχους, καλαμιώνες, θερισμένα σπαρτά, ωραία βαθυπράσινα κυπαρίσσια και ελαιόδεντρα με ασημένιες γκριζοπράσινες φυλλωσιές. Τις ξερολιθιές καμιά φορά τις ζωγραφίζω σ’ ένα βαθύ κόκκινο χρώμα, για να μεταφέρω τη ζέστη των θερμών ημερών. Κι όλα αυτά, λουσμένα στο υπέροχο, διάφανο φως του Αιγαίου. Με τα μελτέμια, προς το τέλος του καλοκαιριού, το Αιγαίο παίρνει ένα βαθύ γαλάζιο χρώμα που σε μαγεύει […]

Η Χώρα της Μυκόνου είναι ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα. Τη δεκαετία του 1960 κατακλύστηκε από φοιτητές αρχιτεκτονικών σχολών από όλον τον κόσμο που έκαναν διάφορες μετρήσεις προκειμένου να προσδιορίσουν τι ακριβώς ήταν εκείνο που έκανε τους δρόμους τόσο οικείους και ευχάριστους. Οι αναλογίες τους, οι σχέσεις ανάμεσα στο
ύψος και το πλάτος των σοκακιών, τα παράθυρα και οι πόρτες, το πάχος των τοίχων κ.λπ.
κ.λπ. Είναι όλα λευκά, κι όμως κατά το σούρουπο οι τοίχοι αντανακλούν τα χρώματα των
πορτών και των μπαλκονιών και παύουν να είναι λευκοί. Θυμάμαι έναν Αθηναίο κριτικό τέχνης που απορούσε πού βρήκα όλα αυτά τα χρώματα, αφού η Μύκονος είναι λευκή σαν
περιστέρι. Και συνεχίζουν να με κατηγορούν πολλοί ότι κουβάλησα μαζί μου τα μεξικάνι-
κα χρώματα. […]

Κάτι που επίσης μου είχε κάνει πολλή εντύπωση όταν πρωτοήλθα στη Μύκονο ήταν με πόση ελευθερία τραγουδούσαν δυνατά στο δρόμο οι ντόπιοι, γυρίζοντας απ’ τη δουλειά τους, οποιαδήποτε ώρα της μέρας ή της νύχτας – χωρίς να είναι πιωμένοι. Και πράγματι, σπάνια έβλεπες πιωμένο στον δρόμο. Συνήθως έπιναν στις ταβέρνες, συντροφιά με φίλους, τρώγοντας παράλληλα, και πάντα επακολουθούσε τραγούδι και χορός, αυθόρμητα, δίχως να νοιάζονται για το ποιος βρισκόταν δίπλα τους, και δίχως πρόθεση αυτοπροβολής ή επίδειξης προς τους τουρίστες. Οι Μυκονιάτες συνεχίζουν και τώρα να το κάνουν αυτό, στα πανηγύρια και στις γιορτές, δεν είναι όμως το ίδιο πράγμα. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που έζησα την εμπειρία εκείνης της Μυκόνου, γιατί είχα έλθει στην Ελλάδα για να ζήσω την Ελλάδα. Τις πίστες και τις διεθνείς ντίσκο τις βρίσκεις παντού. Έρχεσαι στην Ελλάδα για να την απολαύσεις (η ντίσκο έρχεται μετά και εφόσον το θέλεις).

Ήμουνα επίσης πολύ τυχερός που γνώρισα Έλληνες, όπως την οικογένεια Κουσαθανά, τη Βγενούλα και τα παιδιά της. Οι περισσότεροι ασχολούνταν με τα υφαντά, φτιάχνοντας ωραία πολύχρωμα χράμια και κουβέρτες, ενώ παράλληλα βοηθούσαν τους ξένους να γνωρίσουν καλύτερα το νησί τους παρέχοντάς τους κάθε ωφέλιμη πληροφορία. Η μητέρα Βγενούλα, συγχωρεμένη από καιρό, είχε μείνει ένα διάστημα στην Αγγλία όταν ήταν νέα κι έτσι έμαθαν και τα παιδιά της αγγλικά, κάτι που τα βοήθησε πολύ στην επικοινωνία τους με τους ξένους, τους οποίους πάντα αντιμετώπιζαν με προθυμία και ζεστασιά.

Όταν ρωτούσες για κάποιο μέρος ή για κάποιον άνθρωπο, δεν σου έδιναν απλώς
την πληροφορία, αλλά σε έπαιρναν από το χέρι και σε οδηγούσαν εκεί. Ο μεγαλύτερος γιος έβαφε τα μάλλινα νήματα, κι όλο υπήρχαν τραγούδια και χοροί. Το πρώτο μου πάρτι στη Μύκονο ήταν στα γενέθλια της Ανουσώς, της μεγαλύτερης κόρης της Βγενούλας, με ντόπιους μουσικούς που έπαιζαν τσαμπούνα, τύμπανα και ακορντεόν. Ήτανε ακόμα Μάρτιος και έκανε αρκετή ψύχρα, ο χορός όμως και η ρετσίνα μάς κρατούσαν ζεστούς. Όλοι τραβούσαν ο ένας τον άλλον στο χορό.

Δεν ήρθα στη Μύκονο με σκοπό να μείνω, βρήκα όμως ένα νησί με ζωγραφικό
ενδιαφέρον και υλικό για μια ολόκληρη ζωή. Οι τουρίστες που συναντούσες εδώ προέρχονταν από όλον τον κόσμο, δεν αναζητούσαν τη λάμψη της ντίσκο, αλλά τη μαγεία της ομορφιάς και της ιστορίας του τόπου. Πολλοί από αυτούς είχαν ήδη γνωρίσει το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Ρώμη και έψαχναν για κάτι διαφορετικό. Κι αυτό το βρήκαν στην Ελλάδα. Πιστεύω ότι εξακολουθεί να βρίσκεται εδώ, πρέπει όμως να το ψάξεις.

Σήμερα είναι πολύ πιο εύκολο να ταξιδέψεις σε τούτα τα μέρη. Υπάρχουν αεροπλάνα και γρήγορα, άνετα καράβια. Μπορείς να ενοικιάσεις ένα μοτοποδήλατο ή ένα αυτοκίνητο,
για να περιηγηθείς το νησί, αλλά μην το παρακάνεις. Ο αέρας της Μυκόνου είναι ακόμη καθαρός, μην κουβαλήσεις μαζί σου το καυσαέριο και την ταχύτητα, πήγαινε σιγά, θα δεις περισσότερα.

Ο τουρισμός έχει αλλάξει πολλά πράγματα εδώ, δεν είναι όμως όλα αρνητικά. Οι σημερινοί νέοι έχουν ανετότερη επικοινωνία με τον κόσμο απ’ ό,τι στο παρελθόν, πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν στα πανεπιστήμια. Υπάρχουν ήδη πολλοί γιατροί στο νησί, οι γυναίκες είναι κομψότερες, λιγότερο ταλαιπωρημένες και μορφωμένες. Οι πιο πολλοί μιλάνε αγγλικά και άλλες γλώσσες. Σπανίως βρίσκεις κάποιον που δεν μιλάει αγγλικά.  Μπορείς και σήμερα να βρεις μουσακά στα εστιατόρια, αλλά η ελληνική κουζίνα είναι τώρα πια πολύ περισσότερα από τον μουσακά και το τζατζίκι. Γιατί να αυτοπεριοριζόμα- στε, λοιπόν; Υπάρχουν κι άλλα φαγητά στον κατάλογο. Στο νησί παράγεται επίσης πολύ καλό κρασί, ιδιαίτερα το κόκκινο το ξερό. Προσπάθησε να ανακαλύψεις μέρη που να μπορείς να ακούσεις ελληνική μουσική και να δεις ελληνικούς χορούς. Όλα αυτά αποτελούν συστατικά της αυθεντικής ελληνικής και μυκονιάτικης πραγματικότητας.

Μύκονος, 2003

Το δημοτικό συμβούλιο στην Άνω Μερά. Πολλά και δύσκολα τα θέματα.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΔΣ ΔΗΜΟΥ ΣΤΙΣ 31 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017 ΣΤΗΝ ΑΝΩ ΜΕΡΑ
Στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της Αδελφότητας της Άνω Μεράς πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση του ΔΣ του Δήμου στις 31 Αυγούστου 2017 παρουσία του περιφερειάρχη ΝΑ κ.Χατζημάρκου, του αντιπεριφερειάρχη ΝΑ, κ. Λεονταρίτη, των Μυκονιατών περιφερειακών συμβούλων κ.κ. Σ.Μπρίγγου και Μ.Χανιώτη, του πρόεδρου της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς κ. Ζουγανέλη, συμβούλων της δημοτικής κοινότητας αλλά και πλήθους κόσμου.

Η αλλαγή του τόπου συνεδρίασης έγινε κατόπιν αιτήματος της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μέρας με σκοπό να συζητηθούν τοπικά θέματα του χωριού.
Παρ’όλα αυτά τα θέματα της ημερήσιας διάταξης κατ΄ελάχιστο αφορούσαν τοπικά θέματα της Άνω Μεράς. Η δυναμική παρουσία πολιτών πολλοί από τους οποίους έθεσαν σοβαρά ζητήματα, άλλαξε και διαμόρφωσε τελικά την ημερήσια διάταξη.

Το σοβαρό θέμα του αποκλεισμού της πρόσβασης στην παραλία της Φραγκιά έθεσε ο Πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής Ένωσης προσώπων «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ –ΜΥΚΟΝΟΣ» και κάτοικοι της περιοχής με αφορμή και την πρόσφατη καταγγελία τους για το ίδιο θέμα προς τον Δήμο στις 28/8/17, απαιτώντας να λυθεί άμεσα και αποσπώντας σχετική δέσμευση από την πλευρά του Δήμου.
Στην ρύπανση του ρέματος ΡΥΑΚΑΣ του Πανόρμου αναφέρθηκε η δικηγόρος της ΠΑΝΟΡΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΉ ΙΚΕ κ. Καρίγιαννη.
Στο φαινόμενο της εμφάνισης νεκρών ψαριών στην λίμνη του Μαραθιού αναφέρθηκε η βιολόγος Μαίρη Σταυρακοπούλου ζητώντας από τον Δήμο να ενημερώσει για τις ενέργειες στις οποίες έχει προβεί λόγω της μέγιστης υγειονομικής σημασίας του θέματος.

Θέματα που τέθηκαν επίσης από πολίτες αφορούσαν στην αποπεράτωση του κλειστού γυμναστηρίου της Άνω Μεράς, ο φωτισμός και η πεζοδρόμηση, τα σοβαρά προβλήματα του δημοτικού σχολείου της περιοχής κ.α.

ΟΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ Κ.Ε.Πο.Μ
• Προ ημερησίας το θέμα της ΦΤΕΛΙΑΣ (δες σχετικό άρθρο)
• Με αφορμή την επικείμενη λήξη της ανάρτησης των δασικών χαρτών η επικεφαλής της ΚΕΠοΜ και δημοτική σύμβουλος Άννα Καμμή, έκανε σχετική ερώτηση για τον λόγο που ο Δήμος της Μυκόνου βρίσκεται μεταξύ των 9 από τους 120 δήμους που δεν έχει ακόμη στείλει τα όρια των οικισμών και των οικιστικών πυκνώσεων του νησιού με φόβο η ολιγωρία αυτή να έχει δυσάρεστες συνέπειες για τους πολίτες. Σχετική ερώτηση είχε υποβάλει και σε προηγούμενη συνεδρίαση τον Μάιο η οποία ακόμη δεν έχει απαντηθεί.
• Απόρριψη αδρανών στην περιοχή Τηγάνι (δες σχετικό άρθρο) και το συνολικό ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων.
• Το μεγάλο ζήτημα της πρόσβασης στις παραλίες με αφορμή και την παρέμβαση των κατοίκων για τον αποκλεισμό της Φραγκιάς. Έκανε πρόταση στην επιτροπή Ποιότητας Ζωής να συγκαλέσει συνεδρίαση για το θέμα αναζητώντας της διασφάλισης της δημόσιας πρόσβασης στις παραλίες του νησιού.
• Στην λειτουργία του εστιατορίου στον Πάνορμο χωρίς έγκριση από την αρχαιολογική υπηρεσία και χωρίς τελική έγκριση του Δήμου.
• Στην αναγκαιότητα για την αποκατάσταση του φωτισμού σε όλο το νησί αλλά και στον περιφερειακό καθώς και στην επιτακτική ανάγκη δημιουργίας πεζοδρόμησης του περιφρειακού για την διασφάλιης των πεζών
• Η Ματίνα Μανδηλαρά έφερε το θέμα της επικινδυνότητας της παιδικής χαράς της Άνω Μεράς καταθέτωντας φωτό και ζητώντας την άμεση επέμβαση του Δήμου.

Video | Η τοποθέτηση της Άννας Καμμή

Φάρος Αρμενιστής: φωτεινό μνημείο πολιτισμού

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΝΤΙΚΑ

Το ενδιαφέρον για τον Αρμενιστή και οι συντονισμένες προσπάθειες μετά την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου βγάζουν καρπούς! Το σημαντικό αυτό μνημείο έχει πολλές ελπίδες να αποτελέσει φάρο πολιτισμού. 
Άνθρωποι με μεράκι και αγάπη για την ιστορία του, άνοιξαν το δρόμο.

Το 2009 ο ερευνητής Νίκος Μπένος Πάλμερ και η σκηνοθέτης Βανέσα Ζουγανέλη ανέλαβαν δράση για να προβάλουν το μνημείο. Σκοπός τους να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο, ώστε με πρωτεργάτη τον Δήμο να ξεκινήσει μια οργανωμένη προσπάθεια συντήρησης και διάσωσής του.
Βλέπε περισσότερα: https://kepom.wordpress.com/2015/09/25/faros-armenistis-vardia/



Η Άννα Καμμή είχε συνεχή επικοινωνία με την Υπηρεσία Φάρων, ώσπου την επισκέφθηκε η ίδια μαζί με την Βανέσα Ζουγανέλη τον Νοέμβριο του 2014. 
Το ΔΣ της ΚΔΕΠΠΑΜ ενημερώθηκε από τον Αντώνη Αντωνίνη και αγκάλιασε σύσσωμο την πρωτοβουλία.

Το ευχάριστο είναι ότι ο νέος Δήμαρχος κ. Κωνσταντίνος Κουκάς, αφού ενημερώθηκε από την επικεφαλής της Κ.Ε.Πο.Μ. για τις ενέργειες που έπρεπε να ακολουθήσει ο Δήμος, ώστε να έχουμε προτεραιότητα στην αναδοχή, είδε ζεστά το θέμα.
 Η ΚΔΕΠΠΑΜ έχει διοργανώσει στον χώρο τελευταία 2 πολύ αξιόλογες συναυλίες.

Σήμερα είμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουμε την δημόσια παρουσίαση της μελέτης αποκατάστασης του μνημείου που προσφέρθηκε αφιλοκερδώς από τον συμπολίτη μας αρχιτέκτονα κ. Δημήτρη Μάντικα. σε συνεργασία με την Υπηρεσία Φάρων και τον Δήμο Μυκονου.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Γενική επισκευή και μετασκευή υπάρχοντος φάρου στην περιοχή Βορνά (φανάρι) νήσου Μυκόνου. Φάρος Αρμενιστής.

Αφορά:
Α. Το ισόγειο τμήμα του κτίσματος,
Β. Το βοηθητικό κτίσμα, το οποιο ευρίσκεται στο νοτιανατολικό τμήμα, εκτός του κεντρικού κτίσματος Α
Γ. Επιδιορθώσεις, μερικώς εντός του ισογείου, πρώτης στάθμης του Πύργου, εντός και εκτός αυτού.
Δ. Εξωτερική διαμόρφωση, πεζούλες, πλακόστρωση, αρμολόγηση κ.λ.π.

Η επισκευή και μετασκευή του κτίσματος θα αποτελείται απο τέσσερα στάδια:

  • Στάδιο A.
    • Αποξύλωση φθαρμένων επιφανειών, σοβάδων, δαπέδων, κουφωμάτων.
    • Παρατήρηση και καταγραφή ρωγμών εντός της φέρουσας λίθινης τοιχοποιίας καθώς και της επιφανείας αυτής.
    • Έλεγχος οροφής για πιθανές ρηγματώσεις, μετακίνηση φέροντων τμημάτων τοίχων κάτωθι αυτής, φθορά οπλισμού, σημεία διαστολής συστολής λογω καιρικών συνθηκών.
    • Αφαίρεση όλων των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, καθώς και των υπαρχόντων υδραυλικών.
    • Καθαρισμός όλων των ακρογωνιαίων λίθων, πρεκιών, ποδιών κλπ, επιμελώς.
    • Εντοπισμός απρόβλεπτων περιπτώσεων, οι οποίες δεν εχουν προβλεφθεί κατα την συγγραφή της τεχνικής εκθέσεως.
    • Αποθήκευση εντός κυτίων τμημάτων σοβά, συνδετικού υλικού τοιχοποιίας, σκυροδέματος οροφής και αποστολή αυτών στο Παράρτημα Δομικών Έργων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Α.Π.Θ.
  • Στάδιο B.
    • Μετασκευή κατόπιν εγκεκριμένων αρχιτεκτονικών σχεδίων της εσωτερικής διαρρύθμισης όπως έχει σχεδιαστεί, μετά από συνεννόηση με την Υπηρεσία Φάρων.
    • Τοποθέτηση ηλεκτρικών πινάκων παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, ηλεκτρική εγκατάσταση, φωτισμός κλπ.
    • Κατασκευή υδραυλικών εγκαταστάσεων , κολλεκτέρ κλπ, αναλογα με τις χρήσεις
οι οποίες εχουν σχεδιαστεί στην αρχιτεκτονικη μελέτη.
  • Στάδιο Γ.
    • Τοποθέτηση δαπέδων, τα οποία θα ακολουθήσουν τον υπάρχοντα τύπο δαπέδων του κτίσματος ή σύμφωνα με το ειδικό δίαταγμα της νήσου Μυκόνου 336Δ/1976.
    • Τοποθέτηση νέων ξύλινων κουφωμάτων, τα οποία θα ακολουθήσουν την πρωταρχική μορφολογία του φάρου ή σύμφωνα με το διαταγμα 336Δ/1976.
    • Επιχρίσματα με οδηγούς και αποκλειστικώς και μόνον δια κονιάματος, σύμφωνα με την υπόδειξη της σύνθεσης του Παραρτήματος Δομικών Έργων του Α.Π.Θ.

Μύκονος, Ιανουάριος 2017
Ο αρχιτέκτων,
 Δημήτριος Μάντικας

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ, Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ

Τα παραπάνω αναδεικνύουν την ανάγκη συνεργειών για το καλό του νησιού. Κανένας δεν είναι τόσο καλός ώστε να τα κάνει όλα μόνος. Η συνεργασία, η προσφορά και ο διάλογος μας κάνουν όλους καλύτερους. Ο φάρος του Αρμενιστή είναι εκεί και θα παραμείνει να φωτίζει την αλήθεια του νησιού μας για πολλά χρόνια στο μέλλον. 
Συγχαρητήρια σε όλους όσοι έδωσαν χρόνο, κόπο, ιδέες και μεράκι για να φτάσουμε ως εδώ. Ευχαριστούμε και όσους θα το πάνε παραπέρα μέχρι να θαυμάσουμε ένα ακόμα χώρο πολιτισμού αποκατεστημένο.

 

Ανεξέλεγκτη απόθεση αδρανών και μεγάλου όγκου σκουπιδιών στην περιοχή Μεταλλεία (+Video)

EΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ

Το σοβαρό φαινόμενο της ανεξέλεγκτης απόθεσης αδρανών, απορριμμάτων και ογκωδών αντικειμένων στην περιοχή των Μεταλλείων απασχόλησε το ΔΣ του Δήμου στις 31 Αυγούστου 2017 στην συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της Αδελφότητας Ανωμεριτών στην Άνω Μερά.
Το θέμα τέθηκε στο ΔΣ από την επικεφαλής της ΚΕΠοΜ Άννα Καμμή, κατόπιν αιτήματος της Δήμητρας Λοΐζου-Βουλγαράκη, ως ένα από τα σοβαρότερα θέματα της Άνω Μεράς αλλά και ολόκληρου του νησιού, καταθέτοντας πρόσφατες φωτογραφίες που δείχνουν το μέγεθος της καταστροφής.

Το φαινόμενο έλαβε τραγικές διαστάσεις τον περασμένο χειμώνα μετά την έντονη οικοδομική δραστηριότητα που διαπιστώθηκε σε όλο το νησί.
Υπαίτιος για την τεράστια αυτή οικολογική καταστροφή και την αλλοίωση της φυσικής ομορφιάς του τοπίου είναι κυρίως ο Δήμος Μυκόνου.
Ηθικός αυτουργός είναι η εγκληματική αμέλεια και η αδιαφορία όλων των προηγούμενων Διοικήσεων αλλά και της σημερινής Δημοτικής Αρχής για ανεύρεση και χωροθέτηση κατάλληλου χώρου απόθεσης-διαχείρισης των αδρανών.
Το φαινόμενο αποτελεί άλλη μια δυσάρεστη συνέπεια της ανεξέλεγκτης και άνευ όρων ανάπτυξης του τόπου, μιας άναρχης ανάπτυξης που δεν υπολογίζει τις δυσάρεστες και επικίνδυνες συνέπειες στο περιβάλλον και την ιστορία του τόπου και των κατοίκων του.

Σύμφωνα με την ενημέρωση που μας έγινε κατά την διάρκεια της συνεδρίασης, 153 φορτία φορτώθηκαν σε τριαξονικά φορτηγά (!) το 2016 από τον Πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Άνω Μεράς για να καθαρίσουν οι δρόμοι που οδηγούν από το Τηγάνι έως τις παλιές εγκαταστάσεις των Μεταλλείων από το πίσω μέρος του Αϊ-Λιά. Εύλογη η απορία για του πού μεταφέρθηκε αυτός ο τεράστιος όγκος αδρανών και απορριμμάτων αφού δεν υπάρχει η σχετική πρόβλεψη. Η εικόνα που είχαμε εμείς μετά από αυτήν την δράση είναι ότι απαλλάχτηκε μεν το οδόστρωμα, αλλά τα αδρανή υλικά προωθήθηκαν στις παρακείμενες πλαγιές.

 

Στην περιοχή των Μεταλλείων από το 1955 έως το 1983 λειτούργησε η Αμερικανική επιχείρηση εξόρυξης βαρίτη που απασχολούσε περί τους 300 εργαζόμενους και αποτέλεσε μια από τις πιο σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες της εποχή εκείνη.
Το 1984 το ΔΣ της Μεταλλευτικής Εταιρείας ΜΥΚΟΜΠΑΡ διά του Γεν. Διευθυντή Αναστάσιου Π. Παπαδόπουλου, δώρισε 25 στρέμματα στον Δήμο με σκοπό την αξιοποίησή τους για την διαχείριση των απορριμμάτων. Η έντονη αντίδραση των κατοίκων της Άνω Μεράς συντέλεσε στην μη αξιοποίηση της δωρεάς για αυτόν τον σκοπό, και κατ’ επέκταση στην καταστροφή του τοπίου που παρατηρείται σήμερα.
Μετά από ερώτησή μας στο ΔΣ, διαπιστώσαμε ότι το θέμα της διαχείρισης των αδρανών δεν αποτελεί προτεραιότητα της παρούσας Δημοτικής Αρχής, αφού 3 χρόνια μετά την ανάληψη καθηκόντων της δεν έχει ακόμη εκπονήσει σχετική μελέτη ώστε να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ

Προσθέτουμε ότι Δήμητρα Λοΐζου-Βουλγαράκη, αυτοβούλως, λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την περιοχή των Μεταλλείων με αφορμή την έρευνα που διεξάγει τα τελευταία χρόνια σχετικά με την καταγραφή της ιστορίας τους, απευθύνθηκε στην ΚΔΕΠΠΑΜ αιτούμενη την άμεση αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος από τον Δήμο –από κοινού και χωρίς πολιτικές αντιπαραθέσεις με την αντιπολίτευση–, τονίζοντας την ανάγκη εξεύρεσης λύσης. Έλαβε τη διαβεβαίωση άμεσης επίσκεψης μιας επιτροπής –συνοδεία του Δημάρχου– στην περιοχή για αυτοψία.

Ζητάμε την άμεση κινητοποίηση του Δήμου και των υπηρεσιών του ώστε να δοθεί άμεσα λύση σε αυτό το χρόνιο πρόβλημα και να σταματήσει η υποβάθμιση μιας ακόμη περιοχής φυσικού κάλλους.

Για την ΚΕΠοΜ
Οι δημοτικοί σύμβουλοι
και οι σύμβουλοι των δημοτικών κοινοτήτων

Άννα Καμμή και Απόστολος Νάζος
Μάκης Μωράκης και Ματίνα Μανδηλαρά

 

Αποφασιστικό «Όχι!» στην παραχώρηση της Φτελιάς

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΦΤΕΛΙΑΣ
ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Βορρά στις επενδυτικές διαθέσεις επιχειρηματιών κινδυνεύει να γίνει η Φτελιά μετά την απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου, να παραχωρηθεί η παραλία της περιοχής για την τοποθέτηση ομπρελοκαθισμάτων.

FTELIA MYKONOS 1
Η παραλία της Φτελιάς.

Η Υπουργός παραχώρησε για πρώτη φορά την παραλία της Φτελιάς και μάλιστα για τρία χρόνια σύμφωνα με την νέα ΚΥΑ, αγνοώντας την βούληση του Δήμου Μυκόνου (α/α ΔΣ Δήμου Μυκόνου 76/ 1999 και α/α ΔΣ Δήμου Μυκόνου 48/2015) και παραβλέποντας ότι γειτνιάζει με σημαντικό αρχαιολογικό χώρο, μάλιστα χωρίς να ζητήσει σχετική γνωμάτευση από την αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία!

Οι περιοριστικοί όροι της παραχώρησης προκαλούν τουλάχιστον μειδίαμα, όταν γνωρίζουμε την ανυπαρξία των ελεγκτικών μηχανισμών και την απροθυμία/ανικανότητα του Δήμου να διαφυλάξει τους όρους της σύμβασης παραχώρησης των παραλιών και τον ελεύθερο χώρο που δικαιούνται οι πολίτες.
Τραγική διαπίστωση η αγνόηση από την κεντρική κυβέρνηση της τοπικής αυτοδιοίκησης και της επιθυμίας των ίδιων των πολιτών να προστατέψουν ένα σημαντικό κεφάλαιο της τουριστικής και πολιτιστικής τους κληρονομιάς.

Η ΚΕΠοΜ ΔΕΝ ΕΠΑΨΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΙΩΝ

Ως Δημοτική Κίνηση δεν πάψαμε να διεκδικούμε την προστασία σημαντικών περιοχών του τόπου μας από την επιχειρηματική βουλιμία ντόπιων και ξένων επιχειρηματιών.
Από το 2010 αλλά και νωρίτερα έχουμε δώσει άνιση μάχη κατά της υπερεκμετάλλευσης των παραλιών του νησιού που παραχωρούνται σε επιχειρηματίες οι οποίοι δεν τις σέβονται και δεν τηρούν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις.

Δώσαμε και εξακολουθούμε να δίνουμε σκληρή μάχη για την προστασία του Πανόρμου, συνεχίζουμε δυναμικά με την προστασία της Φτελιάς.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΚΕΠΟΜ-ΠΡΟΣ-ΚΟΝΙΟΡΔΟΥ-ΓΙΑ-ΦΤΕΛΙΑ

Στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ του Δήμου στις 31 Αυγούστου 2017 συζητήθηκε προ ημερήσιας διάταξης πρόταση για την μη παραχώρηση της παραλίας της Φτελιάς και αποστολή έγγραφης διαμαρτυρίας στην Υπουργό ώστε να ανακαλέσει την σχετική απόφαση. Το θέμα έφερε τόσο ο Δήμαρχος Κωνσταντίνος Κουκάς πιεζόμενος από την αντίδραση της κοινής γνώμης όσο και η επικεφαλής της ΚΕΠοΜ και δημοτική σύμβουλος Άννα Καμμή σε συνέχεια παρόμοιων αντιδράσεων της Κίνησης σε θέματα διαχείρισης παραλιών. Ακολούθησε ομόφωνη απόφαση του ΔΣ.

ΟΨΙΜΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

Διαβάζοντας το σχετικό Δελτίο Τύπου του Δήμαρχου Μυκόνου κ. Κουκά με λύπη μας διαπιστώνουμε για άλλη μια φορά την πολιτική του μικροψυχία. Ξέχασε να αναφέρει ότι η ΚΕΠοΜ έκανε επίσης πρόταση την ίδια μέρα, να συζητηθεί το θέμα προ ημερήσιας διάταξης λόγω της σοβαρότητάς του.
Ξέχασε επίσης να αναφέρει ότι το θέμα της διαχείρισης των παραλιών έχει τεθεί από την Κίνησή μας κατ’ επανάληψη από την αρχή αυτής της δημαρχιακής περιόδου και μάλιστα εντονότερα όσο τα προβλήματα διαχείρισης μεγάλωναν. Ξέχασε να αναφέρει ότι στα πρώτα βήματα αυτής της δημοτικής αρχής καταθέσαμε στο ΔΣ του Δήμου, στον ίδιο προσωπικά και στους στενούς συνεργάτες του, όλη την νομολογία και τις σχετικές αποφάσεις για τις προστατευόμενες παραλίες του νησιού άγνωστες στους περισσότερους νέους σύμβουλους μέχρι τότε.
Σε μια ακόμη κίνηση εντυπωσιασμού για τους δικούς του λόγους, στην συνεδρίαση τις 31ης Αυγούστου ζήτησε την συμπλήρωση της απόφασης 76/1999 με την προσάρτηση της παραλίας της Φτελιάς παραλείποντας να αναφέρει ότι αυτό είχε ήδη γίνει, όχι από τον ίδιο αλλά από τον συντοπίτη μας Τάσο Ξυδάκη στο κείμενο με τις 1050 υπογραφές που ψηφίστηκε ομόφωνα στις 24/3/2015.  Στην ίδια συνεδρίαση στην οποία είχε δηλώσει ο κ. Κουκάς δημόσια ότι θα σταθεί ό ίδιος εμπόδιο στην καταπάτηση του Πανόρμου και είδαμε τι έγινε!

ΑΠΟΦΑΣΗ-48-2015

Εάν κρίνουμε από τα έργα και τις ημέρες του μάλλον θα πρέπει να μας ανησυχεί η αντίδραση αυτή του Δημάρχου για την Φτελιά. Πίσω από το όψιμο ενδιαφέρον του κρύβεται η παράδοση άνευ όρων του ίδιου αλλά και της παράταξής του στις επιθυμίες επιχειρηματιών που έχουν αποδείξει τι όραμα έχουν για τον τόπο μας.
Δεν συμπορευόμαστε μαζί του! Δεν τον εμπιστευόμαστε! Δεν σταματάμε εδώ!
Συνεχίζουμε δυναμικά την διεκδίκηση των αυτονόητων!

Οι δημοτικοί σύμβουλοι
και οι σύμβουλοι των δημοτικών κοινοτήτων,
Άννα Καμμή και Απόστολος Νάζος,
Μάκης Μωράκης και Ματίνα Μανδηλαρά

FTELIA MYKONOS 2.jpg
Η παραλία της Φτελιάς από αεροφωτογραφία. Στη μέση διακρίνεται ο νεολιθικός οικισμός του 5000 πΧ, απ’ όπου μετά την ανασκαφή έχουμε και σπουδαία ευρήματα.

__________________________________________________________________________________________

Συμπληρωματικά να πούμε ότι στην παραλία της Φτελιάς ευδοκιμεί και το πανέμορφο, άγριο Κρινάκι της Άμμου [Κρινάκι της θάλασσας (Pancratium Maritimum)]. Ένα από τα ωραιότερα είδη της ελληνικής χλωρίδας, που το συναντά κανείς σε ορισμένες αμμώδεις περιοχές, από τον Ιούλιο μέχρι και τον Οκτώβριο.
Τα τελευταία χρόνια έχει και αυτό υποστεί τη βία της ανεξέλεγκτης τουριστικής και οικιστικής επέκτασης εκτεθειμένο στην μη προληψη μέτρων για την προστασία του.